پیکر بیجان جین هکمن بازیگر آمریکایی و همسرش در شرایطی «مشکوک» کشف شد
به گزارش رویترز، پیکر بیجان جین هکمن، بازیگر سرشناس آمریکایی، به همراه همسرش، بتسی آراکاوا و همچنین جسد یکی از سگهایشان در خانه آنها در ایالت نیومکزیکو کشف شد.
به گزارش رویترز، پیکر بیجان جین هکمن، بازیگر سرشناس آمریکایی، به همراه همسرش، بتسی آراکاوا و همچنین جسد یکی از سگهایشان در خانه آنها در ایالت نیومکزیکو کشف شد.
بر اساس این گزارش کلانتر شهرستان سانتافه پنجشنبه اعلام کرد در حال حاضر به عاملی به عنوان «عامل غیرقانونی» در مرگ این دو نفر مشکوک نیست، اما بر اساس حکم بازرسی، «مرگ این دو نفر به اندازه کافی مشکوک است.»
هنوز علت مرگ این بازیگر و همسرش مشخص نشده است.
هکمن، ۹۵ ساله، برای ایفای نقش در فیلمهای «ارتباط فرانسوی» و «نابخشوده» موفق به کسب جایزه اسکار شده بود. همسر او ۶۳ سال داشت.
کلانتری عصر چهارشنبه درخواست حکم بازرسی را داد و به قاضی گفت که این مرگها «به اندازه کافی مشکوک» هستند که نیاز به جستجو و تحقیقات کامل دارد.
در درخواست حکم آمده بود که کارگر تعمیراتی که اجساد را کشف کرد، درب ورودی خانه را نیمهباز دیده بود، اگرچه هیچ نشانهای از ورود اجباری وجود نداشت.
بر اساس این درخواست، در خانه این بازیگر هیچ نشانه آشکاری از نشت گاز یا نشت مونوکسید کربن وجود نداشت، اگرچه این احتمال هنوز در دست بررسی است.
نیروهای پلیس، هکمن را در آشپزخانه، و آراکاوا و سگ را در حمام، با قرصهای پراکنده روی پیشخوان حمام پیدا کردند.
بر اساس گزارش پلیس، هر دو نفر بهطور ناگهانی روی زمین افتادهاند و پیکر هیچکدام از آنها نشانهای از ضربههای شدید یا اعمال زور را ندارند.
هکمن، یک تفنگدار دریایی سابق که به خاطر صدای خشدارش شناخته میشد، که کار حرفهای خود را در دهه پنجاه قرن بیستم آغاز و در بیش از هشتاد فیلم و شماری تولیدات تلویزیونی بازی کرد.
فرانسیس فورد کاپولا، فیلمساز آمریکایی که در فیلم «مکالمه» با او همکاری داشت، پنجشنبه در اینستاگرام به او ادای احترام کرد.
کاپولا نوشت: «از دست دادن یک هنرمند بزرگ همیشه مایه عزا است و بزرگداشت او ضروری است.»
کلینت ایستوود، بازیگر مطرح آمریکایی نیز در بیانیهای که برای نشریه ورایتی فرستاد، یاد هکمن را گرامی داشت.
هکمن در سال ۱۹۶۷ با حضور در فیلم «بانی و کلاید» ساخته آرتور پن توانست برای اولین بار، نامزد جایزه اسکار شود.
او در سال ۱۹۷۰ بار دیگر نامزد اسکار نقش مکمل مرد برای فیلم «من هرگز برای پدرم آواز نخواندم» شد و یک سال بعد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را برای بازی در فیلم «ارتباط فرانسوی» ساخته ویلیام فریدکین تصاحب کرد.
نامزدی اسکار نقش اول مرد برای فیلم «میسیسیپی میسوزد» ساخته آلن پارکر از دیگر افتخارات اوست و در سال ۱۹۹۲، در نقش یک کلانتر سادیستی با نام بیل کوچیکه در فیلم وسترن «نابخشوده» ساخته کلینت ایستوود توانست دومین اسکار زندگی حرفهای خود را دریافت کند.
در سال ۲۰۰۳، جایزه افتخاری گلدن گلوب به هکمن اهدا شد و در ۷۴ سالگی برای همیشه با بازیگری سینما خداحافظی کرد.
استارمر پس از امانوئل مکرون، رییسجمهور فرانسه، دومین رهبر اروپایی است که این هفته برای دیدار با ترامپ به کاخ سفید رفت.
ترامپ پنجشنبه در حضور استارمر گفت: «مذاکرات بسیار خوبی با روسیه و اوکراین داشتهایم. روسیه رفتار بسیار خوبی داشته و ما در مذاکرات صلح پیشرفت زیادی داشتهایم.»
ترامپ از زمان بازگشت خود به کاخ سفید با نزدیک کردن واشینگتن به مسکو، و «دیکتاتور» خواندن ولودیمیر زلنسکی رییسجمهور اوکراین، و همچنین درخواست بازپرداخت حمایت مالی آمریکا از کییف، متحدان سنتی آمریکا در اروپا را شوکه کرد.
با این حال، نخستوزیر بریتانیا در سفر به آمریکا با دونالد ترامپ دیدار و از او برای ایجاد امکان صلح در اوکراین تشکر کرد.
او گفت: «ما میخواهیم اطمینان حاصل کنیم که هر توافق صلح برای اوکراین پایدار و ماندگار باشد.»
استارمر در دیدار با رییسجمهور آمریکا، نامهای از چارلز پادشاه بریتانیا را به ترامپ تحویل داد و گفت که چارلز از ترامپ دعوت کرده برای دومینبار به بریتانیا سفر کند.
بیشتر بخوانید: ترامپ: هزینه جنگ اوکراین باید بر دوش اروپا باشد؛ مکرون: توافق شکننده نمیخواهیم
قرار است رهبران آمریکا و بریتانیا در این دیدار در واشینگتن درباره تجارت، از جمله در بخشهای هوش مصنوعی و انرژی، گفتوگو کنند.
آمریکا در پی «روابط اقتصادی برابر» با بریتانیا
یک مقام ارشد دولت ترامپ به خبرگزاری رویترز اعلام کرد که واشینگتن به دنبال روابط اقتصادی متقابل و برابر با بریتانیا است و بر راههای تقویت همکاری اقتصادی تمرکز خواهد کرد.
ترامپ در این دیدار گفت که برگزیت، خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، را تصمیم درستی در زمان خودش میدانسته است.
او درباره صلح احتمالی در اوکراین و توافق معادن میان آمریکا و این کشور اعلام کرد که ولودیمیر زلنسکی صبح جمعه به واشینگتن سفر خواهد کرد.
رییسجمهور آمریکا اشاره کرد: «ابتدا باید به توافق برسیم، سپس درباره نیروی حافظ صلح تصمیم بگیریم؛ هنوز توافقی نداریم.»
پیشتر ترامپ خواسته اوکراین برای پیوستن به ناتو را عامل آغاز جنگ سهساله اوکراین و روسیه خوانده و در پاسخ به پرسشی درباره احتمال دستیابی به توافق صلح گفته است: «ناتو؟ میتوانید آن را فراموش کنید. فکر میکنم این همان دلیلی است که کل این ماجرا آغاز شد.»
در حالی که بهنظر میرسد پس از تردید و مخالفت اولیه اوکراین، رییسجمهوری آمریکا اکنون به خواسته خود برای بهرهبرداری از منابع معدنی حیاتی این کشور در ازای کمکهای واشینگتن به کییف در جریان جنگ با مسکو رسیده است، دونالد ترامپ همچنین در جمع خبرنگاران گفت که مایل است آمریکا به منابع معدنی و زمینی کمیاب روسیه نیز دسترسی بیابد.
پیشتر ولادیمیر پوتین از آمادگی همکاری با دولت و شرکتهای آمریکایی در بهرهبرداری از منابع طبیعی از جمله در حوزه صنعت آلومینیوم استقبال کرده بود.
رویترز پنجشنبه نوشت که به طور اختصاصی به گزارش مرکز عدالت و پاسخگویی سوریه دست یافته است.
این مرکز گفته که محل گورها را بر اساس شهادت شاهدان عینی، تصاویر ماهوارهای و اسنادی که پس از سرنگونی حکومت اسد از فرودگاه نظامی المزه واقع در حومه دمشق به دست آمده، شناسایی کرده است.
برخی از گورها در محوطه فرودگاه و برخی دیگر در سراسر دمشق بودند.
رویترز نوشت که مستقلا این اسناد را بررسی نکرده و نتوانسته به طور مستقل وجود گورهای دستهجمعی را از طریق بررسی تصاویر ماهوارهای تایید کند.
اما رویترز در تصاویر بسیاری از مکانهایی که توسط این مرکز مشخص شده، نشانههایی از زمین دستکاریشده مشاهده کرده است.
بیشتر بخوانید: زندان نظامی مخوف صیدنایا؛ رازهای ناگفته پس از سقوط اسد
دو تا از این مکانها، یکی در محوطه فرودگاه المزه و دیگری در قبرستانی در نجها، نشانههای واضحی از قبرهای طولانی حفر شده در دورههایی مطابق با شهادت شاهدان عینی مرکز عدالت و پاسخگویی سوریه را نشان میدهند.
شادی هارون، یکی از نویسندگان گزارش، گفت که او در میان زندانیان این زندان بوده است و طی چندین ماه در سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ به دلیل سازماندهی اعتراضات در این زندان نگهداری میشد. او از بازجوییهای روزانه با شکنجههای جسمی و روانی خبر داد و گفت که مقامات سوریه قصد داشتند او را مجبور به اعترافهای بیاساس کنند.
او به رویترز گفت که در این زندان مرگ زندانیان به اشکال مختلف رخ داد. اگرچه زندانیان چیزی جز دیوار سلول یا اتاق بازجویی نمیدیدند، اما میتوانستند « هر چند روز یکبار تیراندازیهای گاهبهگاه و شلیکهای گلوله» را بشنوند.
همچنین گزارش شده که شکنجهگران جراحاتی را به زندانیان وارد کردند.
هارون در تشریح وضعیت اسفبار یکی از همسلولیهای خود گفت: «زخم کوچکی در پای یکی از بازداشتشدگان درمان نشد و به تدریج وضعیت او بدتر شد و مجبور شدند که کل پا را قطع کنند.»
او افزود که این زخم بر اثر شلاقی که در حین شکنجه خورد، ایجاد شده بود.
پیشتر، درهای زندانهای سوریه از جمله زندان نظامی صیدنایا که سازمان عفو بینالملل سرکوب بیرحمانه، شکنجههای وحشیانه و اعدامهای دستهجمعی را در آنجا مستندسازی کرده است، یکشنبه ۱۸ آذر گشوده شد و شمار بسیاری از زندانیهای سیاسی و عقیدتی، پس از سالها بیخبری آزاد شدند.
پس از آن، گروه امداد داوطلبانه سوری معروف به کلاهسفیدها اعلام کرد مخالفان حاکم بر دمشق از طریق یک میانجی بینالمللی از سازمان ملل متحد درخواست کردهاند از روسیه بخواهد بر بشار اسد فشار آورد تا نقشه محل زندانهای مخفی و فهرست بازداشتشدگان را تحویل دهد.
علاوه بر به دست آوردن اسناد، مرکز عدالت و پاسخگویی سوریه و انجمن افراد بازداشتشده و مفقود در زندان صيدنايا با ۱۵۶ نفر از بازماندگان و هشت تن از اعضای سابق سازمان اطلاعات نیروی هوایی و سرویس امنیتی سوریه که وظیفه نظارت و زندانی کردن منتقدان رژیم را بر عهده داشت، مصاحبه کردند.
دولت جدید سوریه فرمانی صادر کرده که بر اساس آن، مقامات رژیم سابق از صحبت علنی منع شدهاند و رویترز نوشت که هیچکس برای اظهارنظر در دسترس نبود.
یک سرهنگ در وزارت کشور دولت جدید که خود را با نام مستعار نظامیاش ابوبکر معرفی کرده، به رویترز گفت: «اگرچه برخی از قبرهای ذکر شده در گزارش، قبلا کشف نشده بودند، اما خود کشف ما را شگفتزده نمیکند.»
بیشتر بخوانید: فرد «زندانی» در گزارشی از سیانان، افسر اطلاعات نیروی هوایی سوریه بود
او افزود: «همانطور که میدانیم بیش از صد هزار مفقود در زندانهای اسد وجود دارد که در روزهای آزادی در اوایل دسامبر بیرون نیامدند.»
او گفت: «کشف سرنوشت این افراد ناپدیدشده و جستوجو برای قبرهای بیشتر، یکی از بزرگترین میراث به جا مانده از رژیم اسد است.»
تخمین زده می شود که صدها هزار سوری از سال ۲۰۱۱، زمانی که سرکوب اعتراضات توسط اسد به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد، کشته شدهاند.
هم بشار اسد و هم پدرش حافظ که تا سال ۲۰۰۰ رییسجمهور سوریه بود، مدتهاست از سوی گروههای حقوق بشری، دولتهای خارجی و دادستانهای جنایات جنگی به قتلهای فراقانونی گسترده، از جمله اعدامهای دستهجمعی در داخل زندانهای کشور و استفاده از سلاحهای شیمیایی علیه مردم سوریه متهم شدهاند.