جروزالم پست: آمریکا در پس پرده به دنبال «توافق هسته‌ای موقت» با جمهوری اسلامی است

روزنامه کیهان در مقاله‌ای که روز سه‌شنبه ۱۶ خرداد منتشر کرد به یادداشت اینستاگرامی جواد ظریف پرداخت که در آن جمله معروف «خودمان انتخاب کردیم» را توضیح داده است.

وزیر امور خارجه دولت حسن روحانی در یادداشت خود گفته برای پیشگیری از ترکمانچای‌ها باید «انتخاب کنیم» که آرزوهایمان را در چارچوب امکانات دنبال کنیم.

کیهان اما با حمله به او، نوشت ظریف که سال ۹۷ از قیاس برجام با عهدنامه ننگین ترکمانچای از سوی منتقدان «برآشفته» بود، پنج سال بعد با این پیش‌فرض که «برجام در واگذاری امتیازات به دشمن شبیه آن قرارداد بوده» به «تحسین» ترکمانچای پرداخته تا «فجایع برجام را توجیه کند».

در این مقاله آمده است: «وزیر امور خارجه سابق در حالی برای دفاع از عملکرد خود به‌طور ضمنی به تمجید از قرارداد نگین ترکمانچای روی آورده است که به موجب این قرارداد‌، ایالت‌های ایروان و نخجوان و بخش‌هایی از تالش از خاک ایران جدا شد.»

روزنامه وابسته به رهبر جمهوری اسلامی همچنین نوشت ظریف و روحانی در دوره هشت ساله گذشته تمام همت خود را صرف «جلب اعتماد و رضایت آمریکا و اروپا» کردند و در آخر از دستاورد «تقریبا هیچ» در دولت باراک اوباما به «مزایای نزدیک به صفر» در دولت دونالد ترامپ رسیدند.

به گفته کیهان همچنین ظریف و روحانی با «خام‌اندیشی، ظرفیت‌های کشور را هشت سال معطل کردند» و حالا ظریف به جای «عذرخواهی» زبان به «تحسین قرارداد ننگین ترکمانچای» گشوده است چرا که خود نیز با «دست‌فرمان ترکمانچای پای برجام را امضا کرده است».

روزنامه ایران هم روز سه‌شنبه در یادداشتی با عنوان «نه آقای ظریف! ما آرزواندیش نیستیم» نوشت ظریف هنوز در «عقده حقارت در برابر محبوبیت سردار [قاسم] سلیمانی دست و پا می‌زند» و در این یادداشت می‌خواهد «ما انتخاب کردیم» خود را «توجیه» کند اما در واقع آن را «تحریف» می‌کند.

در بخشی دیگر از این یادداشت آمده است: «ایده دولت اعتدال این بود که بیایید از آرزوهای خود دست بکشیم و به آنچه کدخدا برای ما پسندیده رضایت دهیم تا از مواهب و نعمت‌های این دنیا برخوردار شویم. هشت سال مملکت برای این ایده به فنا رفت اما کدخدا همین که همه امتیازها را گرفت پشت پا زد به همه وعده‌ها.»

وزیر امور خارجه سابق جمهوری اسلامی در واکنش به این یادداشت‌ها، در توییتر خود، بحث‌ها و نقدها درباره نوشته کوتاه چند روز پیش خود را «امری مبارک» خواند ولی در ادامه اضافه کرد: «اما دیدنی است که چگونه کلمات "نکوهش" ترکمانچای و "جلوگیری" از ترکمانچای‌ها به "توجیه"، "تحسین" و حتی "تقدیس" برگردانده شده‌اند.»

ظریف در ادامه به کنایه نوشت: «امان از سلطه سیاسی‌کاری حتی بر واژگان فارسی.»

او روز ۱۳ خرداد در اینستاگرام خود یادداشتی کوتاه منتشر و در آن تاکید کرد که در ۷۵ سال برنامه‌ریزی توسعه، منابع ملی نابود شده و توسعه نیز حاصل نشده، چون بیشتر برنامه‌ها به جای «ترسیم مسیر جبران عقب‌ماندگی‌ها متناسب با امکانات و فرصت‌ها، حدیث آرزومندی رهبران کشور» بوده‌اند.

ظریف مدعی شد جامعه از افرادی که برای کاستن گستره خسارات ناشی از حرکات آرزومندانه دست به اقدام می‌زنند، به عنوان «سازشکار» و حتی «خائن» یاد می‌کند.

او نوشت که برای پیشگیری از ترکمانچای‌ها باید «انتخاب کنیم» آرزوهایمان را در چارچوب امکانات خود دنبال کنیم.

واعظی در گفت‌وگویی با ایلنا که روز سه‌شنبه ۱۶ خرداد منتشر شد، گفت: «از ابتدای دولت یازدهم [دولت اول حسن روحانی] گزارش‌هایی درباره مفقود شدن چند تخته فرش در ساختمان حافظیه در فاصله سال‌های ۹۰ تا ۹۲ دریافت شد.»

او افزود: «نهاد ریاست‌جمهوری نیز به عنوان مدعی، به وسیله بازرسی ویژه نهاد پیگیری کرد و حتی پرونده به اطلاع نهادهای نظارتی خارج از دولت هم رسید.»

رییس دفتر رییس‌جمهوری پیشین جمهوری اسلامی بدون ارائه جزییاتی این ادعا را مطرح کرد که: «پرونده فرش‌ها در حال پیگیری بود. حتی برخی اخبار حکایت از آن داشت که به مرحله صدور رای نیز رسیده است.»

اما به عقیده واعظی «برخی خبرگزاری‌ها با انتشار خبری مخدوش و مغشوش و با اتکا به شنیده‌ها و "منابع آگاه"، خبرسازی‌هایی را با هدف متهم کردن دولت قبل شروع کردند.»

این در حالی است که هنوز قوه قضاییه جمهوری اسلامی از وجود پرونده‌های قضایی در این زمینه خبر نداده است.

رییس دفتر روحانی در زمان دولت «تدبیر و امید»، گفت: «در این خبرسازی‌ها با هدف منحرف کردن روند رسیدگی به پرونده، اتهام‌هایی علیه مقامات ارشد دولت روحانی و نزدیکانش مطرح شده که مستند به هیچ مدرک و شواهدی نیست بلکه یک خبرسازی جعلی است.»

پیشتر نیز خبرگزاری ایلنا اظهارات یک مقام آگاه را که نامش فاش نشده، منتشر کرد که او دولت محمود احمدی‌نژاد و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را در پرونده گم شدن فرش‌های نفیس کاخ سعدآباد متهم کرد.

این مقام آگاه که به نظر می‌رسید از اعضای دولت حسن روحانی بوده، گزارش داد که بر اساس نخستین گزارش درباره مفقود شدن فرش‌های نفیس مجموعه کاخ سعدآباد که در سال ۱۳۹۹به نهاد ریاست جمهوری ارسال شد، «سابقه امر به دوره قبل از آغاز کار دولت یازدهم» می‌رسد.

او گفت: «نهاد ریاست‌جمهوری به محض دریافت نخستین گزارش در این باره در سال ۱۳۹۹ که سابقه امر را به دوره قبل از آغاز کار دولت یازدهم می‌رساند، رسیدگی لازم را انجام داده و موضوع را فورا به مراجع نظارتی و قضایی ارجاع داده است.»

در هفته‌های اخیر، اولین بار خبرگزاری فارس از مفقود شدن ۴۸ فرش دست‌باف نفیس و گران‌قیمت طی سال‌های ۹۲ تا ۹۵ از ساختمان حافظیه سعدآباد خبر داد.

به دنبال آن، عزت‌الله ضرغامی، وزیر گردشگری و میراث فرهنگی، گفت: «اطلاعات ناپدید شدن فرش‌های کاخ سعدآباد باید به نظر مردم برسد.»

ضرغامی روز دوم خرداد در جمع خبرنگاران درباره ماجرای مفقود شدن فرش‌های کاخ سعدآباد (ساختمان حافظیه)، گفت: «این اتفاق مربوط به دوره‌های گذشته است و خود آن مجموعه در اختیار میراث فرهنگی نیست.»

او مدعی شد: «درباره فرش‌های سعدآباد یک پرونده‌ای مربوط به دوره‌های قبل دولت در سال‌های ۹۵ - ۹۴ [است] که مربوط به این دوره نبوده اما دستور بررسی آن را داده‌ام. حراست بعد از صحبت با نهادهای مختلف، گزارش مقدماتی ارائه کرد که هنوز قابل استناد نیست.»

چندی پیش یک نامه محرمانه از سوی گروه هکری بلک‌ریوارد به دست ایران‌اینترنشنال رسید که به دنبال هک سایت «دانشگاه امام صادق» به دست آمده بود و بر اساس آن، تعداد سکه‌های طلای مصادره‌ای این دانشگاه بعد از گذشت ۴۴ سال از انقلاب سال ۵۷ همچنان مشخص نیست.

بی‌اطلاعی از میزان اموال مصادره شده و در اختیار دانشگاه امام صادق در حالی است که سخنگوی دولت ابراهیم رئیسی ادعا کرد محمدرضا شاه پهلوی تاج‌ها و جواهرات سلطنتی را از ایران خارج کرده است.

پس از آن، شهبانو فرح پهلوی هشدار داد نسبت به سرقت جواهرات سلطنتی از بانک مرکزی به وسیله حکومت نگران است چون به گفته او، «می‌دانند ممکن است رژیم عوض شود» و می‌خواهند «این جواهرات را بردارند».

این تشکل صنفی شامگاه ۱۵ خرداد به نقل از دانشجویان علم و صنعت نوشت که تعداد زیادی از آن‌ها به دلیل آنچه «پوشش نامناسب» خوانده می‌شود، از سوی کمیته انضباطی و تعدادی دیگر هم از سوی روسای دانشکده‌ها احضار شده‌اند.

علاوه بر احضار، دانشجویان هنگام قدم زدن در محوطه دانشگاه نیز، هم از سوی «گشت‌های حراست» و هر کسی «اعم از استاد و دانشجو» به بهانه پوشش مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند.

به گفته شورای صنفی دانشجویان ایران، «تجاوز به زیست دانشجویان تا خوابگاه» هم کشیده شده و به‌ عنوان نمونه، یک دانشجو به‌خاطر «سیگار کشیدن» از ورود به خوابگاه منع شده ‌است.

در خوابگاه‌های دختران سخت‌گیری‌های پوشش شدت بیشتری دارد به‌ طوری‌ که تعدادی از دانشجویان به دلیل «تاخیر در بازگشت به خوابگاه در ساعت مقرر» به کمیته انضباطی احضار شده‌اند.

افزایش سرکوب دانشجویان علم و صنعت در شرایطی است که دانشگاه حق داشتن «نهاد شورای صنفی» را از چهار سال پیش تاکنون از دانشجویان گرفته و در مسیر تشکیل آن سنگ‌انداری می‌کند.

بر همین اساس در سال جاری هم برخلاف آیین‌نامه‌ شوراهای صنفی دانشجویی و با وجود پیگیری دانشجویان برای انتخاباتی که می‌بایست در اردیبهشت برگزار شود، هیچ اقدامی انجام نشد.

به گفته شورای صنفی دانشجویان ایران، «مسوولان دانشگاه به خوبی می‌دانند وجود نمایندگان دانشجویی از اقدامات خودسرانه‌ و ظالمانه آنان جلوگیری می‌کند».

هم‌زمان با افزایش فشار و سرکوب دانشجویان اما ۱۱ تن از اساتید دانشگاه علم و صنعت هم به دلیل امضای بیانیه‌ای در اعتراض به مسموم‌سازی سریالی مدارس و با شکایت رییس دانشگاه، به هیات انتظامی علم و صنعت احضار شدند.

این تشکل صنفی هفته گذشته نیز از احضار و سرکوب دانشجویان دانشگاه «بهشتی» پس از تجمع ۳۰ اردیبهشت خبر داده و گفته بود دانشجویی به نام محمدنوید بادامی بازداشت شده است.

بر اساس این گزارش، از اوایل خرداد سال جاری، شماری از دانشجویان به صورت تلفنی به دفتر پیگیری احضار شده‌اند اما آن‌ها پس از اینکه گفته‌اند احضار تلفنی «غیرقانونی» است، از سوی نهادهای امنیتی تهدید شده‌اند.

علاوه بر دانشگاه‌های علم و صنعت و بهشتی، فشار و تهدید علیه دانشجویان معترض دیگر دانشگاه‌های کشور هم ادامه دارد و در چند هفته گذشته، گزارش‌هایی درباره تعلیق، ممنوع‌الورودی و احضار دانشجویان منتشر شده است.

اقدام غیر‌قانونی حراست دانشگاه هنر در ممنوع‌الورود کردن ۴۰‌ نفر از دانشجویان دختر به این دانشگاه، احضار محمدمهدی وثوقیان، دانشجوی عضو شورای صنفی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به کمیته انضباطی به دلیل «داشتن موی بلند و انداختن گوشواره در خوابگاه»، صدور احکام تبعید و محرومیت از تحصیل برای هشت دانشجوی علوم پزشکی تبریز و ...، بخشی از اقدامات سرکوبگرانه‌ای است که در هفته‌های گذشته علیه دانشجویان انجام شده است.

شولتس روز سه‌شنبه ۱۶ خرداد به رسانه‌ها گفت که انهدام سد «نووا کاخوفکا» در منطقه اشغال شده خرسون اوکراین، «هم‌راستا با جنایات بسیاری است که در اوکراین دیده‌ شده و به دست سربازان روسیه انجام شده است».

او افزود که این جنایات «بخشی از شیوه جنگی است که همیشه اهداف غیرنظامی - شهرها، روستاها، بیمارستان‌ها، مدارس و زیرساخت‌ها» را هدف قرار می‌دهد.

صدراعظم آلمان گفت با اینکه این حمله ابعاد جدیدی از تهاجم روسیه به اوکراین است اما با «روشی که پوتین در جنگ به کار گرفته نیز مطابقت دارد».

از سوی دیگر، مسکو و کی‌یف یکدیگر را متهم می‌کنند که سد آبی نوا کاخوفکا را در شامگاه گذشته (دوشنبه) منفجر کرده‌اند.

این سد، زیرساختی است که آب منطقه و شبه‌جزیره کریمه را تامین می‌کند و برای خنک کردن نیروگاه هسته‌ای زاپوریژیا، بزرگ‌ترین نیروگاه در اروپا که آن هم اشغال شده، استفاده می‌شود.

شولتس نیروگاه زاپوریژیا را هم موضوعی خواند که آلمان «با نگرانی» به آن رسیدگی می‌کند.

او افزود: «ما در تلاش هستیم تا از یک موقعیت خطرناک جلوگیری کنیم. همیشه از همه طرف‌های درگیر می‌خواهیم که این موضوع را در اقداماتشان در نظر بگیرند.»

صدراعظم آلمان تاکید کرد: «انفجار این سد یک‌بار دیگر نشان داد که چگونه اروپایی‌ها باید در کنار اوکراین بایستند.»

پیش‌تر خبرگزاری تاس به نقل از یک مقام منصوب روسیه در منطقه زاپوریژیا گزارش داده بود در پی انهدام سد نووا کاخوفکا، خطری نیروگاه هسته‌ای زاپوریژیا را تهدید نمی‌کند.

اما ارتش اوکراین گفت در حال سنجش میزان تخریب و وسعت زمین‌هایی است که با این انفجار زیر آب خواهند رفت.

مقامات محلی که از سوی مسکو این منطقه را کنترل می‌کنند هم می‌گویند شهر نووا کاخوفکا با تخریب این سد در جنوب اوکراین، زیر آب رفته است.

در گزارش جدید مرکز پژوهش‌های مجلس آمده است هنوز تعدادی از مدارس در کشور «فاقد امکانات و تسهیلات بهداشتی» بوده و فضاهای آموزشی از استانداردهای لازم برخوردار «نیستند». این در حالی است که همچنان شیوع برخی «بیماری‌های واگیردار و غیرواگیر، اختلالات رفتاری» و ... سلامت دانش‌آموزان را تهدید می‌کند.

این بیماری‌ها همچنین منجر به زمینه‌سازی برای بروز مشکلات مرتبط با «فراگیری یا اُفت تحصیلی» دانش‌آموزان می‌شود.

در یک نمونه و بر اساس گزارشی که دفتر سلامت و تندرستی وزارت آموزش و پرورش در دی ماه سال گذشته به مرکز پژوهش‌های مجلس ارائه کرد، از حدود ۱۰۶ هزار مدرسه دولتی ایران، ۱۱ درصدشان «آب آشامیدنی لوله‌کشی شهری یا روستایی» ندارند.

همچنین ۸/۴ درصد مدرسه‌ها از «چشمه توالت»، ۱۷/۹۴ درصد از «روشویی»، ۲۸/۸۶ درصد از «لوله‌کشی صابون مایع» و ۸۳/۶۹ درصد نیز از «اتاق بهداشت مجهز» محروم هستند.

آمارهای ارائه شده در گزارش وزارت آموزش و پرورش نشان می‌دهند از مجموع ۱۰۶ هزار و ۴۹۱ مدرسه دولتی در کل کشور، حدود ۸۸ درصد آن‌ها برابر با ۹۱ هزار و ۲۹۲ مدرسه، فاقد «پایگاه تغذیه سالم» هستند.

مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارش خود آماری از ۱۵ میلیون و ۷۹۱ هزار و ۸۹۹ دانش‌آموز ایران به تفکیک مقطع تحصیلی و جنسیت هم ارائه داده است که بر اساس آن، از این تعداد حدود چهار میلیون دختر و چهار میلیون پسر در مقطع ابتدایی و حدود سه میلیون و ۵۰۰ هزار دختر و سه میلیون و ۶۸۰ هزار پسر در مقاطع متوسطه اول و دوم تحصیل می‌کنند.

این گزارش درباره کمبود نیروی انسانی مدارس به ویژه متخصصان سلامت هم هشدار داد و نوشت طبق پیش‌بینی سازمان برنامه و بودجه، جمعیت بازنشستگان آموزش و پرورش تا سال ۱۴۰۶ تعداد ۴۶۳ هزار و ۲۷۲ نفر خواهد بود که حدود ۷۱ درصد آن‌ها برابر با ۳۲۶ هزار و ۴۲۶ نفرشان، قبل از سال ۱۴۰۲ بازنشسته می‌شوند.

این در حالی‌ است که در سال‌های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱نیز تعداد ۳۸ هزار و ۹۰۲ معلم و دو هزار و ۱۸۶ نیروی کیفیت‌بخشی شامل مربی بهداشت، مشاور مدرسه و ...، بازنشسته شده‌اند.

مرکز پژوهش‌های مجلس یادآور شد که در زمینه مراقبان سلامت مشغول در مدارس، کمبود حدود ۱۹ هزار نفری وجود دارد که بیشترین کمبود به استان تهران و کمترین آن به استان کهگیلویه و بویراحمد مربوط است.

از سوی دیگر از بودجه ۸/۷۲۱ میلیارد ریالی برنامه ارتقای سلامت دانش‌آموزان و موضوع بهداشت مدارس از محل منابع عمومی دولت در طی پنج سال گذشته تنها ۱/۱۹۴ میلیارد ریال، برابر با حدود ۱۳ درصد آن، اختصاص پیدا کرده است.