شورای شهر رم با اعطای شهروندی افتخاری به نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و برنده جایزه نوبل صلح ۲۰۲۳، همبستگی خود را با او و مبارزاتش علیه سرکوب زنان و به منظور ترویج حقوق بشر اعلام کرد. همزمان محمدی در گفتوگو با روزنامه کوریهرهدلاسرا گفت از جنگ و استبداد بیزار است.
اعطای شهروندی افتخاری رم به محمدی، اقدامی به ابتکار مارکو دیاستفانو، سیاستمدار ایتالیایی عضو گروه «نوی مودراتی» بود که به اتفاق آرا از سوی شورای شهر رم، پایتخت ایتالیا، تصویب شد.
این شورا در بیانیه خود با اشاره به بازداشتهای خودسرانه و شکنجههای اعمال شده علیه محمدی که یکی از چهرههای برجسته در مبارزه برای حقوق بشر در ایران و از جمله حامیان اصلی کمپین علیه اعدام است، نسبت به ادامه حضور ناعادلانه او در زندان اوین تهران ابراز نگرانی کرد.
دیاستفانو در این باره گفت که اعطای این شهروندی افتخاری نشاندهنده همبستگی رم با همه افرادی است که بهطور ناعادلانه مورد تبعیض و نقض حقوق بشر قرار میگیرند.
محمدی روز ۱۶ مهر در نامهای به کمیته نوبل در سالگرد دریافت نوبل صلح نوشت: «روزی نه چندان دور سرود رهایی ما زنان از آپارتاید جنسیتی و سرود پیروزی مردم ایران از پایان دادن به استبداد را خواهید شنید. آن روز بیتردید فرا خواهد رسید و شما در جشن پیروزی ما سهیم هستید.»
از جنگ بیزارم
محمدی در سالگرد دریافت جایزه نوبل و در آستانه اعلام برنده سال ۲۰۲۴ این جایزه، در گفتوگو با روزنامه ایتالیایی کوریهرهدلاسرا، با تاکید بر افزایش سختگیریها و تشدید شرایط امنیتی خود در زندان گفت: «راه صلح، از دالان سیاه و ویرانگر جنگ محال است. من به همان شدت از جنگ بیزارم که از استبداد و به همان میزان صلحطلبم که دموکراسی را میطلبم.»
این فعال حقوق بشر، تحقق دموکراسی و پایان بخشیدن به هر نوع استبداد و پافشاری بر موازین جهانی حقوق بشر بی هیچ تزلزل و انحراف و پایان دادن به وضعیت آپارتاید جنسیتی را پیششرط یک صلح پایدار اعلام کرد که میتواند بنیادگرایی را کمرمق و رواداری و گفتمان دموکراسی و صلح را مسلط کند.
محمدی صلح را نه فقط فقدان جنگ، بلکه رهایی از هر نوع استبداد، سلطهگری، تبعیض، تهدید، وحشت و ناامنی تعریف کرد و گفت: «زندگی تحت آپارتاید جنسیتی، رنگ و نشانی از صلح برای زنان ندارد و مسببان جنگ، نه فقط برای اهل آن سرزمین و در زمانه جنگ، بلکه در تاریخ بشریت روسیاه و مطرودند.»
مبارزه ادامه دارد
برنده جایزه نوبل صلح ۲۰۲۳ با اشاره به تجربه زیسته خود از تبعیض، خشونت، استبداد و ظلم در جمهوری اسلامی تاکید کرد که این نظام زاویهای بزرگ و جدی با محور حقوق بشر و حقوق زنان دارد و نمیتواند جامعه امروز ایران را «در هیچ سطحی و حتی مذهبی»، نمایندگی کند.
محمدی در بخش دیگری از مصاحبه خود به تغییرات بنیادین منحصر به فردی اشاره کرد که پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی» در ایران رخ داده است.
او تاکید کرد این جنبش نه فقط مشروعیت رژیم را آشکارا متزلزل کرده، بلکه پایههای ایده، فرهنگ، سنت و زیست دموکراتیک در جامعه را قوت بخشیده است.
به گفته محمدی، در ایران مردم تا زمانی که به سطح مشارکت جمعی تاثیرگذار بر دولت، جامعه و زندگی و زیست فردیشان نرسند، مبارزه را ادامه میدهند.
او گفت: «ممکن است مسیر پرفراز و نشیب باشد اما هدف مردم رهایی از استبداد، تبعیض، تحقیر و سلطهگری است.»
افزایش فشارها در زندان
محمدی در این مصاحبه به ممنوعیت ۵۰ روزه از تماس تلفنی با بیرون زندان و عدم اجازه نیرویهای امنیتی برای حضور او در مراسم خاکسپاری پدرش اشاره کرد و گفت: «از زمان بازداشت آخرم در تاریخ ۲۵ آبان ۱۴۰۰ تاکنون، بارها تقاضای تماس تلفنی با فرزندانم را دادهام که با آن موافقت نشده است.»
خانواده محمدی، ۱۲ مهر ماه خبر دادند که در یک ماه پیش از آن، سه بار از اعزام این زندانی سیاسی به بیمارستان برای انجام آنژیوگرافی جلوگیری شده است.
محمدی در این مصاحبه با اشاره به اینکه در طول سالها زندان با بیماریهای متعددی مواجه شده است، گفت: «در مجموع سیاست حکومت، از دست رفتن سلامت جسمی من است.»
محمدی سوم مهر و همزمان با سفر مسعود پزشکیان به نیویورک، در نامهای به دبیر کل و اعضای مجمع عمومی سازمان ملل، خواستار اقدامات فوری آنها برای توقف اعدامها در ایران، آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی و پایان سرکوب زنان و نهادهای مدنی مستقل در ایران شد.
هیات جمهوری اسلامی برای بازسای جنوب لبنان، باغ ایران را در چهارصد متری مانده به مرز اسرائیل در منطقه مرزی بوابه فاطمه در کفرکلا در جنوب لبنان واقع شده، با بودجه زیادی ساخت.
تصاویر منتشر شده نشان میدهد که در همین منطقه علاوه بر قاب تصاویر روحالله خمینی و علی خامنهای، مجسمهای از قاسم سلیمانی نصب شده بود که با دستش اسرائیل را نشان میداد.
هرچند در تصاویر منتشر شده اثری از مجسمه سلیمانی و قابهای بزرگ تصاویر خمینی و خامنهای دیده نمیشود، اما هنوز مشخص نیست این مجسمه هنوز آنجا قرار دارد یا تخریب شده است.
این باغ بزرگ بعد از پایان جنگ سال ۲۰۰۶ میان حزبالله و اسرائیل با حمایت مالی کامل جمهوری اسلامی و با پول ایران ساخته شد.
گروه حزبالله در هفتههای اخیر ضربات سنگینی متحمل شده و تسلط آشکار اسرائیل بر ارتفاعات روستای مارون الراس در روز سهشنبه یک شکست نمادین برای جمهوری اسلامی است.
آنچنان که در ویدیوهای منتشر شده از این باغ دیده میشود، سازههای موجود در دامنه تپه این باغ از جمله ماکتی بزرگ از مسجد الاقصی که بالای این سازهها نصب شده بود، تخریب شدهاند.
این باغ مجلل را که شامل محوطههای بازی کودکان و مکانهایی برای تفریح و پیکنیک خانوادگی بود محمود احمدینژاد، رئیسجمهور وقت ایران، در جریان بازدید از این منطقه در سال ۲۰۱۰ افتتاح کرد.
در این باغ همچنین آلاچیقهایی ساخته شده بود که در کنار هر کدام، نام یکی از استانهای ایران به همراه جزئیات مختصری از آن استان در یک قاب قید شده بود.
اسرائیل بارها رهبران حزبالله را در حملات هوایی هدف قرار داده و صدها عضو این گروه را با انفجارهایی که دستگاههای ارتباطی آنها را هدف قرار میدهد، کشته یا مجروح کرده است.
از زمان تشدید حملات اسرائیل در ماه گذشته، بیش از ۱۰۰۰ نفر لبنانی کشته شدهاند که این رقم از تلفات جنگ ۳۴ روزهای که آخرین بار در سال ۲۰۰۶ بین این دو طرف اتفاق افتاد، بیشتر است.