باراک راوید، خبرنگار اکسیوس، به نقل استیو ویتکاف، نماینده آمریکا در مذاکرات با جمهوری اسلامی، گزارش داد آمریکا در تلاش است دور چهارم گفتوگوهای هستهای با ایران را برای آخر این هفته برنامهریزی کند.
در این گزارش به نقل از ویتکاف آمده: «اگر این گفتوگو برگزار نشود، تنها دلیلش سفر رییسجمهور به خاورمیانه خواهد بود.»
ویتکاف ضمن مثبت خواندن مذاکرات با تهران، افزود: «به پیشرفتهایی دست یافتهایم. امیدوارم روند در مسیر درستی پیش برود. رییسجمهور میخواهد اگر ممکن باشد، این مساله بهصورت دیپلماتیک حل شود، بنابراین ما هر کاری از دستمان برمیآید انجام میدهیم تا این روند به جریان بیفتد.»


برندگان پولیتزر روزنامهنگاری و ادبیات دوشنبه، ۱۵ اردیبهشت معرفی شدند. در مراسم اهدای جوایز به موانع و محدودیتهای تازهای اشاره شد که پیش روی روزنامهنگاران آمریکایی قرار دارد و آزادی بیان و رسانه در این کشور را تهدید میکند.
سهم قابل توجهی از جایزههای امسال به گزارشها و تولیدات رسانهای درباره سوء قصد به جان دونالد ترامپ حین یکی از برنامههای کارزار انتخاباتیاش اهدا شد.
هرچند در میان برندگان امسال نام چند رسانه کوچک و محلی هم وجود دارد، اما برندگان اصلی رسانههای جریان اصلی بودند. نیویورک تایمز با چهار جایزه، نیویورکر با سه و واشینگتنپست با دو جایزه بیشترین تعداد جوایز را دریافت کردند.
جایزه بهترین گزارش ملی بابت انتشار گزارش گاهشماری تحولات سیاسی و شخصی ایلان ماسک، از جمله گردش او بهسوی محافظهکاران، مصرف مواد مخدر قانونی و غیرقانونی و مکالمات خصوصیاش با ولادیمیر پوتین، رییس جمهوری روسیه، به والاستریت ژورنال تعلق گرفت.
ان تِلنیس، کارتونیست باسابقه واشینگتنپست هم بهدلیل «نقدهای بُرنده، خلاقانه و جسورانه از چهرهها و نهادهای در قدرت» جایزه دریافت کرد. این کارتونیست ابتدای سال جاری از واشینگتنپست استعفا و اعلام کرد یکی از کاریکاتورهایش که جف بزوس، بنیانگذار امپراتوری آمازون و مالک روزنامه را هدف قرار داده بود، سانسور شده است.
محدودیتهای داخلی پیشِ روی روزنامهنگاران آمریکایی
لیزا گیبز، مدیر مرکز پولیتزر در این مراسم به دشواریها و محدودیتهایی اشاره کرد که فضای روزنامهنگاری در آمریکا را احاطه کرده است.
او گفت: «در تاریخ پولیتزر بسیاری از روزنامهنگاران آمریکایی بابت فعالیتشان در جنگها، تراژدیهای ملی یا همهگیریهای جهانی جایزه گرفتند. اما حالا روزگار رسانهها و ناشران در آمریکا بهشکلی ویژه دشوار است.»
او ادامه داد: «علاوه بر سالها فشار مالی و تعدیل نیرو، روزنامهنگاران آمریکایی با تهدیدهای تازهای مواجهند؛ آزار قضایی، سانسور، و حمله به اعتبار حرفهایشان. هدف این فشارها خاموش کردن صدای نقد، تحریف تاریخ و تضعیف متمم اول قانون اساسی آمریکاست که آزادی بیان و رسانهها را تضمین میکند. علیرغم همه این سختیها و تا حدی بهدلیل همین سختیها، امروز روزی است برای جشن گرفتن.»
پولیتزر ادبیات داستانی و شعر
در بخش ادبیات هم جایزه ادبیات داستانی به رمان جیمز نوشته پِرسیوال اِوِرت تعلق گرفت. این کتاب بازخوانی نوینی از ماجراهای هاکلبری فین، اثر مارک تواین است با این تفاوت که این بار جیم، برده سیاهپوستی که با هاک همراه شد محور اصلی قصه است. این کتاب بابت به تصویر کشیدن «پوچی برتریطلبی نژادی و ارائه نگاهی نو به مفهوم جستوجوی خانواده و آزادی» شایسته دریافت پولیتزر شناخته شد.
ماری هاو، شاعر تحسینشده اهل نیویورک و رییس آکادمی شاعران آمریکا برنده پولیتزر شعر بود. کتاب اشعار نو و برگزیده این شاعر بهدلیل آمیختن تجربههای روزمره زندگی مدرن با ادبیات مورد توجه داوران پولیتزر قرار گرفت.
از نگاه نزدیک
جایزه خدمات عمومی بابت تهیه فوری گزارشهایی درباره مرگ زنان باردار به دلیل ابهام در قوانین به روزنامهنگاران پروپابلیکا، رسانهای مستقل در حوزه روزنامهنگاری تعلق گرفت.
جایزه گزارشگریِ اخبار فوری بابت پوشش دقیق و روشنگرانه از سوءقصد به دونالد ترامپ به واشینگتنپست رسید.
رویترز بابت افشای جسورانه ضعف مقررات در آمریکا که سبب شد فنتالین، یکی از کشندهترین مواد مخدر جهان ارزان و بهطور گسترده در دسترس مصرفکنندگان باشد، جایزه گزارش تحقیقی را بُرد.
سه خبرنگار نیویورک تایمز بهخاطر بررسی مستند و موشکافانهای درباره نقش آمریکا در شکست خود در افغانستان و سوق دادن غیرنظامیان به سوی طالبان گزارش توصیفی را دریافت کردند.
سه خبرنگار دیگر همین رسانه برای تهیه یک مجموعه تحقیقی درباره ابعاد تکاندهنده بحران فنتالین در شهر بالتیمور جایزه گزارش محلی را دریافت کرد.
جایزه گزارش بینالمللی هم بابت تحقیقات افشاگرانه درباره درگیریهای سودان و نقشآفرینی قدرتهای خارجی در کنار تجارت سودآور طلا که به شعلهور شدن جنگ دامن زده، به نیویورکتایمز اهدا شد.
جایزه نقد برای نگارشی روان درباره فضاهای عمومی خانوادهمحور و استفاده ماهرانه از مصاحبه، شواد و تحلیل به بلومبرگ تعلق گرفت.
جایزه سرمقالهنویسی هم به چهار روزنامهنگار هیوستون کرونیکل رسید.
برنده عکاسی خبری هم داگ میلز، عکاس نیویورکتایمز بود. دلیل اصلی این انتخاب مجموعه عکسهایی بود که از سوء قصد به جان دونالد ترامپ تهیه کرده بود. عکس مشهور و تحسینشدهای که لحظه عبور گلوله از مقابل صورت ترامپ حین سخنرانی را ثبت کرده بود، کاری از این عکاس خبری است.
مویسس سامان که با عکسهای سیاه و سفید و تاثیرگذارش از زندان صیدنایا در سوریه تصویری دقیق از میراث دردناک رژیم اسد ارائه داد برنده جایزه عکاسی فیچر بود.
برنده گزارش صوتی هم تیمی از تحریریه نیویورکر بود برای ساخت پادکست «در تاریکی» که تحقیقی چهارسانه درباره یکی از جنجالیترین جنایتهای جنگ عراق و قتل ۲۵ غیرنظامی در شهر حدیثه را روایت کرده بود.
جایزه ویژه این دوره از جوایز پولتیزر، به پاس پیشگامی در پوشش خبری جنبش حقوق مدنی آمریکا به چاک استون، نویسنده و روزنامهنگار آفریقاییتبار آمریکا اهدا شد. چاک استون که در سال ۲۰۱۴ درگذشت نخستین ستوننویس سیاهپوست در امریکا بود و در روزنامه فیلادلفیا دیلی نیوز مینوشت. بعدها نوشتههایش در دهها نشریه دیگر منتشر شد و حدود ۵۰ سال پیش یکی از بنیانگذاران انجمن ملی روزنامهنگاران سیاهپوست آمریکا بود.

در روزهایی که مسعود پزشکیان، رییسجمهوری، به مناسبت روز معلم در سخنرانیهای خود از «جایگاه رفیع معلم» و «تلاشهای بیوقفه آنان» سخن میگوید، همزمان در دستگاه دولت او، وزارت اطلاعات مشغول پروندهسازی برای معلمان و کارگرانی است که در تجمعات اعتراضی شرکت کردهاند.
فاصله میان تجلیل رسمی از معلمان و سرکوب واقعی آنها، تنها چند صندلی در جلسه هیئت دولت است؛ جایی که رییسجمهور یاز معلمان تمجید میکند و در همان جلسه، وزیر اطلاعات او برای همان معلمان حکم بازداشت، زندان، تبعید، اخراج و انفصال از خدمت صادر میکند.
اخبار منتشر شده از معلمان بازداشتی تنها بخش کوچکی از واقعیت تلخ سرکوب معلمان در ایران است. بسیاری از معلمان معترض، همچنان در بازداشت هستند، در زندان تحت فشار قرار دارند و احکام سنگین علیه آنان صادر شده یا در حال صدور است.
بسیاری از این معلمان تنها بهدلیل مطالبه حقوق صنفی و اعتراض مسالمتآمیز، با شدیدترین برخوردها مواجه شدهاند.
درحالیکه حاکمیت بهطور نمایشی روز معلم را گرامی میدارد، واقعیت خیابانهای شهرهای ایران چیز دیگری را نشان میدهد: برخورد خشن نیروهای امنیتی با معلمان، بازداشت گسترده فعالان صنفی، و فشار بر خانوادههای آنان. این وضعیت، نه استثناء که یک رویه نهادینهشده در ساختار حکومت است.
این تناقضها وقتی آشکارتر میشود که رییسجمهوری، از شأن معلم سخن میگوید اما هیچ واکنشی به عملکرد سرکوبگر وزیر اطلاعات خود نشان نمیدهد؛ وزیری که تحت فرمان دولت اوست و کنار دست او در جلسات هیئت دولت مینشیند.
اگر پزشکیان حقیقتا به سخنان خود باور دارد، باید پاسخ دهد چرا معلمان معترض را بازداشت کردهاند؟ این افراد دشمن خارجی نیستند؛ آنها معلمان همین سرزمیناند که با کمترین حقوق در حال تربیت نسل آینده هستند.
دولت اگر با این اقدامات مخالف است، چرا اقدامی نمیکند؟ واقعیت تلخ این است که یا رییسجمهوری با سرکوبها موافق است، یا آنکه حتی توانایی مهار وزیران خود را ندارد. در هر دو حالت، جایگاه رییسجمهوری زیر سؤال میرود. اگر او ادعای استقلال در تصمیمگیری دارد، چرا به تعهداتی که در ابتدای دولت داده، عمل نمیکند؟ اگر نمیتواند اقدامی انجام دهد، لااقل صادقانه اعلام کند که قدرتی برای توقف این اقدامات ندارد.
در این میان، مسئله فقط به وزارت اطلاعات محدود نمیشود. اخیرا وزارت آموزش و پرورش توافقی با نیروی انتظامی امضا کرده که زمینهساز ورود پلیس به مدارس برای تحمیل حجاب و کنترل دانشآموزان است؛ اقدامی که مدارس را به پادگان تبدیل میکند.
اگر دولت با این تصمیم مخالف است، چرا جلو آن را نمیگیرد؟ مگر میشود وزارتخانهای مستقل از دولت چنین اقدامی را انجام دهد، در حالی که وزیر آموزش و پرورش عضو دولت است و زیر نظر رییسجمهوری فعالیت میکند؟
این رویکرد دوگانه درباره حجاب اجباری نیز دیده میشود. پزشکیان در زمان انتخابات وعده داد برای لغو حجاب اجباری تلاش خواهد کرد اما امروز نهتنها این وعده عملی نشده، بلکه پیامکهای تهدید و جریمه و توقیف خودرو بهدلیل «بیحجابی» در سراسر کشور ادامه دارد. دولت به جای لغو این سیاست، در حال تدوین لایحهای جدید برای تحکیم و بازنویسی همان قانون قبلی است؛ یعنی به جای حذف یک قانون ظالمانه، در پی بازتولید آن با زبانی دیگر است.
در حوزه فیلترینگ نیز وضعیت مشابهی حاکم است. وعدههای رییسجمهوری برای رفع محدودیتها بر شبکههای اجتماعی هنوز محقق نشدهاند. اینستاگرام، تلگرام، یوتیوب و دیگر پلتفرمها همچنان فیلتر هستند و دولت پاسخی صریح نمیدهد. وقتی خبرنگاری از سخنگوی دولت درباره زمان رفع فیلترینگ میپرسد، پاسخ میشنود که «ما به لطف خداوند امیدواریم». گویی وظیفه دولت به دعا محدود شده است.
از مسئله بندرعباس و انفجار مرگبار آن گرفته، تا فروش نفت از سوی سپاه و خارج شدن این حوزه مهم از کنترل وزارت نفت، همه نشان میدهند که رییسجمهوری نهتنها در حوزه سیاست خارجی ، بلکه حتی در مدیریت داخلی نیز عملا اختیار چندانی ندارد. نه در برابر سپاه، نه در برابر رهبری، نه در برابر وزیران خود.
در چنین شرایطی، مردم بیش از پیش احساس بیپناهی میکنند. معلمانی که برای حق خود اعتراض میکنند، بازداشت میشوند. زنانی که برای آزادی پوشش تلاش میکنند، تهدید میشوند. خانوادههایی که عزیزشان در یک انفجار مرموز از بین رفته، حتی اجازه تحقیق و دادخواهی پیدا نمیکنند.
اگر رییسجمهوری نمیتواند اقدامی انجام دهد، لااقل باید شجاعت داشته باشد و صادقانه با مردم سخن بگوید. بگوید که تصمیمها از جای دیگری گرفته میشوند، بگوید که دولت تنها مجری سیاستهایی است که در جایی دیگر گرفته میشوند.

شورای سردبیری روزنامه والاستریت ژورنال در سرمقالهای به مذاکرات تهران و واشینگتن پرداخته و نوشته که مذاکرات هستهای تاکنون به حکومت ایران فرصتهایی داده، اما در مقابل سیاست آمریکا گاه متزلزل به نظر میرسید تا اینکه دونالد ترامپ موضعی کاملا شفاف و قاطع در این زمینه اتخاذ کرد.
شورای سردبیری والاستریت ژورنال در یادداشت دوشنبه ۱۵ اردیبهشت خود با اشاره به مصاحبه ترامپ که یکشنبه ۱۴ اردیبهشت از شبکه انبیسی پخش شد، نوشت که رییسجمهوری آمریکا در پاسخ به این پرسش که «هدف مذاکرات، محدود کردن برنامه هستهای ایران است یا برچیده شدن کامل آن؟» گفت: «برچیده شدن کامل.» خبرنگار دوباره پرسید: «این تنها چیزی است که میپذیرید؟» و ترامپ تاکید کرد: «بله، فقط همین.»
در این یادداشت تاکید شده است :«این اظهارنظر صریح، عملا مخالفت ترامپ با برخی دیدگاههای نرمتر در دولتش را نشان میدهد. برخی از مشاوران ترامپ معتقدند اجازه دادن به ایران برای دستیابی به سلاح هستهای، بهتر از انجام حمله نظامی یا حمایت از حمله احتمالی اسرائیل است.»
بهنوشته نویسندگان این سرمقاله، «اما ترامپ این رویکرد را نمیپذیرد. او گفت: «تنها چیزی که نمیتوانند داشته باشند، سلاح هستهای است، چون در آن صورت جهان نابود میشود.» ترامپ یادآور شد که رهبران جمهوری اسلامی شعار «مرگ بر آمریکا» سر میدهند و در آن جدی هستند؛ آنها هماکنون نیز سلاحهایی دارند که اسرائیل و اروپا را تهدید میکند و روی موشکهای قارهپیمایی کار میکنند تا آمریکا را نیز در تیررس قرار دهند.»
شورای سردبیری والاستریت ژورنال در این سرمقاله افزوده است: «در سوی دیگر، برخی مشاوران که گزینه نظامی را رد نمیکنند، به توافقی مشابه توافق دولت اوباما رضایت دارند، توافقی که به برچیدن کامل برنامه هستهای منجر نمیشود. یکی از مسائل اصلی این است که آیا باید به حکومت ایران اجازه داده شود اورانیوم را تا سطحی قابل استفاده برای تولید سلاح غنیسازی کند یا خیر.»
والاستریت ژورنال سپس با اشاره به اظهارات استیو ویتکاف، فرستاده ویژه ترامپ درامور خاورمیانه که در فروردین ماه گفته بود ایران نیازی به غنیسازی بالاتر از ۳.۶۷ درصد ندارد»، اشاره کرده و نوشته است که این سخن شائبه پذیرش غنیسازی محدود را ایجاد کرد؛ همان سطحی از غنیسازی که در توافق ۲۰۱۵ تعیین شده بود و دو سوم مسیر رسیدن به درجه تسلیحاتی محسوب میشود.
بهنوشته این روزنامه، «اگرچه ویتکاف بعدا از این موضع عقبنشینی کرد، اما به گزارش رویترز، چارچوب اولیه مذاکرات همچنان بر حفظ بخشهایی از توافق ۲۰۱۵ استوار است؛ همان توافقی که ترامپ آن را «بدترین توافق تاریخ» میخواند. این چارچوب به حکومت ایران اجازه ادامه غنیسازی میدهد، هرچند محدود و تحت نظارت؛ اما ایران در موقعیتی باقی میماند که بتواند بهسرعت به آستانه ساخت بمب برسد.»
شورای سردبیری والاستریت ژورنال با استناد به سخنان روز یکشنبه رییسجمهوری آمریکا، تاکید کرده است که ترامپ این رویکرد را به دلایل مشخص رد میکند اما در عین حال پیشنهاد مارکو روبیو، وزیر امور خارجه و مشاور امنیت ملی خود را رد نکرد. بر اساس این پیشنهاد ایران بهجای غنیسازی داخلی، اورانیوم با غنای پایین را وارد کند؛ روشی که ۲۳ کشور دیگر از جمله کانادا، امارات و کره جنوبی برای دستیابی به انرژی هستهای غیرنظامی از آن استفاده میکنند.
بهنوشته والاستریت ژورنال، ترامپ حتی نسبت به این ایده هم ابراز تردید کرد. او آن را «نظریهای جدید» برای ایران توصیف کرد و افزود: «اما من میگویم، آنها اینهمه نفت دارند، چرا به انرژی هستهای نیاز دارند؟» او همچنین هشدار داد: «انرژی غیرنظامی اغلب به جنگهای نظامی منجر میشود.»
در سرمقاله این روزنامه تصریح شده است که ترامپ معتقد است اگر ایران بخواهد نیروگاههایش را حفظ کند، هدفی جز حفظ گزینه دستیابی به سلاح هستهای ندارد.
در ادامه این یادداشت گفته شده است: «ترامپ تاکید کرد که اکنون، به لطف اقدامهای اسرائیل، برنامه هستهای ایران بیش از هر زمان دیگری افشا شده است. اما روند مذاکرات، فرصتی به ایران داده است. از زمان آغاز مذاکرات، ارزش ریال ایران ۲۰ درصد افزایش یافته و براساس اطلاعاتی که نیویورکتایمز به دست آورده، تهدید حمله اسرائیل را در میانه گفتوگوها کاهش داده است. به گفته ترامپ، اتخاذ یک سیاست قاطع از سوی آمریکا میتواند این روند را معکوس کند.»
شورای سردبیری والاستریت ژورنال در یادداشت خود افزوده است: « در کنار تهدید هفته گذشته ترامپ به چین برای خرید نفت ایران و هشدار پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، به حکومت ایران در قبال حملات حوثیها، اتخاذ موضعی سخت در مذاکرات هستهای میتواند از تضعیف بیشتر سیاست آمریکا در قبال تهران جلوگیری کند.»
در پایان این سرمقاله آمده است: «تعویق مذاکرات هستهای آمریکا در آخر هفته گذشته، از نظر ترامپ جای نگرانی چندانی ندارد. او میگوید آمریکا در موقعیتی نیست که نیازمند توافق فوری باشد و تحریمها باید زمان کافی داشته باشند تا تاثیر خود را آشکار و صادرات نفت ایران را متوقف کنند. ترامپ معتقد است این مسیر، بهترین راه برای رسیدن به توافقی است که بدون نیاز به حمله نظامی، تهدید هستهای ایران را از میان برمیدارد.»

وزارت امنیت داخلی آمریکا اعلام کرد پس از گزارشها درباره هک اپلیکیشن ارتباطی مورد استفاده مشاور پیشین ترامپ، فورا آن را غیرفعال کرده است.
این وزارتخانه در بیانیهای گفت در پی انتشار گزارشهایی درباره رخنه امنیتی، اداره گمرک و حفاظت مرزی «بهعنوان اقدامی احتیاطی، اپلیکیشن تلهمسج را بلافاصله غیرفعال کرد».
در ادامه این بیانیه آمده است تحقیقات درباره دامنه این نفوذ همچنان ادامه دارد.
پیشتر، اپلیکیشن ارتباطی تلهمسج که مایک والتز، مشاور پیشین امنیت ملی ترامپ، از آن استفاده میکرد، اعلام کرد که در پی گزارش یک حمله سایبری که منجر به افشای برخی پیامها شده، بهطور موقتی خدمات خود را متوقف کرده است.
خالد بن سلمان، وزیر دفاع عربستان سعودی، در دیدار با سالم بن صالح بن بریک، نخستوزیر جدید یمن، درباره تازهترین تحولات یمن و منطقه گفتوگو کرد.
در این دیدار، وزیر دفاع عربستان بر استمرار حمایت کشورش از دولت یمن «به منظور تحقق آرمانهای اقتصادی و توسعهای ملت برادر یمن» تاکید کرد.
دولت یمن بر خلاف تشکیلات حوثیهای تحت حمایت جمهوری اسلامی، از سوی جامعه بینالمللی به رسمیت شناخته میشود.
شورای رهبری ریاستجمهوری یمن، سالم صالح بن بریک، وزیر پیشین دارایی، را به عنوان نخستوزیر جدید دولت یمن منصوب کرده است.
این انتصاب در پی استعفای نخستوزیر پیشین انجام شد.





