نتایج یک نظرسنجی از رایدهندگان آمریکایی نشان میدهد نیمی از آنها معتقدند دولت جو بایدن در قبال جمهوری اسلامی «بیش از اندازه آسانگیر» بوده است. دو سوم مشارکتکنندگان هم وقوع جنگ میان ایران و ایالات متحده را با توجه به شرایط منطقه محتمل دانستند.
این نظرسنجی در اوایل ماه فوریه از سوی موسسه «راسموسن ریپورتز» انجام شده و نتایج آن هفته گذشته منتشر شده است. بیش از ۷۰۰ آمریکایی در این پیمایش مشارکت کردند.
بر اساس این نتایج، از هر ۹ رایدهنده احتمالی، تنها یک نفر رویکرد دولت بایدن را در قبال جمهوری اسلامی «بیش از حد خصمانه» میداند.
در پی افزایش تنشها میان ایران و آمریکا در خاورمیانه، ۲۴ درصد از مشارکتکنندگان گفتند وقوع جنگ میان دو کشور «بسیار محتمل» است.
بایدن به دلیل رویکردش در قبال ایران هدف انتقادات گسترده بوده است. منتقدان سیاست دولت آمریکا را در برابر جمهوری اسلامی بسیار «آسانگیرانه» میدانند و حتی عدهای بایدن را به مماشات با جمهوری اسلامی متهم میکنند.
دولت کنونی آمریکا با هدف دستیابی به توافق هستهای جدید با ایران، سیاست فشار حداکثری ترامپ را کنار گذاشت، تصمیم به اجرا نکردن تحریمهای نفتی سال ۲۰۱۸ علیه تهران گرفت و ۱۶ میلیارد دلار از اموال مسدود شده جمهوری اسلامی را در سال گذشته میلادی آزاد کرد.
منتقدان بایدن میگویند این منابع مالی زمینه را برای حمله هفتم اکتبر حماس به اسرائیل فراهم آورد و به جمهوری اسلامی اجازه داد تا از طریق سپاه پاسداران بار دیگر از گروههای نیابتی خود در منطقه حمایت کند.
به گفته منتقدان، حکومت ایران توانست در دوران بایدن، جای پای خود را در منطقه که در اثر تحریمها سست شده بود، دوباره محکم کند.
دولت کنونی آمریکا در پاسخ به انتقادات میگوید واشینگتن کوشیده است از تشدید بحران موجود که میتواند به رویارویی مستقیم با ایران منجر شود، دوری کند. نتایج نظرسنجی اخیر موسسه راسموسن ریپورتز نشان میدهد که تعداد زیادی از مشارکتکنندگان معتقدند این سیاست شکست خورده است.
دو سوم مشارکتکنندگان جنگ میان ایران و آمریکا را با توجه به شرایط خاورمیانه «محتمل» و ۲۴ درصد وقوع این رویداد را «بسیار محتمل» میدانند.
تنها دو درصد از افراد شرکت کننده در این نظرسنجی گفتند احتمال رویارویی نظامی مستقیم میان دو کشور اصلا وجود ندارد.
مشارکتکنندگان به چهار سوال پاسخ دادند که از میان آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
«رویکرد بایدن در قبال ایران چگونه بوده است؟ بیش از حد خصمانه بوده؟ به اندازه کافی خصمانه نبوده؟ یا مناسب بوده است؟»
«چقدر احتمال دارد که افزایش تنشها در خاورمیانه به جنگ میان ایران و آمریکا منجر شود؟»
«آیا ارتش آمریکا توانایی پیروزی در یک جنگ تمامعیار علیه ایران را دارد؟»
پاسخ مشارکتکنندگان به پرسش آخر با پاسخهای آنها به پرسشهای قبلی کمابیش همخوانی داشت. اکثریت رایدهندگان آمریکایی (۶۵ درصد) گفتند در صورت وقوع یک جنگ تمامعیار با ایران، پیروزی ارتش آمریکا محتمل خواهد بود.
نکته قابل توجه در این نظرسنجی این بود که ۱۵ درصد از مشارکتکنندگان بر این عقیده بودند که ارتش آمریکا نمیتواند در جنگ احتمالی با ایران پیروز شود. حدود ۲۰ درصد نیز در مورد نتیجه این رویایی احتمالی مطمئن نبودند.
همانند بسیاری دیگر از نمونههای مشابه، در مورد این نظرسنجی نیز باید با احتیاط برخورد کرد. به عبارت دیگر، نتایج این پیمایش را نمیتوان یک بازنمایی دقیق و قطعی از جامعه آمریکا و رویکرد آن در قبال سیاست خارجی و دفاعی دولت این کشور قلمداد کرد.
این نظرسنجی چالشهای پیشروی دولت بایدن را در خصوص نحوه مواجهه با جمهوری اسلامی تنها ۹ ماه پیش از برگزاری انتخابات ریاستجمهوری ایالات متحده به تصویر میکشد.
گروهی از کارشناسان بر این باورند ایران قطعا موضوعی برجسته در دوران برگزاری کارزارهای انتخاباتی در آمریکا خواهد بود، زیرا تهران با دو نگرانی عمده ایالات متحده در عرصه بینالمللی، یعنی روسیه و چین، نیز در ارتباط تنگاتنگ قرار دارد.
مسکو، پکن و تهران غالبا و به طور فزایندهای در قبال رویدادهای جهانی مواضع مشابهی در پیش میگیرند. چین عمده نفت ایران را خریداری میکند و سود حاصل از این معامله، منابع مالی لازم را برای برنامههای موشکی و پهپادی جمهوری اسلامی فراهم میآورد. این برنامهها به قدری توسعه یافتهاند که به روسیه در عملیات نظامی این کشور علیه اوکراین یاری برسانند.
یکی دیگر از پرسشهای نظرسنجی موسسه راسموسن ریپورتز در همین خصوص مطرح شده بود: «کدامیک از دشمنان ایالات متحده خطرناکتر است؟ ایران، چین یا روسیه؟»
مطرح شدن رژیم ایران به عنوان یک قدرت جهانی همواره خوشایند مقامهای جمهوری اسلامی و فرماندهان ارشد سپاه پاسداران بوده است.
آنها اشاره به جمهوری اسلامی را در خلال کارزارهای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا گواهی بر این ادعا میدانند که رژیم ایران با وجود مشکلات اقتصادی و سایر بحرانهایی که با آن دست و پنجه نرم میکند، همچنان یک بازیگر اصلی در عرصههای جهانی به شمار میرود.
مکرون با دهها نیروی امنیتی محافظت میشد، اما این محافظت مانع نشد که هو کردنها و سوت و توهینهای صدها کشاورز در جریان بازدید او از غرفهها شنیده نشود.
افتتاحیه نمایشگاه کشاورزی پاریس که بزرگترین رویداد نمایشگاهی در فرانسه به شمار میرود، روز شنبه به دلیل درگیری بیسابقه بین کشاورزان و پلیس با تاخیر برگزار شد.
خبرگزاری فرانسه گزارش داد رییس جمهوری این کشور با چهار ساعت و نیم تاخیر وارد نمایشگاه شد و همزمان با ورود او شعارهایی مبنی بر «استعفای مکرون» سر داده شد.
این نمایشگاه تا روز ۱۳ اسفند ادامه دارد و انتظار میرود حدود ۶۰۰ هزار نفر از آن بازدید کنند.
مکرون چندین وعده به اتحادیههای کشاورزی داده که هنوز ابعاد آن مشخص نیست؛ از جمله ایجاد «قیمت کف» برای افزایش دستمزد کشاورزان و سرشماری مزارعی که نیاز به کمک اضطراری نقدی دارند.
این اولین بار نیست که روسای جمهور فرانسه در جریان بازدید از نمایشگاه کشاورزی پاریس مورد اعتراض کشاورزان قرار میگیرند.
در دوران ریاست جمهوری نیکولا سارکوزی، زمانی که یک کشاورز حاضر نشده بود با او دست دهد، سارکوزی به او توهین کرد.
در زمان ریاست جمهوری فرانسوا اولاند نیز او از سوی کشاورزان هو شد.
بحران اعتراضات کشاورزان فرانسوی که به کل اروپا سرایت کرده از پاییز شروع شده و در ابتدای سال جاری میلادی افزایش یافت.
در روزهای اخیر، کشاورزان لهستانی پس از محاصره طولانی مرز مشترک با اوکراین، همسایه شرقی، با مسدود کردن صدها جاده در کشور و گذرگاههای مرزی با اوکراین حرکت اعتراضی جدیدی را آغاز کردند.
پس از درخواست رییسجمهوری اوکراین برای دیدار با رهبران لهستان برای حل و فصل مشکلات پیشآمده در مرزهای دو کشور به دلیل اعتراضات کشاورزان، دونالد تاسک، نخستوزیر لهستان گفت روز نهم فروردین نشستی بین دولتهای لهستان و اوکراین در ورشو برگزار خواهد شد.
در بسیاری از کشورها تجمعات اعتراضی کشاورزان با حضور آنان با تراکتورهای خود برگزار شده است.
کشاورزان اروپایی به قیمت پایین محصولات وارداتی و قوانین «دست و پا گیر» اتحادیه اروپا برای حفاظت از محیط زیست معترض هستند.
آنها معتقدند فشار دولتها و خردهفروشان برای کاهش تورم مواد غذایی باعث شده بسیاری از تولیدکنندگان قادر به تامین هزینههای سنگین انرژی، کود و حمل و نقل نباشند.
به گفته آنها، تاکید بر اجرای کامل «سیاستهای سبز» (قوانین حفاظت از محیط زیست) با هدف تعیینشده از سوی اتحادیه اروپا در زمینه دستیابی به خودکفایی در تولید محصولات غذایی و سایر کالاهای ضروری همخوانی ندارد.
این اعتراضات بیش از همه فرانسه، بزرگترین تولیدکننده محصولات کشاورزی در اروپا را تحت تاثیر قرار داده است.