روزنامه‌نگار
هر دو طرف جنگ، آمریکا و جمهوری اسلامی، در حال حاضر به دنبال اعلام پیروزی هستند اما این غلبه و چیرگی در میدان جنگ تنها با امتیاز دادن طرف مقابل ممکن می‌شود. ظاهرا برای همین است که هیچ‌کدام نمی‌توانند با توافق از جنگ بیرون بیایند یا به پایانی دلخواه برسند.
حالا بعد از حدود هشت ماه هنوز برنده‌ای پیدا نشده و تا وقتی پیدا نشود، این وضعیت ملتهب و آتش زیر خاکستر مانده ادامه پیدا خواهد کرد. به نظر می‌رسد این روزها هر بیانیه، هر تکذیب و هر تهدید، بیشتر از آنکه یک تیتر خبری باشد، قیمت‌گذاری برای بهای خروجی است که هیچ‌کس حاضر نیست آن را بپردازد.
خروج پیروزمندانه یا نرمش قهرمانانه
ترامپ نمی‌تواند جنگی را که خودش شروع کرده، بدون نتیجه تمام کند. جی‌دی ونس بعد از باخت جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای نوشت: «دلیل باخت ما جنگ است.» ترامپ حرف او را تا حدی قبول کرد، اما گفت اگر برمی‌گشت باز هم همین کار را می‌کرد و کمی بعد در پستی نوشت: اگر جلو دسترسی جمهوری اسلامی به سلاح هسته‌ای گرفته نمی‌شد، «اسرائیل و در واقع کل خاورمیانه امروز وجود نداشتند».
پس جنگی که به قول ترامپ چنین چیزی را نجات داده، نمی‌تواند با دست خالی و بدون ارزش افزوده برای آمریکا تمام شود. برای همین پرونده هسته‌ای برای او سند پیروزی است، اما این رد مذاکره نیست: ترامپ دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای را «غیرقابل مذاکره» خواند و هم‌زمان از جست‌وجوی «راه‌حلی بلندمدت» حرف زد. خط قرمز او بمب است، نه گفت‌وگو.
تهران هم از طرف مقابل چنین حساب و کتابی دارد. سپاه پاسداران در نامه‌ای به رأی‌دهندگان آمریکایی، جنگ را شکست آمریکا خواند. محسن رضایی هم که چهره یک تندرو نظامی را به خود گرفته، به‌عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی، بعد از دیدار با پوتین در مسکو گفت تا وقتی هفت شرط تهران اجرا نشود، نه مذاکره‌ای در کار است و نه تنگه هرمز باز می‌شود.
هفت شرط جمهوری اسلامی شامل پایان جنگ در همه جبهه‌ها، آزادسازی دارایی‌ها، لغو تحریم نفتی و پایان محاصره بنادر است. هر کدام از این‌ها، اگر بدون بازپرداختی باشد، در روایت جمهوری اسلامی یعنی آمریکا به هدفش نرسیده و تهران می‌تواند خودش را به‌عنوان پیروز این جنگ نمایش دهد، که البته بی‌راه نیست.
این به معنای وجود اختلافات واقعی است. واشینگتن امتیاز درباره اورانیوم بسیار غنی‌شده و دسترسی بازرسان را از همان آغاز می‌خواهد، و تهران می‌گوید ابتدا باید شروطش اجرا شود، از آزادسازی دارایی‌ها تا لغو تحریم نفتی. باز شدن و عادی شدن رفت و آمد در تنگه هرمز هم یکی از موضوعات است و هم یکی از اهرم‌های مذاکرات.
این روزها، حداقل چیزی که هر طرف می‌خواهد، همان چیزی است که طرف مقابل آن را شکست خودش می‌داند. اما این وضعیت ثابت نیست. بهای خروج با عجله در حال بالا رفتن است.
نکته اینجاست که هر دو طرف به‌شدت خواهان خروج پیروزمندانه هستند و نمی‌خواهند نرمش قهرمانانه داشته باشند. انتخابات میان‌دوره‌ای نشان داد عجله کدام طرف بیشتر است.
در واشینگتن، ونس باخت را به جنگ نسبت داد و ترامپ هم گران‌شدن بنزین را تا حدی پذیرفت؛ یعنی برای او خروج فوری‌تر شده است. همین نتیجه باعث شده در تهران، چنانچه گلف‌نیوز در تحلیلی نوشته، انعطاف کمتر شود و در طرف مقابل آمریکایی‌ها منعطف‌تر شوند؛ به‌نظر می‌رسد منطق این باشد که اگر زمان به نفع من کار می‌کند، چرا زودتر امتیاز بدهم؟
رفتارهای مشکوک و جنگ روایتی
یک رفتار مشترک را می‌توان در هر دو سوی این جنگ فرسایشی مشاهده کرد. هر دو سو، دو مخاطب دارند، یکی به‌عنوان طرف جنگ و دیگری مخاطب داخلی.
جمهوری اسلامی چیزی را به طرف مقابل و میانجی‌گرهایش می‌گوید، اما در رسانه‌ها همچون گلوله آتش خودش را نمایش می‌دهد. در سوی مقابل ایالات متحده آمریکا نیز علی‌الظاهر همین استراتژی را پیش گرفته است.
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، اخیرا گفت «پیشرفتی برای گزارش ندارم» و در ادامه بعضی خواسته‌های جمهوری اسلامی را مضحک خواند. روز بعد ترامپ از «شتاب مثبت» در مذاکرات سخن گفت، جنگ را عملا تمام‌شده خواند و حمله تازه را بسیار بعید دانست، اما هم‌زمان گفت بزرگ‌ترین محاصره دریایی تاریخ و محاصره زمینی نیز همچنان پابرجاست.
این حرف‌های ترامپ برای او هزینه‌ای ندارد و به تهران هم امتیازی نمی‌دهد، اما بازار همیشه به این حرف‌ها واکنش نشان می‌دهد و قیمت نفت را بالا و پایین می‌کند.
محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی، در ایکس نوشت: «دست از ساختن خبر جعلی درباره مذاکرات خیالی بردارید.» عباس عراقچی هم گفت برنامه‌ای برای دیدار رضایی و ونس وجود ندارد. آن‌ها تلاش می‌کنند تا به سرعت حرف‌های طرف مخاصمه خود را تکذیب کنند و به قولی در جنگ روایت‌ها عقب نیفتند.
تهدید، اهرم چانه‌زنی
محسن رضایی حدود یک ماه پیش، به‌عنوان تهدیدی برای شروع‌نشدن دوباره درگیری‌های مستقیم، گفت اگر جنگ از سر گرفته شود، کابل‌ها، دیتاسنترها و تاسیسات هوش مصنوعی منطقه را هدف قرار می‌دهند.
فایننشال‌تایمز در گزارشی نوشته دست‌کم چهار شناور مرتبط با ایران بالای کابل‌های زیردریایی خلیج عمان رفتار غیرعادی داشته‌اند. شرکت ویندوارد، که این رفتار را ردیابی کرده، می‌گوید این الگو با نقشه‌برداری از مسیر کابل‌ها یا گذاشتن مین هم‌خوانی دارد، که البته قابل اثبات نیست!
ایالات متحده و جمهوری اسلامی هر دو تلاش دارند دیپلماسی و آمادگی نظامی را هم‌زمان پیش ببرند؛ یعنی این رفتار را می‌شود هم مقدمه عمل تعبیر کرد و هم بخشی از چانه‌زنی.
در تنگه هرمز هم تصویر بسیار مبهم است. الجزیره با استناد به مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا (UKMTO) گزارش داده دست‌کم ۱۱ کشتی در یک هفته در تنگه و اطراف آن هدف قرار گرفته و سه کشتی غرق شده‌اند.
ارزیابی دریایی منتشرشده از طریق همین نهاد برخی حمله‌ها را به سپاه نسبت می‌دهد، اما جمهوری اسلامی می‌گوید نفتکشی که آتش گرفت به مین برخورد کرده است. اگر این فشارها حساب‌شده باشند، کارکردشان روشن است: هزینه از سرگیری جنگ را برای کشورهای خلیج فارس و شرکت‌های آمریکایی بالا می‌برند.
قدم اول نصیب کدام طرف می‌شود
وقتی هر قدم بخشی از روایت است، ترتیب قدم‌ها خودش مساله می‌شود. بنا بر گزارش آکسیوس، طرحی دو روزه روی میز است: آمریکا محاصره را بردارد و بخشی از دارایی‌ها را آزاد کند، جمهوری اسلامی بازرسان سازمان ملل را دعوت کند، روز دوم تنگه هرمز باز شود و بعد گفت‌وگو درباره اورانیوم غنی‌شده شروع شود. به گفته کالین، رییس سازمان اطلاعات ترکیه، گره همین‌جاست که کدام طرف اول حرکت کند. هر طرفی که انعطاف بیشتری نشان دهد و آماده دادن امتیاز شود، چهره بازنده به خود می‌گیرد.
اما یک بازیگر سوم هم هست که می‌تواند این ترتیب را به هم بزند: اسرائیل. گزارش‌ها می‌گویند نتانیاهو از ترامپ خواسته بود بعد از انتخابات آمریکا دوباره حمله کند و وزیر دفاعش هم گفته ماموریت در ایران کامل نشده است. اما این دولت در حال تغییر است. رییس‌جمهوری اسرائیل بعد از انتخاباتی که هیچ بلوکی اکثریت نیاورد، مأموریت تشکیل دولت را به آیزنکوت، رقیب مستقیم نتانیاهو سپرده است. اینکه دولت آینده اسرائیل در برابر ایران چه خواهد کرد، هنوز معلوم نیست.
ترامپ بعد از دیدار با نخست‌وزیر قطر گفت آمریکا «فقط وضع موجود را نگه می‌دارد» و نوشت متحدان خلیجی هم همین را ترجیح می‌دهند. دلیلش را می‌توان در بالا رفتن هزینه‌های جنگ برای آن‌ها یافت. برای ترامپ، وضع موجود محاصره‌ای است که اهرم فشار را بالای سر جمهوری اسلامی نگه می‌دارد، بی‌آنکه هزینه جنگ تمام‌عیار را داشته باشد و بی‌آنکه پیش از گرفتن امتیاز هسته‌ای چیزی بدهد. برای تهران، به نظر می‌رسد، فشاری است که بدون پذیرفتن هیچ شرطی احتمالا قابل تحمل می‌ماند. توافق، برعکس، از هر دو می‌خواهد اول حرکت کنند، امتیازاتی بدهند و روایت دیگری را بپذیرند.
البته به این معنی نیست که وضع موجود برای طرفین مطلوب یا بی‌هزینه باشد: به همین خاطر است که جنگی در مقیاسی کوچک در برخی مناطق ادامه دارد، ایالات متحده آمریکا به قشم حمله می‌کند و ترامپ آن را «حمله‌های جزئی» می‌نامد، و بنا بر گزارش‌ها کشتی‌ها هم هدف قرار می‌گیرند. این ناآرامی هزینه دارد، اما این هزینه‌ای تا حالا هیچ‌کدام را مجبور به پذیرفتن روایت شکست نکرده و شاید به همین دلیل ماندگار شده است.
دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، با تاکید بر اینکه نیازی به توافق با ایران نیست، از جی‌دی ونس، معاون خود، خواست تمام توجهش را به آنچه «فساد و جرم» در شهرها و ایالت‌های تحت اداره دموکرات‌ها خواند، معطوف کند. ونس پیشتر در تلاش برای توافق با تهران نقش داشت.
ترامپ پنجشنبه ۲۱ آبان در تروث سوشال نوشت: «از ونس، معاون رییس‌جمهوری، خواسته‌ام تمام توجه خود را بر فساد و جرایم گسترده‌ای متمرکز کند که در شهرها و ایالت‌های تحت اداره دموکرات‌ها در سراسر آمریکا جریان دارد.»
او مینه‌سوتا، کالیفرنیا و ایلینوی را از جمله ایالت‌هایی خواند که به گفته او با سوءمدیریت و فساد روبه‌رو هستند و دموکرات‌ها را به سرقت ماهانه میلیاردها دلار متهم کرد.
رییس‌جمهوری آمریکا در ادامه همین پیام، درباره ایران نوشت: «ما به توافق با ایران نیازی نداریم. آن روزها مدت‌هاست گذشته است. ما پولشان را در اختیار داریم، صدها میلیارد دلار، و تنگه‌شان را هم در اختیار داریم!»
ونس پیشتر در تلاش برای دستیابی به آتش‌بسی تازه و ازسرگیری مذاکرات هسته‌ای با ایران نقش پررنگی داشت و جنگ را عامل شکست سنگین جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای دانسته بود.
پیام ترامپ نیز مشخص نمی‌کند این دستور چه تغییری در مسئولیت ونس در پرونده ایران یا تماس‌های دیپلماتیک ایجاد خواهد کرد.
فشار اقتصادی به‌جای جنگ یا توافق
اظهارات تازه ترامپ در پی گزارش اکسیوس درباره ترجیح ادامه فشار اقتصادی و محاصره بر ازسرگیری جنگ یا پذیرش توافقی نامطلوب با تهران مطرح شد.
اکسیوس ۱۹ آبان به نقل از سه نفر از حاضران در نشست غیرعلنی وزیران خارجه گروه هفت در پاریس نوشت مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، این انتخاب را برای همتایانش تشریح کرد.
به روایت این منابع، روبیو گفت ترامپ برای ادامه فشارها موعد پایانی تعیین نکرده و هدف این سیاست، محدود کردن منابع مالی جمهوری اسلامی، تامین مالی گروه‌های متحد آن و بازسازی توان نظامی حکومت ایران است.
روبیو در اظهارات علنی خود نیز تحریم‌ها و محاصره دریایی را چنان موثر توصیف کرد که ترامپ نیازی به عملیات نظامی گسترده نمی‌بیند؛ با این حال، آمادگی واشینگتن برای دستیابی به توافقی واقعی را اعلام کرد.
ترامپ ۲۰ آبان در مراسم روز کهنه‌سربازان در گورستان ملی آرلینگتون، خواستار پیروزی «کامل و صددرصدی» بر جمهوری اسلامی شد، اما شروط مشخص تحقق این هدف را توضیح نداد.
تلاش قطر برای بازگرداندن دو طرف به مذاکره
در مقابل، میانجی‌ها همچنان برای جلوگیری از ازسرگیری جنگ و بازگشت دو طرف به مذاکره تلاش می‌کنند.
اورشلیم‌پست به‌نقل از منابع دیپلماتیک گزارش داد محمد بن عبدالرحمن آل ثانی، نخست‌وزیر قطر، در نشست ۱۹ آبان گروه هفت گفته دوحه پیش از حمله احتمالی آمریکا، دست‌کم دو هفته برای رسیدن تهران و واشینگتن به تفاهم فرصت گرفته است.
به روایت این روزنامه، اختلاف اصلی بر سر ترتیب اجرای اقداماتی مانند رفع محاصره دریایی، رسیدگی به پرونده هسته‌ای و آزادسازی دارایی‌های مسدودشده ایران است.
اکسیوس نیز گزارش داد نخست‌وزیر قطر خواهان مشارکت چین و کشورهای اروپایی در جایگاه ضامن توافق است تا نگرانی تهران از نقض توافق و ازسرگیری جنگ کاهش یابد.
وزیران امور خارجه گروه هفت در بیانیه ۲۰ آبان از تلاش میانجیگران منطقه‌ای و راه‌حل دیپلماتیک حمایت کردند، اما بر ادامه فشارهای اقتصادی و سیاسی در صورت شکست دیپلماسی تاکید کردند.
در سوی دیگر، محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی، ۲۰ آبان در مصاحبه با المیادین هرگونه مذاکره جاری با آمریکا را رد کرد. او مذاکره هسته‌ای را به پاسخ روشن واشینگتن و اجرای هفت شرط تهران منوط دانست و گفت اورانیوم غنی‌شده از ایران خارج نخواهد شد.
قدرت‌های بزرگ هفته آینده در حالی در نشست سران آسه‌آن به میزبانی فیلیپین شرکت می‌کنند که پیامدهای اقتصادی جنگ ایران، رقابت فزاینده آمریکا و چین و بحران‌های منطقه‌ای، این اتحادیه را با مجموعه‌ای از چالش‌های پیچیده روبه‌رو کرده است.
خبرگزاری رویترز پنجشنبه ۲۱ آبان پیشینه، دستاوردها و جایگاه اتحادیه کشورهای جنوب‌شرق آسیا را بررسی کرد؛ اتحادیه‌ای با ۱۱ عضو که جنگ داخلی میانمار، تنش مرزی تایلند و کامبوج و اختلافات ارضی در دریای چین جنوبی، توان آن را برای حل بحران‌های منطقه‌ای به آزمون گذاشته است.
آسه‌آن چرا تشکیل شد؟
اندونزی، مالزی، فیلیپین، سنگاپور و تایلند هشتم اوت ۱۹۶۷ با امضای «اعلامیه بانکوک»، آسه‌آن را پایه‌گذاری کردند.
گسترش همکاری‌های اقتصادی و همکاری در دیگر زمینه‌ها، همراه با حفظ صلح و ثبات منطقه‌ای، از اهداف تاسیس این اتحادیه بود.
آسه‌آن برخلاف اتحادیه اروپا، نهادی ندارد که بتواند تصمیم‌های خود را بر کشورهای عضو تحمیل کند.
چه کشورهایی عضو آسه‌آن هستند و وزن اقتصادی آن چقدر است؟
پس از پنج کشور بنیان‌گذار، برونئی در سال ۱۹۸۴، ویتنام در سال ۱۹۹۵، لائوس و میانمار در سال ۱۹۹۷ و کامبوج در سال ۱۹۹۹ به این اتحادیه پیوستند. تیمور شرقی نیز در اکتبر ۲۰۲۵ یازدهمین عضو آسه‌آن شد.
جمعیت کشورهای عضو در سال ۲۰۲۵ در مجموع به ۶۹۳.۲ میلیون نفر رسید که معادل ۸.۴ درصد جمعیت جهان است.
مجموع تولید اقتصادی اعضای آسه‌آن ۴.۳ تریلیون دلار است؛ رقمی که این بلوک را، در صورت در نظر گرفتن آن به‌عنوان یک اقتصاد واحد، در جایگاه پنجم جهان قرار می‌دهد. بر اساس داده‌های آسه‌آن، ارزش تجارت کالایی آن نیز به ۴.۴ تریلیون دلار رسیده است.
«جامعه اقتصادی آسه‌آن» با هدف ایجاد بازاری واحد و تبدیل منطقه به پایگاهی مشترک برای تولید شکل گرفته است. با این حال، موانع غیرتعرفه‌ای و پیشرفت نابرابر اعضا در اجرای این برنامه، همچنان از یکپارچگی بیشتر اقتصادهای منطقه جلوگیری می‌کند.
تفاوت‌های گسترده سیاسی، اقتصادی و اجتماعی میان اعضا نیز تصمیم‌گیری و اقدام مشترک را دشوار کرده است.
این کشورها مناسبات امنیتی متفاوتی با چین و آمریکا دارند و چهار عضو اتحادیه نیز در دریای چین جنوبی، از آبراه‌های پرتردد جهان، به‌طور رسمی ادعاهای ارضی مطرح کرده‌اند.
دستاوردهای آسه‌آن چه بوده و کدام بحران‌ها آن را آزموده‌اند؟
آسه‌آن به شکل‌گیری نظمی منطقه‌ای کمک کرده که بر گفت‌وگوی منظم میان کشورهایی با سابقه درگیری استوار است.
نشست‌های این اتحادیه همچنین قدرت‌هایی چون چین، آمریکا، روسیه، ژاپن و هند را دور یک میز می‌نشاند.
این بلوک شبکه‌ای از توافق‌های تجارت آزاد ایجاد کرده و در شکل‌گیری «مشارکت اقتصادی جامع منطقه‌ای» نیز نقش داشته است؛ توافقی که اقتصادهای جنوب‌شرق آسیا را به چین، ژاپن، کره جنوبی، استرالیا و نیوزیلند پیوند می‌دهد.
با این حال، بحران‌های اقتصادی توان این اتحادیه را به آزمون گذاشته‌اند. بحران مالی آسیا در سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ نشان داد اقتصادهای عضو تا چه اندازه از شوک‌های فرامرزی تاثیر می‌پذیرند. این بحران زمینه گسترش همکاری با چین، ژاپن و کره جنوبی را فراهم کرد.
یکی از نتایج این همکاری، راه‌اندازی «ابتکار چیانگ‌مای» در سال ۲۰۰۰ بود؛ سازوکاری که اکنون با پشتوانه ۲۴۰ میلیارد دلار، به کشورهای منطقه برای مقابله با بحران‌های مالی کمک می‌کند.
در سال ۲۰۲۶، امکان تامین سریع نقدینگی در شرایط اضطراری، از جمله هنگام بلایای طبیعی و همه‌گیری‌ها، به این سازوکار افزوده شد.
کارنامه آسه‌آن در حل بحران‌های سیاسی و امنیتی با دشواری‌های بیشتری همراه بوده است.
جنگ داخلی میانمار، تنش میان تایلند و کامبوج و اختلافات دریای چین جنوبی، توان این اتحادیه را برای حل‌وفصل مناقشه‌ها از راه اجماع به چالش کشیده‌اند.
«محوریت آسه‌آن» به چه معناست؟
«محوریت آسه‌آن» به این معناست که کشورهای جنوب‌شرق آسیا با همکاری یکدیگر، نقش اصلی را در نهادهای اثرگذار بر آینده منطقه حفظ کنند و تعیین اولویت‌های آن را به قدرت‌های خارجی نسپارند.
میزبانی نشست‌هایی با حضور قدرت‌های بزرگ، به اعضای کوچک‌تر آسه‌آن فرصت می‌دهد با موضعی مشترک، صدای خود را رساتر به گوش جهان برسانند.
با این حال، پایبندی به دو اصل اجماع و عدم مداخله در امور داخلی اعضا می‌تواند روند تصمیم‌گیری را کُند و واکنش‌های اتحادیه را کم‌اثر کند.
آسه‌آن همچنین ابزار اجرایی لازم را برای واداشتن دولت‌ها به تغییر سیاست‌هایشان در اختیار ندارد.
تشدید رقابت آمریکا و چین و تلاش قدرت‌های بزرگ برای ایجاد ائتلاف‌هایی خارج از چارچوب آسه‌آن نیز حفظ این جایگاه محوری را دشوارتر کرده است.
چه موضوعاتی در نشست مانیل مطرح می‌شود؟
انتظار می‌رود امنیت انرژی، هوش مصنوعی و آلودگی فرامرزی، در کنار بحران میانمار، تنش تایلند و کامبوج و اختلافات دریای چین جنوبی، در دستور کار چهل‌ونهمین نشست سران آسه‌آن قرار گیرد. این نشست از ۲۴ تا ۲۶ آبان در مانیل برگزار می‌شود.
مناقشه خاورمیانه با به خطر انداختن عرضه سوخت و ثبات قیمت‌ها، تامین امنیت انرژی را به مساله‌ای فوری‌تر تبدیل کرده است.
فیلیپین در دوره ریاست خود بر آسه‌آن، هوش مصنوعی را از اولویت‌های اتحادیه قرار داده است.
طرح پنج‌ماده‌ای آسه‌آن برای برقراری صلح در میانمار تاکنون نتوانسته به درگیری‌ها پایان دهد. آتش‌بس تایلند و کامبوج نیز اگرچه از دسامبر ۲۰۲۵ برقرار مانده، به حل اختلاف مرزی دو کشور نینجامیده است.
ماه‌ها آتش‌سوزی در عرصه‌های طبیعی اندونزی و گسترش دود آن به سنگاپور و مالزی، آلودگی فرامرزی هوا را بار دیگر به یکی از مسائل منطقه تبدیل کرده است.
در دریای چین جنوبی نیز تنش‌ها ادامه دارد و آسه‌آن در میانه این رویارویی‌ها، برای تدوین قواعد رفتاری در این پهنه آبی با چین مذاکره می‌کند.
رقابت واشینگتن و پکن می‌تواند بر دیدارها و گفت‌وگوهای حاشیه نشست سایه بیندازد.
کاخ سفید اعلام کرده است دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، ۲۶ آبان در نشستی ویژه با آسه‌آن شرکت می‌کند و با فردیناند مارکوس جونیور، همتای فیلیپینی خود، دیدار خواهد کرد.
دیوید پترائوس، رییس پیشین سیا، در وال‌استریت ژورنال نوشت که توافق پایان جنگ با حکومت ایران باید آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز را برقرار کند، خطر ناشی از ذخیره اورانیوم ۶۰ درصدی ایران را برطرف کند و محدودیت‌های قابل اجرا بر غنی‌سازی وضع کند.
پترائوس، ژنرال بازنشسته ارتش آمریکا و فرمانده پیشین فرماندهی مرکزی این کشور، هشدار داد که آتش‌بس می‌تواند زمینه درگیری بعدی را فراهم کند، اگر تهران بتواند درآمد نفتی و تجارت دریایی خود را احیا کند و هم‌زمان توان تهدید کشتیرانی و بازسازی برنامه هسته‌ای‌اش را حفظ کند. به نوشته او، دستیابی به سه هدف پیشنهادی به تغییر حکومت، اشغال ایران یا ادامه نامحدود جنگ نیاز ندارد.
پترائوس تردد عادی کشتی‌ها را معیار بازگشایی هرمز دانست
به گفته پترائوس، آزادی کشتیرانی زمانی برقرار می‌شود که کشتی‌های تجاری بتوانند بدون حمله، مزاحمت یا محدودیت‌های خودسرانه از آب‌های بین‌المللی عبور کنند. او تردد عادی کشتی‌ها، ازسرگیری پوشش بیمه‌ای سفرهای دریایی و رسیدن منظم محموله‌های انرژی به بازارهای جهانی را معیار سنجش این وضعیت دانست.
پترائوس پیشنهاد کرد فرماندهی مرکزی آمریکا تلاش برای حفاظت از کشتی‌ها و زیرساخت‌های انرژی و پاک‌سازی مین‌ها را افزایش دهد. او همچنین از شرکای آمریکا در خلیج فارس خواست تعمیرات را سرعت دهند، ظرفیت ذخیره‌سازی و انتقال محموله میان کشتی‌ها را افزایش دهند و از خطوط لوله منتهی به فجیره در امارات متحده عربی و ینبع در عربستان سعودی استفاده کنند.
او خواستار تعیین تکلیف ذخیره اورانیوم ۶۰ درصدی شد
پترائوس با استناد به برآورد آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نوشت که پیش از قطع دسترسی بازرسان در ژوئن ۲۰۲۵، حکومت ایران ۴۴۰.۹ کیلوگرم اورانیوم با غنای ۶۰ درصد در اختیار داشت. به نوشته او، آژانس از آن زمان اطلاعی از محل و وضعیت این ذخیره ندارد. غنای این مواد از سطح حدود ۹۰ درصدی که معمولا تسلیحاتی خوانده می‌شود پایین‌تر است. پترائوس نوشت که رساندن آن به غنای تسلیحاتی بسیار سریع‌تر از غنی‌سازی سوخت معمول راکتور تا همان سطح خواهد بود.
او پیشنهاد کرد حکومت ایران اطلاعات مربوط به این ذخیره را به‌طور کامل اعلام کند و اجازه دهد بازرسی‌ها از سر گرفته شود. سپس مواد باید با راستی‌آزمایی از ایران خارج شوند یا غنای آن‌ها با اختلاط کاهش یابد. به گفته پترائوس، توافق همچنین باید غنی‌سازی را در سطح مصارف غیرنظامی نگه دارد، برای حجم ذخایر و شمار سانتریفیوژهای پیشرفته سقف تعیین کند و نظارت پیوسته و دسترسی سریع بازرسان به مکان‌های مشکوک را تضمین کند.
پترائوس ادامه محاصره و احیای صادرات انرژی منطقه را پیشنهاد کرد
به نوشته پترائوس، حکومت ایران پیش از آغاز محاصره در اواسط آوریل روزانه بین ۱.۵ تا ۲ میلیون بشکه نفت صادر می‌کرد. او گفت محاصره صادرات نفت و تجارت دریایی ایران را محدود کرده و واشینگتن باید این فشار را تا پذیرش توافقی قابل راستی‌آزمایی حفظ کند. او افزایش فشار بر تراکنش‌های مالی ایران، ناوگان سایه حامل نفت این کشور و تجارت زمینی پشتیبان حکومت را نیز پیشنهاد کرد.
پترائوس در عین حال نوشت که اختلال در صادرات دیگر کشورهای خلیج فارس، با بالا نگه داشتن قیمت انرژی، فشار بر مصرف‌کنندگان آمریکایی و متحدان واشینگتن را افزایش می‌دهد و فرصت سیاسی آمریکا برای ادامه محاصره را کوتاه می‌کند. به نوشته او، تا ماه اکتبر صادرات نفت خام و میعانات گازی خلیج فارس به حدود ۸۶ درصد سطح پیش از جنگ بازگشته بود، اما صادرات فرآورده‌های پالایشی کمی بیش از نیمی از سطح معمول بود و ارسال گاز طبیعی مایع همچنان به‌مراتب پایین‌تر از سطح عادی قرار داشت.
او کاهش فشار را به اجرای تعهدات حکومت ایران گره زد
پترائوس پیشنهاد کرد حکومت ایران ابتدا حمله به کشتی‌ها را متوقف کند و در رفع خطرهای دریایی همکاری کند. در مرحله بعد، دسترسی بازرسان آژانس باید برقرار شود، تکلیف ذخیره اورانیوم غنی‌شده روشن شود و تهران محدودیت‌های قابل اجرا بر غنی‌سازی را بپذیرد. به گفته او، آمریکا می‌تواند پس از راستی‌آزمایی هر مرحله از فشار بکاهد و امکان بازگرداندن محدودیت‌ها را حفظ کند.
او رفع محاصره، آزادسازی دارایی‌های مسدودشده و کاهش حضور نظامی آمریکا را به برقراری عبور امن، رفع خطر ذخیره اورانیوم ۶۰ درصدی و اجرای محدودیت‌ها و بازرسی‌های هسته‌ای مشروط کرد. پترائوس هشدار داد که رفع محاصره در ازای وعده بازگشایی تنگه و موکول کردن پرونده هسته‌ای به مذاکرات بعدی، اهرم فشار آمریکا را پیش از اجرای تعهدات حکومت ایران از میان می‌برد.
دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، تاکید کرد که واشینگتن به دنبال پیروزی «کامل و صددرصدی» بر جمهوری اسلامی است. هم‌زمان، محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی، ضمن تهدید اروپا، هرگونه مذاکره با آمریکا را رد کرد و گفت اورانیوم غنی‌شده ایران به خارج منتقل نخواهد شد.
ترامپ چهارشنبه ۲۰ آبان در مراسم روز کهنه‌سربازان آمریکا در گورستان ملی آرلینگتون، با دفاع از عملیات نظامی علیه جمهوری اسلامی گفت آمریکا در جنگ پیروز شده است، اما هنوز زمان پایان دادن به آن فرا نرسیده است.
او گفت: «ما جنگیدیم و پیروز شدیم. فقط مسئله این است که چه زمانی می‌خواهیم آن را تمام کنیم. می‌خواهیم مطمئن شویم که پیروزی کاملی به دست آورده‌ایم؛ نه پیروزی ۹۳ درصدی.»
رئیس‌جمهوری آمریکا افزود بازسازی آنچه نیروهای آمریکایی در ایران منهدم کرده‌اند، ۲۵ سال زمان خواهد برد و ابراز امیدواری کرد که نیازی به ویرانی بیشتر نباشد.
ترامپ همچنین با اشاره به کشته شدن ۱۸ نظامی آمریکایی در جریان جنگ گفت درگیری‌های شدید تنها چند هفته ادامه داشته و آمریکا در مقایسه با جنگ‌های طولانی گذشته خود، با تلفات کمتری روبه‌رو بوده است.
او بار دیگر تاکید کرد جمهوری اسلامی نباید به سلاح هسته‌ای دست پیدا کند و مدعی شد حملات بمب‌افکن‌های بی-۲ آمریکا، این تهدید را از میان برده است.
رییس‌جمهوری آمریکا توضیح نداد منظور او از پیروزی صددرصدی چیست و تحقق آن به چه شروط مشخصی بستگی دارد. اظهارات پیشین او درباره جلوگیری از دستیابی جمهوری اسلامی به سلاح هسته‌ای، در کنار اختلافات موجود بر سر ذخایر اورانیوم غنی‌شده، نشان می‌دهد تعیین تکلیف برنامه هسته‌ای ایران همچنان یکی از محورهای اصلی اختلافات دو کشور است.
گروه هفت: جمهوری اسلامی نباید به سلاح هسته‌ای دست یابد
وزیران امور خارجه گروه هفت نیز در بیانیه مشترکی که چهارشنبه پس از نشستی دو روزه در پاریس منتشر شد، بار دیگر تاکید کردند که جمهوری اسلامی هرگز نباید اجازه تولید یا دستیابی به سلاح هسته‌ای را پیدا کند.
وزیران امور خارجه آمریکا، بریتانیا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن و کانادا، همراه با نماینده عالی اتحادیه اروپا، ضمن حمایت از تلاش‌های میانجیگران منطقه‌ای برای دستیابی به توافق، از جمهوری اسلامی خواستند همکاری کامل با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را از سر بگیرد.
آن‌ها همچنین بر اجرای تحریم‌های بازگردانده‌شده شورای امنیت سازمان ملل پس از فعال شدن مکانیسم ماشه تاکید کردند و هشدار دادند در صورت شکست دیپلماسی، برای محدود کردن توانایی جمهوری اسلامی در ایجاد بی‌ثباتی منطقه‌ای و بین‌المللی، فشارهای اقتصادی و سیاسی را ادامه خواهند داد.
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، نیز سه‌شنبه در نشست گروه هفت گفته بود واشینگتن برای مقابله با جمهوری اسلامی، علاوه بر ازسرگیری جنگ یا پذیرش خواسته‌های تهران، گزینه دیگری در اختیار دارد.
به گزارش رویترز به نقل از چهار دیپلمات حاضر در نشست، روبیو گفت تحریم‌ها و محاصره اقتصادی، هزینه‌های «ویرانگری» به جمهوری اسلامی تحمیل کرده و توانایی حکومت ایران را برای تامین مالی فعالیت‌های منطقه‌ای و گروه‌های متحدش محدود کرده است.
رضایی: نه مذاکره‌ای در جریان است و نه اورانیومی از ایران خارج می‌شود
در مقابل این مواضع، محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی، چهارشنبه در مصاحبه با شبکه المیادین لبنان، هرگونه مذاکره جاری میان تهران و واشینگتن را رد کرد.
او گفت جمهوری اسلامی هفت شرط خود را به آمریکا اعلام کرده و تا زمانی که واشینگتن به این شروط پاسخ روشن ندهد و آن‌ها را اجرا نکند، مذاکره‌ای درباره برنامه هسته‌ای صورت نخواهد گرفت.
رضایی همچنین گفت: «در حال حاضر، پرونده هسته‌ای موضوع مورد بحث نیست. ما در این زمینه شروط مشخصی را اعلام کرده‌ایم. نخست آنکه حتی یک ذره از مواد غنی‌شده را از ایران خارج نخواهیم کرد. به دوستان روس خود نیز گفته‌ایم که همه مواد غنی‌شده در داخل ایران باقی خواهد ماند و خودمان از آن استفاده خواهیم کرد؛ زیرا کاربردهای متعددی برای آن داریم. ما حتی در حال طراحی کشتی‌های با سوخت هسته‌ای و همچنین زیردریایی‌های هسته‌ای هستیم و به همین دلیل به مواد غنی‌شده خود نیاز داریم. شاید در مقطعی بخواهیم نیروگاه‌های کوچک از نوع «اس‌ام‌آر» نیز تولید کنیم؛ ازاین‌رو به این مواد نیازمندیم.»
با این حال، سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه چهارشنبه بار دیگر بر آمادگی این کشور برای انتقال ذخایر اورانیوم غنی‌شده به خاک روسیه، به‌عنوان بخشی از توافق احتمالی با آمریکا، تاکید کرد.
بر اساس گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، ایران هنگام حملات آمریکا و اسرائیل به تاسیسات هسته‌ای در خرداد ماه سال گذشته حدود ۴۴۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای ۶۰ درصد در اختیار داشت؛ سطحی از غنی‌سازی که بسیار بالاتر از نیاز معمول نیروگاه‌های هسته‌ای است.
با این حال، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی هنوز نتوانسته مشخص کند چه مقدار از این ذخایر پس از حملات نظامی باقی مانده و در چه مکانی نگهداری می‌شود.
رویترز، پیشتر به‌نقل از دو مقام ارشد جمهوری اسلامی گزارش داده بود که مجتبی خامنه‌ای، رهبر غایب از انظار جمهوری اسلامی، دستور داده است ذخایر اورانیوم با غنای بالا به خارج منتقل نشود.
اختلاف بر سر مذاکرات با میانجی‌گری قطر
اظهارات رضایی درباره نبود مذاکرات، در حالی مطرح شده که قطر همچنان از پیشرفت تلاش‌های میانجیگرانه خبر می‌دهد.
محمد بن عبدالرحمن آل ثانی، نخست‌وزیر و وزیر امور خارجه قطر، دوشنبه پس از دیدار با ترامپ و جی‌دی ونس در واشینگتن، گفت درباره دستیابی به توافق برای پایان بحران گفت‌وگوهای مثبتی انجام شده است.
به‌نوشته اورشلیم‌پست او به وزیران امور خارجه گروه هفت در پاریس گفت که او از کاخ سفید دست‌کم دو هفته فرصت گرفته تا مذاکرات و تلاش‌های دیپلماتیک را پیش ببرد.
وزارت امور خارجه قطر نیز سه‌شنبه اعلام کرد دو طرف به تلاش‌های میانجیگرانه پاسخ مثبت داده‌اند و رایزنی‌ها برای کاهش اختلافات ادامه دارد.
به گزارش رویترز، جمهوری اسلامی هفته گذشته پیشنهاد هسته‌ای خود را از طریق قطر به آمریکا منتقل کرده است، اما مقام‌های تهران تاکید دارند بررسی آن تنها پس از اجرای شروط هفتگانه امکان‌پذیر است.
این شروط از جمله شامل پایان محاصره دریایی، لغو تحریم‌ها، آزادسازی دارایی‌های مسدودشده و پایان درگیری‌ها در جبهه‌های مختلف منطقه، به‌ویژه لبنان، است.
در مقابل، واشینگتن خواستار آن است که درباره مسائل هسته‌ای نیز از همان آغاز مذاکرات درباره پایان جنگ گفت‌وگو شود.
رضایی همچنین گزارش‌های مربوط به احتمال دیدار خود با جی‌دی ونس در قطر را رد کرد و آن‌ها را تلاشی برای کاهش فشار اقتصادی و پایین آوردن قیمت نفت دانست.
تهدید اروپا از سوی مقام‌های ارشد جمهوری اسلامی
هم‌زمان با تاکید گروه هفت بر نگرانی شدید از «توطئه‌های خشونت‌آمیز جمهوری اسلامی» علیه شهروندان و کشورهای خود، چند مقام ارشد سیاسی و نظامی تهران چهارشنبه بار دیگر با تهدید اروپا هشدار دادند که در صورت حمله دوباره آمریکا و اسرائیل، دامنه حملات تلافی‌جویانه جمهوری اسلامی به خارج از خاورمیانه گسترش خواهد یافت.
محسن رضایی گفت در صورت استفاده آمریکا از پایگاه‌های نظامی خود در اروپا برای حمله به جمهوری اسلامی، این پایگاه‌ها نیز هدف قرار خواهند گرفت.
او افزود واکنش جمهوری اسلامی دیگر به پایگاه‌های نزدیک محدود نخواهد بود و ممکن است تاسیسات نظامی آمریکا در مناطق دوردست و جزایری که واشینگتن تصور می‌کند خارج از برد موشک‌های ایران هستند، هدف قرار بگیرند.
محمد مخبر، مشاور و دستیار رهبر جمهوری اسلامی، نیز اعلام کرد هر کشوری که در محاصره ایران مشارکت کند، در اقدامی خصمانه علیه جمهوری اسلامی شریک تلقی خواهد شد و پیامدهای این اقدام محدود به مرزهای جغرافیایی نخواهد بود.
محمدرضا نقدی، مشاور فرمانده کل سپاه پاسداران، هم گفت مجتبی خامنه‌ای به نیروهای مسلح اجازه داده است بدون محدودیت جغرافیایی به تهدیدها پاسخ دهند.
او هشدار داد در صورت اقدام نظامی جدید، دشمنان جمهوری اسلامی در نقاط مختلف جهان با حملاتی مرگبار روبه‌رو خواهند شد.
علی عبداللهی، رییس ستاد کل نیروهای مسلح و فرمانده قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا، نیز چهارشنبه اعلام کرد هر نقطه‌ای که به مرکزی برای تهدید موجودیت جمهوری اسلامی تبدیل شود، هدف مستقیم عملیات نیروهای مسلح قرار خواهد گرفت.
او افزود حملات پیشین تنها آغاز اقدامات جمهوری اسلامی بوده و در صورت محاسبه اشتباه دوباره آمریکا و اسرائیل، حملات شدیدتری انجام خواهد شد.
این تهدیدها در ادامه دستور منتسب به مجتبی خامنه‌ای در ۹ آبان مطرح می‌شود که بر اساس آن نیروهای مسلح مامور شده‌اند فهرست اهداف احتمالی را به‌روزرسانی کنند و برای پاسخ نظامی بدون محدودیت جغرافیایی آماده باشند.
در همین حال، گروه هفت در بیانیه چهارشنبه خود درباره نقش جمهوری اسلامی در طرح‌های خشونت‌آمیز علیه شهروندان و خاک کشورهای عضو، به‌ویژه در اروپا، ابراز نگرانی شدید کرد.
ادامه فشار اقتصادی در کنار خطر ازسرگیری جنگ
تشدید مواضع دو طرف در شرایطی صورت می‌گیرد که ترامپ پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر، بارها گفته است برای ازسرگیری جنگ عجله ندارد و فعلا ادامه محاصره دریایی و فشار اقتصادی را ترجیح می‌دهد.
با این حال، اظهارات چهارشنبه او درباره ضرورت پیروزی صددرصدی، در کنار مخالفت صریح تهران با خروج ذخایر اورانیوم غنی‌شده، نشان می‌دهد اختلافات اساسی بر سر شرایط پایان جنگ همچنان پابرجاست.
در حالی که میانجیگران قطری از ادامه رایزنی‌ها و تلاش برای نزدیک کردن مواضع طرفین خبر می‌دهند، مقام‌های جمهوری اسلامی آغاز مذاکرات هسته‌ای را به اجرای پیشاپیش شروط خود مشروط کرده‌اند. به این ترتیب، با وجود ادامه تماس‌های دیپلماتیک، اختلافات درباره ترتیب اجرای تعهدات، سرنوشت ذخایر اورانیوم غنی‌شده و شرایط پایان محاصره اقتصادی همچنان بر جای مانده‌اند؛ اختلافاتی که در کنار تهدیدهای تازه نظامی، همچنان چشم‌انداز پایان جنگ را با ابهام روبه‌رو کرده‌اند.
وزیران امور خارجه کشورهای عضو گروه هفت در بیانیه پایانی نشست خود در پاریس با ابراز نگرانی از توطئه‌های خشونت‌آمیز جمهوری اسلامی تاکید کردند تهران نباید به سلاح هسته‌ای دست یابد و در صورت عدم دستیابی به راه‌حل دیپلماتیک، فشارهای اقتصادی و سیاسی بر حکومت ایران را ادامه خواهند داد.
وزیران امور خارجه آمریکا، بریتانیا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، کانادا و ژاپن، به همراه نماینده عالی اتحادیه اروپا، در نشست ۱۸ و ۱۹ آبان در پاریس شرکت و بیانیه مشترک خود را چهارشنبه ۲۰ آبان منتشر کردند.
در این بیانیه، اعضای گروه هفت از تلاش‌های میانجیگران منطقه‌ای قدردانی کردند و حمایت خود را از تلاش‌های دیپلماتیک برای دستیابی به راه‌حلی پایدار با هدف رفع نگرانی‌های بین‌المللی درباره برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی و تقویت امنیت منطقه اعلام کردند.
آن‌ها تاکید کردند جمهوری اسلامی «هرگز نباید اجازه یابد سلاح هسته‌ای تولید کند یا به دست آورد» و در صورت نبود راه‌حل دیپلماتیک، به هماهنگی برای اعمال فشارهای اقتصادی و سیاسی با هدف محدود کردن توانایی حکومت ایران در ایجاد بی‌ثباتی در منطقه و جهان ادامه خواهند داد.
وزیران امور خارجه گروه هفت همچنین بر اجرای کامل تحریم‌ها و محدودیت‌هایی که ششم مهر ۱۴۰۴ از طریق سازوکار ماشه و بر اساس قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل بازگردانده شدند تاکید کردند و از همه کشورهای عضو سازمان ملل خواستند آن‌ها را اجرا کنند.
آن‌ها از جمهوری اسلامی خواستند به تعهدات بین‌المللی خود پایبند باشد و همکاری کامل با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را برای شفاف‌سازی ماهیت برنامه هسته‌ای خود از سر بگیرد.
محکومیت اقدامات جمهوری اسلامی در تنگه هرمز
اعضای گروه هفت بر اهمیت حفاظت از غیرنظامیان و تاسیسات غیرنظامی تاکید کردند و از جمهوری اسلامی خواستند تعهدات بین‌المللی خود در زمینه حقوق بشر و حقوق بشردوستانه را رعایت کند.
گروه هفت حملات جمهوری اسلامی به کشورهای همسایه و اختلال در تجارت بین‌المللی، امنیت انرژی و اقتصاد جهانی ناشی از ایجاد مانع در عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز را به‌شدت محکوم کرد.
اعضای این گروه خواستار توقف حملات مداوم جمهوری اسلامی به کشتی‌های غیرنظامی در تنگه هرمز شدند و بر مخالفت خود با دریافت هرگونه عوارض یا هزینه، تحمیل هزینه‌های غیرقانونی، تبعیض یا اعمال محدودیت بر عبور کشتی‌ها از این آبراه تاکید کردند.
آن‌ها همچنین بر اهمیت اقدامات دفاعی فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا برای مین‌روبی تنگه هرمز و اسکورت کشتی‌های غیرنظامی تاکید کردند.
اعضای گروه هفت اعلام کردند ابتکار دفاعی، مستقل و چندملیتی به رهبری فرانسه و بریتانیا می‌تواند با کمک به راستی‌آزمایی جمع‌آوری تمامی مین‌ها، نقش مهمی در تسهیل ازسرگیری تردد دریایی از تنگه هرمز ایفا کند.
ابراز نگرانی درباره توطئه‌های خشونت‌آمیز جمهوری اسلامی
وزیران امور خارجه گروه هفت نگرانی شدید خود را از نقش جمهوری اسلامی در توطئه‌های خشونت‌آمیز علیه شهروندان و در قلمرو کشورهای عضو این گروه ابراز کردند.
آن‌ها به انتساب حادثه پنجم مهر در پایگاه هوایی فرفورد به جمهوری اسلامی از سوی بریتانیا اشاره و تاکید کردند اعضای گروه هفت در حفاظت از حاکمیت ملی خود متحد و متعهد هستند.
گروه هفت همچنین از جمهوری اسلامی خواست حمایت از گروه‌های مسلح غیردولتی در منطقه را متوقف کند.
اعضای گروه هفت حملات مداوم حوثی‌های مورد حمایت جمهوری اسلامی در یمن و علیه عربستان سعودی، از جمله حملات به غیرنظامیان و زیرساخت‌های غیرنظامی را به‌شدت محکوم کردند.
آن‌ها از همه بازیگران، از جمله جمهوری اسلامی، خواستند تامین سلاح برای حوثی‌ها و حمایت از این گروه را که ناقض چند قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل است، متوقف کنند.
وزیران امور خارجه گروه هفت همچنین بر ضرورت اجرای آتش‌بس و خلع سلاح حزب‌الله و دیگر گروه‌های مسلح غیردولتی در لبنان، تسریع ارسال کمک‌های بشردوستانه به غزه و حمایت از گذار سیاسی مسالمت‌آمیز و فراگیر در سوریه تاکید کردند.
اعضای گروه هفت در بخش مربوط به جنگ اوکراین، کمک نظامی جمهوری اسلامی و کره شمالی به روسیه و تامین تسلیحات، آموزش نظامی و قطعات دومنظوره از سوی چین را محکوم کردند و از قصد خود برای ادامه اقدامات علیه این سه کشور خبر دادند.
در این بیانیه همچنین به تحولات منطقه هند و اقیانوس آرام، برنامه‌های هسته‌ای و موشکی کره شمالی، جنگ سودان، تنش‌های شاخ آفریقا، بحران‌های هائیتی، کوبا و ونزوئلا و موضوعاتی از جمله امنیت دریایی، امنیت غذایی و مقابله با جرایم سازمان‌یافته فراملی پرداخته و مواضع گروه هفت در قبال آن‌ها شرح داده شده است.
