سنتکام: بیش از ۱.۷ میلیارد بشکه نفت با حفاظت آمریکا از تنگه هرمز عبور کرده است
ستاد فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا، سنتکام، اعلام کرد شرکای این کشور در خلیج فارس تاکنون بیش از یک میلیارد و ۷۰۰ میلیون بشکه نفت خام را با حفاظت نیروهای آمریکایی از تنگه هرمز عبور داده‌اند.
سنتکام شنبه ۲۳ آبان در پیامی در شبکه ایکس، هم‌زمان با اعلام این آمار، تصاویری از جنگنده‌های اف۱۶ نیروی هوایی آمریکا منتشر کرد و نوشت این جنگنده‌ها بر فراز آب‌های منطقه در خاورمیانه گشت‌زنی می‌کنند. در این پیام محل و زمان دقیق گشت‌زنی‌ها مشخص نشده است.
مسافری مقابل تابلوی پروازها در فرودگاه ملی رونالد ریگان واشینگتن، آرلینگتون ویرجینیا، ۲۳ آبان
در ادامه اختلال پروازها در آمریکا پس از طولانی‌ترین توقف سراسری از زمان حملات ۱۱ سپتامبر، بیش از چهار هزار پرواز دیگر لغو و سه هزار پرواز با تاخیر روبه‌رو شدند.
به‌گزارش خبرگزاری رویترز، شرکت‌های هواپیمایی شنبه ۲۳ آبان برای بازگرداندن پروازها به روال عادی، هواپیماها و خدمه را به فرودگاه‌های مورد نیاز منتقل می‌کردند.
با این حال، ده‌ها هزار مسافر همچنان در فرودگاه‌های سراسر آمریکا سرگردان بودند.
اداره هوانوردی فدرال آمریکا جمعه ۲۲ آبان به‌دلیل اختلال گسترده در سامانه‌های ارتباطی، دستور توقف سراسری برخاستن هواپیماها را صادر کرد.
در پی این تصمیم، تقریبا همه پروازهای خروجی برای نزدیک به پنج ساعت متوقف شدند.
لغو نزدیک به ۱۰ هزار پرواز و تاخیر بیش از هفت هزار پرواز دیگر در ۲۲ آبان یکی از بدترین روزهای تاریخ سفرهای هوایی آمریکا را رقم زد.
اگرچه دستور توقف پروازها سرانجام شامگاه جمعه حدود ساعت ۲۰:۱۵ به وقت شرق آمریکا لغو شد، پیامدهای این اختلال روز بعد نیز ادامه یافت.
شرکت‌های دلتا، یونایتد و امریکن ایرلاینز ۲۳ آبان هر یک حدود ۲۰ درصد از پروازهای خود را لغو کردند و این رقم برای جت‌بلو به ۴۰ درصد رسید.
مسافران در حال انجام مراحل پذیرش پرواز در فرودگاه لیبرتی نیوآرک، نیوجرسی، ۲۳ آبان
خطای انسانی یا نصب تجهیزات معیوب؟
شان دافی، وزیر حمل‌ونقل آمریکا، در یک نشست خبری اعلام کرد شرکت «ال۳هریس»، از پیمانکاران اداره هوانوردی فدرال، هنگام بروز مشکل در نقطه‌ای بسیار دورافتاده مشغول جایگزینی کابل‌های مسی با فیبر نوری بوده است.
او افزود بررسی‌ها برای تعیین علت اختلال ادامه دارد تا روشن شود آیا اشتباه کاربر یا نصاب این شرکت عامل آن بوده یا نصب یک روتر معیوب چنین مشکلی ایجاد کرده است.
به‌گفته دافی، این نقص باعث سرازیر شدن حجم بیش از حد داده به دیگر مراکز ارتباطی شد.
او ادامه داد: «هر چهار تا پنج ثانیه، بیش از هزار تلاش برای برقراری اتصال داشتیم که ارتباط ما با هواپیماها را دچار مشکل کرد و به اختلال در عملکرد رادارهایمان نیز انجامید.»
دو مقام شرکت‌های هواپیمایی به رویترز گفتند ظاهرا این قطعی در شبکه‌ای رخ داده بود که ارتباط رادیویی ضروری میان کنترل‌کنندگان ترافیک هوایی و خلبانان را برقرار می‌کند.
وزیر حمل‌ونقل آمریکا نقش ابزار زمان‌بندی مبتنی بر هوش مصنوعی یا حملات سایبری را در این اختلال رد کرد.
در عین حال، مارک‌وین مولین، وزیر امنیت داخلی، اعلام کرد با وجود آنکه تاکنون «هیچ شواهدی» از حمله سایبری یا نقش یک سامانه هوش مصنوعی خارج از کنترل به دست نیامده، محققان هنوز این دو احتمال را کنار نگذاشته‌اند.
به‌گفته مولین، آژانس امنیت ملی آمریکا در این تحقیقات با وزارت امنیت داخلی همکاری می‌کند.
مسافری سرگردان در فرودگاه بنیتو خوارز مکزیکوسیتی در پی توقف پروازها به آمریکا، ۲۲ آبان
درخواست ۵۰ میلیارد دلار برای نوسازی سامانه فرسوده
اختلال اخیر بیش از پیش مشکلات سامانه کنترل ترافیک هوایی آمریکا را آشکار کرد؛ شبکه‌ای که با فناوری فرسوده، مشکلات تجهیزات و ارتباطات و کمبود چند هزار نیروی کنترل ترافیک هوایی دست‌وپنجه نرم می‌کند.
وزیر حمل‌ونقل ایالات متحده شرایط را «اضطراری» خواند و خواستار افزایش بودجه درخواستی برای نوسازی سامانه‌های کنترل ترافیک هوایی به ۵۰ میلیارد دلار شد.
دافی گفت: «سامانه کنترل ترافیک هوایی ما به‌شدت قدیمی است. بودجه لازم را بدهید تا آن را اصلاح کنیم.»
او افزود مشکل برطرف شده و پروازها ایمن است، ولی هشدار داد برای جلوگیری از تکرار چنین اختلال‌هایی باید سامانه کنترل ترافیک هوایی نوسازی شود.
کاخ سفید و وزارت حمل‌ونقل پیش از بروز اختلال، از کنگره خواسته بودند با اختصاص ۳۰.۱ میلیارد دلار برای نوسازی فرودگاه‌ها و زیرساخت‌های فرسوده کنترل ترافیک هوایی موافقت کند.
پس از حملات ۱۱ سپتامبر، پروازها در آمریکا تنها یک بار دیگر به‌طور سراسری متوقف شده بود. در ژانویه ۲۰۲۳، اداره هوانوردی فدرال برای حدود ۹۰ دقیقه اجازه برخاستن هواپیماها در مسیرهای داخلی را نداد.
ازدحام در فرودگاه‌ها و افت سهام شرکت‌های هواپیمایی
شامگاه جمعه، با افزایش تاخیرها و لغو پروازها، مسافران در سالن‌های فرودگاه‌ها و مقابل باجه‌های شرکت‌های هواپیمایی از بوستون تا سیاتل و از نیویورک تا لس‌آنجلس ازدحام کردند.
بسیاری از فرودگاه‌های بزرگ اعلام کردند هم‌زمان با تلاش برای ازسرگیری پروازها، دیگر ظرفیت پذیرش هواپیماهایی را ندارند که از مسیر اصلی خود به این فرودگاه‌ها هدایت شده‌اند.
شرکت‌های هواپیمایی نیز برای کاهش ازدحام و سامان دادن به محل استقرار هواپیماها و خدمه تلاش می‌کردند تا امکان بازگشت به برنامه عادی پروازها فراهم شود.
به گزارش رویترز، از آنجا که مسئولیت تاخیرها بر عهده اداره هوانوردی فدرال بود، شرکت‌های هواپیمایی ملزم به پرداخت غرامت به مسافران سرگردان نیستند.
نگرانی از زیان مالی شرکت‌های هواپیمایی در بازار سهام اثرگذار بود. در معاملات پس از بسته شدن بازار ۲۲ آبان، سهام امریکن ایرلاینز، یونایتد و دلتا بین یک تا دو درصد کاهش یافت و سهام جت‌بلو حدود سه درصد افت کرد.
سهام شرکت ال۳هریس، پیمانکار اداره هوانوردی فدرال، نیز در همین معاملات شاهد افت حدودا سه درصدی بود.
گاردین گزارش داد که محمدجواد وفایی ثانی، بوکسور ۳۱ ساله و زندانی سیاسی محکوم به اعدام در ایران، جایزه مگنیتسکی را در بخش فعال برجسته حقوق بشر دریافت کرد. او در پیامی از زندان وکیل‌آباد مشهد گفت: «من بر عهد خود استوار می‌مانم و تا آزادی مردم ایران در برابر ظلم سر خم نخواهم کرد.»
وفایی ثانی، قهرمان بوکس ایران، مربی و زندانی سیاسی، تاکنون سه بار به اعدام محکوم شده و یکی از هفت ورزشکاری است که در ایران با خطر اعدام روبه‌رو هستند.
او شامگاه پنجشنبه در مراسمی در لندن، جایزه مگنیتسکی را در بخش فعال برجسته حقوق بشر دریافت کرد.
وفایی ثانی در پیامی کتبی از زندان وکیل‌آباد مشهد گفت: «این جایزه را به نام همه کسانی می‌پذیرم که به جرم آرزوی ایرانی آزاد، زندانی، شکنجه، تهدید یا به اعدام محکوم شده‌اند؛ به نام همرزمانم در کانون‌های شورشی و نسلی که بهای آزادی را با جان خود می‌پردازد.»
او افزود: «حکومت از ما توبه، اعترافات تلویزیونی و تسلیم شدن می‌خواهد. اما پاسخ ما روشن است: ما هرگز تسلیم نخواهیم شد و هرگز تن به تحقیر نخواهیم داد.»
وفایی ثانی، ۳۱ ساله، در سال ۱۳۹۹ به دلیل شرکت در اعتراضات سراسری آبان ۹۸ بازداشت شد.
به گزارش عفو بین‌الملل، او در سپتامبر ۲۰۲۴ پس از محاکمه‌ای که این سازمان آن را «به‌شدت ناعادلانه» توصیف کرده، برای سومین بار به اتهام «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شد.
دیوان عالی کشور در چهارم اکتبر ۲۰۲۵ حکم اعدام او را تایید کرد.
وفایی ثانی از زمان بازداشت تحت شکنجه قرار گرفته و دوره‌های طولانی را در سلول انفرادی گذرانده است.
ادامه زندانی بودن او با محکومیت گسترده بین‌المللی از سوی چهره‌های برجسته ورزشی، سازمان‌های حقوق بشری و کارشناسان حقوقی روبه‌رو شده است. آن‌ها خواستار آزادی فوری او و لغو حکم اعدامش شده‌اند.
جایزه مگنیتسکی و واکنش برگزارکنندگان
جوایز مگنیتسکی به نام سرگئی مگنیتسکی، وکیل روسی، نام‌گذاری شده‌اند که پس از افشای فساد دولتی، در بازداشت پلیس روسیه جان باخت.
این جوایز از سال ۲۰۱۵ با هدف قدردانی از روزنامه‌نگاران، سیاستمداران و فعالان حوزه حقوق بشر اهدا می‌شوند.
ویلیام براودر، رییس بنیاد عدالت مگنیتسکی و رییس کمیته جوایز، گفت پرونده وفایی ثانی نمادی از وضعیت بسیاری از ایرانیانی است که به دلیل مخالفت با حکومت با خطر اعدام روبه‌رو هستند.
او گفت: «مهم‌تر از همه این است که محمدجواد هنوز زنده است. به همین دلیل این جایزه اهمیت دارد. هر بار که جهان به او توجه می‌کند، کشتن بی‌سروصدای او دشوارتر می‌شود.»
آمار اعدام‌ها و نگرانی درباره ورزشکاران زندانی
بر اساس گزارش سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، از ابتدای سال ۲۰۲۶ تاکنون دست‌کم ۷۱۰ نفر در ایران اعدام شده‌اند که ۷۹ نفر از آن‌ها زندانیان سیاسی و عقیدتی بوده‌اند.
این سازمان در گزارشی در ماه اکتبر، صدور دست‌کم ۱۰۶ حکم اعدام برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ژانویه را مستند کرده است که ۳۵ نفر از آن‌ها تا زمان انتشار گزارش اعدام شده بودند.
در زندان وکیل‌آباد، محل نگهداری وفایی ثانی، پنج نفر در ارتباط با اعتراضات اعدام شده‌اند و ۱۵ نفر دیگر با حکم اعدام روبه‌رو هستند.
اهدای جایزه به وفایی ثانی در شرایطی صورت گرفته که نگرانی‌ها درباره وضعیت ورزشکاران زندانی ایرانی افزایش یافته است؛ ورزشکارانی که در جامعه ایران الگو به شمار می‌روند.
زهره عبدالله‌خانی، بنیان‌گذار سازمان «حقوق بشر برای ورزش»، گفت: «وضعیت واقعا بحرانی است. اکنون هفت ورزشکار، از جمله وفایی ثانی، در معرض خطر اعدام هستند.»
علی‌سینا مصطفوی، کوهنورد ایرانی، روز ۱۴ اکتبر پس از اعتراضات ضدحکومتی اعدام شد.
اعدام او پس از کشته شدن سیاوش جمشیدی خیرآبادی، ورزشکار تکواندو، در اوایل همان ماه و غلامرضا خانی شکرآب، مبارز هنرهای رزمی ترکیبی، صورت گرفت که در ماه مه به دار آویخته شد.
عبدالله‌خانی گفت مردم از دریافت جایزه وفایی ثانی ابراز خوشحالی کرده‌اند.
او گفت: «حتی کسانی که با دیدگاه سیاسی او موافق نیستند، از شنیده شدن صدایش حمایت می‌کنند. برای من بسیار الهام‌بخش است که گروه‌های سیاسی مختلف گرد هم می‌آیند تا به اعدام نه بگویند.»
پیام وفایی ثانی درباره آینده ایران
وفایی ثانی در پیام خود گفت خواهان «ایرانی آزاد و دموکراتیک» است؛ کشوری که در آن مردم آزادانه رای بدهند، زنان و مردان برابر باشند، هیچ تبعیضی بر اساس قومیت، مذهب یا عقیده وجود نداشته باشد و هیچ‌کس به دلیل مخالفت سیاسی زندانی یا اعدام نشود.
او در پایان تاکید کرد: «من بر پیمان خود استوار می‌مانم و تا زمانی که مردم ایران آزاد نشوند، در برابر ستم سر خم نخواهم کرد.»
نقاشی «شنژن ۲۶» اثر الکسی سرگینکو با تصویر ترامپ، پوتین و شی به مناسبت نشست پیش‌روی آپک؛ سن‌پترزبورگ روسیه، ۲۱ آبان
خبرگزاری ریانووستی به‌نقل از سخنگوی کرملین گزارش داد روسای جمهوری روسیه، چین و آمریکا در حاشیه نشست سران همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوسیه (آپک) دیدار خواهند کرد. این نشست نگرانی برخی کشورهای کوچک‌تر را از احتمال تصمیم‌گیری قدرت‌های بزرگ درباره سرنوشت آن‌ها برانگیخته است.
این دیدار قرار است پنجشنبه ۲۸ آبان در شهر شنژن چین برگزار شود.
خبرگزاری رویترز شنبه ۲۳ آبان در تحلیلی نوشت ولادیمیر پوتین، شی جین‌پینگ و دونالد ترامپ با اهدافی بسیار متفاوت به این نشست می‌روند و چشم‌انداز دستیابی آن‌ها به توافقی بزرگ چندان روشن نیست.
سه رهبر با سه هدف متفاوت
پوتین این دیدار را فرصتی برای پایان دادن به جنگ اوکراین با شرایط مطلوب مسکو می‌بیند. ترامپ نیز پس از شکست اخیر حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای، به دنبال ثبت موفقیتی تاریخی است؛ شاید با برداشتن گامی به سوی توافق سه‌جانبه برای کنترل تسلیحات هسته‌ای.
اما برای شی میزبانی این نشست با مخاطرات و ابهام‌های فراوان همراه است. به‌نوشته رویترز، شیوه بداهه‌پردازانه ترامپ با رویکرد رهبر چین که در رویدادهای مهم به برنامه‌های از پیش تعیین‌شده پایبند است، سازگاری ندارد.
پیشنهاد مذاکرات هسته‌ای نیز با استقبال پکن روبه‌رو نشده است. چهره‌های دانشگاهی چینی به رویترز گفتند چنین پیشنهادی از اساس برای چین پذیرفتنی نیست؛ کشوری که زرادخانه هسته‌ای‌اش بسیار کوچک‌تر از آمریکا و روسیه است و خود را در موقعیتی ضعیف‌تر می‌بیند.
بر اساس این گزارش، روسیه و آمریکا هر یک بیش از پنج هزار کلاهک هسته‌ای دارند، در حالی که شمار کلاهک‌های چین حدود ۵۰۰ عدد است؛ هرچند پکن به‌سرعت زرادخانه خود را گسترش می‌دهد.
یک مقام ارشد دولت ترامپ اعلام کرد واشینگتن انتظار ندارد این نشست به توافقی هسته‌ای منجر شود، ولی معتقد است زمان آن رسیده که چین برای گفت‌وگو در این زمینه پا پیش بگذارد.
نشست شنژن، به‌ویژه در روسیه، با کنفرانس یالتا در سال ۱۹۴۵ مقایسه شده است که رهبران آمریکا، بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی در آن حضور داشتند.
کنفرانس یالتا با رسمیت بخشیدن به حوزه‌های نفوذ، زمینه نظم پس از جنگ جهانی دوم را فراهم آورد و به نمادی از تحمیل توافق قدرت‌های بزرگ بر کشورهای کوچک‌تر بدل شد.
رویترز نوشت چشم‌انداز برگزاری نسخه تازه‌ای از یالتا، ملی‌گرایان روس را به وجد آورده است. آن‌ها امیدوارند این نشست راه را برای پایان جنگ چهارساله اوکراین به سود مسکو هموار کند و معتقدند صرف برگزاری آن، مسکو را در کنار پکن و واشینگتن در جایگاه یک ابرقدرت قرار می‌دهد.
الکساندر دوگین، نظریه‌پرداز ملی‌گرای روس، پیش‌تر به رادیو اسپوتنیک گفت: «این نشان می‌دهد چه کسانی در جهان اهمیت دارند: ما، چین و غرب.»
دوگین این دیدار را تاییدی بر «جهان چندقطبی» دانست که به گفته او، غرب آن را انکار می‌کند.
در مقابل، احتمال توافق پشت درهای بسته و بدون مشارکت طرف‌های کوچک‌تر، از جمله اوکراین و تایوان، نگرانی عمیقی را به دنبال داشته است.
ولودیمیر زلنسکی، رییس‌جمهوری اوکراین، ماه گذشته گفت: «واقعا نمی‌خواهیم این نشست با تقسیم دوباره حوزه‌های نفوذ، به یالتای دوم، سوم یا چهارم تبدیل شود.»
تداعی یالتا برای چین نیز ناخوشایند است؛ کشوری که به کنفرانس سال ۱۹۴۵ دعوت نشده بود و اکنون می‌کوشد خود را حامی کشورهای کوچک‌تر معرفی کند.
پکن و مسکو در سال‌های اخیر همکاری‌های خود را در تجارت نفت و گاز و تبادل دانش فنی نظامی گسترش داده‌اند؛ با این حال، درباره دستور کار نشست شنژن اختلاف‌نظر دارند.
رویترز به نقل از یک فرد آگاه از تدارکات نشست و یک دیپلمات اروپایی نوشت مسکو خواستار گفت‌وگو درباره جنگ اوکراین بوده، ولی پکن با گنجاندن این موضوع در دستور کار مخالفت کرده است.
یک مقام آمریکایی نیز ۲۲ آبان گفت بعید است ترامپ موضوع جنگ اوکراین را مطرح کند و نشست سه‌جانبه چارچوب مناسبی برای پرداختن به آن نیست.
روسیه اسفند ۱۴۰۰ تهاجم گسترده علیه اوکراین را آغاز کرد. این جنگ به خونین‌ترین رویارویی نظامی اروپا پس از جنگ جهانی دوم تبدیل شده است.
به نوشته رویترز، ترامپ که سال آینده با کنگره‌ای تحت کنترل دموکرات‌ها روبه‌رو خواهد بود، شاید برای کسب موفقیت به عرصه خارجی چشم دوخته باشد. توافق تسلیحاتی یا کمک به پایان جنگ ایران می‌تواند کارنامه تاریخی او را تقویت کند.
کرت تانگ، مقام ارشد پیشین وزارت خارجه آمریکا، گفت ترامپ تلاش خواهد کرد از این سفر برای تثبیت دوباره رهبری و اقتدار خود و نمایش توانایی‌هایش در صحنه بین‌المللی بهره ببرد.
خبرگزاری آسوشیتدپرس ۲۳ آبان گزارش داد مواضع متغیر ترامپ درباره ادامه جنگ و مذاکره با تهران، تلاش‌های قطر برای بازگشایی تنگه هرمز را با ابهام روبه‌رو کرده و میانجی‌ها را درباره گام بعدی واشینگتن سردرگم نگه داشته است.
تیم ملی فوتبال آرژانتین در نخستین بازی پس از خداحافظی لیونل مسی، با نتیجه ۲ بر یک مقابل اروگوئه شکست خورد. این باخت در ورزشگاه نیمه‌خالی لا بومبونرا، استادیوم خانگی بوکاجونیورز ثبت شد؛ فضای استادیوم بیشتر به یک جلسه تمرینی با حضور تماشاگر شباهت داشت تا یک مسابقه ملی.
به نوشته رسانه‌های آرژانتینی، طبقه سوم این ورزشگاه در شهر بوئنوس‌آیرس خالی بود و حتی درهای آن باز نشده بود. استادیوم شور و هیجان چندانی برای تیم اسکالونی نداشت.
روزنامه لا ناسیون آرژانتین نوشته که بدون مسی، فدراسیون فوتبال آرژانتین یکی از مهم‌ترین عوامل حمایت هواداران را از دست داده است.
به نوشته این روزنامه، با وجود کاهش ۲۵ تا ۴۵ درصدی قیمت بیشتر بلیت‌های دیدار آرژانتین و اروگوئه، اما ورزشگاه لا بومبونرا در نخستین بازی آرژانتین بدون مسی همچنان نیمه‌خالی ماند.
قیمت بلیت جایگاه میانی از حدود ۲۱۳ به ۱۱۶ دلار و جایگاه ویژه از حدود ۳۱۷ به ۱۸۸ دلار کاهش یافت.
در برخی لحظات حتی تابلوی الکترونیکی ورزشگاه نیز کار نمی‌کرد.
این تصویری ناامیدکننده و نخستین ضربه جدی به فدراسیون فوتبال آرژانتین تحت مدیریت کلودیو تاپیا بود.
بدون تقدیر از مسی و اسکالونی
روزنامه لا ناسیون می‌نویسد در ابتدا بسیاری تصور می‌کردند خالی بودن سکوها به محدودیت ظرفیت ورزشگاه مربوط است؛ محدودیتی که فیفا پس از حوادث دیدار آرژانتین و اسپانیا در فینال جام جهانی اعمال کرده بود.
بر اساس آن محرومیت، آرژانتین مجبور شد دو مسابقه نخست خانگی خود، مقابل بولیوی در کوردوبا و بورکینافاسو در ورزشگاه مونومنتال، را با حداکثر ۵۰ درصد ظرفیت برگزار کند.
اما این بار هیچ محدودیتی وجود نداشت. بلیت‌ها برای فروش عرضه شده بودند و تماشاگران به‌سادگی از مسابقه استقبال نکردند. حتی هیچ نوشته یا پرچمی برای حمایت از تیم ملی دیده نمی‌شد.
میان گروه هواداری «لا دوسه» که تقریبا تمام مسابقه برنامه‌های تشویقی مخصوص خود را دنبال می‌کرد و دیگر تماشاگران که بسیاری از آن‌ها مهمان حامیان مالی، اعضای خانواده یا نزدیکان بازیکنان بودند و با بلیت‌های سهمیه‌ای وارد ورزشگاه شده بودند، تقریبا هیچ تشویق قابل توجهی برای تیم ملی شنیده نشد.
تنها پرچم‌های ورزشگاه نیز متعلق به همین گروه هواداری بود: دو پرچم بزرگ با عنوان «بازیکن شماره ۱۲»، چند پرچم مربوط به جزایر مالویناس و پرچمی با تصویر دیه‌گو مارادونا که خواستار اجرای عدالت برای او بود.
از سوی دیگر، هیچ برنامه‌ای برای تقدیر از لیونل اسکالونی وجود نداشت؛ مربی‌ای که تنها ۲۴ ساعت پیش از مسابقه، تمدید قرارداد خود تا جام جهانی ۲۰۳۰ را اعلام کرده بود.
در مورد مسی نیز نکته قابل توجه این بود که هیچ اشاره یا مراسم ویژه‌ای برای او در ورزشگاه برگزار نشد. هرچند که بازیکنان پیراهن‌های ویژه ادای احترام به مسی را پوشیده بودند. با این حال در جریان بازی، آرژانتین در زمین به دنبال مسی می‌گشت، اما او دیگر آنجا نبود.
بی‌شباهت به بازی نایب قهرمان جهان
به نوشته روزنامه لا ناسیون حتی اگر کسی که با خودرو از خیابان‌های اطراف لا بومبونرا عبور می‌کرد، ممکن بود اصلا متوجه نشود که مسابقه تیم ملی در حال برگزاری است؛ مگر اینکه صدای شیپورها را می‌شنید که تا چند خیابان دورتر به گوش می‌رسید.
حتی تماشاگرانی که دیر رسیده بودند و حدود ۲۰ دقیقه از آغاز مسابقه گذشته بود، برای ورود به ورزشگاه عجله‌ای نداشتند.
در پارکینگ مجاور ورزشگاه و کنار خطوط راه‌آهن، کارکنان امنیتی دیگر زحمت پرسیدن شماره جای پارک خودروها را به خود نمی‌دادند؛ چون اگر چیزی به‌اندازه کافی وجود داشت، فضای خالی بود.
فضایی که در ورزشگاه حاکم بود، شباهت چندانی به مسابقه میان تیم ملی نایب‌قهرمان جهان و یکی از رقیبان سنتی‌اش نداشت.
حتی جذابیت رویارویی با اروگوئه نیز نتوانست تماشاگران را به ورزشگاه بکشاند؛ فرصتی برای تماشای یک مسابقه دوستانه مقابل حریفی قدرتمند که رقابت تاریخی ویژه‌ای با آرژانتین دارد و به‌مراتب چالش‌برانگیزتر از حریفان این تیم در پنجره‌های اخیر مسابقات ملی است.
در مسابقه مقابل بولیوی نیز شمار تماشاگران بسیار پایین بود؛ حتی با وجود اینکه یک طبقه کامل ورزشگاه به دانش‌آموزان و کودکان باشگاه‌های محلی اختصاص یافته بود که با دعوت دولت استانی به ورزشگاه آمده بودند.
در دیدار مقابل بنین نیز شمار زیادی از تماشاگران با بلیت‌های سهمیه‌ای حضور داشتند، اما ورزشگاه به دلیل مراسم خداحافظی مسی پر به نظر می‌رسید.
این بار، بدون شماره ۱۰ و بدون هیچ محدودیتی برای ظرفیت ورزشگاه، مردم ترجیح دادند مسابقه را از تلویزیون تماشا کنند.
سکوت بین دو نیمه
هنگامی که بازیکنان آرژانتین برای استراحت بین دو نیمه راهی رختکن شدند، ورزشگاه چنان ساکت بود که از جایگاه ویژه می‌شد صدای کودکانی را شنید که از جایگاه روبه‌رو، نزدیک تونل ورود بازیکنان، از دیبو مارتینس می‌خواستند برایشان دست تکان دهد.
این دروازه‌بان به دلیل شکستگی فک نتوانسته بود در مسابقه حضور داشته باشد، اما حتی بدون بازی کردن نیز یکی از معدود بازیکنانی بود که همچنان در میان هواداران شور و هیجان ایجاد می‌کرد.
این نخستین باخت آرژانتین در یک بازی دوستانه پس از ۷ سال و ۸ ماه بود. آخرین شکست دوستانه این تیم به سال ۲۰۱۹ برمی‌گشت که آرژانتین با نتیجه ۳ بر یک به ونزوئلا باخته بود.
آرژانتین شکست خورد و پذیرش غیبت مسی دشوار بود. با این حال، تیم اسکالونی وارد دوره جدیدی شده است؛ دوره‌ای که مسی دیگر در آن حضور ندارد و بازیکنان باید مسئولیت بیشتری بر عهده بگیرند.
اطلاعات و روایت‌های رسیده به ایران‌اینترنشنال نشان می‌دهد نیروهای حفاظتی و نظامی دفتر امام جمعه قروه در استان کردستان، در جریان سرکوب انقلاب ملی دی ۱۴۰۴، در تیراندازی به مردم و کودکان دست داشته‌اند.
مردم استان کردستان در روزهای پنجشنبه و جمعه ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه با تعطیلی کامل بازار و اعتصاب یک‌دست به جریان انقلاب ملی در سطح ایران پیوستند.
در برخی شهرهای این استان از جمله قروه، سنندج و دهگلان تجمعات شبانه ضدحکومتی با شعارهایی از جمله «مرگ بر دیکتاتور»، «مرگ بر خامنه‌ای» و «این آخرین نبرده، پهلوی برمی‌گرده» سر داده شد.
این اعتراض و اعتصاب از ۱۶ دی ماه گسترش یافت و در ۱۸ و ۱۹ دی به اوج خود رسید. ویدیوهای رسیده نشان می‌دهد در برخی مناطق استان کردستان اعتصاب و اعتراض تا روزهای بعد نیز ادامه یافت.
قروه: کانون شلیک‌های مستقیم و جراحت کودکان
شهرستان قروه در دی‌ماه ۱۴۰۴، هم‌زمان با اعتصاب گسترده اصناف و تعطیلی بازار، شاهد تجمعات شبانه در نقاط مختلفی از جمله چهارراه تختی، خیابان مدرس و خیابان بوعلی بود.
بر اساس روایت‌های شاهدان، از ساعت ۱۸:۳۰ روز ۱۸ دی‌ماه، نیروهای امنیتی و مسلح با استفاده از گاز اشک‌آور، گلوله‌های ساچمه‌ای و در موارد متعددی گلوله‌های جنگی به مقابله با معترضان پرداختند که این امر به ازدحام شدید در مراکز درمانی انجامید.
واژگون کردن خودروی نیروهای سرکوب به دست معترضان
یکی از تکان‌دهنده‌ترین پرونده‌های این سرکوب، هدف قرار گرفتن «طاهر ملکشاهی»، کودک ۱۲ ساله، در کوچه روبه‌روی آزمایشگاه رازی قروه است.
شواهد و روایت‌های ثبت‌شده نشان می‌دهند که این کودک پس از پناه‌گرفتن پشت خودرو و در حالی که دستان خود را به علامت تسلیم بالا برده بود، از فاصله نزدیک هدف تیراندازی قرار گرفت که به تخلیه چشم چپ و آسیب شدید به چشم راست او منجر شد. همچنین گزارش‌هایی نیز از شلیک مستقیم به منازل مسکونی معترضان، و کسانی که به مجروحان پناه می‌دادند، به ایران اینترنشنال رسیده است.
بازوی پنهان سرکوب: نقش دفتر امام جمعه قروه
یافته‌های به‌دست‌آمده از روایت شاهدان، زوایایی از دخالت نهادهای زیرمجموعه دفتر عابدین رستیم، امام جمعه وقت قروه، در سازماندهی و اجرای عملیات سرکوب را نشان می‌دهد.
بر اساس این گزارش‌ها، یک نیروی سپاه و محافظ در دفتر امام جمعه قروه و همچنین از اعضای سپاه انصارالمهدی استان کردستان، نقش مستقیمی در شناسایی معترضان و شلیک به سوی شهروندان و کودکان داشته است.
روایت‌های رسیده نشان می‌دهد که این عناصر با تغییر لباس و استفاده از نیروهای لباس‌شخصی، به همراه یگان‌های امنیتی در سرکوب تجمع‌کنندگان مشارکت فعال داشته‌اند. نقش‌آفرینی نهاد نماز جمعه در هماهنگی‌های امنیتی و پشتیبانی رسانه‌ای از روایت‌های رسمی در حالی صورت گرفته است که پیش‌تر نیز نهادهای حقوق بشری از فشارهای این دفتر برای محدودسازی مراسم مدنی و کنترل فضای اجتماعی در منطقه گزارش داده بودند.
در تیرماه ۱۴۰۵ گزارش شد که عابدین رستمی جای خود را به امام جمعه جدید داد.
اعتصاب یک‌دست بازار و مقابله حکومت
اعتراضات دی‌ماه در کردستان تنها به قروه محدود نماند؛ بلکه شبکه‌ای پیوسته از اعتصاب بازار و تجمع‌های خیابانی در شهرهای سنندج، بیجار، دهگلان، سقز، مریوان و بانه شکل گرفت.
در این میان، اصناف در شهرهای مختلف استان با بستن مغازه‌ها و تعطیلی بازار، اعتصابات سراسری را رقم زدند که بلافاصله با فشارهای قضایی، احضار بازاریان و تهدید به حبس و جریمه از سوی دادستانی و فرمانداری مواجه شدند. این جو ارعاب و سرکوب در بیجار ابعاد خونین‌تری به خود گرفت؛ جایی که تجمعات معترضان در مقابل ساختمان فرمانداری با تیراندازی مرگبار نیروهای امنیتی روبه‌رو شد و به جان‌باختن دست‌کم یک معترض و در نهایت تدفین شبانه و امنیتی پیکر او در روستای «ایچی» سقز انجامید.
هم‌زمان، خشونت میدانی به مناطق مسکونی و محلات نیز کشیده شد؛ از جمله در منطقه مسکن مهر دهگلان که پس از پناه‌گرفتن شهروندان در ساختمان‌ها، نیروهای حکومتی با یورش به محوطه، اقدام به تخریب و شکستن شیشه‌های خودروهای پارک‌شده مردم کردند.
این فشارها با اقدامات کنترلی و امنیتی گسترده‌ای در سطح استان همراه شد. در سنندج و قروه، علاوه بر برپایی ایست‌های بازرسی شبانه و جمع‌آوری تجهیزات ارتباطی ماهواره‌ای، مواردی از اختلال عمدی در خدمات عمومی نظیر قطع برق، افت فشار آب و گاز، و قطع موقت آنتن‌های تلفن همراه هم‌زمان با استقرار تجهیزات نظارتی گزارش شده است.
