کاوش‌گر ناسا شواهدی از وجود آب مایع در اعماق مریخ کشف کرد

این در حالی است که این دو ورزشکار ترنس نیستند و سوابق بلندمدت آن‌ها نشان می‌دهد که آنان همیشه در دسته زن‌ها فعالیت داشته‌اند.

تقاطع زن‌ستیزی و ترنس‌ستیزی

گزارشی که وب‌سایت رنگالری و سازمان کوییرهای ایرانی سیمرغ در این مورد منتشر کردند، با اشاره به این‌که در مسابقات المپیک امسال هیچ زن ترنسی حضور نداشت، خبر داد: «طی این چند روز، زن‌های ترنس موجوداتی خطرناک و آسیب‌زا توصیف شده‌ و هدف حمله قرار گرفته‌اند که این مساله میزان ترنس میساژنی (تقاطع زن‌ستیزی و ترنس‌ستیزی) را نمایان می کند.»

در حالی که حمله‌ها علیه این دو ورزشکار در فضای مجازی ادامه داشت و بسیاری از کاربران آن‌ها را «مرد» یا «غول» خطاب می‌کردند، موضع‌گیری چهره‌های مشهوری همچون دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری سابق آمریکا، لیز تراس، نخست‌وزیر پیشین بریتانیا و جی‌کی‌ رولینگ، نویسنده داستان‌های هری‌پاتر نیز به شدت این حمله‌ها دامن زد.

تراس در ایکس نوشت: «چه زمانی قرار است این دیوانگی متوقف شود؟ مردها نمی‌توانند زن شوند. چرا دولت بریتانیا به این روند اعتراض نمی‌کند؟»

اگرچه آنجلا کارینی، بوکسور ایتالیایی که در ثانیه ۴۶ مسابقه با خلیف به نشانه اعتراض بازی را با چشمانی اشک‌بار ترک کرد و حتی حاضر نشد با حریفش دست بدهد، اکنون به دلیل برخورد خود عذرخواهی کرده است اما این عذرخواهی موج نفرت‌پراکنی در فضای مجازی را مهار نکرد.

از مسیر سخت قهرمانی تا جهان برچسب‌ها

ایمان خلیف که اکنون برنده مدال طلای المپیک امسال شده، متولد دوم می ۱۹۹۹، بوکسور الجزایری است که از بدو تولد به عنوان یک زن سیس‌جندر (فردی که هویت جنسیتی او با ویژگی‌های جسمانیش یکی است) شناخته شده است.

به گفته خلیف، او که تا ۱۶سالگی با پسرهای روستایشان فوتبال بازی می‌کرده، به دلیل قلدری هم‌بازی‌هایش بر اساس حساسیت آن‌ها در ارتباط با یک بازیکن دختر، به تدریج متوجه شده است توانایی قابل توجهی در فرار از مشت‌زنی آن‌ها دارد و همین امر یکی از دلایلی بوده که ایمان را به سوی ورزش بوکس سوق داده است.

لین یوو تینگ نیز که برنده مدال طلای المپیک امسال شد، متولد ۱۳ دسامبر ۱۹۹۵، ورزشکار زن و سیس‌جندر تایوانی است. او که در دوران کودکی و نوجوانی شاهد خشونت شدید پدرش علیه مادرش بوده، می‌گوید با امید اینکه بتواند با قدرت خود از مادرش محافظت کند، وارد ورزش بوکس شده است.

این دو ورزشکار در سال‌های گذشته در مسابقات مختلف بارها از حریفان زن خود شکست خورده‌اند و همین نشان می‌دهد عملکرد قوی آن‌ها در مسابقات اخیر، دستاوردی یک شبه نبوده است.

خلیف چند روز قبل از فینال در مصاحبه‌ای با سی‌ان‌تی‌وی، شریک ویدیویی برنامه‌های ورزشی آسوشیتدپرس، سکوت خود را درباره اتهامات وارده شکست و گفت: «من به همه مردم جهان این پیام را می‌دهم که اصول المپیک و منشور المپیک را رعایت و از قلدری علیه همه ورزشکاران پرهیز کنند، زیرا این مساله پیامدهای گسترده‌ای دارد.»

خلیف گفت: «این خشونت‌ها و قضاوت‌ها می‌توانند مردم را نابود کنند، روح و ذهن آن‌ها را از بین ببرند و بین مردم تفرقه بیندازد. به همین دلیل از مردم می‌خواهم از زورگویی پرهیز کنند.⁠»

سهم روسیه از بازار اطلاعات کذب

به دنبال رد ادعای ترنس بودن این دو ورزشکار، ادعای میان‌جنسی (اینترسکس) بودن آنان بیش از پیش شدت گرفت.

در مسابقات بوکس دهلی نو در ماه مارس ۲۰۲۳، اتحادیه بین‌المللی بوکس که تحت نفوذ روسیه است، بر اساس یک آزمایش کروموزومی که هیچ‌گاه جزییات آن را منتشر نکرد مانع حضور این دو ورزشکار در این رقابت‌ها شد.

توماس باخ، رییس کمیته بین‌المللی المپیک، شنبه ۱۳ مرداد در نشستی خبری، نفرت‌پراکنی علیه این دو ورزشکار را «کاملا غیرقابل پذیرش» خواند و آن را «در نتیجه کارزار روسیه علیه کمیته المپیک به دلیل منزوی شدن این کشور در این رقابت‌ها» دانست.

روسیه در پی حمله به اوکراین از حضور در المپیک ۲۰۲۴ منع شد و در رقابت‌های امسال، ۱۵ ورزشکار روس بدون هویت ملی خود در این رقابت‌ها شرکت کردند.

باخ گفت روسیه و به ویژه اتحادیه بین‌المللی بوکس، «کارزار افترازنی» علیه فرانسه به عنوان برگزارکننده بازی‌های المپیک و کمیته بین‌المللی المپیک را از مدت‌ها پیش از شروع رقابت‌ها آغاز کرده بودند.

او گفت بوکسورهایی که هدف این حمله‌ها قرار گرفته‌اند به عنوان زن به دنیا آمده‌اند، به عنوان زن زندگی کرده‌اند، پاسپورت‌های زنانه دارند و سال‌ها در رقابت‌های ورزشی زنان حضور داشته‌اند.

از سوی دیگر، کمیته المپیک و ورزش‌های الجزایر نیز با ارائه شکایتی به کمیته بین‌المللی المپیک، به «آزار» خلیف در فضای مجازی اعتراض کرد و این توهین‌ها را «نقض جدی اخلاق ورزشی و منشور المپیک» خواند.

با بالا گرفتن تقاضاها از اتحادیه بین‌المللی بوکس برای ارائه جزییات آزمایش سال ۲۰۲۳ خود، این اتحادیه روز دوشنبه ۱۵ مرداد گزارشی را در این مورد منتشر کرد که جزییات مورد تقاضا را در بر نداشت و باز هم نتوانست ادعاهای این نهاد را ثابت کند.

اتحادیه بین‌المللی بوکس روابط مالی عمیقی با روسیه دارد و عمر كريملف، بوکسور نزدیک به ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهوری روسیه، ریاست آن را بر عهده دارد.

روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی نوشت جنجال کنونی بر سر جنسیت ورزشکاران در المپیک از جهات مختلف به روسیه برمی‌گردد.

سال ۲۰۱۹، در پی مطرح شدن اتهامات گسترده فساد مالی و مشکلات سیستم داوری علیه اتحادیه بین‌المللی بوکس، کمیته بین‌المللی المپیک از این اتحادیه سلب اختیار کرد و در مسابقات المپیک ۲۰۲۱ توکیو و ۲۰۲۴ پاریس، مسئولیت تایید صلاحیت بوسکورهای زن را بر عهده گرفت.

با وجود سلب اختیار شدن از اتحادیه بین‌المللی بوکس، این اتحادیه پس از مسابقه خلیف و کارینی باز هم ادعای قبلی خود را درباره رد صلاحیت خلیف بر اساس آزمایش کروموزومی مطرح کرد.

رییس این اتحادیه در یک نشست خبری با تکرار انتقادهای تندش از کمیته بین‌المللی المپیک، گفت که هدفش از طرح دوباره این موضوع، «محافظت از ورزشکاران زن» است.

در مقابل، کمیته بین‌المللی المپیک که سال‌هاست درباره روابط این اتحادیه با کرملین ابراز نگرانی می‌کند، چگونگی و روند آزمایش مورد ادعای كريملف را نادرست خواند.

كريملف که در سال ۲۰۲۰ به ریاست اتحادیه بین‌المللی بوکس رسید از همان ابتدا با شرکت دولتی انرژی گازپروم روسیه به عنوان حامی مالی این نهاد توافق امضا کرد و حتی برخی از بخش‌های این اتحادیه را به روسیه منتقل کرد.

روسیه و همراهی با کارزار علیه کمیته بین‌المللی المپیک

كريملف در حمله‌های تندش علیه کمیته بین‌المللی المپیک تنها نبوده و بسیاری از مقام‌های روسیه نیز مواضع او را تکرار کرده‌اند.

الکسی پوشکوف، رییس کمیته فرهنگ و ورزش پارلمان روسیه، از جنجال‌ها بر سر حضور خلیف در المپیک به عنوان فرصتی برای حمایت از ترامپ استفاده کرد.

پوشکوف در اشاره‌ای تلویحی به اظهار نظرهای علنی بسیاری از جمهوری‌خواهان حامی ترامپ در مورد جلوگیری از حضور زنان ترنس در ورزش زنان گفت: «حامیان ترامپ به این وضعیت پایان خواهند داد و از حضور مردان بیولوژیک در وزرش زنان جلوگیری خواهند کرد. خیلی خوب می‌شود اگر بتوان همه ترنس‌های مخفی را از صدر کمیته بین‌المللی المپیک بیرون کرد.»

قوانین ورزش درباره افراد ترنس چه می‌گویند؟

طبق مقررات کمیته بین‌المللی المپیک که در ژانویه ۲۰۲۴ به‌روزرسانی شده، زنان ترنسی می‌توانند در مسابقات شرکت کنند که پیش از شروع بلوغ در سن ۱۲ سالگی، روند گذار جنسیتی از جمله هورمون‌درمانی را آغاز کرده باشند.

با توجه به اینکه در حال حاضر در جهان افراد ترنس بسیار کمی هستند که روند گذار جنسیتی را از چنین سن پایینی آغاز کرده باشند، می‌توان در نظر گرفت که بخش اعظمی از جمعیت زنان ترنس شانس حضور را در المپیک ندارند.

همین امر ضرورت ارائه خدمات درمانی زودهنگام به کودکان و نوجوانان ترنس را بیشتر آشکار می‌کند چرا که ارائه نشدن چنین خدماتی در سنین نوجوانی، افراد ترنس را در سنین بزرگسالی با محدودیت‌های اجتماعی مختلفی مواجه می‌کند.

علاوه بر این، دست‌کم ۱۰ رشته ورزشی در المپیک از جمله شنا، دوچرخه‌سواری، راگبی و قایق‌رانی، محدودیت‌ بیشتری را بر حضور زنان ترنس اعمال کرده‌اند.

در حالی که مخالفان حضور زنان ترنس در رقابت‌های ورزشی به مزیت‌های قدرت بدنی این افراد در مقایسه با زنان سیس‌جندر (همسوجنسی) اشاره می‌کنند، تحقیقی که به سفارش کمیته المپیک انجام شده و نتایج آن در آوریل سال جاری منتشر شد نشان می‌دهد زنان ترنس در برخی زمینه‌ها محدودیت‌های جسمی بیشتر را در مقایسه با سایر زنان تجربه می‌کنند.

طبق این تحقیق، در حالی که زنان ترنس از نظر قدرت دست و بازو نسبت به زنان دیگر توان بیشتری دارند، این افراد از نظر قدرت پرش و توان تنفسی و قلب و عروقی در مقایسه با زنان دیگر ضعیف‌تر هستند.

بر خلاف اظهارات مخالفان حضور زنان ترنس در رقابت‌های ورزشی که زنان ترنس را «مرد» می‌خوانند، این تحقیق با اشاره به تغییرات جسمی که در روند گذار جنسی برای زنان ترنس رخ می‌دهد، خاطرنشان کرد: «زنان ترنس، مردهای بیولوژیک نیستند.»

یک تیم ۴۰ نفره از پژوهش‌گران دپارتمان فیزیک دانشگاه آکسفورد موفق به توسعه یک سلول خورشیدی بسیار نازک شده‌اند که می‌توان آن را بر روی ساختمان‌ها، خودروها و حتی اشیا پیاده کرد.

بدین ترتیب، به‌طور نظری می‌توان یک کوله‌پشتی طراحی کرد که در هنگام راه رفتن دستگاه‌های الکترونیکی را شارژ کند، یا تلفن همراهی تولید کرد که در حین مکالمه شارژ شود.

با استفاده از این فن‌آوری جدید، حتی می‌توان خودروهای برقی‌ای را تصور کرد که در حال حرکت در بزرگراه به صورت رایگان شارژ می‌شوند.

آزمایش‌های مستقل نشان داده‌اند این سلول چندلایه، که از یک ماده معدنی به نام پروسکایت ساخته شده، دست‌کم به اندازه پنل‌های سنتی کارآمد است و ۲۷ درصد از انرژی خورشیدی را به برق تبدیل می‌کند.

دانشمندان امیدوارند بتوانند کارایی آن را تا ۴۵ درصد افزایش دهند، اما جذابیت واقعی سلول‌های پروسکایت در انعطاف‌پذیری شگفت‌انگیز آن‌ها نهفته است.

این سلول‌ها با ضخامت کمی بیش از یک میکرون بر روی تقریبا هر سطحی قابل پیاده‌سازی هستند.

جونکه وانگ از دپارتمان فیزیک دانشگاه آکسفورد اعلام کرد این سلول‌ها ممکن است روزی روی سقف خودروها و ساختمان‌ها یا پشت تلفن‌های همراه مورد استفاده قرار گیرند.

به گفته او، اگر انرژی خورشیدی بیشتری به این روش تولید شود، می‌توان پیش‌بینی کرد که در بلندمدت، نیاز کمتری به استفاده از پنل‌های سیلیکونی یا ساخت نیروگاه‌های خورشیدی جدید وجود دارد.

شرکت انگلیسی آکسفورد پی‌وی اکنون در کارخانه خود در براندنبورگ آندر هافل در نزدیکی برلین آلمان، در حال تولید سلول‌های ترکیبی «پروسکایت-روی-سیلیکون» است.

هنری اسنایت، بنیان‌گذار این شرکت، که استاد انرژی‌های تجدیدپذیر و همچنین رهبر پروژه پی‌وی در دانشگاه آکسفورد است، خواستار حمایت بیشتر دولت از تولید پنل‌های خورشیدی بومی شد.

محققان معتقدند که روش آن‌ها به کاهش هرچه بیشتر هزینه‌های تولید انرژی خورشیدی منجر می‌شود.

انرژی تولید شده از فن‌آوری جدید همچنین به پایدارترین شکل انرژی تجدیدپذیر تبدیل خواهد شد.

از سال ۲۰۱۰، متوسط جهانی هزینه برق خورشیدی تقریبا ۹۰ درصد کاهش یافته و اکنون تقریبا یک‌سوم ارزان‌تر از برق تولید شده از سوخت‌های فسیلی است.

این توانایی ویژه می‌تواند به طور چشم‌گیری زمان و دقت تحقیقات مربوط به جرایم جنسی را بهبود بخشد و امیدهای تازه‌ای را برای آسیب‌دیدگان این جرایم به ارمغان آورد.

به گزارش وب‌سایت پلیس ناتینگهام‌شایر، این سگ‌های ویژه که به تازگی دوره آموزشی شش هفته‌ای را با موفقیت به پایان رسانده‌اند، به زودی در شناسایی و دستگیری مجرمان جنسی به نیروی پلیس در سراسر بریتانیا کمک خواهند ‌کرد.

این سگ‌ها که جزو معدود حیوانات آموزش‌دیده در این زمینه در بریتانیا هستند، قادرند نمونه‌های میکروسکوپی مایع منی را حتی ماه‌ها و سال‌ها پس از وقوع جرم تشخیص دهند.

این توانایی منحصر به فرد می‌تواند نقشی کلیدی در جمع‌آوری شواهد و مدارک علیه مظنونان جرایم جنسی ایفا کند.

وب‌سایت پلیس ناتینگهام‌شایر به نقل از پی‌سی دین آلن، مربی ارشد پلیس و متخصص شناخته‌شده در زمینه آموزش سگ‌های تشخیص مایع منی، نوشت: «سگ‌ها موجودات شگفت‌انگیزی هستند و می‌توان آن‌ها را برای تشخیص تقریبا هر چیزی که بخواهیم، آموزش دهیم.»

او گفت: «ابونی و هیزی در طول دوره آموزشی عملکرد فوق‌العاده‌ای داشته‌اند و من اطمینان دارم نقش بسیار مهمی در اجرای عدالت برای قربانیان ایفا خواهند ‌کرد.»

آلن افزود که این سگ‌ها قادرند حتی کوچک‌ترین مقادیر مایع منی را شناسایی و شواهدی را کشف کنند که ممکن است با روش‌های تشخیصی دیگر نادیده گرفته ‌شوند.

او گفت این سگ‌ها در آینده برای محاکمه برخی از خطرناک‌ترین مجرمان مورد استفاده قرار خواهند ‌گرفت: «ما از اینکه با آموزش خود در این امر سهیم هستیم، بسیار رضایت‌مندیم.»

پلیس ناتینگهام‌شایر پیش از این نیز از شواهد جمع‌آوری شده از سوی سگ‌های مشابه برای دستگیری و محکوم کردن چندین مجرم جنسی خطرناک استفاده کرده‌ است.

یکی از موارد قابل توجه، محکومیت مردی به ۲۴ سال زندان در سال ۲۰۲۱ برای جرایمی بود که سال‌ها قبل علیه دختران نوجوان مرتکب شده بود.

در این پرونده، کشف ذخایر مایع منی در اتاق خواب متهم از سوی سگ‌های آموزش‌دیده، نقشی کلیدی در اثبات روایت یکی از قربانیان داشت.

این کشف مهم که با روش‌های سنتی تحقیق ممکن بود نادیده گرفته ‌شود، به مقامات قضایی امکان داد تا شواهد ژنتیکی قاطعی را علیه متهم ارائه دهند.

بازرس ارشد، کارآگاه جو البورن با سال‌ها تجربه در بررسی جرایم جنسی، اهمیت این دستاورد جدید را این‌گونه توضیح داد: «شواهد جمع‌آوری شده به وسیله این حیوانات می‌تواند تفاوت چشم‌گیری در تحقیقات مربوط به تجاوز جنسی ایجاد کند؛ به‌ویژه در مواردی که مظنونان هر گونه عمل جنسی را انکار می‌کنند.»

او در ادامه گفت: «با استفاده از شواهد دی‌ان‌ای شناسایی شده از سوی سگ‌ها، می‌توانیم دروغ‌گویی متهمان را اثبات کرده و پرونده محکمی علیه آن‌ها باز کنیم.»

این پیشرفت در فن‌آوری تشخیص جرم، امید تازه‌ای را برای مبارزه موثرتر با جرایم جنسی و حمایت از آسیب‌دیدگان به وجود آورده ‌است.

استفاده از این سگ‌های ویژه می‌تواند نرخ محکومیت مجرمان جنسی را افزایش داده و به عنوان عاملی بازدارنده عمل کند.

به گزارش اکونومیست، یکی از مطالعات مهم در این زمینه در سال ۲۰۱۷ در مجله جاما اینترنال مدیسن منتشر شد.

محققان در این تحقیق سوابق پزشکی حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار بیمار مسن را که بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ در بیمارستان‌های آمریکا بستری شده بودند، بررسی کردند.

نتایج نشان داد بیمارانی که درمان اولیه آن‌ها به دست پزشکان زن انجام شده بود در مقایسه با بیمارانی که پزشک مرد درمان اصلی آن‌ها را برعهده داشت، به طور تقریبی چهار درصد کمتر در معرض مرگ قرار گرفتند و احتمال بستری مجدد آن‌ها در طول ۳۰ روز بعد نیز چهار درصد کمتر بود.

مطالعه دیگری در همان سال در مجله بریتیش مدیکال ژورنال منتشر شد.

در میان ۱۰۰ هزار بیمار که بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۵ در استان انتاریوی کانادا تحت عمل جراحی قرار گرفتند، احتمال مرگ، بستری مجدد یا بروز عوارض در ۳۰ روز پس از جراحی در افرادی که جراح آن‌ها زن بود، حدود چهار درصد کمتر بود.

به گزارش اکونومیست، از آن زمان تاکنون، مطالعات متعدد دیگری نتایج مشابهی را مطرح کرده‌اند.

تنها در ۱۲ ماه گذشته، دو بررسی جداگانه بر روی حدود یک میلیون بیمار جراحی‌شده در انتاریو، دو میلیون و ۷۰۰ هزار بیمار گوارشی در همین استان و ۷۷۰ هزار بیمار مسن‌تر در آمریکا انجام شده است.

همگی این مطالعات نشان دادند بیماران پس از درمان از سوی پزشکان یا جراحان زن یا تیم‌هایی که تعداد زنان بیشتری در آن‌ها حضور دارند، عملکرد بهتری دارند.

در عین حال یکی از مشکلات این مطالعات این است که همه آن‌ها به صورت گذشته‌نگر (retrospective) انجام شده‌اند و به جای آزمایش‌های تصادفی کنترل شده، به داده‌های موجود پرداخته‌اند.

تاثیر عوامل زمینه‌ای

به گفته گاوین استوارت، متخصص سنتز شواهد در دانشگاه نیوکاسل، این نوع داده‌ها می‌توانند تاثیر عوامل زمینه‌ای را نادیده گرفته باشند.

به عنوان مثال، ممکن است پزشکان زن بیماران سالم‌تری را در مقایسه با همکاران مرد خود تحت درمان قرار داده‌ باشند.

در تجزیه و تحلیل اکثر این مطالعات تلاش شده تاثیر بیمارستان‌ها و روش‌های درمانی متفاوت در نظر گرفته شود. همچنین با مقایسه گروه‌هایی از بیماران و جراحان با ویژگی‌های مشابه، سعی شده عوامل زمینه‌ای را کنترل کنند.

کروموزوم Y

کریستوفر والیس، پزشک و نویسنده مقالات متعدد در این حوزه، معتقد است که این برتری ربطی به وجود یا عدم وجود کروموزوم وای (Y) ندارد.

به گفته او این موضوع به مجموعه‌ای از رفتارها و ویژگی‌های مرتبط با جنسیت پزشکان بازمی‌گردد.

پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند پزشکان زن تمایل دارند زمان بیشتری را به بیماران خود اختصاص دهند.

همچنین این احتمال که مراقبت‌های پیشگیرانه ارائه دهند و در پای‌بندی به دستورالعمل‌های بالینی از همکاران مرد خود موفق‌تر باشند، بیشتر است.

این ویژگی‌ها می‌تواند در کاهش میزان مرگ‌ومیر قابل پیشگیری، موثر باشد.

از طرفی به نظر می‌رسد پزشک زن برای بیماران زن مزایای بیشتری داشته باشد.

در یک مطالعه که در آوریل سال جاری منتشر شد، اگرچه بیماران سالخورده‌تر از هر دو جنس، پس از درمان از سوی پزشکان زن، به میزان کمتری جان خود را از دست می‌دادند اما این تاثیر برای بیماران زن (حدود سه درصد) بیشتر از بیماران مرد (حدود ۰/۸ درصد) بود.

به گفته والیس، پزشکان زن نیازهای بیماران زن را بهتر از همکاران مرد خود درک می‌کنند.

با این حال صرف‌نظر از جنسیت پزشک، به نظر می‌رسد بیماران زن نسبت به بیماران مرد به مراقبت‌های پزشکی بهتر پاسخ می‌دهند.

این شکاف دیگری است که نیاز به بررسی و رفع آن وجود‌ دارد.

به نظر می‌رسد با وجود پیشرفت‌های چشم‌گیر علمی و فنی در حوزه مراقبت‌های بهداشتی و درمانی در دهه‌های اخیر، شاهد برتری عملکرد پزشکان زن در ارائه خدمات درمانی هستیم.

درک دلایل چنین تفاوت‌هایی که در نتایج درمان به وجود می‌آید، به همه پزشکان کمک می‌کند تا عملکرد خود را بهتر کنند.

شرکت اسپیس‌ایکس ناوگانی بزرگ از ماهواره‌های استارلینک را در مدار زمین مستقر کرده که اینترنت پایدار را مستقیما از مدارهای پایینی زمین ارائه می‌دهند. اما تعداد رو به رشد این ماهواره‌ها مشکلات جدی برای مشاهدات فضایی ایجاد کرده است.

اخیرا، یک مطالعه نشان داد که ماهواره‌های جدید استارلینک، پنج برابر روشن‌تر از سایر ماهواره‌ها هستند و این موضوع نگرانی‌های بسیاری درباره تاثیر آنها بر مشاهدات نجومی به وجود آورده است.

تاثیر بر مشاهدات نجومی

تلسکوپ سی‌تی‌ای‌او (CTIO) در شیلی، با نوردهی ۳۳۳ ثانیه‌ای، حداقل ۱۹ خط درخشان از رد ماهواره‌های استارلینک را در یک تصویر ثبت کرده است.

این خطوط درخشان به‌طور جدی کیفیت تصاویر نجومی را کاهش می‌دهند و مشکلاتی برای ستاره‌شناسان در رصد اجرام آسمانی ایجاد می‌کنند.

فناوری جدید و تاثیرات آن

اولین گروه از ماهواره‌های موسوم به «مستقیم به موبایل» یا دی‌تی‌سی (Direct To Cell) که برای پشتیبانی از ارتباطات ماهواره‌ای با تلفن‌های هوشمند طراحی شده‌اند، در ژانویه امسال از سوی اسپیس‌ایکس به فضا پرتاب شدند.

کمیسیون ارتباطات فدرال ایالات متحده به اسپیس‌ایکس مجوز آزمایش این فناوری شامل دو هزار دستگاه آزمایشی و ۸۴۰ ماهواره را داده است.

قرار است در آینده نزدیک از این تکنولوژی برای اتصال مستقیم تلفن‌های همراه به اینترنت ماهواره‌ای استفاده شود.

در ماه مارس، این شرکت درخواست مجوز برای پرتاب حداکثر هفت هزار و ۵۰۰ ماهواره از این دست کرد.

خدمات اینترنتی این ماهواره‌ها در ابتدا شامل ارسال و دریافت پیام‌های متنی است و برنامه‌هایی برای اضافه کردن صدا و اطلاعات در آینده وجود دارد.

ماهواره‌های استارلینک معمولا در مداری به ارتفاع ۴۵۰ کیلومتر از سطح زمین قرار دارند اما نسل جدید ماهواره‌های دی‌تی‌سی در ارتفاع ۳۵۰ کیلومتری از سطح زمین قرار می‌گیرند و به دلیل حضور در مدارهای پایین‌تر روشن‌تر به نظر می‌رسند.

افزایش تعداد ماهواره‌ها

علاوه بر اسپیس‌ایکس، شرکت‌های دیگری مانند لینک گلوبال (Lynk Global) و ای‌اس‌تی اسپیس موبایل (AST SpaceMobile) نیز بر روی شبکه‌های فضایی برای ارتباط با تلفن‌های همراه‌ کار می‌کنند.

یک شرکت دولتی چینی روز ۱۶ مرداد ماه، ۱۸ ماهواره را با موفقیت در مدار قرار داد.

این ماهواره‌ها قرار است نسخه چینی از ماهواره‌های استارلینک شرکت آمریکایی اسپیس ایکس باشند.

اسپیس‌ایکس در تلاش است تا با همکاری با سازمان‌های نجومی، روشنایی این ماهواره‌ها را کاهش دهد و تاثیرات آنها را بر رصدهای نجومی به حداقل برساند.

مطمئنا چنین فناوری برای مناطق دور افتاده با اتصال ضعیف به اینترنت، حیاتی است ولی مانع ثبت دقیق تصاویر آسمان شب از سوی منجمانی می‌شود که برای کاوش در جهان و کشف سیارک‌های بالقوه خطرناک به‌دنبال گرفتن عکس‌های واضح از آسمان اند.

با وجود همکاری اسپیس‌ایکس با ستاره‌شناسان، مشخص نیست که آیا دیگر شرکت‌ها نیز همین راه را دنبال خواهند کرد یا خیر.

چیزی که مسلم است، افزایش تعداد ماهواره‌ها در مدار زمین، در آینده منظره آسمان شب بر روی کره زمین را تغییر می‌دهد.