فیفا شب گذشته از لوگوی جامجهانی ۲۰۲۶ با حضور رونالدو ستاره برزیلی رونمایی کرد. جامجهانی ۲۰۲۶ در آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار میشود و اولین جامجهانی با مقررات جدید است که ۴۸ تیم در آن شرکت خواهند کرد.
مرحله دوم مسابقات انتخابی المپیک فوتبال زنان، به صورت آنلاین در کوالالامپور مقر کنفدراسیون فوتبال آسیا قرعهکشی شد و تیم ملی فوتبال زنان ایران در گروه A با استرالیا، تایوان و فیلیپین همگروه شد.
این دور از رقابتها در سه گروه چهار تیمی از اول تا ۹ آبان ۱۴۰۲ برگزار میشود تا در نهایت دو نماینده قاره آسیا در المپیک ۲۰۲۴ پاریس مشخص شوند.
گروه A: استرالیا (میزبان)، تایوان، فیلیپین، ایران
گروه B: چین (میزبان)، کره جنوبی ، تایلند، کره شمالی
گروه C: ژاپن، ویتنام، ازبکستان (میزبان)، هند
تیم ملی فوتبال زنان ایران در مرحله اول رقابتهای انتخابی المپیک با یک پیروزی و یک تساوی برابر میانمار به مرحله دوم صعود کرد.
رئیس پلیس فتا تهران از بازداشت دلالان و کلاهبردارانی که به بهانه فروش بلیت مسابقه پرسپولیس و نساجی در فضای مجازی از کاربران کلاهبرداری میکردند خبر داد: «افراد سودجو به بهانه خرید اینترنتی بلیت این مسابقه کاربران را به صفحات جعلی فیشینگ هدایت کرده و از حسابشان برداشت میکردند.»
در روزهای گذشته گزارشهای متعددی از فروش بلیت بازی نساجی - پرسپولیس با قیمتهایی چندبرابر قیمت اصلی، منتشر شده بود.
داود معظمیگودرزی همچنین به ایسنا گفته که «افرادی سودجو و فرصت طلب اقدام به ایجاد بازارسیاه فروش بلیتهای این مسابقه در فضای مجازی کرده بودند که تعداد زیادی از این افراد دستگیر و جهت سیر مراحل قانونی تحویل مراجع قضایی شدند.»
به گفته او «این احتمال وجود دارد که مجرمان سایبری کاربران را به لینکهای آلوده هدایت کرده و از طریق بدافزارها اقدام به سوءاستفاده از اطلاعات داخل گوشی آنان کنند که در این شرایط احتمال سرقت اطلاعات هویتی کاربران نیز وجود دارد.»
الهام رمضانی، عضو پیشین تیم ملی اسکواش که یک سال پیش در چنین روزی، قله اورست را فتح کرد از تنها ماندن در اورست حرف زده: «کند قدم برمیداشتم. اکسیژنم تمام شد. شرپایم عقبتر بود. گفت پایین بیا و اکسیژن را بگیر اما نمیتوانستم. نیمه شب در آن ارتفاع داد زدم اما صدایم را نمیشنید.»
او در گفتگویی با ایسنا گفته عامل انتخاب کوهنوردی، عمل جراحی زانو بوده است که او را از اسکواش دور کرده: «بعد از عمل زانو، انجام داوری و مربیگری از نظر روحی برایم قابل قبول نبود و دوست داشتم فعالیت هدفمندتری داشته باشم.»
رمضانی از تلاشهایش برای رسیدن به اورست چنین روایت کرده است: «به مربی بدنسازیام گفتم "میخواهم به یک کوه ۸ هزار متری بروم، طبق آن به من برنامه بده." چند باری هم با دکتر بهروز مقدسی کوه رفتم. آنقدر تصمیم بزرگی بود که میترسیدم با کسی مشورت کنم و بگویند نمیتوانی. دوست داشتم در ذهنم باور نتوانستن نباشد.»
رمضانی یک سال و نیم برای روز موعود تلاش کرده است: «نمیخواستم یکباره عمل کنم چون سلسله مراتب را در ورزش میدانستم اما شانس و وقتش را نداشتم و باید تمام تلاشم را میکردم که یا به آرزویم برسم و یا اینکه رهایش کنم. نمیتوانستم به همسرم بگویم باید به یک کوه ۸ هزار دیگر بروم، چند ماهی نیستم و باید این مقدار هم پول بدهی. کف هزینه صعود به اورست و کمترین امکاناتی که شرکت تحت قرارداد به کوهنورد اختصاص میدهند ۳۰ هزار دلار شامل مجوز صعود به اورست (حدود ۱۲ هزار دلار)، چادر، غذا و شرپاست. با این حال بالاخره به نپال رفتم. از فروردگاه نپال تا برگشت به فرودگاه تهران دو ماه طول کشید.»
او درباره صعود به قله گفته است: «فاصله بین کمپها را به خوبی میدانستم اما چیزی که خیلی آزارم داد رفتار شرپایم بود. شرپاها معمولا افراد مسئولی هستند که به کوهنوردان برای صعود کمک میکنند اما در این زمینه بدشانسی آوردم. از روز اول که رزومهام را دید حس کردم خیلی نسبت به صعودم ناامید است. به برنامه همهوایی هم نمیآمد و هر جور دوست داشت رفتار میکرد. متوجه بیانگیزگیاش بودم و بارها به مسئول شرکت اطلاع دادم اما گفتند هفت بار به قله صعود کرده و باتجربه است.»
او گفت: «روزی که به کمپ چهار رسیدم، پرسید واقعا میخواهی قله را صعود کنی. خیلی حالم بد شد اما گفتم شاید میخواهد وضعیت آمادگیام را بداند. گفتم حالم خوب است و حتما میروم. بعد از دو ساعت دوباره پرسید که عصبانی شدم. گفتم آخرین باری باشد که این سوال را تکرار میکنی، همه کارهایم را کردهام و آماده صعود به قله هستم.»
روایت رمضانی از مصائب صعود، ترسناک است: «اکسیژن کمکی را شرپا حمل میکند. گفتم اکسیژنم در حال تمام شدن است، عوض کنم؟ گفت وقتی تمام شد تعویض میکنی الان حرکت کن و من هم پشت سرت میآیم. با اینکه عرف نیست شرپا و کوهنورد از هم جدا شوند اما حرکت کردم. خسته بودم و کند قدم برمیداشتم. بعد از مدتی اکسیژنم تمام شد. شرپایم عقبتر بود. گفت پایین بیا و اکسیژن را بگیر اما نمیتوانستم چون همه روی طناب بالا میرفتند و او باید بالا میآمد. نیمه شب در آن ارتفاع خیلی داد زدم اما انگار صدایم را نمیشنید. ۲۰ دقیقه التماس کردم و داد زدم تا اکسیژن را به من رساند.»
او گفته: «قسمتی از کوه یک پیچ دارد که وقتی آن را رد کنی قله را میبینی. ۱۰ دقیقه بعد از اینکه حرکت کردیم به سمت آن پیچ حرکت کردم و قله را دیدم. نمیدانستم از شدت ناراحتی دروغی که گفته بود راه بروم یا گریه کنم. خیلی حالم بد شد. اگر تا این حد مصمم نبودم با کارهایی که در آن مدت انجام داد، برمیگشتم. حرکت کردم و در نهایت ساعت ۸ و ۳۰ دقیقه ۲۵ اردیبهشت به قله رسیدم. آن روز هوا خیلی خوب بود. زمان زیادی را روی قله ماندم و عکس گرفتم. تجربه افراد دیگر روی قله به دردم خورد. مثلا نوشته بودند وقتی روی قله هستند آنقدر درگیر فیلم و عکس نباشید که واقعیت منظره را نبینید. ۱۰ دقیقهای چرخیدم، اطراف را نگاه کردم و خواستههای درونم را گفتم.»
فاتح قله اورست گفته مسیر برگشت هم پر ریسک بوده است: زمان برگشت هر چه گشتم شرپایم را پیدا نکردم. تصور اینکه مسیر را تنهایی برگردم خیلی وحشتناک بود. پشت سر یک کوهنورد و شرپای یک شرکت معتبر راه افتادم. کاملا به آنها چسبیدم و فاصله نگرفتم. از هیلاری استپ با وحشت زیادی عبور کردم چون منطقه خطرناکی است و به دلیل خستگی احتمال اشتباه زیاد میشود. شرپا را کمپ چهار دیدم و اصلا نمیتوانستم با او صحبت کنم.»
روزنامه فرهیختگان گزارش داده شستا در پرونده طلب دو میلیون یورویی از فدراسیون فوتبال که بابت دستمزد ویلموتس دریافت شده است، «علاوهبر اینکه بهدنبال گرفتن اجاره بابت حضور در این ساختمان است، حتی حکم تخلیه نیز گرفته و بهدنبال بیرونکردن مهدی تاج و همکارانش را از ساختمان سئول است»
به نوشته فرهیختگان «فدراسیون فوتبال در تلاش است تا ساختمانی را در آکادمی تیمهای ملی برای انتقال به آن احداث کند، اما زمان زیادی برای آن ساختمان لازم است.»
در سال ۱۳۹۸، فدراسیون فوتبال برای تامین دستمزد مارک ویلموتس، سرمربی بلژیکی تیم ملی دست به دامان شستا، بزرگترین شرکت سرمایهگذاری ایران و ثروتمندترین شرکت دولتی شد و دو میلیون یورو از این شرکت قرض کرد. فدراسیون فوتبال برای برگشت این پول یک فقره چک دو میلیون یورویی از حساب ارزی به سررسید ۳۱ فروردین ۱۳۹۹ به شستا داد.
طبق معمول در فوتبال ایران، چک پاس نشد و شستا شکایت کرد. در ادامه ساختمانهای فدراسیون فوتبال به نام شستا منتقل و سند تکبرگ آنها به نام شستا صادر و تحویل شد.
به نوشته روزنامه دانشگاه آزاد؛ «به فدراسیوننشینها اعلام شده است هرچه سریعتر نسبت به تخلیه فدراسیون اقدام لازم را به عمل بیاورند. همچنین فدراسیون باید طبق رای جدید دادگاه، نسبت به پرداخت دو سال اجارهبها و رهن ساختمان فدراسیون نیز به شرکت شستا اقدام کند.»
این ماجرا را یکی از مدیران فدراسیون فوتبال تایید کرده، البته با روایت خودش: «پرونده تشکیل شده و تازه رای بدوی صادر شده و هنوز کار دارد. هنوز پرونده در حال رسیدگی هست. ما هم مسائلی داریم. شستا دادخواست داده و تقاضای تخلیه را مطرح کردهاند. همه چیز در مرحله رسیدگی است و هنوز اتفاقی نیفتاده است. پروندهها در جاهای مختلف در حال بررسی است و از جانب ما هم تقاضاهایی مطرح شده و اعلام کردیم پولها را پرداخت کردیم و بدهی نداریم.»
روزنامه شرق خبر داده که «مسئولان اداره کل ورزش و جوانان استان فارس به همراه شورای تأمین این استان در اتفاقی بیسابقه، تصمیم گرفتند به دلیل ماجراهای دوی ماراتن شیراز، مسابقات ووشوی دختران را که انتخابی تیم ملی بود، لغو کنند.» حضور زنان بدون حجاب اجباری در ماراتن شیراز، جنجالی شد
شیراز میزبان مرحله نخست انتخابی تیم ملی ووشو در دو بخش پسران و دختران شده بود. مطابق برنامه قبلی، مسابقات ووشوی مردان ۱۶ تا ۲۱ اردیبهشت و مسابقات زنان هم از ۲۳ تا ۲۸ اردیبهشت باید برگزار میشد.
شرق نوشته: «با این حال اتفاقات دوی نیمهماراتن این شهر باعث شد تا شیراز فقط میزبانی پسران ووشو را تقبل کند و قید میزبانی از دختران این رشته را بزند. آنها با ارسال نامهای به فدراسیون ووشو از این خبر دادند که امکان میزبانی از دختران برایشان فراهم نیست!»
هیات ووشو و شورای تامین فارس درحالی نامه ناآمادگی زدهاند که مسابقات مردان بدون مشکل در شیراز برگزار شده است: «ولی تا صحبت از حضور دختران به میان آمد، مسئولان ورزش این شهر، یکباره آمادگیشان را از دست دادند. تفاوت در برگزاری این دو رشته از زمین تا آسمان است و جایی برای نگرانی وجود نداشت. مسابقات قرار بود در سالن برگزار شود و بیشتر دخترانی که قصد داشتند در این تورنمنت شرکت کنند، در سنین نونهالی و نوجوانی بودند.»
هراس مدیران فارس از مسابقه ورزشی زنان حتی از مسابقاتی که کلا زنانه برگزار میشود هم عجیب است: «برگزاری رقابتهای دختران در دو بخش تالو و ساندا بر عهده مدیران زن فدراسیون و شهر میزبان بود و مردی هم در کار نبود که برای مدیران مربوطه تولید دردسر کند. از طرف دیگر، حتی اگر ورزشکاران ووشو تمایلی به پوشش ناقص داشته باشند، برای آنها امکانپذیر نیست. پوشیدن کلاه، هوگو و دستکش محلی برای بحث یا شک و تردید باقی نمیگذارد.»
آیا شیراز دیگر قرار نیست میزبان هیچ رقابت ورزشی باشد که دختران قرار است در آن شرکت کنند؟