علی قلیزاده، وینگر تیم ملی ایران به باشگاه کاسیمپاشای ترکیه پیوست. این درحالی است که در فصل نقل و انتقالات زمستانی فوتبال ایران گفته میشد قلیزاده به استقلال میپیوندد و حتی از او به عنوان بمب علی فتحاللهزاده نام میبرند. اما بازیکن شارلوا بلژیک به جای ایران، به ترکیه رفت.
قلیزاده در سال ۱۳۹۷ به بلژیک رفت و با باشگاه شارلوا قرارداد بست. او در ۱۴۳ بازی برای شارلوا، ۲۳ گل زده و ۲۶ پاس گل داده است. قلیزاده گل اول ایران به انگلیس در جام جهانی ۲۰۲۲ را برای مهدی طارمی ساخت.
در هفتههای گذشته گفته شد علی قلی زاده، وینگر تیم ملی ایران در جام جهانی، باتوجه به تمایل به جدایی از شارلوا، بمب نقل و انتقالات زمستانی فوتبال ایران خواهد بود. از جمله گمان میرفت او بمب علی فتحاللهزاده، مدیرعامل استقلال است که مدام وعدهاش را داده.
در ادامه هم نام سپاهان، استقلال، پرسپولیس و تراکتور تبریز به عنوان تیمهای خواهان قلیزاده به میان آمد. در کنار ترکیه، از امارات و قطر هم خبرهایی درباره رایزنی با قلیزاده شنیده شد.
با اعلام پلیس شهر منچستر، تمامی اتهامات تجاوز و خشونت علیه میسون گرینوود، ستاره جوان انگلیسی باشگاه منچستر یونایتد، برداشته شد. گرینوود، ستاره ۲۱ ساله از ۳۰ ژانویه ۲۰۲۲ و پس از تصاویری که از سوی یک زن منتشر شد، از حضور در فوتبال و ترکیب شیاطین سرخ محروم شد و مدتی بازداشت بود.
در ژانویه سال گذشته میلادی یک زن انگلیسی که خودش را دوست دختر گرینوود معرفی میکرد، تصاویری از صورت مجروح و خونآلود خود منتشر کرد و پس از آن هم با اتهام آزار جنسی و ضرب و جرح از سوی بازیکن منچستریونایتد، از این ملیپوش انگلیسی شکایت کرد. گرینوود سابقه یک بازی برای تیم ملی انگلیس دارد.
پس از آن پلیس تحقیقاتی را برای رسیدگی به اتهامات گرینوود شروع و او را بازداشت کرد، البته گرینوود سه روز بعد به قید وثیقه آزاد شد. با این حال در یک سال اخیر این ستاره انگلیسی از همه فعالیتهای فوتبالی و مالی محروم شد.
به دنبال این اتهامات پیراهن میسون گرینوود از فروشگاه آنلاین منچستر یونایتد کنار گذاشته شد و نایکی نیز به همکاری با او پایان داد. گرینوود ادامه فصل را از دست داد و در فصل ۲۰۲۲-۲۰۲۳ نیز در فهرست یونایتد قرار نگرفت.
سرانجام ساعتی پیش پلیس منچستر اعلام کرد که اتهامات تجاوز، تعرض و خشونت که به میسون گرینوود زده شده بود، توسط دادستان لغو شده و این بازیکن دیگر تحت پیگرد قانونی نیست و تحقیقات متوقف شده است.
گفته شده علاوه بر مشخص شدن مدارکی تازه، ادعاهای شاهدان هم پس گرفته شده است.
با این حال پلیس گفته: «ما همیشه هر قربانی احتمالی را تشویق میکنیم که به پلیس گزارش دهد و هر جا که آزمایش قانونی ما انجام شود، تحت پیگرد قانونی قرار خواهیم گرفت. پلیس متعهد است که اتهامات خشونت علیه زنان و دختران را پیگیری کند و از افراد آسیبدیده، صرفنظر از شرایطشان، حمایت کند.»
رسول خادم، قهرمان کشتی ایران که برای کمک به مردم زلزلهزده به خوی رفته است، با انتشار تصویری از کودک و مادری که در برف و سرمای شدید در چادر زندگی میکند، نوشت: «از شدت نگرانی این پدر، به خود لرزیدیم، دیگه تاب وایستادن و شنیدن حرفاش نبود. خدا تو این سرما به داد مردم خوی برسه …»
جمهوری اسلامی در زلزله خوی، یکی از بدترین عملکردهای خود را داشته است؛ دستگاههای امدادی و انتظامی علاوه بر نرسیدن امکانات امدادی به مردم زلزلهزده در سردترین روزهای سال، از آب برای متفرق کردن مردمی که دنبال چادر و غذا به هلال احمر مراجعه کرده بودند، استفاده کردند.
وضعیت رسیدگی حکومت به مردم خوی، باعث شده چهرههای مختلف برای جمعآوری کمک اقدام کنند. از جمله رسول خادم که سالها پیش در خیریهای به مناطق محروم رسیدگی میکند، به خوی رفته. او در شرح تصویری که از یک خانواده زلزلهزده منتشر کرده، نوشته: «تصویر مربوط به چهارشنبه دوازدهم بهمن ماه در شهرستان خوی است، جلوی چادر که رسیدیم ، دختر کوچک و زیبایی را دیدیم که از سرما میلرزید. به پدرش گفتیم بچه سردشه ، جای دیگه ای نداشتی ببریش؟»
او در ادامه چنین روایت کرده: «مرد آهی کشید و گفت؛ خدا بعد از بیست و چهارسال این بچه رو بمن داده ، ولی چیکار کنم! قوم و خویشی توُ ارومیه نداشتم بزارم پیشش! ازش جلوی این زلزله و سرما چطوری میتوونم بیشتر از این مراقبت کنم. بچم پیش چشمم داره یخ میزنه! با آب سرد مجبوریم بشوریمش! پوشک هم که اینجا ندارن!»
خادم با تاسف نوشته است: «از شدت نگرانی این پدر، به خود لرزیدیم. اون میگفت و ما از درد اینکه کاری غیر از رسوندن مقدار محدودی کمکهای مردمی نمیتوونستیم واسش انجام بدیم، ازش دور میشدیم. خدا دخترش رو تو این سرمای زمستون حفظ کنه. خدا توُ این سرما به داد مردم خوی برسه …»
علی کریمی خطاب به یحیی گلمحمدی نوشت: «۴۳ساله افراد بیسواد که تو هیچ کاری تخصص ندارن جز اینکه خون مردم رو تو شیشه بکنن از همون بالا بالاها که گفتی برای مردم تصمیم میگیرن.» سرمربی پرسپولیس دیروز گفت: هیچکس نمیتواند مرا از اینجا تکان دهد مگر اینکه از آن بالابالاها دستور بدهند.
پس از خیزش انقلابی مردم در ایران، یحیی گلمحمدی به دلیل حمایت از اعتراضات مردمی بارها هدف آزار، اذیت و توهین حکومت و تلویزیون جمهوری اسلامی قرار گرفته است.
پیشتر ایران اینترنشنال مطلع شده بود در شب بازی پرسپولیس با تراکتور در هفته هفتم لیگ برتر، دهم مهر ۱۴۰۱ در هفته دوم خیزش سراسری، که همزمان با بازداشت حسین ماهینی و حمیدرضا علیعسگری دو بازیکن سابق پرسپولیس، بود، ماموران امنیتی ساعت ۱۲:۳۰ شب برای بازداشت علیرضا بیرانوند، کمال کامیابینیا و سروش رفیعی به هتل محل اقامت بازیکنان پرسپولیس مراجعه کردند که پس از پادرمیانی مدیران این باشگاه دستور بازداشت به صورت موقت لغو شد.
پس از آن کریم باقری مربی پرسپولیس به همراه سروش رفیعی، کمال کامیابینیا، علیرضا بیرانوند، فرشاد فرجی، میلاد سرلک، مرتضی پورعلیگنجی، سیامک نعمتی و حامد پاکدل به یکی از نهادهای امنیتی در مرکز شهر تهران احضار شدند تا درباره فعالیتهایشان در شبکههای اجتماعی در حمایت از خیزش سراسری مردم ایران، علی کریمی و حسین ماهینی بازجویی شوند و توضیح دهند.
گلمحمدی دیروز در نشست خبری پس از بازی پرسپولیس - آلومینیوم با اشاره به محدودیتهای که تنها به دلیل حضور او روی نیمکت پرسپولیس رخ میدهد و همچنین اتفاقاتی که برای او و بازیکنان در هفته هفتم لیگ برتر به دلیل حمایت از مردم معترض رخ داد گفت: «من از مردم عذر میخواهم اما در یکسال و نیم آینده که من سرمربی پرسپولیس باشم این تیم جام نخواهد آورد. هیچکس هم نمیتواند مرا از اینجا تکان دهد مگر اینکه از آن بالا بالاها دستور بدهند که مرا اخراج کنند.»
او گفت: «پرسپولیس از این جامهای فلزی بسیار دارد آقای تاج و مسئولین، من و تیمم در هفته هفتم جام شرافت را بردهایم و دیگر جام نمیخواهیم. این اتفاقاتی که درون و بیرون زمین برای پرسپولیس میافتد کاملا مشکوک است.»
یحیی گلمحمدی، سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس در نشست خبری پیش از بازی تراکتور در هفته هفتم گفته بود: «در مورد بازی حرف خاصی ندارم چرا که این روزها حال دل خوبی نداریم. در شرایطی که مردم حال دل خوبی ندارند فوتبال دیگر معنایی ندارد. نمی توانم زیاد در مورد بازی و مسابقه صحبت کنم. هم بدون تماشاگر است و هم در روزهایی هستیم که اکثریت مردم با توجه به اتفاقاتی که رخ داده ناراحت هستند.»
همسر «احسان پیربرناش» خبرنگارورزشی از رد درخواست وثیقه او خبر داد: «سهشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۱، نودوپنجمین روز بازداشت غیرقانونی احسان پیربرناش درحالی گذشت که قاضی، آخرین درخواست قرار وثیقه را پیش از ارسال لایحه تجدیدنظر باز هم رد کرد. احسان برای تولد کیان هم نمیتواند پیش ما باشد».
احسان پیربرناش، سردبیر وبسایت خبر بانک ورزش، از اعضای شورای سردبیری «ورزش مدیا» و طنزنویس سابق روزنامه قانون است. او از روز ۶آبان۱۴۰۱ که توسط نیروهای اطلاعات سپاه بازداشت شد، تاکنون اجازه مرخصی نداشته است.
بیستم دی اعلام شد دادگاه احسان پیربرناش را به اتهام «اغوا ویا تحریک مردم به جنگ و کشتار با یکدیگر به قصد برهم زدن امیت کشور، از طریق تشکیل گروه و برهم زدن امنیت ملی» به ۱۰ سال حبس محکوم کرده است.
همچنین برای اتهاماتی همچون «اهانت بر دین اسلام و مقدسات آن به وسیله مطبوعات (توهین به مقدسات)، نشر اکاذیب رایانهای، تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی و حضور در اغتشاشات» نیز به تحمل هشت سال دیگر حبس متهم شده است.
دادگاه برای پیربرناش در مجموع ۱۸ سال حبس داده است که ۱۰ سال آن قابل اجراست.
بهناز میرمطهریان، همسر احسان پیربرناش پیش از این نوشته بود که شرایط قرنطینه زندان ساری غیر انسانی است: «در ماههای اخیر اما قرنطینه، خواه ناخواه تبدیل شده به بند سیاسی این زندان. اتاقی ۲۵ متری که در این ماهها تا ۶۸ نفر را هم در خود جای داده است. اتاقی که امکانات بند عمومی مثل هواخوری و استفاده از تلفن در ساعات اداری و... را ندارد و زندانیان سیاسی از حداقل حقوق شهروندی خود در زندان محروماند.»
از ابتدای خیزش انقلابی ایرانیان، خبرنگاران بسیاری با حوزههای کاری مختلفی از جمله ورزشی بازداشت شدهاند.
«در کدامین ورزشگاهی که شما ساختهاید، من به اینجا رسیده و دیده شدهام؟» این پتک سنگین علی دایی بر سر جمهوری اسلامی درباره ناتوانی از ساخت یک ورزشگاه آبرومند فوتبال بود که حالا با نشانههای ویرانی استادیوم آزادی و بیم فروریزی ناگهانی، فقط ۵ هزار نفر اجازه تماشای فوتبال را دارند.
شاید اگر خیزش انقلابی ایرانیان پس از کشته شدن مهسا امینی در شهریور ۱۴۰۱ شروع نمیشد و جمهوری اسلامی از ترس گسترش اعتراضات به سکوهای ورزشگاهها، حضور هواداران به استادیومها را منع نمیکرد، چند هفته پیش یا پس از جام جهانی، شاید در دربی استقلال - پرسپولیس یا بازی پرسپولیس - سپاهان یا استقلال - تراکتور، در همین پاییز گذشته، بزرگترین فاجعه قرن در ورزشگاه پیر آزادی رقم میخورد: « در ورزشگاه آزادی با پدیدهای بهنام شکست و ریزش سکوها مواجه هستیم. نمیدانم چرا برخی دوست ندارند واقعیتها به مردم گفته شود، آیا باید منتظر باشیم که یک متروپل دیگر رخ دهد؟»
و این هشدار احمد مددی، رییس پیشین ورزشگاه آزادی در زمانی داده شد که جمهوری اسلامی هنوز ورود به ورزشگاهها را ممنوع نکرده بود و مسابقات با حضور حداکثر تماشاگران برگزار میشد.
اما حالا و پس از مجوز نهادهای امنیتی به فدراسیون فوتبال برای حضور هواداران در مسابقات با ۳۰ درصد ظرفیت ورزشگاهها، ورزشگاه آزادی به اندازه کوچکترین ورزشگاه خانگی در لیگ برتر هم مجاز به بلیت فروشی نیست؛ فقط ۵ هزار بلیت. درحالی که به ادعای مقامات ورزشی، طبقه دوم استادیوم ازادی خطر ریزش دارد.
هرچند باید بخشی از محدودیت بلیتفروشی در استادیوم آزادی را به هراس جمهوری اسلامی از گسترش اعتراضات به سکوهای ورزشگاه مربوط دانست، همان اتفاقی که در بازی استقلال - ملوان با وجود حضور اندک هوادار در کورترین نقطه استادیوم، در صندلیهای پشت دروازه که معمولا نه صدا میپیچد و نه صدا به گوش کسی میرسد، افتاد و هواداران علی کریمی و وریا غفوری را تشویق کردند؛ دو فوتبالیستی که در خیزش انقلابی، سمت مردم ایستادند.
اما اظهارات روزهای اخیر نشان میدهد اوضاع در ورزشگاه آزادی بحرانی و بغرنج است. هرچند که شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی پیش از این گفته بود استادیوم آزادی در روزهای تعطیلی لیگ، ایمن شده است؛ از روز تعطیلی لیگ برتر فوتبال ایران پیش از جام جهانی تا دربی ۹۹ استقلال و پرسپولیس که حدود ۵۰ روز بود!
مهدی تاج درباره وضعیت ایمنی ورزشگاه آزادی به نمایندگان مجلس گفته است: «ورزشگاه آزادی هزینههای خاصی دارد، ۵۰-۶۰ سال بهرهبرداری شده، مساله طبقه دوم ورزشگاه خطرات جانی دارد، معاون دادستان کل به همین دلیل طبقه دوم را کلا مسدود کرده است.»
بازسازی نشد، بزک شد!
ورزشگاه آزادی (آریامهر)، بزرگترین و معروفترین استادیوم ورزشی ایران در دنیا را نیم قرن پیش عبدالعزیز فرمانفرمائیان، طراحی کرد و ساخت و تاکنون نوستالژیهای ملی زیادی به خود دیده. اما اکنون گرفتار فرسودگی و بازسازیهای نصفه و نیمه شده است.
ورزشگاهی که غیر از مشکلات شبکه برق، نور و جمع آوری آبهای سطحی، فرسودگیهای اساسی در سازه دارد.
آخرین بازسازی پر سر و صدای ورزشگاه آزادی، در آبان ۱۳۹۷ بود؛ به بهانه صعود پرسپولیس به فینال لیگ قهرمانان آسیا، کنفدراسیون فوتبال آسیا فدراسیون فوتبال را برای بازسازی این سرمایه ملی تحت فشار گذاشت و تهدید کرد که اگر اقدامات فهرست شده انجام نشود، پرسپولیس مجبور به بازی در کشور دیگری می شود.
در آن بازسازی محدود که ناگهان تعدادی سرویس بهداشتی هم کشف شد، اما هیچ توجهی به مقاومسازی سکوهای تماشاگران نشده بود و بیشتر بزک کردن ورزشگاه برای خوشآمد AFC انجام شد و خبری از ایمنسازی نبود.
در همان زمان فرهاد نیکوخصال، مدیر وقت ورزشگاه آزادی اعلام کرد که بیشترین فعالیت بازسازی در بخش ویآیپی، اصلاحاتی در معابر، جایگزینی صندلیهای قدیمی، اصلاح اتاق داوران، دبیرخانه کنفدراسیون آسیا، اتاق ناظرین، اتاق بررسی دوپینگ، کنفرانس خبری و محوطه میکسدزون و اصلاح پشت دروازهها بودهاست.
هرچند از سال ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۷ وزارت ورزش سه زون از ۷۲ زون ورزشگاه را مقاوم سازی کرد. در فاز بعدی قرار بوده ۱۵ زون دیگر از ورزشگاه مقاوم سازی شود. اما همان مقاومسازی ها به بحرانی برای استادیوم آزادی بدل شده است.
به گفته مدیر پیشین ورزشگاه آزادی، باید ۶۹ زون سکوهای ورزشگاه آزادی سبکسازی شوند: «اخیرا مناقصه ۱۵ زون از ۶۹ زون برای سبک سازی اتفاق افتاده است، اما کافی نیست و باید همه ۶۹ زون سبک سازی شود تا ورزشگاه آزادی پویا و فعال باشد.»
حمزه شکیب، رییس سازمان نظام مهندسی هم دراینباره گفته: «مشکل همین مشکل ترک های زون هست که البته دوستان می گفتند بخش هایی را در این زمینه ترمیم کرده اند. البته با همین مشاهده میدانی چشمی هم می شد دید این ترمیم انجام گرفته چندان اصولی نبوده و وزن زیادی را به ستون ها تحمیل کرده است. هرچند دوستان اعتقاد داشتند که این ترمیم ها استاندارد است اما بر اساس تجربه ای که دارم فکر می کنم این ترمیم انجام گرفته باعث سنگین شدن زون ها شده است.»
خطر مرگ دست جمعی ۸۰ هزار نفر
پس از قهرمانی استقلال در لیگ ۲۱ فوتبال ایران فیلمهای زیادی از خرابی سکوهای آزادی و پس از آن از قسمتهای پایین استادیوم دست به دست شد. اما مهدی تاج پس از جام جهانی اصرار داشت که دربی استقلال - پرسپولیس را در با حضور تماشاگران برگزار کند. هرچند ترس از گسترش اعتراضات باعث شد از فاجعه جلوگیری شود.
شاید اگر دربی برگزار میشد و حتی نیمی از ظرفیت استادیوم آزادی هم پر میشد، باید یک فاجعه را به چشم میدیدیم. استادیوم آزادی اکنون کمی بیشتر از ۷۸ هزار نفر ظرفیت دارد و برگزاری هر مسابقه پرتماشاگر در آن یکی از پرریسکترین اجتماعات عمومی است.
حمزه شکیب، رییس سازمان نظام مهندسی چندی پیش دراینباره به خبرآنلاین گفته: «ایراد اصلی مربوط به طبقه دوم ورزشگاه است؛ ترکها طرههای طبقه دوم آشکار است و شرایط بحرانی دارد. از نظر من ایراد اصلی در این طبقه است که باید برایش فکر اساسی شود.»
پیش از شکیب البته احمد مددی، مدیر پیشین ورزشگاه آزادی در هشدارهای صریحتری، گفته بود: «ورزشگاه آزادی با پدیده «شکست سکوها» مواجه شده و با توجه به اینکه زیر این سکوها عمق وجود دارد و احتمال آسیب و حادثه است.»
او گفته باید ورزشگاه آزادی پس از نیم قرن، حتما بازسازی شود: «من تحقیقاتی انجام دادم و ورزشگاه بزرگ دنیا هر ۲۵ تا ۳۰ سال بازسازی شده است اما در ورزشگاه آزادی ۵۰ سال است که این اتفاق رخ نداده است. برخی هنوز باور ندارند و برخی آن را شیطنت می دانند اما مگر می شود به مردم دروغ گفت.»
وضعیت بغرنج طبقه دوم آزادی
خبرگزاری مهر روز گذشته و به بهانه بلیتفروشی محدود برای بازی پرسپولیس - آلومینیوم در گزارشی نوشت که ورزشگاه آزادی «از رده خارج شده و به همین دلیل کارشناسان نسبت به آن احتمال خطر کرده اند.»
به نوشته خبرگزاری وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی، «طبقه اول ورزشگاه آزادی هم اوضاع صد درصدی ایده آل و به روزی ندارد.»
مدیر پیشین ورزشگاه آزادی برای تصویرسازی از میزان خطرناک بودن استادیوم آزادی، آن را با متروپل آبادان که اوایل امسال ناگهان فروریخت، مقایسه کرده: «در یک سال اخیر بارها تعداد زیادی از سکوها در مناطق مختلف فرو ریختهاند و مجبور به ترمیمهای مقطعی شدیم. در بازی استقلال و نفت مسجدسلیمان در لیگ گذشته قسمتی از سکوها برگشت. تأکید میکنم آخرین بررسیهایی که انجام شده است، نشان میدهد که نقاط خطرزا، برخی سکوهای آزادی را تهدید میکند و احتمال صدمات و آسیبهای جدی به تماشاگران وجود دارد.»
۳۰ میلیون دلار برای بازسازی میخواهد
چندماه پیش و در زمانی که دلار حدود ۳۰ هزار تومان بود، سایت ورزش سه به نقل از برخی مسئولان نوشته بود برای بازسازی ورزشگاه آزادی حدود هزار میلیارد تومان بودجه لازم است.
همچنین شاپور طاحونی، استادیار دانشگاه امیرکبیر و مهندس ناظر استادیوم آزادی گفته: «در حال حاضر ساخت استادیوم در شهر تهران، غیر ممکن است. در سال ۹۵ ما ورزشگاه فولاد را با ۲۰۰ میلیارد تومان در طی ۵ سال ساختیم، ولی اگر بخواهیم همین ورزشگاه را با تورم امروز بسازیم باید بیشتر از هزار میلیارد تومان در آن هزینه کنیم.»
در دو دهه گذشته دو ورزشگاه در مشهد و اهواز ساخته شدهاند که تخمین زده میشود نهایتا هرکدام ۵۰ میلیون دلار هزینه داشتهاند. اما عددی که برای بازسازی ورزشگاه ازادی اعلام شده، با دلار ۳۰ هزار تومانی، بیش از ۳۰ میلیون دلار میشود.
اما چنین پولی حداقل در ظاهرا وجود ندارد. محمدمهدی نبی، نایبرئیس اول فدراسیون فوتبال در نشست هیات رئیسه به فراکسیون ورزش مجلس گفت که «کل بودجه شرکت تجهیز به هزار میلیارد تومان نمیرسد که باید برای همه ورزشگاههای و مجموعههای ورزشی هزینه شود.»
استادیوم آزادی را فامیل ورزشگاه ویمبلی لندن میدانند. ورزشگاه آزادی در سال ۱۳۵۰ با ۱۷۴ میلیون تومان (تقریبا ۲۵ میلیون دلار) ساخته شد. ارزش این رقم با توجه به قیمت جهانی طلا در آن روزها، امروز چیزی در حدود ۷۵۰ میلیون دلار میشود.
ورزشگاه ومبلی انگلیس که حدود یک قرن پیش ساخته شده بود، در سال ۲۰۰۳ تخریب و پس از بازسازی، در سال ۲۰۰۷ بازگشایی شد. هزینه بازسازی ومبلی ۷۰۰ میلیون پوند اعلام شده بود.