پرویز قلیچ‌خانی، اسطوره فوتبال ایران، در ۸۱ سالگی درگذشت

قلیچ‌خانی را بسیاری به عنوان بهترین فوتبالیست تاریخ ایران می‌شناسند؛ چه اینکه بازیکنی بود برای تمامی پست‌ها.

او ۶۶ بار برای تیم ملی فوتبال ایران به زمین رفت و ۱۴ گل ملی به ثمر رساند؛ برخی در پست مدافع، تعدادی در پست هافبک و بعضی هم به‌عنوان مهاجم.

اسطوره اما بزرگ‌ترین غایب تیم ملی در جام جهانی ۱۹۷۸، نخستین حضور فوتبال ایران در این تورنمنت بود.

فوتبالیست سیاسی

زنده‌یاد قلیچ‌خانی یکی از نخستین فوتبالسیت‌های سیاسی ایران بود.

او پس از انقلاب ۱۳۵۷ در خارج از کشور، مجله آرش را با گرایش سیاسی چپ اداره می‌کرد، اما سال‌ها پیش از آن، او را که در نوجوانی در «دبیرستان حکیم» و سپس دانش‌سرای عالی ورزش تحصیل کرده بود، به‌دلیل آنچه «گرایش به گروه‌های تروریستی»، «اقدام به آشوب» و «آسیب به اموال دانش‌سرا» خوانده شد، بازداشت کردند و مورد بازجویی قرار گرفت.

این اتفاق در دی‌ماه ۱۳۵۰ افتاد. خبر دستگیری او و مهدی لواسانی، فوتبالیست معروف دیگر، به‌خاطر فعالیت‌های سیاسی‌، ۲۱ بهمن ۱۳۵۰ منتشر شد؛ در حالی‌که قلیچ‌خانی یک ماه پیش‌تر در خانه‌اش دستگیر شده بود.

اسفند ۱۳۵۰ در تلویزیون ملی ایران، مصاحبه‌ای از قلیچ‌خانی با حضور سردبیران بعضی رسانه‌های ورزشی پخش شد که او در جریان آن، از رفتارها و تصمیماتش اعلام پشیمانی کرد.

قلیچ‌خانی سه روز بعد، آزاد شد.

او بار دیگر در سال ۱۳۵۶، در اطلاعیه‌ای اعلام کرد که در حمله به پاسگاهی در سیاهکل که از سوی گروه فداییان خلق انجام شد، نقش داشته است، اما این ادعا را در بیانیه دیگری که اسفند ۱۳۵۷ در روزنامه اطلاعات به چاپ رسید، تکذیب کرد.

زنده‌یاد قلیچ‌خانی پس از انقلاب ۱۳۵۷ از ایران خارج شد و تا پایان عمرش به ایران برنگشت.