بنا به اعلام پیام درفشان و محمدرضا کارگر، وکلای خانواده محمد جامهبزرگ، دیوان عالی کشور، حکم قصاص نفس یک بسیجی را به خاطر قتل محمد جامهبزرگ، از جان باختگان خیزش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱، تایید کرده است.
این وکلا در گفتوگو با وبسایت مدارا، با اشاره به اینکه حکم اولیه متهمان این پرونده در شعبه پنج دادگاه نظامی یک استان تهران صادر شده بود، گفتند شعبه ۲۹ دیوان عالی کشور «نظر به شکایت شکات، نظریه پزشکی قانونی درباره شیوه مرگ آقای محمد جامه بزرگ و همچنین گزارش کارشناسان اسلحه و مهمات به علاوه تحقیقات صورت گرفته از سوی مراجع انتظامی و قضائی، حکم متهم ردیف اول پرونده و دیگر متهمان این پرونده را عینا تایید کرد.»
این وکلا، به نام بسیجی محکوم در این پرونده اشاره نکردهاند، اما تاکید کردهاند در دادنامه صادره از او با عنوان بسیجی یاد شده و علاوه بر او «دیگر متهمان پرونده که از آنها با عناوینی چون «پاسدار» و… خطاب شدهاند، حسب عناوین اتهامیشان، با مجازاتهای حبس مختلفی نظیر شش ماه و ۹۱ روز مواجه شدهاند.»
پیام درفشان، پیشتر در ۲۵ مهر ۱۴۰۲ با اشاره به برگزاری دومین جلسه دادگاه شکایت از قاتلان محمد جامهبزرگ، به «امتداد» گفت: «متهمان خودشان را نماینده برحق نظام میدانند.»
گزارش یک قتل حکومتی
محمد جامهبزرگ، ۵۹ ساله، صاحب یک مغازه فرشفروشی در ملارد، دوم مهر ۱۴۰۱، دو روز پس از نخستین اعتراضات در این شهر در جریان خیزش «زن، زندگی، با ورود شبانه نیروهای سپاه به منزلش با شلیک با سلاح ساچمهای از فاصله یک متری به چشمش» کشته شد.
به گفته مسعود جامهبزرگ، فرزند این جانباخته، غروب چهارشنبه ۳۱ شهریور، محمد جامهبزرگ در برابر مامورانی که وارد حیاط خانهاش شده بودند و تلاش میکنند دو پسرش را بازداشت کنند، مقاومت کرده و آنها را از خانهاش بیرون انداخته است.
صبح روز یکم مهر، یک مامور لباس شخصی با یادآوری واقعه شب پیش، به این شهروند هشدار میدهد که قرار شده خودش یا یکی از فرزندانش بازداشت شود.
محمد جامهبزرگ در آن زمان نمیدانسته که در شب واقعه، دیوار کنار در منزلش برای «پناه دادن به معترضان» علامت گذاری شده بوده است.
ساعت سه بامداد دوم مهر، شش مامور سپاه و بسیج به خانه محمد جامهبزرگ هجوم برده و میخواهند او را با خود ببرند اما با مقاومت او مواجه میشوند و درخواست نیروی کمکی میکنند.
به گفته مریم جعفری، همسر محمد جامهبزرگ، این ماموران، آنها را تهدید میکنند که اگر همسرش با آنها نرود، تیم دوم، او را در همان خانه خواهند کشت.
مریم جعفری میگوید دقایقی بعد تیم دوم میرسند و او را در طبقه بالای خانه محبوس میکنند و سراغ همسرش میروند که در پشتبام در محاصره ماموران تیم اول بوده است.
ماموران تیم دوم، همسرش را همانجان به زمین میزنند و از فاصله یک متری به چشمش شلیک میکنند و پس از اطلاع به همسرش، او را همان جان رها میکنند.
گزارش پزشک قانونی و بعدتر کارشناس اسلحه تایید کردند تیر از فاصله حدود یک متری و به شکل مستقیم و از جلو به سمت مقتول و به قصد کشتن به او شلیک شده است.
پس از پیگیریهای زیاد خانواده جامهبزرگ، دادگاه متهمان برگزار شده و ۲۰ دیماه حکم قصاص مامور شلیککننده و محکومیت چند متهم دیگر در این پرونده صادر شد.
مسعود جامهبزرگ، پسرِ این جانباخته جنبش ژینا پیشتر گفته بود بازپرس شعبه اول دادسرای نظامی غرب تهران در به نتیجهرسیدن پرونده و بازداشت متهمان و مقاومت در برابر اعمال نفوذ نقش زیادی داشته است.
الهه جامهبزرگ، دختر محمد جامهبزرگ، هم پیشتر در هشتم مرداد ۱۴۰۳ با اشاره به برگزاری انتخابات، در اینستاگرام نوشت: «فراموشکار نباشیم، نه به انتخابات.»
به گفته همبندیهای فرزانه قرهحسنلو، او پس از شنیدن خبر درگذشت برادرش بر اثر سکته قلبی و مغری همزمان، دچار شوک شده و قدرت تکلمش را از دست داده است.
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، حسین قرهحسنلو، سابقه بیماری قبلی نداشت، اما در پی بازداشت خواهرش فرزانه و فشارهای روانی ناشی از اخبار شکنجه او و بعدتر صدور حکم اعدام برای حمید قرهحسنلو، پسرعمو و همسر خواهرش، دچار آسیبهای روحی شده و در دوسال گذشته با مصرف داروی اعصاب به زندگی ادامه میداد.
یکی از آشنایان خانواده قرهحسنلو به ایراناینترنشنال گفت حسین قرهحسنلو فاقد سابقه بیماری قلبی بود اما برای دیدار خواهرش با موانع زیادی از جمله فاصله محل زندگی تا تبعیدگاه او و اجازه دیدار روبهرو بود و در دو سال گذشته و پس از بازداشت و حبس در تبعید فرزانه و حمید قرهحسنلو امکان دیدار و ملاقات با آنها را نیافت و همین شرایط روحی او را دشوارتر کرده بود.
به گفته همین منبع، حسین قرهحسنلو فاقد سابقه بیماری قلبی بود اما در پی دستگیری خواهرش و فشارهای شدید ناشی از صدور حکم اعدام برای شوهر خواهرش و زندان درازمدت برای خواهرش به شدت تحت فشار روانی بود و در طول دوسال گذشته با مصرف داروی اعصاب به زندگی ادامه میداد.
این آشنای خانواده قرهحسنلو میگوید تلاش خانواده فرزانه قرهحسنلو برای گرفتن مرخصی ۲۴ ساعته برای او تا بتواند با پیکر برادرش وداع کند با مخالفت دادستانی کرج هم مواجه شده است.
به گفته همین منبع، حسن مددی، دادستان عمومی و انقلاب کرج، پیشتر به زندان یزد که تبعیدگاه حمید قرهحسنلو است و به زندان وکیلآباد مشهد، تبعیدگاه فرزانه قرهحسنلو، تاکید کرده بدون هماهنگی مستقیم با او، دادیاران ناظر در این زندانها اجازه ندارند درباره درخواستهای مرخصی آنها هیچ تصمیمی بگیرند.
مددی در دو سال گذشته، با تمام درخواستهای این دو زندانی جنبش «زن، زندگی، آزادی»، وکلا و خانواده آنها برای مرخصی یا انتقال محل زندان و یا فراهم کردن امکان ملاقات این زوج زندانی، مخالفت کرده است.
آشنای خانوادگی فرزانه و حمید قرهحسنلو میگوید «فشارهای روحی و روانی وارده به این دو زندانی، شرایط زندگی پدر و مادر سالمند فرزانه قرهحسنلو را هم با دشواری زیاد مواجه کرده و مرگ تنها پسرشان هم بار این رنج عظیم را مضاعف کرده است.»
پیش از این هم در مردادماه سال جاری، روند درمان فرزانه قرهحسنلو که به دلیل عوارض ناشی از بیماری در زندان وکیلآباد مشهد به بیمارستان قائم این شهر اعزام شده بود، با پرخاش و حمله پزشک حکومتی به این زندانی، پس از اطلاع از هویت او، ناتمام مانده بود.
ماموران با توجه به نوبت قبلی که از زندان هماهنگ شده بود، فرزانه قرهحسنلو را در بیمارستان قائم نزد یک متخصص جراحی ستون فقرات میبرند: «او تحتالحفظ ماموران زندان به اتاق امیرحسن حقیر، پزشک متخصص بیمارستان مراجعه کرد. پس از آنکه دکتر حقیر نام فرزانه قرهحسنلو را روی برگه دید، رو به این زندانی سیاسی کرد و با پرخاش و فریاد او و همسرش حمید قرهحسنلو را قاتل خطاب کرد و به آنها تهمت و افترا زد.»
به گفته محسن بیات، این پزشک حزباللهی در ادامه پرخاشهایش به سمت فرزانه قرهحسنلو حمله کرد و از منشیاش پرسیده چرا این زندانی سیاسی را به اتاقش راه داده و در حضور ماموران زندان اعلام کرده که حاضر به معاینه قرهحسنلو نیست.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، فرزانه قرهحسنلو بر اثر آسیبهای روحی وارد شده به خود در ناحیه دستهای خود دچار بیحسی شده و در آزمایشهای پزشکی اولیه بیماری او مشکوک به اماس اعلام شد، اما پس از انجام امآرآی مشخص شد که او دچار بیرونزدگی ستون فقرات و آرتروز گردن است.
فرزانه قرهحسنلو، پیش از این در خردادماه سال جاری به دلیل محرومیت از مراقبتهای پزشکی، برای چند روز از یکشنبه ۲۰ خرداد دست به اعتصاب غذا زده بود.
همان زمان، یک منبع آگاه از وضعیت قرهحسنلو به ایراناینترنشنال گفت شرایط زندان وکیلآباد مشهد که محل حبس اوست، اسفناک است و با وجود درخواستهای این زندانی سیاسی برای ملاقات با پزشک، مراقبتهای پزشکی کافی دریافت نمیکند.
۱۲آبان ۱۴۰۱، به دنبال برگزاری مراسم چهلم حدیث نجفی و پارسا رضادوست، از کشتهشدگان خیزش انقلابی، ۱۶ نفر از جمله حمید قرهحسنلو، متخصص رادیولوژی و همسرش فرزانه قرهحسنلو، تکنیسین آزمایشگاه، به اتهام کشتن یک نیروی بسیجی به نام روحالله عجمیان بازداشت شدند.
حمید قرهحسنلو که پیش از این به اعدام محکوم شده بود، در این دادگاه بیشترین مدت حبس را گرفت و به ۱۵ سال زندان و «نفی بلد» محکوم شد. او در حال سپری کردن دوره حبس خود در زندان شهر یزد است.
فرزانه قرهحسنلو نیز به پنج سال زندان محکوم شد و همچون همسرش، علاوه بر زندان به «تبعید» هم محکوم است و بر اساس حکم دادگاه دوران حبس خود را در زندان مشهد سپری میکند.
این دو هر گونه نقش داشتن در قتل این بسیجی را رد کردهاند. خانواده حمید و فرزانه قرهحسنلو با انتشار متنی با عنوان «رنجنامه قرهحسنلوها» به حکم زندان و تبعید این زن و شوهر پزشک اعتراض کردند.
آنها به شکنجههای حمید قرهحسنلو زیر بازجویی اشاره کردند و با تاکید بر بیگناهی این زوج نوشتند: «به کدامین گناه نکرده باید مجازات شویم؟»