رسانه‌های سوریه از حمله اسرائیل به مناطق مختلف این کشور خبر دادند

با گذشت یک سال از حمله هفتم اکتبر، خانواده‌های گروگان‌های اسرائیلی همچنان در برزخی از امید و ناامیدی به سر می‌برند. برای این خانواده‌ها، زمان گویی در آن روز شوم متوقف شده‌ است.

این خانواده‌ها معتقدند کلید آزادی عزیزانشان در دست جمهوری اسلامی است.

داستان اودِد و یوچود لیفشیتز

اودِد و یوچود لیفشیتز، پدربزرگ و مادربزرگ دنیل لیفشیتز، نمادی از صلح و انسان‌دوستی بودند.

این زوج، به عنوان فعالان دیرینه‌ حقوق بشر، سال‌ها برای نزدیک کردن اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها تلاش کرده بودند، تا جایی که بیماران غزه‌ای را برای درمان به اسرائیل می‌بردند.

به گفته‌ دنیل، در سال ۱۹۷۲، اودِد ارتش اسرائیل و آریل شارون را برای حمایت از اعراب بادیه‌نشین در رفح به چالش کشید.

او روزنامه‌نگار، فعال صلح و مدافع حقوق بشر بود که با پزشکان بدون مرز در رواندا همکاری داشت. آن‌ها بر این باور بودند که تنها راه نجات غزه، آموزش است.

100%

ربوده شدن این زوج، تناقضی تلخ را آشکار می‌کند، کسانی که عمر خود را صرف تلاش برای نزدیک کردن دو طرف درگیری کرده‌بودند، اکنون به گروگان گرفته شده و در جنگی که با آن مخالف بودند، به عنوان اهرم فشار مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

یوچود، مادربزرگ دنیل، پس از ۱۶ روز اسارت آزاد شد، اما پدربزرگ ۸۳ ساله‌اش، اودد، یک سال پس از آن واقعه همچنان در بند است.

صمیمی‌ترین دوست دنیل، پزشکی که در هفتم اکتبر به قتل رسید و بیش از یک چهارم ساکنان کیبوتس نیر عوز، جایی که دنیل در میان ۴۰۰ عضو آن بزرگ شده بود، از سوی حماس ربوده شده یا کشته شده‌اند.

دنیل در آن زمان در فرانسه بود و خوشبختانه مادرش ریتا و دخترش در روز حمله در تل‌آویو به سر می‌بردند و از مرگ احتمالی یا ربوده شدن در امان ماندند، اما خانه پدربزرگ و مادربزرگش در نیر عوز، در نزدیکی مرز غزه در جنوب اسرائیل، به خاکستر تبدیل شد.

100%

در حالی که دنیل این فاجعه و رنج بی‌خبری از سرنوشت پدربزرگ خود و سایر گروگان‌ها را به یاد می‌آورد، بر این باور است که کابوسش با رهبری جمهوری اسلامی آغاز شده‌است.

دنیل در مصاحبه با ایران‌اینترنشنال گفت که تمام این وقایع با چراغ سبز حکومت ایران آغاز شد و آن‌ها محرک اصلی این رویدادها بودند.

به گفته‌ دنیل، جمهوری اسلامی قادر است به رنج همگان پایان دهد و حماس را برای برقراری آتش‌بس و آزادسازی گروگان‌ها تحت فشار قرار دهد. او بر این باور است که حکومت روحانیون بیشتر مایل به تشدید درگیری‌هاست.

دنیل معتقد است چنانچه اسرائیل به جای حمله به غزه، به‌طور مستقیم با جمهوری اسلامی مواجه می‌شد، شاید تا کنون این بحران خاتمه یافته‌بود: «اگر از همان ابتدا، به جای حمله به غزه، به تهران پاسخ می‌دادیم، احتمالا اوضاع مسیر دیگری را طی می‌کرد.»

100%

بر اساس آمار وزارت بهداشت غزه که تحت کنترل حماس است، نیروهای اسرائیلی ۴۱ هزار نفر را در غزه کشته‌اند.

از زمان حمله غافلگیرکننده حماس، اسرائیل اعلام کرده که هدف اصلی‌اش نابودی این گروه است و تلاش می‌کند تلفات غیرنظامیان را به حداقل برساند.

بر اساس آمار رسمی اسرائیل، از هفتم اکتبر تاکنون حدود هزار و ۲۰۰ نفر از شهروندان این کشور جان خود را از دست داده‌اند. این آمار شامل ۸۰۰ غیرنظامی، ۳۴۶ سرباز و ۶۶ مامور پلیس می‌شود.

داستان جودی و گادی

داستان جودی واینستین هاگی و گادی هاگی نیز به همان اندازه دردناک است. این زوج عاشق یکدیگر بودند.

100%

به گفته دخترشان، آیریس واینستین هاگی، آن‌ها فعالان صلح‌طلب و بیزار از جنگ بودند.

جودی پدر و مادرش را افرادی آزاداندیش توصیف می‌کند. پدرش در ارکستر نظامی اسرائیل فلوت می‌نواخت، در کیبوتس به عنوان سرآشپز فعالیت می‌کرد و مادرش به تدریس زبان انگلیسی و ذهن‌آگاهی مشغول بود.

جودی در گفتگو با ایران‌اینترنشنال گفت: «پدر و مادرم یک گروه موسیقی به نام جَز الاینس داشتند و در سراسر اسرائیل برنامه اجرا می‌کردند.»

100%

آن‌ها در هفتم اکتبر پس از پیاده‌روی صبحگاهی‌شان خارج از مزارع کیبوتس نیر عوز، از سوی حماس به قتل رسیدند. این کاری بود که هر روز انجام می‌دادند، اما آن روز مثل همیشه پایان نیافت.

به گفته دخترشان، جودی شاهد کشته شدن همسرش بود. او با اورژانس پزشکی تماس گرفته و جزئیات آنچه را اتفاق افتاده‌بود، از طریق تلفن شرح داده بود.

آیریس، پس از شنیدن نوار گفتگوی مادرش با اورژانس، آن را با رسانه‌ها به اشتراک گذاشت.

به گفته آیریس، آمبولانسی که اورژانس فرستاد در راه مورد اصابت موشک قرار گرفت.

مادرش پس از آن تماس درگذشت، اما آیریس دقیقا نمی‌داند چه اتفاقی افتاد. گادی به گفته همسر ناامیدش در تلفن «به شدت آسیب دیده بود» و جودی زخمی شده‌بود؛ «هر دو آنها از سوی تروریست‌های موتور سوار حماس، مورد اصابت گلوله قرار گرفتند.»

آیریس گفت: «تنها چیزی که می‌دانم این است که مادرم شاهد قتل پدرم بود. نمی‌دانم او پس از آن به قتل رسید یا از جراحاتش درگذشت.»

اجساد آن‌ها به غزه منتقل شده و هنوز به عنوان گروگان نگه داشته‌می‌شوند.

جودی در نیویورک متولد و در تورنتو بزرگ شده‌ بود. او تابعیت کانادایی، آمریکایی و اسرائیلی داشت. همسرش نیز پاسپورت آمریکایی و اسرائیلی داشت.

یک سال از آن فاجعه می‌گذرد و آیریس می‌گوید هنوز قبری برای رفتن بر سر آن ندارد.

جودی و گادی آخرین پیام متنی را حدود ساعت هفت صبح برای فرزندانشان فرستادند و گفتند که تحت حمله راکتی قرار دارند. آیریس از والدینش خواسته‌بود که پس از رسیدن به خانه به او اطلاع دهند. اما این اتفاق هرگز نیفتاد.

100%

آیریس گفت: «از آن زمان تا کنون مثل یک روز طولانی بوده‌است. آن‌ها از ما دزدیده شدند. و ما دیگر نمی‌توانیم خاطرات جدیدی بسازیم.»

او در ادامه افزود که بزرگترین پشیمانی‌اش این است که فرزندانش نمی‌توانند در کنار پدربزرگ و مادربزرگشان بزرگ شوند.

آیریس سؤالات زیادی درباره اینکه چرا چندین ساعت طول کشید تا نیروهای اسرائیلی در نیر عوز پاسخ دهند، دارد.

بر اساس نتایج یک تحقیق رسمی، ارتش اسرائیل در برآورد صحیح و واکنش به‌موقع به حمله حماس به کیبوتس نیر عوز در هفتم اکتبر ناکام مانده‌است.

گزارش منتشر شده در ماه جولای حاکی از آن است که فرماندهی جبهه غزه، نیروهای خود را به مناطق مجاور اعزام کرده، اما از فرستادن نیرو به خود کیبوتس نیر عوز غفلت ورزیده است.

این گزارش همچنین آشکار ساخت که نیروهای امنیتی با تاخیری هفت ساعته به محل حادثه رسیده‌اند، امری که بر شدت فاجعه افزوده است.

آیریس، در حالی که خواهان پاسخگویی دولت اسرائیل است، جمهوری اسلامی را مسئول اصلی این فاجعه می‌داند.

او در گفتگو با ایران‌اینترنشنال گفت که شرایط کنونی، فرصتی مناسب برای رویارویی با رهبران مذهبی تهران، که به اعتقاد او طراحان اصلی این حملات هستند، فراهم کرده‌است.

آیریس با تاکید بر ضرورت اقدام علیه جمهوری اسلامی گفت: «به نظرم زمان آن فرا رسیده که در قبال رژیم تهران دست به کار شویم. اکنون وقت آن است.»

او که از تجربه دردناک خود برای همدلی با ایرانیان خارج از کشور بهره می‌گیرد، در تلاش است تا جبهه‌ای متحد در برابر آنچه رهبری مستبد جمهوری اسلامی می‌خواند، شکل دهد.

آیریس همچنین به سخنرانی اخیر بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، خطاب به مردم ایران اشاره کرد. این سخنرانی که به زبان انگلیسی و با زیرنویس فارسی پخش شد، حاوی هشداری به حکومت و پیامی اطمینان‌بخش به مردم ایران بود.

او در پایان افزود: «به نظرم این اتحاد واقعا نیرومند است. دلیل خاصی دارد که بی‌بی (بنیامین نتانیاهو) با مردم ایران سخن گفت. معتقدم باید به نحوی متحد شویم و این جبهه را با همکاری یکدیگر ایجاد کنیم.»

100%

به گزارش خبرگزاری فرانسه، بن لادن که در عربستان سعودی متولد شده، در سودان و افغانستان نیز زندگی کرده است. این مرد ۴۳ ساله چند سال پیش به همراه همسر بریتانیایی خود در منطقه نرماندی در شمال فرانسه ساکن شد و نقاشی را آغاز کرد.

برونو ریتیل لو، وزیر کشور جدید فرانسه، گفت که عمر بن لادن «در سال ۲۰۲۳ نظراتی را در شبکه های اجتماعی خود منتشر کرد که در آنها از تروریسم حمایت کرده بود، در نتیجه، بخشدار اورن دستور خروج او از قلمرو فرانسه را صادر کرد.»

او افزود: «دادگاه‌ها قانونی بودن این تصمیم گرفته شده به نفع امنیت ملی را تایید کرده اند.»

وزیر کشور فرانسه همچنین گفت که ممنوعیتی را امضا کرده است که مانع از بازگشت عمر بن لادن به فرانسه «به هر دلیلی» می‌شود.

اواخر روز سه شنبه، مقامات استان اورن در شمال فرانسه گفتند که عمر بن لادن، که تابعیت قطر را دارد، از سال ۱۳۹۷ در شهر دومفرونت-آن-پوآرای زندگی می‌کرد.

«حمایت از تروریسم»

در سالگرد مرگ اسامه بن لادن در ماه مه ۲۰۲۳، اظهاراتی به نام عمر بن لادن در رسانه‌های اجتماعی منتشر شد که مقامات فرانسوی می‌گویند در آنها از «القاعده و تروریسم» تجلیل شده بود. حساب کاربری که این اظهارات را منتشر کرده بود، اکنون به حالت تعلیق درآمده است و فعال نیست.

به گفته مقامات استان اورن، عمر بن لادن تکذیب کرده که نویسنده این اظهارات بوده با این حال آنها را حذف یا محکوم نکرد.

در پی انتشار این مطالب،‌ به او دستور داده شد که در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳ فرانسه را ترک کند. عمر بن لادن این کار را «داوطلبانه» انجام داد اما در عین حال به این تصمیم اعتراض کرد. با وجود این، دادگاهی در فرانسه هفته گذشته این حکم را تایید کرد.

عمر بن لادن که در سن ۱۹ سالگی پدرش را ترک کرد، در سال ۲۰۲۲ در گفت‌وگو با خبرگزاری فرانسه گفته بود که در فرانسه احساس خوبی دارد. او در آن زمان گفت: «من احساس می‌کنم از مسئولیت اعمال پدرم آزاد هستم. هیچ کس مرا قضاوت نمی‌کند، آنها به من احترام می‌گذارند و مرا به حال خود می‌گذارند.»

نیروهای ویژه ایالات متحده رهبر القاعده را در سال ۲۰۱۱ در پاکستان کشتند.

پاسکال مارتین، که خود را مدیر هنری عمر می‌نامد، گفت که بن لادن اکنون در قطر زندگی می کند و از مشکلات روانی رنج می برد. مارتین و همسر عمر بن لادن تصمیم گرفتند که او را از این خبر مطلع نکنند.

مارتین به خبرگزاری فرانسه گفت: «او خیلی شکننده است، مطلع شدن از این حکم به او آسیب زیادی می‌رساند.»

او افزود: «این تصمیم کاملا دیوانه‌کننده و غیرقابل تصور است. او زندگی سختی داشته است و قربانی تروریسم بوده است. پسر اسامه بن لادن بودن برای او یک مصیبت بوده است.»

مارتین همچنین گفت که عمر بن لادن قادر به حمایت از تروریسم یا حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ نبود که نزدیک به سه هزار نفر را در مرگبارترین حمله تروریستی در خاک ایالات متحده کشت.

مارتین گفت: «عمر می‌گوید که زندگی او در آن روز متوقف شد. هرگز نشنیدم که او از تروریسم حمایت کند.»

به گفته مارتین، پلیس بدون هیچ اتهامی او را بازداشت و سپس آزاد کرد.

او گفت:«بدشانسی عمر این است که بن لادن است.»

ازدواج عمر بن لادن با یک زن بریتانیایی به نام جین فلیکس براون، که بیش از دو دهه از او بزرگ‌تر است، زمانی که در سال ۲۰۰۷ تایید شد، توجه رسانه ها را برانگیخت. جین فلیکس پس از ازدواج نام زینه محمد را به خود گرفت.

عمر بن لادن به دنبال زندگی در بریتانیا بود، اما درخواست او از سوی مقامات بریتانیایی رد شد. اعتقاد بر این است که اسامه بن لادن، حدود ۲۰ فرزند داشته است.

این حادثه روز چهارشنبه ۱۸ مهر ماه رخ داد و خلبان ترکیش ایرلاینز حین انجام وظیفه در پروازی بین‌المللی درگذشت.

بر اساس گزارش بلومبرگ، کاپیتان ایلجهین پهلیوان، روز چهارشنبه پس از برخاستن هواپیمای ایرباس ۳۵۰ از فرودگاه سیاتل، دچار بی‌هوشی شد و با وجود تلاش‌های پزشکی اولیه از سوی کادر پرواز، وضعیت او بهبود نیافت.

در پی این اتفاق، خدمه پرواز تصمیم به فرود اضطراری در نیویورک گرفتند اما کاپیتان پهلیوان پیش از نشستن هواپیما جان خود را از دست داد.

ترکیش ایرلاینز در بیانیه‌ای اعلام کرد که این خلبان از سال ۲۰۰۷ در این شرکت مشغول به کار بوده است.

طبق گفته این شرکت هواپیمایی، آخرین معاینه پزشکی دوره‌ای پهلیوان در ماه مارس امسال انجام شده‌ بود و هیچ مشکلی که مانع از انجام وظایفش باشد، مشاهده نشده‌ بود.

بر اساس بیانیه کمیته علمی نوبل، نیمی از این جایزه به دیوید بیکر برای تحقیق درباره طراحی رایانشی پروتئین تعلق می‌گیرد و نیمی دیگر، به طور مشترک به دمیس هسابیس و جان جامپر، محققان دیپ‌مایند گوگل در انگلیس برای پیش‌بینی ساختار پروتئین می‌رسد.

بیکر، متولد ششم اکتبر ۱۹۶۲، بیوشیمی‌دان و زیست‌شناس محاسباتی آمریکایی است که به دلیل پیشگام بودن در طراحی پروتئین و پیش‌بینی ساختارهای سه‌بعدی آن‌ها شناخته می‌شود.

او که استاد بیوشیمی در دانشگاه واشینگتن و یکی از پژوهشگران موسسه هاوارد هیوز است، بیش از ۱۲ شرکت بیوتکنولوژی بنیان گذاشته و در لیست ۱۰۰ فرد تاثیرگذار در حوزه سلامت مجله تایم در سال ۲۰۲۴ قرار گرفته است.

بیکر به‌خاطر توسعه الگوریتم «روزتتا»‌ برای پیش‌بینی و طراحی پروتئین‌ها شهرت دارد و همچنین پروژه‌هایی مانند فولدیت که یک بازی محاسباتی برای پیش‌بینی ساختار پروتئین‌هاست، ایجاد کرده است.

تحقیقات او به‌طور گسترده‌ای در زیست‌شناسی مولکولی و بیوشیمی استفاده می‌شود و بیش از ۶۰۰ مقاله علمی منتشر کرده است.

جان مایکل جامپر، دانشمند ارشد آمریکایی در شرکت دیپ‌مایند تکنولوژیز است. او همراه تیم خود، «آلفافولد»، یک مدل هوش مصنوعی را توسعه داده که توانایی دارد ساختار پروتئین‌ها از توالی اسیدهای آمینه را با دقت بالا پیش‌بینی کند.

سال ۲۰۲۱، مجله علمی نیچر او را به عنوان یکی از ۱۰ شخصیت برجسته علمی در لیست سالانه خود معرفی کرد.

تحقیقات جامپر بر روی الگوریتم‌های پیش‌بینی ساختار پروتئین متمرکز است.

آلفافولد به عنوان اولین الگوریتم یادگیری ماشینی که توانست ساختار سه‌بعدی پروتئین‌ها را با دقت بالا پیش‌بینی کند، شناخته می‌شود. جامپر به خاطر این دستاورد جوایز متعددی از جمله جایزه بریک‌ثرو در علوم زیستی، جایزه گایردنر کانادا و جایزه لسکر را دریافت کرده است.

دمیس هسابیس، متولد ۲۷ ژوییه ۱۹۷۶، دانشمند علوم کامپیوتر، پژوهش‌گر هوش مصنوعی و کارآفرین بریتانیایی-قبرسی است.

او به عنوان مدیرعامل و یکی از بنیان‌گذاران شرکت دیپ‌مایند و آیزومورفیک لبز شناخته می‌شود و همچنین به عنوان مشاور هوش مصنوعی دولت بریتانیا فعالیت می‌کند.

هسابیس در دوران حرفه‌ای اولیه خود به عنوان برنامه‌نویس هوش مصنوعی بازی‌های ویدیویی کار می‌کرد و در طراحی بازی‌ها نیز تخصص داشت.

او در سال‌های بعد به تحصیلات عالی در حوزه علوم اعصاب‌شناختی روی آورد و مدرک دکترای خود را از دانشگاه کالج لندن دریافت کرد.

هسابیس جوایز متعددی از جمله جایزه بریک‌ثرو، جایزه بین‌المللی گایردنر کانادا و جایزه لسکر را برای تحقیقات پیشگامانه‌اش دریافت کرده و در سال ۲۰۲۴ برای خدماتش به هوش مصنوعی به «مقام شوالیه‌» دست یافته است.

برندگان نوبل شیمی ۲۰۲۳

مونگی باوندی، لوئیس بروس و الکسی اکیموف در سال ۲۰۲۳، به خاطر دستاوردهایشان در زمینه ایجاد نقاط کوانتومی، موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شدند.

نقاط کوانتومی، ذراتی فوق‌العاده کوچک هستند که اندازه آن‌ها تقریبا یک میلیون برابر کوچک‌تر از سر یک سوزن است. این نقاط به دلیل اندازه‌های مختلف خود، قادر به تولید رنگ‌های متنوعی از نور هستند و کاربردهای گسترده‌ای در فن‌آوری‌های نوری و الکترونیکی دارند.

برندگان نوبل فیزیک ۲۰۲۴

کمیته نوبل در روزهای گذشته برندگان جایزه نوبل پزشکی و فیزیک ۲۰۲۴ را نیز معرفی کرد.

این کمیته روز سه‌شنبه ۱۷ مهر، جان هاپفیلد و جفری هینتون را برای اکتشافات و اختراعاتی اساسی که یادگیری ماشین را با شبکه‌های عصبی مصنوعی امکان‌پذیر می‌کند، به عنوان برندگان جایزه نوبل فیزیک سال ۲۰۲۴ معرفی کرد.

برندگان نوبل پزشکی ۲۰۲۴

روز دوشنبه، کمیته نوبل در موسسه کارولینسکا در استکهلم سوئد، ویکتور آمبروس و گری روکون را به عنوان برندگان جایزه نوبل پزشکی و فیزیولوژی سال ۲۰۲۴ معرفی کرد.

آنان این جایزه را بر بستر کشف میکرو آر.ان‌.ای‌ها به خود اختصاص دادند که اصل جدیدی را در تنظیم ژنتیکی معرفی کرده و نشان داده است این مولکول‌ها برای موجودات چندسلولی، از جمله انسان، ضروری هستند.

جایزه نوبل

جایزه نوبل در سال ۱۸۹۵ به وسیله آلفرد نوبل، شیمیدان و مخترع سوئدی، بنیان‌گذاری شد.

نوبل، مخترع دینامیت، پس از مواجهه با انتقادات درباره آثار مخرب اختراعش، در وصیت‌نامه‌اش تصمیم گرفت ثروت خود را به‌منظور اعطای جوایز به افرادی که بزرگ‌ترین دستاوردها را در زمینه‌های فیزیک، شیمی، فیزیولوژی یا پزشکی، ادبیات و صلح به دست می‌آورند، وقف کند.

هدف او از این اقدام، تشویق نوآوری‌هایی بود که به نفع بشریت باشد.

اولین جوایز نوبل در سال ۱۹۰۱ اهدا شدند.

در طول سال‌ها، جایزه نوبل به یکی از معتبرترین و شناخته‌شده‌ترین جوایز در سطح جهان تبدیل شده است.

علاوه بر جوایز اصلی، در سال ۱۹۶۸ بانک مرکزی سوئد نیز جایزه‌ای در زمینه علوم اقتصادی به یاد آلفرد نوبل تاسیس کرد که به آن جایزه نوبل اقتصاد گفته می‌شود.

فرایند انتخاب برندگان با دقت و از طریق کمیته‌های علمی و کارشناسی مرتبط انجام می‌شود و اسامی نامزدها و سایر اطلاعات در مورد نامزدی و روند انتخاب، تا ۵۰ سال بعد فاش نمی‌شود.

نوبل ادبیات ۲۰۲۴

روز پنج‌شنبه ۱۹ مهر، برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۲۴ اعلام خواهد شد.

در سال ۲۰۲۳، یون فوسه، نویسنده نروژی، به دلیل آثار برجسته‌اش در ژانر نمایشنامه و داستان‌های تخیلی، به ویژه موضوعات الهیاتی، موفق به دریافت جایزه نوبل ادبیات شد.

آکادمی سوئد در بیانیه خود به طور خاص از رمان چند جلدی فوسه با عنوان «سپتولوژی» قدردانی کرد.

این اثر درباره یک نقاش است که در آن به موضوعاتی چون مرگ، حافظه، اعتیاد به الکل و هنر پرداخته و تامل می‌کند.

نوبل صلح ۲۰۲۴

روز جمعه ۲۰ مهر، کمیته صلح نوبل، برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۲۴ را معرفی خواهد کرد.

در سال ۲۰۲۳، نرگس محمدی، فعال حقوق بشر زندانی در ایران، برنده این جایزه شد و کمیته نوبل نروژ از او به خاطر «مبارزه علیه ستم بر زنان در ایران و مبارزه برای ارتقای حقوق بشر و آزادی برای همه» قدردانی کرد.

این جایزه توجه بین‌المللی را به مبارزه برای حقوق زنان در ایران معطوف کرد؛ جایی که زنان پس از کشته شدن مهسا ژینا امینی در بازداشت گشت ارشاد در پاییز ۲۰۲۲، در اعتراض به خیابان‌ها آمدند.

محمدی، بعد از شیرین عبادی دومین ایرانی است که این جایزه را به خود اختصاص داده است.

او پنجمین فردی بود که در حبس این جایزه را دریافت کرد.

نوبل علوم اقتصادی

به گفته کمیته نوبل، روز دوشنبه ۲۳ مهر، برنده جایزه نوبل علوم اقتصادی ۲۰۲۴ معرفی خواهد شد.

در سال ۲۰۲۳، پروفسور کلودیا گلدین، اقتصاددان برجسته دانشگاه هاروارد، این جایزه را برای تحقیقات خود در زمینه بررسی نقش زنان در بازار کار دریافت کرد.

گلدین با تحلیل بیش از ۲۰۰ سال داده‌های نیروی کار ایالات متحده، نشان داد نرخ اشتغال و شکاف دستمزد جنسیتی نه تنها به عوامل اقتصادی، بلکه به تغییرات در هنجارهای اجتماعی مرتبط با آموزش و نقش زنان در خانه و خانواده بستگی دارد.

گلدین سومین زنی بود که برنده جایزه نوبل اقتصاد شد؛ جایزه‌ای که تاکنون به ۹۰ مرد اهدا شده است.

به گزارش پولیتیکو، هیون با اشاره به امضای معاهده دوجانبه میان روسیه و کره‌شمالی، آن را شبیه یک اتحاد نظامی توصیف کرد و گفت احتمال چنین استقراری بسیار محتمل است.

روز جمعه ۱۳ مهر، منابع اطلاعاتی نشریه کی‌یف‌پست در گزارشی از کشته‌شدن بیش از ۲۰ سرباز در نتیجه یک حمله موشکی به سرزمین‌های تحت اشغال روسیه در نزدیکی دونتسک خبر داد و نوشت در این حملات شش افسر از کره شمالی که برای گفت‌وگو با همتایان روسی خود آمده بودند، کشته و سه نظامی دیگر کره شمالی زخمی شدند.

بر اساس گزارش‌های رسانه‌های اجتماعی روسیه، قبل از این حمله موشکی، روس‌ها مشغول آموزش اقدامات تهاجمی و دفاعی به نمایندگان کره شمالی بودند.

۲۹ خرداد امسال، ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهوری روسیه، برای اولین بار در ۲۵ سال گذشته به کره شمالی سفر کرد و در این سفر، دو کشور با امضای یک قرارداد دفاعی، روابط خود را گسترش دادند.

در این پیمان که نشان‌دهنده قوی‌ترین مشارکت بین مسکو و پیونگ‌یانگ از زمان جنگ سرد است، کمک‌های نظامی متقابل روسیه و کره شمالی در صورت حمله به هر یک، پیش‌بینی شده است.

یک روز پس از این پیمان، وزیران امور خارجه آمریکا و کره جنوبی در تماسی، پیمان نظامی جدید بین روسیه و کره شمالی را محکوم کردند و آن را تهدیدی برای صلح و ثبات منطقه خواندند.

دو طرف تاکید کردند که واشینگتن و سئول از نزدیک وضعیت موجود را رصد خواهند کرد

کشورهای عضو پیمان نظامی آتلانتیک شمالی (ناتو)، روز ۲۱ تیر از بلاروس، کره شمالی و جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان سه کشوری نام بردند که به روسیه برای ادامه جنگ اوکراین کمک می‌کنند و گفتند که پیونگ‌یانگ و تهران، با ارائه حمایت نظامی مستقیم از مسکو از جمله با ارسال مهمات و پهپاد، به «جنگ تجاوزکارانه روسیه علیه اوکراین» دامن می‌زنند.

پوتین پس از دیدار با کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی، او را متقاعد کرد که دفاتر دیپلماتیکی برای کره شمالی در دونتسک و لوهانسک باز کند.

مرکز مقاومت ملی اوکراین شهریور ماه سال گذشته خبر داد که روسیه قصد دارد شهروندان کره شمالی را برای کارهای ساختمانی به سرزمین‌های اشغالی دونتسک و لوهانسک بیاورد.

بر اساس گزارش کی‌یف‌پست، سال قبل نیز اداره اصلی اطلاعات اوکراین از ورود یک گروه محدود از نیروهای نظامی از کره شمالی به سرزمین موقتا اشغال شده اوکراین، از جمله واحدهایی از نیروهای مهندسی خبر داد که نشان دهنده همکاری فعال بین روسیه و کره شمالی است.