پس از افزایش نگرانیها درباره سرنوشت آتشبس غزه، حماس اسامی سه گروگان اسرائیلی را که قرار است روز شنبه در ازای زندانیان فلسطینی در اسرائیل آزاد شوند، منتشر کرد. حماس پیشتر اعلام کرده بود آزادی گروگانها را به دلیل آنچه «نقض آتشبس از سوی اسرائیل» خواند، به تعویق میاندازد.
اسرائیل به حماس هشدار داده بود که اگر این سه گروگان در موعد مقرر آزاد نشوند، حملات نظامی علیه غزه را از سر خواهد گرفت. در همین حال، دونالد ترامپ با لحنی شدید گفت که اگر گروگانها به موقع آزاد نشوند، «همه چیز تغییر خواهد کرد و درهای جهنم به روی حماس باز خواهد شد.»
ونس که برای شرکت در شصت و یکمین اجلاس کنفرانس امنیتی مونیخ، به آلمان رفته است، قرار است با شماری از رهبران حاضر در مونیخ دیدار کند و پیش از همه در روز نخست این کنفرانس با مارک روته، دبیرکل ناتو دیدار کرد.
یک مقام آلمانی در گفتگو با پولیتیکو، ضمن تائید عدم دیدار دو رهبر، گفت ونس و شولتس پیش، روز دوشنبه در نشست هوش مصنوعی در پاریس با هم دیدار و گفتگو کرده بودند.
تیم معاون رییسجمهور آمریکا گفت دیدار ونس با شولتس برنامهریزی شده بود اما به دلیل تداخل زمانبندی از سوی آلمان این برنامهریزی به هم ریخت.
با این حال، یک مقام سابق آمریکایی به پولیتیکو گفت قرار دیدارهای ونس برای این سفر از اواخر ماه میلادی گذشته (نزدیک به دو هفته پیش) نهایی شده بود و در حالیکه او با مقامات کمتر ارشد اروپایی مثل دیوید لمی، وزیر خارجه بریتانیا و فریدریش مرتس، رهبر حزب دموکرات مسیحی آلمان دیدار خواهد داشت اما از ابتدا هم برنامهای برای دیدار با شولتس در مونیخ نداشت.
به گفته این مقام آمریکایی نگاه تیم ونس به صدراعظم آلمان این است که نیازی به دیدار او نخواهند داشت چرا که مدت زیادی در این مقام باقی نخواهد ماند.
عدم برگزاری این دیدار با رهبر کشور میزبان، به ویژه در شرایطی که بحث مذاکرات صلح اوکراین بین ترامپ و پوتین در جریان است و به ویژه از این رو که ترامپ اروپا را کاملا از آن کنار گذاشته است، مورد توجه قرار گرفته است.
یک مقام آلمانی که همحزبی شولتس نیست، در گفتوگو با پلتیکو، این اقدام را «بیاحترامی» به آلمان دانست و گفت: «من از شولتس خوشم نمیآید، اما او همچنان صدراعظم ماست؛ این رفتار جای تعجب ندارد... دولت ترامپ به متحدانش اهمیتی نمیدهد.»
ونس اگرچه قرار نیست با بلندپایهترین مقام آلمان دیدار کند، اما با فرانک والتر اشتاینمایر، رئیسجمهور آلمان، که نقشی تشریفاتی در این کشور دارد، دیدار خواهد کرد.
یک دیپلمات ارشد از اروپای شرقی به پولیتیکو گفته است با اشاره به عدم دیدار ونس با رهبر کشور میزبان، آن را «شکستی خجالتآور» توصیف کرد و گفت: «این نشان میدهد که تیم ترامپ، آلمان را به عنوان یک قدرت بزرگ در اروپا جدی نمیگیرد.»
دولت ائتلافی آلمان متشکل از احزاب سوسیال دموکرات، سبزها و دموکرات آزاد، در آبانماه فروپاشید. به دنبال رای عدم اعتماد پارلمان به صدراعظم آلمان، فرانک والتر اشتاینمایر، رییسجمهوری این کشور هفتم دیماه انحلال پارلمان را اعلام کرد. انتخابات زودهنگام در آلمان قرار است پنجم اسفند برگزار شود.
ایلان ماسک، چهره مورد اعتماد دونالد ترامپ، به طور مکرر از حزب راستگرای «ایافدی»، حمایت کرده است.
ماسک ۳۰ آذر با انتشار پستی در ایکس نوشت: «تنها ایافدی میتواند آلمان را نجات دهد.» این پست واکنشهای زیادی را در آلمان برانگیخت و بسیاری او را به دخالت در امور داخلی این کشور در آستانه برگزاری انتخابات پارلمانی متهم کردند.
با این وجود، ماسک دوباره هشتم دیماه، در مقالهای که در روزنامه آلمانی «ولت ام زونتاگ» منتشر شد مجددا از «ایافدی»، حمایت کرد. او در این مقاله نوشت: «به تصویر کشیدن ایافدی بهعنوان یک حزب راستگرای افراطی بهوضوح نادرست است؛ شریک زندگی آلیس وایدل، رهبر این حزب، یک همجنسگرا از سریلانکا است! آیا به نظر شما این [رویکرد] شبیه هیتلر است؟ لطفا بس کنید!»
صبح جمعه ۲۶ بهمن به وقت محلی، انفجار یک بمب که خودروی حامل کارگران معدن زغالسنگ را در جنوب غربی پاکستان هدف قرار داد، دستکم ۱۱ کشته و شش زخمی بر جای گذاشت.
یک کامیون در حال حمل کارگران معدن در منطقه هرنائی در استان بلوچستان پاکستان بود؛ جایی که دولت پاکستان مدتهاست «در حال مقابله با یک شورش جداییطلبانه» است.
خبرگزاری رویترز به نقل از یک منبع آگاه نوشت که یک بمب دستساز در کنار جاده کار گذاشته شده بوده که هنگام رسیدن کامیون حامل کارگران، احتمالا با کنترل از راه دور منفجر شده است.
هنوز هیچ گروهی مسئولیت این حمله را بر عهده نگرفته است.
حضرت ولی آقا، فرماندار این منطقه، گفت که در زمان انفجار، ۱۷ معدنچی در داخل کامیون حضور داشتهاند.
یک پزشک در بیمارستان محلی اعلام کرد وضعیت دو نفر از زخمیهای این انفجار وخیم است.
بلوچستان پاکستان که از منابع معدنی غنی برخوردار است و با ایران و افغانستان هممرز است، صحنه یک شورش چند دههای از سوی گروههای جداییطلب بلوچ بوده است.
شبهنظامیان اسلامگرا نیز در این منطقه فعالیت دارند.
۱۹ آبان، انفجار حاصل از حمله انتحاری عضو «ارتش آزادیبخش بلوچستان» پاکستان در کویته، دستکم ۲۴ نفر را کشت.
اوایل شهریور ماه نیز همین گروه در همین شهر عملیاتی مشابه با ۷۳ قربانی انجام داد.
ارتش آزادیبخش بلوچستان در سال ۲۰۰۰ میلادی تاسیس شد.
برخی منابع نوشتهاند زمینههای ایجاد این گروه در پاکستان از سوی سرویس امنیتی کا.گ.ب وابسته به شوروی سابق مهیا شده است. این گروه در کنار شش گروه دیگر، به دنبال استقلال و جدایی ایالت بلوچستان از کشور پاکستان و تشکیل «دولت-ملت بلوچ» است.
ارتش آزادیبخش بلوچستان به «انجام حملات تروریستی، بمبگذاری و هدف قرار دادن غیرنظامیان، همچنین پاکسازی اقلیتهای قومی در بلوچستان پاکستان» متهم است.
از سال ۲۰۰۴، این گروه حملاتی را علیه گروههای اقلیت غیربلوچ «در جهت پاکسازی قومی» آغاز کرد.
این گروه از سوی ایالات متحده آمریکا، بریتانیا و اتحادیه اروپا، «به عنوان گروهی تروریستی شناخته شده» است.
ایالت بلوچستان پاکستان که در جنوب غربی این کشور واقع است، از غرب با ایران و از شمال با افغانستان هممرز است. جمعیت این منطقه حدود ۱۵ میلیون نفر است.
ارتش آزادیبخش بلوچستان میگوید حکومت مرکزی، منابع غنی گاز و و معادن این استان را به نفع خود استفاده میکند.
بو عاصی، خواستار ارائه گزارش دقیق از سوی نهادهای امنیتی لبنان و کنترل مرزهای این کشور «بدون بهانهجویی درباره کمبود امکانات» شد.
همزمان، روزنامه الشرقالاوسط به نقل از یک منبع امنیتی نوشت هزاران نفر پس از سقوط حکومت اسد، مخفیانه وارد لبنان شدهاند و هنوز مشخص نیست که در میان آنان نیروهای سپاه پاسداران و نیروهای امنیتی سوریه نیز وجود دارند یا نه.
یک مقام قضایی لبنان که نامش ذکر نشده، به الشرقالاوسط گفت برخی از مقامات دولت اسد از لبنان عبور کرده و به خارج از این کشور رفتهاند.
او درباره عدم تعقیب این مقامات گفت: «آنان در خاک لبنان جرمی انجام ندادهاند و به همین دلیل تحت تعقیب قرار نگرفتهاند.»
رفعت اسد، عموی رییسجمهوری سابق سوریه و بثینه شعبان، مشاور اسد، از جمله مقامات دولت سوریه هستند که از لبنان به کشورهای دیگر رفتهاند.
وحید جلالزاده، معاون وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، بهمن ماه به بیروت سفر کرد.
او در این سفر خواستار حمایت لبنان از پناهندگان سوری وارد شده به لبنان پس از سقوط اسد شد و گفت که برخی از این آوارگان، ایرانیالاصل هستند.
الشرقالاوسط به نقل از یک منبع امنیتی گزارش داده بود که جلالزاده «برای تسهیل انتقال دهها ایرانی از دمشق به بیروت و تضمین پرواز آنها به تهران از طریق فرودگاه بینالمللی رفیق حریری به لبنان سفر کرده» است.
این منبع گفته بود بیشتر این افراد در بیروت و حومه آن، بهویژه منطقه سیده زینب سکونت دارند.
بر اساس این گزارش، سپاه پاسداران این افراد را در زمان حکومت اسد از ایران به دمشق منتقل کرده و به آنها تابعیت سوریه اعطا شده است.
الشرقالاوسط نوشت که یکی دیگر از اهداف سفر جلالزاده به بیروت، رسیدگی به وضعیت سوریهایی است که به لبنان گریختهاند.
جمهوری اسلامی نگران است این افراد بازداشت و به دولت جدید سوریه تحویل داده شوند.
به گفته آژانس بین المللی انرژی اتمی، انفجار در محفظه ایمنی جدید راکتور شماره چهار رخ داده و گزارشی از خسارت و تلفات جانی منتشر نشده است.
سخنگوی کرملین جمعه ۲۶ بهمن در واکنش به موضع اوکراین مبنی بر مسئولیت روسیه در انفجار نیروگاه هستهای چرنوبیل، این اتهام را رد کرد و گفت که ارتش روسیه چنین اقدامی انجام نمیدهد.
پس از انفجار یکی از چهار راکتور نیروگاه اتمی چرنوبیل در سال ۱۹۸۶، این راکتور برای مهار تشعشعات، به وسیله یک حفاظ پوشانده شده است.
ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین گفت که حمله پهپاد روسی باعث تخریب این حفاظ شده اما تاکنون، سطح تشعشعات افزایش نیافته است و دائما تحت نظارت است.
زلنسکی تاکید کرد: «تنها کشوری در جهان که به چنین سایتهایی حمله میکند، نیروگاههای هستهای را اشغال میکند و بدون توجه به عواقب آن به جنگ میپردازد، روسیه است.»
پس از انفجار راکتور هستهای در نیروگاه چرنوبیل اوکراین، بیش از ۱۰۰ هزار نفر بهدلیل انتشار تشعشعات سرطانزا از این شهر نقلمکان کردند.
از آن زمان تاکنون و با ایجاد شدن منطقه ممنوعه چرنوبیل به منظور جلوگیری از ورود مردم، این منطقه بهصورت متروکه درآمده است.
نیروگاه هستهای سابق چرنوبیل در شمال کییف قرار دارد و نیروهای روسیه پس از حمله به اوکراین، این نیروگاه را اشغال کرده بودند.
گزارشهایی نیز از حفر خندق در این نیروگاه و تماس نیروهای روسی با دوزهای بالایی از تشعشعات و انتقال آنان به بلاروس برای درمان منتشر شد.
در زمان اشغال این نیروگاه، آژانس بینالمللی انرژی اتمی در بیانیهای اعلام کرد همه تماسهای اوکراین با نیروگاه هستهای چرنوبیل قطع شده است و در چنین وضعیتی، امکان دریافت آخرین اطلاعات از شرایط این نیروگاه وجود ندارد.
روسیه پس از حمله به اوکراین، نیروگاه هستهای زاپروژیا را نیز تصرف کرد.
این نیروگاه بین سالهای ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۵ ساخته شد و از بزرگترین نیروگاههای هستهای در اروپا و نهمین نیروگاه بزرگ هستهای در جهان است.