۱۸۰ نفر از کارگران پتروشیمی کاویان، رایان پلیمر و دی-پلیمر آریا در عسلویه، طی هفته گذشته به دلیل «استفاده از مواد غذایی ناسالم» دچار مسمومیت غذایی شده و به بیمارستان منتقل شدند. یکی از کارگران مسموم شده جان خود را از دست داد و دستکم ۱۰ نفر دیگر همچنان در بیمارستان بستری هستند.
خبرگزاری ایلنا در گزارشی با اعلام این خبر نوشت هماکنون دو تن از پرسنلی که در بیمارستان بستری هستند، وضعیت نامناسبی دارند و پلاکت خون آنها کاهش یافته است.
دلیل مسمومیت کارگران
یکی از کارگران این مجموعه درباره مسمومیت کارگران به ایلنا گفت که روز چهارشنبه هفته گذشته صبحانه تخم مرغ (نیمرو) به کارگران داده شد و پس از آن علائم مسمومیت مثل تب و لرز و استفراغ در میان آنها شروع شد.
به گفته این کارگر، در پی این رخداد ۱۸۰ نفر از کارگران به دلیل مسمومیت به مجتمعهای درمانی جم، کنگان و استان فارس مراجعه کردند.
این کارگر مطلع درباره فوت یکی از همکاران خود گفت که یکی از نیروهای قراردادی حوزه برق پتروشیمی کاویان به نام رامین گلستانی، پس از مراجعه به شهر محل سکونت خود یعنی کازرون، به خاطر وضعیت بحرانی بستری شد و روز جمعه کلیههایش از کار افتاد و از دنیا رفت.
این کارگر با بیان اینکه پرسنل قراردادی و پیمانی در این شرکت از نظر اسکان و تغذیه وضعیت نامناسبی دارند، گفت: «قبل از این نیز به خاطر کیفیت غذا، تعداد قابل توجهی از همکاران غذای خود را گرانتر از بازار تهیه کرده و با زحمت درست میکردند. شرکت هم بیانیهای صادر کرده و توضیحاتی داده که بیشتر پاک کردن صورت مساله است.»
روابط عمومی مجتمع پتروشیمی کاویان در اطلاعیه خود نوشت برای روشن شدن علت این موضوع تیم خبرهای از دانشگاه علوم پزشکی بوشهر در این شرکت مستقر شدهاند و بررسیها در خصوص چگونگی این اتفاق همچنان ادامه دارد.
سابقه مسمومیت کارگران در این مجموعه
ایلنا در گزارش خود با بیان اینکه پیمانکار تامین غذای مجموعه هولدینگ باختر، شرکتی موسوم به «دونا» است، نوشت که این شرکت حدود ۴۰ روز قبل نیز در وعده ناهار با غذای قیمه باعث ایجاد مسمومیت در دستکم ۸۰ نفر از کارگران شد.
یکی از کارگران در گفتوگو با ایلنا درباره مسمومیت کارگران در آن زمان گفت: «وقتی همکاران با علائم مسمومیت مراجعه کردند، بخش ایمنی هولدینگ باختر و پتروشیمی کاویان متوجه مشکل شدند. با اداره بهداشت تماس گرفتند؛ مامور بهداشت، مواد غذایی را چک و شرایط را تایید کرد ولی حالا پس از گذشت تنها یک ماه و نیم از این تایید بهداشتی، حادثه مسمومیت ۱۸۰ کارگر پیش آمد.»
او با بیان اینکه شرکت دونا از ابتدای سال ۱۴۰۲ آمده و ابتدا غذای مناسب داشته اما به مرور کیفیت غذایش کاهش پیدا کرده، افزود: «قبل از زمستان ۱۴۰۱ شرکت نامآوران مسئول تامین غذای کارگران بود که غذای بیکیفیت آن قابل مصرف نبود و بارها باعث اعتراضات پرسنل شده بود.»
به گفته این کارگر، هماکنون غذای وعده شام این کارگران به حدی بد است که پرسنل آن را مستقیما دور میریزند.
کاظم فرجاللهی، فعال کارگری، روز جمعه چهارم خرداد امسال با اشاره به ناکارآمدی شورای عالی کار که «شورایی حکومتی» است گفت عملکرد این شورا در دهههای گذشته در بهبود وضعیت مزدبگیران موثر نبوده و باعث فقیرترسازی کارگران شده است.
پس از آن در روز ۱۰ خرداد، محسن باقری، عضو شورای عالی کار با تاکید بر تهیه جدول غذایی ویژه برای کارگران گفت این جدول بسیاری از مشکلات کارگران را حل میکند.
علت حوادث مسمومیت
ایلنا در گزارش خود علت تکرار حوادث مسمومیت کارگران را «تبعیض، عدم نظارت و سودمحوری» دانست.
کارگر سابق یکی از مجتمعهای هولدینگ باختر که هماکنون کارگر پتروشیمی چابهار است، به ایلنا گفت که در بیشتر شرکتهای پتروپالایشی جنوب کشور، غذای نیروهای رسمی و قرارداد مستقیم با خود کارفرمای اصلی و متفاوت از غذای نیروهای قراردادی، پیمانی و شرکتی است.
این کارگر از این مساله به عنوان تبعیض نام برد و افزود: «حوادثی از قبیل مسمومیت در پتروشیمیها و پالایشگاههایی مثل هولدینگ باختر در حالی رخ میدهد که این مجموعه از حالت ساخت خارج شده و در حال بهرهبردای و تولید سودهای چندین میلیون دلاری در سال است.»
یکی از اعضای انجمن صنفی کارگران مجتمع پارس جنوبی نیز با تایید وقوع چنین حوادثی به ایلنا گفت: «واقعیت این است که برای ما نیروهای اداری نیز که شاهد تفاوت میان غذای پرسنل رسمی و پیمانی بودیم، این رویدادها در جنوب کشور از آبادان تا چابهار طبیعی است.»
این فعال صنفی با بیان اینکه خود در مجموعه دیگری دو بار مسمومیت غذایی را تجربه کرده، گفت شرکتهای پیمانکار تامین مواد غذایی مورد نظارت صحیح قرار نگرفته و چون وابسته به خود هولدینگهای تولیدی هستند، پاسخگو نیستند.
او خاطرنشان کرد: «چنین اتفاقاتی در حوزه پیمانکاری تنها گوشهای از نتایج زیانبار روابط پیمانکاری، مقاطعهکاری و برونسپاری خدمات در صنعت انرژی کشور است که سالهاست مورد اعتراض کارگران است.»
علی ضیایی، رییس گروه بررسی صحنه جرم سازمان پزشکی قانونی کشور، اردیبهشت ماه امسال از جان باختن دو هزار و ۱۱۵ کارگر و مصدوم شدن ۲۷ هزار کارگر به دلیل حوادث ناشی از کار در سال ۱۴۰۲ خبر داد.
پس از آن خبرگزاری ایلنا در گزارشی با انتقاد از «لاپوشانی آماری وزارت کار» نوشت این آمار به معنای مرگ ۵/۷۹ کارگر در هر روز سال است.
هرانا در گزارشی نوشت که کیفرخواست این شهروندان در تاریخ ۱۴ مرداد ماه در شعبه ۱۸ بازپرسی دادسرای اصفهان صادر شده است.
طبق اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، دادگاه در کیفرخواست صادر شده، برگزار کردن کلاسهای آموزشی موسیقی، یوگا، نقاشی، زبان انگلیسی و اردوی طبیعتگردی برای کودکان و نوجوانان ایرانی و اهل افغانستان را مصداق این اتهامات عنوان کرد.
این ۱۰ زن بهائی روز اول آبان ۱۴۰۲ به دست نیروهای امنیتی بازداشت و در بازه زمانی دو ماهه با تودیع وثیقه از زندان دولتآباد اصفهان آزاد شدند.
ایراناینترنشنال روز چهارم آذر ۱۴۰۲ در گزارشی نوشت ماموران وزارت اطلاعات به دنبال بازداشت این شهروندان، اقدام به تهدید دوستان، همسایگان و همکلاسیهای غیربهائیشان کردهاند و به آنها گفتهاند اگر علیه این زنان بهائی شکایت نکنند و نگویند که قصد اغفالشان را داشتهاند، تحت فشارهای امنیتی قرار میگیرند.
یک منبع نزدیک به خانوادههای این شهروندان، همان زمان به ایراناینترنشنال گفت که تهدیدهای این افراد شامل اخراجشان از کار، اخراج فرزندانشان از تحصیل و دانشگاه بوده و در مواردی به برخی از آنها گفتهاند: «از عکسهایی با محتوای سیاسی یا مدارکی که در گوشیهای تلفن همراهتان پیدا کنیم علیهتان پروندهسازی میکنیم.»
منبع دیگری درباره روند بازجویی یکی از زنان بازداشت شده گفت: «بازجویان به خاطر وجود عکسی در گوشی تلفن یکی از آنها که از کف دست شخصی گرفته شده و شعار "زن، زندگی، آزادی" را نشان میدهد، ساعتها بازجوییاش کردند و گفتند باید بگویی به چه قصدی عکس گرفتی.»
به گفته این منبع، یکی دیگر از زنان بازداشت شده تنها به دلیل دعوت کردن از دو دوست غیربهائیاش و رفتن با آنها به پارک، بازجویی شده و بازجو به او گفته باید هدفت را از رفتنت به پارک با آنها بگویی و بنویسی.
بهائیان بزرگترین اقلیت دینی غیرمسلمان ایران هستند که از زمان انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ به طور سیستماتیک هدف آزار و اذیت قرار گرفتهاند.
فشارهای جمهوری اسلامی بر بهائیان در ایران طی هفتههای اخیر شدت گرفته است.
بیشتر بخوانید: ادامه فشار بر بهائیان با تداوم بازداشت و ممانعت از دسترسی به دارو در زندان
منابع غیررسمی میگویند بیش از ۳۰۰ هزار شهروند بهائی در ایران زندگی میکنند.
قانون اساسی جمهوری اسلامی تنها ادیان اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی را به رسمیت میشناسد.
سازمان دیدهبان حقوق بشر روز ۱۳ فروردین امسال در گزارشی با عنوان «چکمه روی گردنم: جنایت مقامهای ایران در آزار و اذیت بهائیان» اعلام کرد اقدامهای جمهوری اسلامی علیه بهائیان، «مصداق جنایت علیه بشریت» است.