مهرشاد سماک، برادر مهران سماک درباره خوشحالی برخی از کاربران فضای مجازی پس از برد تیم ملی نوشت: «سال گذشته همین بازیکنان بی غیرت یکبار شد کنار ما مردم باشند؟ یکبار شد برای نيكا، يلدا، حميدرضا، بهنام، عرفان، محمدمهدی کرمی و... که (جان دادند) استوری بذارن؟ نه چون براشون مهم نیست.»
مهران سماک هشتم آذر ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات در انزلی پس از باخت تیم ملی فوتبال در برابر آمریکا با شلیک مستقیم توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی، کشته شد.
شکستهای سال گذشته تیم ملی در جام جهانی، باعث خوشحالی مردم معترض در خیزش انقلابی شد و فاصله مردم با تیم ملی، باقی ماند.
روز گذشته که تیم ملی توانست یک برد حیثیتی مقابل ژاپن بدست بیاورد، بسیاری این پیروزی را موقعیتی برای کم شدن فاصله مردم و بازیکنان تیم ملی دانستند.
اما مهرشاد سماک دراین باره نوشته است: «درباره امروز خیلی از دوستام بعد برد برای مهران استوری گذاشتن از اینکه چقدر راحت فراموش میکنیم چقدر راحت میگذریم.»
او با یادآوری کشتهشدن تعداد زیادی از جوانان به دست جمهوری اسلامی در خیزش انقلابی نوشت که آنها «برای راحت تر زندگی کردن ما، برای آزاد زندگی کردن ما، برای خوشحالی ما» جان خودشان را در اعتراضات گذشته از دست دادهاند.
سماک نوشته: «برای من به شخصه نه بردشون نه باخت هیچ معنی نداره فقط یه چیزی همش تو فکرمه، ولی تویی که دلار ۶۰ تومانی با گوشت ۷۰۰ هزار تومانی پراید ۵۰۰ میلیونی که دیدی هنوزم احمق هستی بتونی خوشحال باشی اینقدر بی غیرت هستی که اینهمه اعدام ببینی بازم خوشحال باشی.»
علی احساسی، نماینده ایرانیتبار پارلمان کانادا، در نامهای به قاضی و کمیسر مسئول کمیسیون بررسی مداخلات خارجی در انتخابات و نهادهای دموکراتیک این کشور درخواست کرد که در تحقیقات خود درباره چین و روسیه، موضوع فعالیت مداخلهآمیز جمهوری اسلامی در کانادا را نیز بررسی کند.
علی احساسی در نامه خود با اشاره به فعالیتهای بدخواهانه حکومت ایران، گفت «سادهلوحانه» خواهد بود که باور کنیم جمهوری اسلامی تمایلی به تاثیرگذاری بر افکار عمومی در کانادا ندارد.
او از این کمیسیون خواست شهادت و مستندات ایرانیان کانادا را در این زمینه بررسی کند.
این نماینده پارلمان گفت علاوه برگزارشها از حضور عوامل جمهوری اسلامی در کانادا، این برداشت نیز وجود دارد که جمهوری اسلامی با استفاده از برخی نهادها و سازمانها به دنبال تفرقهافکنی، بدنام کردن افراد، ساکت کردن مخالفان و تاثیرگذاری بر انتخابات در کانادا است.
او گفت تعداد زیادی از سازمانهای اطلاعاتی، مقامهای ارشد دولتی، چهرههای دانشگاهی و گزارشهای رسانهای هشدار دادهاند که حکومت ایران از راههای مختلف اشخاص کانادایی را هدف حملههای سایبری قرار میدهد و در سراسر آمریکای شمالی در پولشویی و آزار و هدف قرار دادن افراد نقش داشته است.
شهریور ماه امسال، دولت کانادا با هدف بررسی گزارشها درباره تلاشهای روسیه و چین برای نفوذ در این کشور، کمیسیون بررسی مداخلات خارجی در انتخابات و نهادهای دموکراتیک را راهاندازی کرد.
در سالهای اخیر، مقامهای مختلف کانادا و فعالان ایرانی در این کشور درباره فعالیتهای جمهوری اسلامی برای گسترش نفوذ خود در این کشور از جمله از طریق پولشویی و هدف قرار دادن مخالفان هشدار دادهاند.
گلوبال نیوز کانادا در پژوهشی که در آبان ماه منتشر شد به نقل از منابع اطلاعاتی، امنیتی و حقوقی گزارش داد احتمالا هزاران نفر از عوامل وابسته به جمهوری اسلامی در کانادا حضور دارند.
گلوبال نیوز در ژانویه ۲۰۲۱ نیز در گزارشی مشابه نوشته بود تعداد صرافیهای ایرانی در قسمتی از خیابان یانگ تورنتو از پنج دفتر در سال ۲۰۱۰، به ۷۰ دفتر در سال ۲۰۲۱ رسید.
به گفته مسیح علینژاد، افبیآی به او اعلام کرده است افرادی که قصد ربودنش را از آمریکا داشتهاند جزو عوامل سپاه پاسداران هستند و همانها به آزار، آدمربایی و قتل افراد در کانادا اقدام میکنند. علینژاد همچنین تایید کرد افبیآی به او توصیه کرده از سفر به کانادا خودداری کند.
مهر ماه ۱۴۰۱، جاستین ترودو، نخستوزیر کانادا اعلام کرد دولت این کشور در حال انجام اقدامهایی است تا از ورود مقامهای ارشد جمهوری اسلامی و حدود ۱۰ هزار نفر از اعضای سپاه پاسداران به کانادا جلوگیری کرده و برای مسدود کردن داراییهای افراد تحت تحریم، نهادی ویژه تشکیل دهد.
اواسط آذر ماه، آژانس امنیت مرزی کانادا در پاسخ به پرسش ایراناینترنشنال درباره اخراج وابستگان جمهوری اسلامی از این کشور گفت ۱۰ مقام ارشد حکومت ایران باید خاک کانادا را ترک کنند. این آژانس از ایرانیان ساکن کانادا خواست هر اطلاعاتی از وابستگان جمهوری اسلامی دارند، به این نهاد ارائه کنند.
نمایندگان پارلمان کانادا در سال ۲۰۱۸ با پیشنهادی موافقت کرده بودند که از دولت میخواهد سپاه پاسداران را در فهرست سازمانهای تروریستی قرار دهد.
دولت کانادا تا کنون سپاه را در این فهرست قرار نداده و تنها نیروی قدس این سازمان را تروریست شناخته است.
آمریکا و بریتانیا با حمایت استرالیا، بحرین، دانمارک، کانادا، هلند و نیوزیلند به مواضع حوثیها در یمن حمله کردند. طبق بیانیه مشترک این کشورها، این حملهها در واکنش به حملههای حوثیها به خطوط کشتیرانی دریای سرخ، علیه ۳۶ هدف حوثیها در ۱۳ سایت انجام شد.
طبق این بیانیه، حملههای جدید انبارهای زیرزمینی عمیق حوثیها را برای نگهداری سلاح، سیستمهای موشکی، سیستمهای پدافندی، رادار و پرتابگرها هدف قرار دادند.
این هشت کشور حملههای حوثیها به خطوط کشتیرانی را چالشی بینالمللی خواندند و با تاکید بر اینکه هدف این کشورها کاهش تنشها است به حوثیها هشدار دادند برای دفاع از خطوط کشتیرانی و دریانوردان در برابر تهدیدها درنگ نخواهند کرد.
حدود چهار سال از آغاز همهگیری کووید-۱۹ میگذرد و در این مدت پژوهشهای متعددی به بررسی عوارض این بیماری پرداختهاند. نتایج یک مطالعه اخیر نشان میدهد ابتلای طولانیمدت به ویروس کرونا، میتواند خطر آسیب به اندامهای داخلی بدن را در پی داشته باشد.
نتایج تحقیقی که در ژورنال انجمن سلطنتی پزشکی منتشر شد نشان میدهد ۵۹ درصد از بیماران مبتلا به کووید طولانیمدت با گذشت یک سال پس از بروز علایم اولیه، دچار اختلال یکعضوی و ۲۹ درصدشان دچار اختلال چندعضوی شدهاند.
نویسنده ارشد این مطالعه، پروفسور آمیتاوا بنرجی از موسسه انفورماتیک سلامت دانشگاه کالج لندن (UCL) است.
نشریه میرور به نقل از او نوشت که تاثیر ابتلا به کووید-۱۹ روی کیفیت زندگی و مرخصیهای مورد نیاز نیروی کار، به ویژه در کارکنان بخش مراقبتهای بهداشتی و درمانی، نگرانی جدی برای افراد، سیستمهای بهداشتی و اقتصاد محسوب میشود.
پروفسور بنرجی افزود بسیاری از کارکنان سیستم خدمات بهداشتی و درمانی که در این مطالعه شرکت کردند هیچ نوع بیماری قبلیای نداشتند.
با این حال از ۱۷۲ شرکتکننده ۱۹ نفرشان همچنان در معاینات مجدد دارای علایم بیماری بودهاند که در مجموع به صورت میانگین ۱۸۰ روز مرخصی درخواست کرده بودند.
به گفته او، تحقیقات آینده نیاز به بررسی ارتباط بین علایم کووید و آسیب به اندامهای مختلف و نحوه عملکرد آنها در گروههای بزرگتری از افراد دارد.
با وجود اینکه موارد ابتلا به کووید کاهش زیادی داشته است اما دادههای اخیر نشان میدهند هنوز مشکلاتی در این زمینه وجود دارد.
مطالعه اخیر نشان داد کووید میتواند باعث آسیب خاموش به اندامها شود و این نگرانی را ایجاد کند که ویروس هنوز در حال تکامل است.
دکتر دانکن از بیمارستانهای نیوکاسل هشدار داد: «هر چه تعداد دفعات ابتلا به ویروس کرونا در فرد افزایش یابد، خطرات آسیبهای قلبی-عروقی، عصبی و غدد درونریز هم بیشتر میشود.»
دانکن افزود: «برخی از افراد ممکن است دچار آسیب اندامی خاموش شده باشند که هیچ علامت آشکاری نشان ندهد؛ به این معنی که آنها متوجه نمیشوند این اتفاق در حال رخ دادن است.»
او بررسی این موضوع را نیازمند تحقیقات بیشتری دانست و آن را بسیار نگران کننده توصیف کرد.
دادههای اخیر نشان میدهند تا دهم ژانویه ۲۰۲۴ (۲۰ دی ماه سال جاری) حدود ۲/۳ درصد از مردم انگلیس و اسکاتلند برابر با حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر به کووید مبتلا شدند.
این اطلاعات از نظرسنجی زمستانی صورت گرفته در مورد ابتلا به کووید که از سوی دفتر ملی آمار (ONS) و آژانس امنیت بهداشت بریتانیا انجام شده است بهدست آمده و اطلاعات مهمی در مورد نحوه انتشار ویروس ارائه میدهد.
کارشناسان هشدار میدهند با وجود کاهش تعداد مبتلایان نسبت به سالهای گذشته، ممکن است در آینده شاهد موجهای بیشتری از موارد ابتلا به کووید باشیم.
پروفسور استفن گریفین از دانشگاه لیدز در این خصوص به میرور گفت: «ما هنوز در هر سال شاهد موجهای متعدد کووید هستیم زیرا این ویروس هنوز با سرعتی باورنکردنی در حال تکامل است.»
او اشاره کرد که با توجه به ظاهر شدن سویههای جدید ویروس در نتیجه کاهش مصونیت واکسن، بریتانیا در مقابل همهگیری بهطور کامل مصون نیست. به این معنی که بریتانیا همچنان شاهد امواج جدیدی از کووید خواهد بود.
با وجود افزایش موارد ابتلا اما رشد مشابهی در پذیرش بیمارستانها وجود ندارد که عمدتا به لطف موفقیت برنامه واکسیناسیون است.
پویش واکسیناسیون بریتانیا در کاهش مرگ و میر ناشی از کووید بسیار تاثیرگذار بوده است؛ با اینکه برخی افراد هنوز در مورد دریافت واکسن مردد هستند.
دریافت واکسن به خصوص در گروههای خاص در پیشگیری از بیماریهای جدی و کاهش مرگ و میر بسیار موثر است.
میرور در پایان نوشت مبارزه با دیدگاههای ضد واکسن و حصول اطمینان از اینکه تعداد افراد بیشتری از واکسن استفاده کنند، از وظایف مقامات بهداشتی است.
شماری از روزنامهها در ایران به مناسبت دوم فوریه، روز جهانی تالابها، به مشکلات خشکسالی، از بین رفتن آبگیرها و بیتوجهی سازمان محیط زیست و سایر ارگانها به این موضوع پرداختند.
از بین رفتن تالابها پیامدهایی چون فرونشست زمین، تخلیه آبخوانها، تغییرات آبوهوا و برآمدن ریزگردها را به دنبال دارد.
روزنامه شرق روز شنبه ۱۴ بهمن در گزارشی با عنوان دومینوی آثار مخرب، با محمدمسعود تجریشی، رییس اتاق فکر تغییر اقلیم و محیط زیست فرهنگستان علوم درباره وضعیت دریاچه ارومیه گفتوگو کرد و از قول او نوشت که این آبگیر سالهاست تبدیل به دریاچهای فصلی شده است.
تجریشی تاکید کرد در چند سال گذشته حتی پایهایترین آمار دریاچه ارومیه یعنی تراز آن منتشر نمیشود.
تصاویر ماهوارهای نشان میدهند مساحت دریاچه ارومیه از سه هزار و ۱۴۴ کیلومتر مربع در بهمن سال ۱۳۹۸ هر سال به طور مداوم کاهش پیدا کرده و در بهمن امسال به ۱۹۲ کیلومتر مربع رسیده است.
به گفته این استاد دانشگاه، احیای دریاچه ارومیه هنگامی اتفاق میافتد که این دریاچه دوباره دائمی شود و برای این کار باید دستکم سه هزار و ۴۲۶ میلیون مترمکعب آب به آن برسد.
اکنون تنها ۴۰ درصد از این آب مورد نیاز، از ورودی طبیعی روخانهها و بارشهای فصلی تامین میشود.
علی ارواحی، مدیر سابق طرح حفاظت از تالابهای ایران در گفتوگو با پیام ما به تعمیم نیافتن الگوهای موفقی که بهصورت پایلوت عملیاتی شدند در سطح ملی و عملکرد جزیرهای اشاره کرد و هشدار داد تالابهای دائمی به تالابهای فصلی تغییر حالت دادهاند.
به گفته او، برخی تالابها مانند پریشان، بختگان، گاوخونی و کافتر حتی امکان آبگیری فصلی را در برخی سنوات از دست دادهاند: «در شمال ایران، تالابها آسیب بسیاری دیده و دریاچه خزر پسروی کرده است.»
تجریشی با اشاره به طرحهای احیای دریاچه ارومیه گفت که ۳۰ درصد از حقابه مورد نیاز آن باید با صرفهجویی از مصارف آب سطحی کشاورزی حوضه آبریز تامین شود و برای ۳۰ درصد باقیمانده، باید سراغ منابع جدیدی چون پساب تصفیه شده فاضلاب رفت.
همان زمان روزنامه پیام ما در گزارشی نوشت دریاچه برای احیا به ۳/۴ میلیارد متر مکعب آب نیاز دارد و وعدههای مسوولان روی دو میلیارد مترمکعب است و همین تفاوت، باعث شده راهکار مالچپاشی در برخی پهنهها و آبرسانی در بقیه مناطق مدنظر قرار گیرد تا جلوی ریزگردها گرفته شود.
پیش از این علی علیزاده، رییس هیات مدیره کانون وکلای دادگستری استان آذربایجان غربی از اعلام جرم این کانون علیه مسببان خشک شدن دریاچه ارومیه خبر داده بود.
به گفته او، اتهامهای مطرح شده شامل ترک فعل، سهلانگاری، تخریب منابع آبی، عدم تخصیص حقابه، برداشتهای غیرمجاز، حفر چاههای غیرمجاز، توسعه کشاورزی سنتی و اجرا نکردن طرحهای مدرن کشاورزی منطبق با تغییرات اقلیمی است
پیامدهای خشک شدن دریاچه ارومیه و دیگر تالابها
در سالهای اخیر گزارشها و هشدارهایی درباره تبعات خشک شدن دریاچه ارومیه، ایجاد بستری برای توفان و وقوع ریزگرد در منطقه منتشر شده است. موضوعی که تجریشی هم به آن اشاره کرد و گفت چون بستر دریاچه ارومیه نمکی است، نگرانیها چندین برابر میشود.
او تاکید کرد: «در توفانهای غبار و نمک، با یک معضل پیچیده چندبعدی و دارای آثار مخرب متعدد زیستمحیطی، اقتصادی و اجتماعی روبهرو هستیم. آثاری که فقط محدود به نواحی پیرامونی دریاچه نخواهد شد و میتواند چندین استان کشور را با چالشهای جدی مواجه کند.»
ارواحی نیز به تبعات خشک شدن تالابها پرداخت و هشدار داد: «تمام تالابهای ایران در حال حاضر آسیبپذیرند، هر چند از لحاظ فیزیکی بهنظر سالم بیایند. شرایط پایداری بهشدت در این تالابها کمرنگ است.»
به گفته ارواحی، دریاچه ارومیه، تالاب هامون، بختگان، گاوخونی، هورالعظیم، شادگان، انزلی و حتی میانکاله به دلیل اکوسیستم تالابی وسیعی که دارند، جوامع بیشتری را تحت تاثیر قرار میدهند.
او از فرونشست، تخلیه آبخوانها، از بین رفتن تعدیل هوا و ریزگردها بهعنوان مشکلاتی نام برد که بر اثر خشک شدن این تالابها ایجاد میشوند.
این کارشناس تاکید کرد: «وقتی حقابه تخصیص داده نمیشود، آبخوان منطقه تخلیه میشود اما بیتوجه به این نکته، میبینیم که حقابه تالابها اختصاص داده نمیشود.»
در یک دهه گذشته بهاستثنای بازه زمانی سالهای ۹۷ و ۹۸ که ترسالی بود، غالب تالابها با مشکل تخصیص حقابه و خشکی روبهرو بودهاند.
طرح ناکام حفاظت از تالابهای ایران
طرح حفاظت از تالابهای ایران ۱۸ سال قبل در همکاری بین سازمان حفاظت محیط زیست ایران، صندوق تسهیلات محیط زیست جهانی(GEF) و برنامه توسعه ملل متحد(UNDP) کار خود را شروع کرد اما با گذشت دو دهه، از سرنوشت آن یا توقفش اطلاعی در دست نیست.
طرح حفاظت از تالابهای ایران در شروع فعالیت، بحث استقرار مدیریت زیستبومی در سه دریاچه پریشان، شادگان و ارومیه را با کمک بخش دولتی پیاده کرد، این تجربه را به یک مدل بدل کرد و به دولت داد تا در تالابهای دیگر تعمیم پیدا کند.
این برنامههای زیستبومی برای بیش از ۴۰ تالاب کشور تهیه شده اما به گفته ارواحی در اجرا ناکام مانده است.
به گفته او، سندی که برای همکاری با ژاپن د فاصله سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ برای تثبیت دستاوردهای دریاچه ارومیه و تعمیم آن به تالاب شادگان و دریاچه بختگان تعریف شده بود، پایان یافته و ادامه آن مستلزم جذب اعتبارات جدید است.
اعتراضها به خشک شدن دریاچه ارومیه و دیگر تالابها در شرایطی است که مقامهای جمهوری اسلامی این اتفاق را «امری عادی» در جهان خوانده و در مورد احیای آنها به امیدواری برای «بارش باران در پاییز» بسنده میکنند.
بر اساس گزارش اخیر اطلس بحران آب جهانی، ایران یکی از بدترین کشورها در زمینه آبی است بهطوری که سطح آبهای زیرزمینی به شدت افت کرده و با خشک شدن دریاچهها و رودخانههای اصلی، به خشکسالی کامل نزدیک شده است.