به گزارش واشینگتنپست، توقف تقریبا کامل فعالیتهای موسسه ملی حمایت از دموکراسی به دلیل عدم دسترسی به بودجه این موسسه نزد خزانه آمریکا، موجب شادی دشمنان آمریکا شده است. بنا بر این گزارش، این محدودیت دسترسی نتیجه اقدامات وزارت بهرهوری تحت کنترل ماسک است.
موسسه ملی حمایت از دموکراسی، که به خاطر نوع فعالیتهایش، از سوی دو حزب حمایت شده است، بودجهای نزدیک به ۳۱۵ میلیون دلار در سال دارد.
واشینگتنپست نوشته این مبلغ در بستر بودجه ۶.۹ تریلیون دلاری آمریکا عدد بسیار ناچیزی محسوب میشود و حذف آن هم تاثیری بر کسری بودجه ۱.۸ تریلیون دلاری ایالات متحده نخواهد داشت.
بنا بر این گزارش، اهمیت عملی و نمادین موسسه ملی حمایت از دموکراسی بسیار فراتر از منابع مالی محدود آن است.
این موسسه در سال ۱۹۸۳ و با نظر رونالد ریگان، رییسجمهور وقت، تاسیس شد و هدف آن حمایت از مخالفان و فعالانی در سراسر جهان است که از ایدهآلهای آمریکایی دفاع میکنند و با فساد و استبداد رژیمهای استبدادی خود مبارزه میکنند.
واشینگتنپست نوشته این موسسه به جنبش همبستگی در لهستان در دهه ۱۹۸۰ میلادی و اخیرا به جنبش «زن، زندگی، آزادی» در ایران کمک کرده است.
بنا بر این گزارش، مسدودکردن دسترسی موسسه ملی حمایت از دموکراسی به وجوه تخصیصیافته از سوی کنگره، نقض آشکار قانون کنترل توقیف سال ۱۹۷۴ است و نشانگر نگرانکنندهای از تضعیف دموکراسی در داخل کشور توسط دولت ترامپ، در حالی که با رژیمهای استبدادی و جنبشهای غیرلیبرال در خارج همسو میشود، میباشد.
قانون کنترل توقیف ۱۹۷۴، قانونی فدرال در ایالات متحده است که به منظور محدود کردن قدرت رییسجمهور در امتناع از صرف پولهای مصوب توسط کنگره به تصویب رسید.
این قانون مانع میشود رییسجمهور بدون اطلاع و موافقت کنگره، بودجههای مصوب را صرف نکند یا از صرف آنها امتناع ورزد.
واشینگتنپست نوشته قطع بودجه موسسه ملی حمایت از دموکراسی موجب شده این موسسه و شرکای اصلی آن، موسسه بینالمللی جمهوریخواه، موسسه ملی دموکرات، مرکز همبستگی و مرکز تجارت بینالمللی خصوصی، مجبور شوند دفاتر خود را ببندند و به کارکنانش مرخصی اجباری بدون حقوق بدهند.
موسسه ملی حمایت از دموکراسی همچنین مجبور شده تامین مالی حدود ۲ هزار دریافتکننده کمک در ۱۰۰ کشور را متوقف کند.
این دریافتکنندگان شامل سازمانهای زیر هستند.
سازمان «مدیریت دموکراتیک کوبا» هستند که پخشهای رادیویی موج کوتاه آن، اطلاعات مستقل به مردم کوبا ارائه میدهد.
سازمان مموریال که سازمان حقوق بشری برنده جایزه نوبل صلح است و درباره زندانیان سیاسی در روسیه اطلاعرسانی میکند.
«کنگره جهانی اویغورها» که سواستفادههای حقوق بشری حزب کمونیست چین علیه مردم اویغور را مستندسازی میکند و تایمز دیجیتال چین که کارزارهای اطلاعات نادرست پکن را افشا میکند.
موسسه ملی حمایت از دموکراسی هزینههای بالایی ندارد و دیمون ویلسون، رییس این سازمان، به نویسنده واشینگتن پست گفته است ۸۳ سنت از هر دلار دریافتی مستقیما به دست دریافتکنندگان کمک میرسد و کمکهای کوچکی کمتر از ۱۵۰ هزار دلار به «فعالان شجاع در خط مقدم آزادی» اعطا میشود.
تمرکز موسسه ملی حمایت از دموکراسی بر کشورهای سرکوبگر مانند روسیه، چین، میانمار، ایران و کوبا است، کشورهایی که آژانس توسعه بینالمللی آمریکا (که اکنون عملا منسوخ شده) و گروههای کمک خصوصی، قادر به فعالیت در آنجا نیستند.
ویلسون با اشاره به این وضعیت، به واشینگتنپست گفت «موسسه ملی حمایت از دموکراسی جایگاه مهم حمایت از شرکای طرفدار آزادی و طرفدار آمریکا در سختترین مکانها را پر میکند. این یک سرمایهگذاری کوچک با بزرگترین تاثیر در جوامع بسته است.»
واشینگتنپست نوشته تعجبی ندارد که دشمنان آمریکا از تعطیلی موسسه ملی حمایت از دموکراسی به عنوان بخشی از توقف کلی کمکهای خارجی آمریکا شادی میکنند.
بر اساس این گزارش، یک وبسایت چینی فروپاشی این نهاد «بدنام» را جشن گرفت و ادعا کرد که «موسسه ملی حمایت از دموکراسی مدتهاست از سازمانهای ضد چین حمایت میکند.»
برونو رودریگز، وزیر خارجه کوبا، خواستار بررسی نحوه سازماندهی ظاهری موسسه ملی حمایت از دموکراسی برای «بیثباتسازی و تروریسم علیه کوبا» شد.
دیمیتری مدودف، نایب رییس شورای امنیت روسیه، نوشت «فعالیتهای موسسه ملی حمایت از دموکراسی در روسیه به عنوان نامطلوب شناخته شده است» و اینکه این سازمان «مدتهاست در عملیاتهای شناختی برانگیزاننده در سراسر جهان مشغول بوده است.»
واشینگتنپست نوشته این حملات از سوی حکومتهای ضدآمریکایی به موسسه ملی حمایت از دموکراسی، توضیح میدهد چرا جمهوریخواهان که امنیت ملی را در اولویت قرار میدهند، مدتها از این سازمان حمایت کردهاند.
بر اساس این گزارش، علیرغم تاریخچه طولانی حمایت جمهوریخواهان از موسسه ملی حمایت از دموکراسی، ماسک و برخی از افراطیها قصد دارند این سازمان را نابود کنند.
واشینگتنپست نوشته در این روند، آنها از زبانی استفاده کردهاند که بسیار شبیه زبانی است که رژیمهای غیردموکراتیک در سراسر جهان به کار میبرند. ماسک دوم فوریه در شبکه ایکس نوشت: «یک کلاهبرداری است» و افزود این سازمان مرتکب «جرائم» نامشخصی شده و ظاهرا «پر از فساد» است.
مرکز نوسازی آمریکا، اندیشکدهای که راسل ووگت پیش از آنکه به عنوان مدیر بودجه ترامپ منصوب شود، تاسیس کرد مقاله انتقادی بلندی منتشر کرد و موسسه ملی حمایت از دموکراسی را از جمله به خاطر برانگیختن بهار عربی ۲۰۱۱ و انقلاب حرمت در اوکراین ۲۰۱۴ مقصر دانست و این موسسه را به «دخالت در خاورمیانه» و «جنگطلبی در اوکراین» متهم کرد.
واشینگتنپست نوشته این همان نوع استدلالی است که رژیمهای استبدادی برای گیج کردن مردم خود استفاده میکنند، با این ادعا که اعتراضات کار خارجیهاست. اما در واقع، مردم علیه رژیمهای سرکوبگر به پا میخیزند زیرا آزادی میخواهند، نه به خاطراینکه آمریکا از اها حمایت کرده است.
بر اساس این گزارش، اگر موسسه ملی حمایت از دموکراسی مجبور به تعطیلی دائمی شود، نابودی آن کمترین کمکی به جنبش «آمریکا را دوباره بزرگ کن»، نخواهد کرد، اما برای دشمنان آمریکا، از جمله چین، روسیه، ایران و کره شمالی، این تعطیلی خیلی سودبخش است.
