مرکز آمار ایران از افزایش نرخ تورم نقطه به نقطه در ماه مرداد خبر داد

رحمانیان روز یکشنبه پنجم شهرویور به شبکه شرق گفت: «من بارها نوشته‌ام گریز مغزها و نخبگان از کشور از حمله مغول بدتر است. بنیاد ایران را بر باد خواهد داد و به سود کشور و نظام نیست.»

او افزود: «کشور ما به سمتی می‌رود که از یک سو زباله گرد و فعله وارد می‌کند که البته عزیز و محترم هستند اما از سوی دیگر هنرمند، متفکر، فیلسوف، کارگردان، دانشمند، مهندس و نقاش و پزشک صادر می‌کند به کشورهای دیگر.»

او دلیل اصلی این مهاجرت نخبگان را فشارها محدودیت‌های حکومتی علیه نخبگان و دانشگاهیان دانست و گفت: «وضعیت دانشگاه وضعیت خوبی نیست. اگرمشت را نمونه خروار بگیریم وضعیت دانشکده ادبیات مثل این است همت و توانی که دارند صرف آزار رساندن به استادانی که جوان هستند، می‌شود. من که سن و سالی دارم. اخراج، تعلیق و اذیت و آزار و ندادن امکانات همه این‌ها را اگر در نظر بگیریم می‌توان گفت اگر این روند ادامه پیدا کند باید پیشاپیش فاتحه علوم انسانی را خواند.»

او افزود: «وزارت علوم دارد از منزلت نهادی خودش به آسانی غفلت و آن را خرج نگه داشتن مدیران ناشایسته می‌کند. این مدیران کینه‌توز از حیثیت نظام و کشور خرج می‌کنند و به حیثیت نظام هم لطمه می‌زنند. مایه اندوه، شگفتی و نگرانی است برای من که می‌بینم این قدر هزینه می‌شود برای نگه داشتن مدیری که کارنامه‌اش در طول یکسال چیزی به جز هرج و مرج و آشفتگی و ایجاد مزاحمت برای استادان نبوده‌ است.»

این استاد دانشگاه تاکید کرد: «باعث تعجب است که از آزاری که جامعه علمی می‌بیند چشم‌پوشی می‌شود. به هر حال جامعه علمی یک جامعه مرجع است و بین مردم استادان حیثیت و اعتبار دارند. جوانان به آنها نگاه می‌کنند. مردم و جوانان وقتی ببینند اساتید به این آسانی تعلیق، حذف و اخراج می‌شوند و یا حقوق ناکافی باعث می‌شود بروند دنبال شغل دوم و سوم و حتی رانندگی اسنپ، مشخص است که به فکر مهاجرت از کشور می‌افتند.»

همزمان با این اظهارات، منابع دانشجویی نامه آمنه عالی، استاد اخراج‌شده دانشکده روانشناسی دانشگاه علامه را منتشر کردند که در واکنش به اخراج خودش نوشته است.

در این نامه آمده است: «ما معلم‌ها نمی‌توانيم و نباید مطیع و پیرو حکومت‌ها باشیم. ما روزی‌خور سفره ملتیم و باید خادم آنها باشیم. مدرسه و دانشگاه خانه فرزندان این مردم است و ما حامی حقوق این فرزندان و حافظ حریم این خانه‌ایم.»

او افزود: «این مهم‌ترین موضع‌گیری من بود و هست که همیشه بدان پایبند بودم و با صراحت و صداقت و در عین حال محکم و مؤکد آن را فریاد زدم؛ چه در زمان سرکوب، بازداشت، و تعلیق دانشجویان و چه در زمان حمله به مدارس و تهدید دانش آموزان.»

این استاد اخراج‌شده ادامه داد: «به‌نظر موضع به حقی است؛ اما به مذاق آقایان خوش نیامد و تصمیم گرفتند، بدون اجرای رویه‌های مرسوم اداری، ابتدا من را از مدیریت گروه و سپس از صحنه دانشگاه حذف کنند تا شاید کمتر بار این مسئولیت خطیر اجتماعی را بر دوش نحیف‌شان احساس کنند و چند صباحی به رونق این فرمانبرداری و سلطه‌گری دلخوش کنند. غافل از آن که: این تیزی سنان شما نیز بگذرد.»

انجمن علمی روانشناسی دانشگاه علامه طباطبایی نیز در بیانیه‌ای نوشت که اعضای این انجمن «خواستار بازگشت دکتر آمنه عالی و دکتر حمیده خادمی و سایر اساتیدی هستیم که فقط به گناه اندیشه ناهمسو از بدنه دانشگاه جدا شده‌اند. در غیر این صورت مسیر علم و علم‌‌آموزی در دانشکده وارد چنان مسیر تاریکی خواهد شد که دیگر بازگشتی ندارد.»

در بیانیه این انجمن آمده است: «از اساتیدی که در سکوت نظاره‌گر این رنج آشکار هستند و دم برنمی‌آورند می‌پرسیم؛ آیا به روزی نمی‌اندیشید که نوبت شما هم رسیده باشد با این تفاوت که دیگر بهای اخراجتان شرافتی نیست که برای صیانت از دانش و دانشجو خرج کرده باشید بلکه دم یا بازدمی‌ است که خوشایند سردمداران دانشگاه نیست؟»

همچنین کانون صنفی استادان دانشگاهی ایران «نارضایتی و اعتراض عمیق و شدید» خود نسبت به «تعرض به ساحت دانشگاه و زوال تدریجی وجوه علمی آن» را ابراز کرد و از وزارت کشور و دیگر نهادهای امنیتی خواست که در امور دانشگاه دخالت نکنند.

این کانون صنفی روز یکشنبه پنجم شهریور با انتشار بیانیه‌ای هشدار داد: «ادامه این مسیر نه تنها عواقب ناگوار برای کشور و توسعه و پیشرفت آن در بر خواهد داشت بلکه اهداف و خواست مداخله‌گران انحصارطلب را نیز عملی نخواهد کرد.»

روز شنبه گزارش شد که فقط در این روز، دست‌کم ۱۰ استاد دانشگاه‌های صنعتی شریف، علامه طباطبایی و تهران «اخراج، تعلیق و حذف» شدند و صدور احکام انفصال خدمت علیه معلمان نیز ادامه داشت.

این سند که ظاهرا از سوی ارین اسمارت، مدیر دفتر امنیت دیپلماتیک وزارت امور خارجه، دفتر امنیت و تناسب کارکنان، صادر شده، سه دلیل برای تعلیق مالی ذکر می کند: «رفتار شخصی»، « مدیریت اطلاعات طبقه‌بندی‌شده» و «استفاده از فناوری اطلاعات». در این نامه همچنین تاکید شده که «ادامه صلاحیت امنیتی ملی مالی به وضوح با منافع امنیت ملی [کشور] سازگار نیست».

ایران‌اینترنشنال هنوز به طور مستقل صحت این سند را تایید نکرده، اما دو منبع در کنگره آمریکا آن را به طور غیررسمی تایید، و به‌ظاهر «معتبر» توصیف کرده‌اند.

تایید بالقوه این سند می‌تواند پرسشگری از وزارت خارجه آمریکا را تشدید کند، چرا که در ماه‌های اخیر، این وزارتخانه از زیر کندوکاو رسانه‌ها و کنگره درباره تعلیق مالی شانه خالی کرده است.

مایکل مک‌کال، رییس کمیته امور خارجه مجلس نمایندگان آمریکا، در ماه ژوئیه درباره این موضوع ابراز نگرانی و اشاره کرد در صورتی که دولت بایدن در مورد جزئیات وضعیت مالی سکوت کند، ممکن است به صدور احتمالی حکم احضار بیانجامد.

مک‌کال، با تکیه بر اطلاعات در دسترس عموم، نگرانی‌ جدی خود را ابراز کرد و گفت: «اگر او (مالی) اطلاعات بسیار حساس یا طبقه‌بندی‌شده را به دشمنان خارجی ما مانند ایران یا روسیه درز داده باشد، چنین اقدامی بسیار جدی است و خیانت قلمداد می‌شود.»

وزارت امور خارجه آمریکا با استناد به رعایت حریم خصوصی، تا حد زیادی در این‌باره سکوت کرده است. با این حال، افشای نامه اخیر نشان می‌دهد مالی ممکن است برخلاف اظهارات قبلی خود در رسانه‌ها، از دلایل تعلیق خود مطلع بوده باشد.

مالی در پاسخ به پرسش خبرنگاران در آن زمان گفت: «به من اطلاع داده شده که مجوز امنیتی من در دست بررسی است. اطلاعات بیشتری به من ارائه نشده، اما انتظار دارم که تحقیقات به نحو مطلوب و سریع به نتیجه برسد.»

پس از افشای این سند، گابریل نورونها، مشاور پیشین وزارت خارجه آمریکا در امور ایران، در توییتر نوشت: «این نامه نشان می‌دهد مالی دروغ گفته که نمی‌داند چرا مجوزش لغو شده.»

ریچارد گلدبرگ، عضو شورای امنیت ملی در دوره ترامپ، نیز گفت: «تهران‌ تایمز بیشتر از نیویورک تایمز درباره راب مالی می‌داند. این یعنی دیوانگی‌.»

این جنجال بحث‌هایی را نیز در میان تحلیلگران ایرانی به وجود آورده. تصمیم دانشگاه پرینستون برای استخدام رابرت مالی در دانشکده روابط عمومی و بین‌الملل هم انتقاداتی را برانگیخته است. علیرضا نادر، تحلیلگر مسائل ایران و محقق ارشد پیشین در موسسه رند، قضاوت این موسسه را زیر سوال برد و پرسید: «پرینستون و امانی جمال، رییس دانشکده روابط عمومی و بین‌الملل، چه فکر می‌کنند که مالی را استخدام کرده‌اند؟ آیا هیچکسی می‌خواهد چنین فردی به دانشجویانش تدریس کند؟»

جیسون برادسکی، مدیر سیاستگذاری در سازمان اتحاد علیه ایران هسته‌ای، با ابراز نگرانی عمیق از درز اطلاعات به یک روزنامه حکومتی متعلق به کشوری که اغلب با آمریکا در ستیز است، در این‌باره اظهار نظر کرد و گفت: «می‌توانید تصور کنید اگر این وضعیت در دوران ترامپ اتفاق می‌افتاد، [چه می‌شد]؟ به نوعی، فکر می‌کنم کندوکاو مطبوعات و کنگره بیشتر می‌شد. به‌شکلی فوق‌العاده. این روزنامه‌ی یک قدرت خارجی متخاصم است که یک سند حساس به ظاهر معتبر را در اختیار دارد.»

اوایل سال جاری میلادی، ایران‌اینترنشنال تعاملات رابرت مالی با امیر سعید ایروانی، سفیر ایران در سازمان ملل متحد و از اعضای عالی‌رتبه پیشین شورای عالی امنیت ملی ایران را فاش کرد. این تعاملات نقطه عطفی دیپلماتیک را رقم زد که اولین ارتباط رسمی مستقیم بین آمریکا و ایران از زمان خروج ایالات متحده از برجام در سال ۲۰۱۸ قلمداد می‌شد. وقتی از وزارت امور خارجه آمریکا درباره این دیدارها سوال شد، پاسخ داد: «ما برای ارائه پیام‌های مشخص و قاطع به ایران، در صورتی که به نفع آمریکا باشد، ابزارهایی را در اختیار داریم.»

روزنامه تایمز اسرائیل روز یکشنبه نوشت مقام‌های این کشور معتقدند مواد منفجره توقیف‌شده برای به‌کارگیری از سوی گروه‌های تروریستی در کرانه باختری ساخته شده است.

نیروهای تیپ منطقه‌ای ۴۱۷ ارتش اسرائیل و اعضای واحد مبارزه با تروریسم پلیس مرزی ماتیلان در روز ۲۴ ژوئیه در دره اردن و در جنوب دریاچه طبریه این تلاش برای قاچاق را خنثی شد.

پیش‌تر، ارتش اسرائیل از قاچاق غیرمتداول سلاح از مرز خبر داده، اما از ارائه جزئیات بیشتر خودداری کرده بود تا اینکه اطلاعات درباره ایرانی بودن مواد منفجره اجازه انتشار یافت.

این در حالی‌ست که سازمان اطلاعات و امنیت داخلی اسرائیل (شاباک) همچنان به تحقیقات خود ادامه می‌دهد تا دریابد چگونه مواد منفجره ساخت ایران به مرز این کشور با اردن رسیده است.

قاچاق اسلحه در امتداد مرزهای طولانی شرقی این کشور با اردن و در کرانه باختری چالشی همیشگی برای دولت اسرائیل بوده است. مقام‌های اسرائیلی بر این باورند که اسلحه‌ها غالبا برای جرم‌های زیرزمینی به کار گرفته می‌شود تا تروریسم.

در دو سال گذشته، ارتش و پلیس اسرائیل تلاش‌های خود را برای توقف قاچاق در از مرز اردن افزایش داده و در این زمینه به موفقیت‌هایی نیز دست یافته‌اند.

بر اساس داده های پلیس، از ابتدای سال جاری میلادی، مقام‌های امنیتی توانسته‌اند ۵۰۶ اسلحه، ۲۴ تفنگ تهاجمی و هشت دستگاه انفجاری را در ۲۶ مورد جداگانه قاچاق از مرز اردن کشف کنند.

هفته گذشته، شابک فاش کرد در ماه ژوئیه، چهار شهروند اسرائیلی، که ظاهرا با حزب الله لبنان ارتباط و در قاچاق مواد منفجره ساخت ایران به اسرائیل دست داشته‌اند، دستگیر شده‌اند.

مرادزاده روز یکشنبه پنجم شهریور به خبرگزاری تسنیم گفت: «پس از مشاهده لکه‌های نفتی در خلیج‌فارس در مسیر دریایی گناوه تا خارگ، این آلودگی به اداره کل بنادر و دریانوردی و پایانه نفتی جزیره خارگ برای مهار و کنترل آن اطلاع‌رسانی شد.»

او افزود: «عملیات مهار و جمع‌آوری آلودگی نفتی با اعزام دو شناور مخصوص پاکسازی به منطقه آغاز شده است.»

این مقام سازمان حفاظت محیط زیست همچنین گفت که برای جلوگیری از نشت نفت از خطوط لوله‌ها در بستر دریا تیم‌های غواصی اعزام شده‌اند.

به گفته مرادزاده، اداره کل بنادر و دریانوردی استان بوشهر با همکاری پایانه نفتی خارگ مکلف شده ‌تا بعد از ظهر روز یکشنبه نشت نفت را مهار و لکه‌های نفتی را جمع‌آوری کند.

او جزئیاتی از علت این حادثه ارائه نکرد اما افزود که پس از مهار و جمع‌آوری لکه‌های نفتی، اداره کل بنادر و دریانوردی استان بوشهر گزارشی را در این زمینه ارائه می‌کند.

مرادزاده وعده داد که «موارد آلودگی پیگیری قانونی می‌شود.»

این اولین بار نیست که این منطقه از خلیج فارس دچار آلودگی‌های نفتی می‌شود.

چهار سال پیش، وسعت نشت نفت در سواحل جزیره خارگ به حدی بود که بسیار فراتر از آلودگی‌های نفتی گذشته در منطقه خلیج‌فارس ارزیابی شد.

خطوط لوله میدان ابوذر نیز در اردیبهشت سال ۱۳۸۸ باعث آلودگی نفتی نسبتا گسترده به طول ۲۸ کیلومتر شده بود.

همچنین در آبان‌ماه ۱۳۹۷ خبری مبنی‌بر نشت نفت از همین تاسیسات منتشر شد.

آلودگی نفتی یکی از بدترین بحران‌های زیست‌محیطی است که خلیج‌فارس با اثرات مخرب آن بارها دست به گریبان شده است، اما مقام‌های جمهوری اسلامی تدابیری برای جلوگیری از تکرار این حوادث در نظر نگرفته‌اند.

به گزارش سی‌ان‌ان، اولین تماس فضاپیمای دراگون با ایستگاه فضایی ساعت ۹:۱۶ صبح یکشنبه به وقت شرق آمریکا گزارش شد و انتظار می‌رود دریچه‌های آن حدود دو ساعت بعد باز شوند.

فضانوردان این فضاپیما موسوم به گروه «کرو سِوِن» (Crew-7) یا خدمه هفت، از چهار کشور مختلف هستند که تاکنون چنین تنوعی در ماموریت‌های اسپیس‌اکس سابقه نداشته است.

شرکت صنعت فضایی اسپیس‌اکس با مدیریت ایلان ماسک، پیمانکار این ماموریت است و روز شنبه فضاپیمای دراگون را با پرتابگر فضایی فالکون۹ زیر نظر ناسا به فضا پرتاب کرد.

یاسمین مقبلی فرماندهی این گروه از فضانوردان را برعهده دارد.

‌سی‌ان‌ان گزارش داد که فضانوردان «کرو سِوِن» پنج روز طول خواهد کشید تا عملیات را از گروه پیشین فضانوردان تحویل بگیرند و سپس تیم جدید با تیم قدیم خداحافظی خواهند کرد.

قرار است که تیم پیشین از فضانوردان با فضاپیمای خود به زمین بازگردند.

سرنشینان کرو-۷ قرار است حدود شش ماه را در ایستگاه فضایی بین‌المللی بگذرانند و بیش از ۲۰۰ آزمایش علمی جدید انجام دهند.

یکی از این آزمایش‌ها، اثر زیست طولانی مدت در شرایط گرانش اندک و تاثیر اقامت طولانی‌مدت در فضا بر بدن و اثرات روان‌شناختی آن است.

این گروه قرار است تاثیر چرخه‌های شبانه ایستگاه بین‌المللی فضایی و نیز اثر فضا بر خواب و رفتار بیولوژیکی انسان‌ها را بررسی کند تا نتایج آن در ماموریت‌های دورتر از زمین، مانند سفر به ماه و مریخ استفاده شود.

در همین زمینه، چند دانشگاه مطرح در دانمارک کیسه‌های خوابی طراحی کرده‌اند که قرار است درباره فرایند بیولوژیکی خواب فضانوردان در فضا نتایجی را نشان دهند.

علاوه بر یاسمین مقبلی که اکنون فرماندهی ماموریت گروه کرو-۷ را بر عهده دارد، سه فضانورد دیگر هم او را همراهی می‌کنند؛ «آندریاس موگنسن» دانمارکی و فضانورد آژانس فضایی اروپا، «ساتوشی فوروکاوا»، فضانورد آژانس اکتشافات هوافضای ژاپن و «کنستانتین بوریسف» از آژانس فضایی روسکاسموس روسیه.

این اولین سفر فضایی کنستانتین بوریسوف و یاسمین مقبلی است.

مقبلی پیشتر در یک کنفرانس مطبوعاتی گفته بود: «چیزی که من بیش از همه منتظرش هستم این است که از بالا به سیاره خود نگاه کنم.»

او افزود: «با هر کسی که تا به حال به فضا رفته صحبت کردم، گفته که این زاویه دید، تغییردهنده زندگی‌شان بوده است.»

خانم مقبلی همچنین گفت که فضانوردی کاری بوده که از زمانی که یادش می‌آید می‌خواسته انجام دهد.

این هفتمین ماموریت اسپیس‌اکس، شرکت فضایی متعلق به ایلان ماسک، برای ناسا به شمار می‌رود و ناسا برای این خدمات به اسپیس‌اکس پول می‌پردازد.

از زمان توقف پرواز شاتل فضایی آمریکا در سال ۲۰۱۱، وابستگی ناسا به روسیه برای ارائه خدمات به ایستگاه فضایی بین‌المللی کاهش یافته است.

ناسا همچنین قراردادی با بوئینگ برای توسعه دومین وسیله حمل و نقل آمریکایی به ایستگاه فضایی بین‌المللی امضا کرده است.

اما برنامه بوئینگ با تاخیرهای بی‌شماری مواجه شده و اولین پرواز آزمایشی سرنشین‌دار دست‌کم پس از مارس سال آینده خواهد بود.