خبرگزاریهای فارس و ایسنا گزارش دادهاند که مدیران استادیوم پاس در اکباتان قصد دارند حدود یک ماه دیگر و همزمان با شروع لیگ برتر، «زمین را زیر کشت ببرند و به طور کامل چمن تغییر کند.» مدیر باشگاه پاس گفته که «اگر این اتفاق رخ دهد برای هفته اول مسابقات میزبانی نخواهیم کرد.»
استقلال و پرسپولیس، در دو فصل گذشته، به دلیل بازسازی استادیوم آزادی، بدون استادیوم خانگی، بیشتر میزبانیهای خود را در استادیوم قلعه حسنخان و یا شهرهای اطراف تهران مثل اراک و قزوین برگزار کردهاند.
قرار بود استادیوم آزادی برای فصل ۱۴۰۶-۱۴۰۵ آماده شود، اما این عملیات هنوز به پایان نرسیده و با وجود مراحل پایانی بازسازی سکوها و برخی دیگر امکانات استادیوم، در هفتههای گذشته، چمن بهطور ناگهانی و در اقدامی مبهم، جمع شد تا چمن جدیدی کاشته شود و به نوشته فارس، تا نیمفصل در دسترس نخواهد بود.
استادیوم تختی هم با وجود بازسازی و هزینههای هنگفت در فصل گذشته، زمین نامناسبی برای بازی دارد و هیچ تیمی حاضر نیست در آن بازی کند.
با این حساب تنها دو استادیوم پاس و قلعه حسنخان امکان برگزاری بازی را دارند.
این درحالی است که سخنگوی باشگاه پرسپولیس گفته «در صورتی که بازیها بدون حضور هواداران باشد در دستگردی (پاس) و در صورت حضور هواداران در ورزشگاه قلعه حسنخان میزبانی خواهیم کرد.»
از سوی دیگر و به نوشته رسانههای ایران، استقلال و پرسپولیس برای میزبانی مسابقات فصل جدید در استادیوم پاس، با هم رقابت دارند.
در روزهای گذشته ورزشگاه پاس تهران میزبان بسیاری از مسابقات دوستانه پیش فصل لیگ برتر بوده است است و روز جمعه هم مسابقه دو تیم استقلال و فولاد در آن برگزار میشود.
اما اگر استادیوم پاس به زودی زیر کشت چمن برود، فقط ورزشگاه قلعه حسنخان در اختیار سه تیم تهرانی استقلال، پرسپولیس و پیکان خواهد بود.
به نوشته بیبیسی اسپرت، هفته گذشته، نهاد حاکم بر فوتبال جهان یک دادستان انضباطی و اخلاق را برای بررسی اتفاقهای پس از سوت پایان فینال در ورزشگاه نیویورک نیوجرسی منصوب کرد؛ جایی که چندین بازیکن و عضو کادر فنی آرژانتین پس از شکست یک بر صفر مقابل اسپانیا در ماه ژوییه، با بازیکنان این تیم درگیر شدند.
بر اساس توصیه این دادستان، فیفا ناهوئل مولینا (دو مورد)، لئاندرو پاردس (سه مورد) و روبرتو آیالا، مربی تیم ملی آرژانتین (یک مورد)، را به اتهام حمله و بر اساس ماده ۱۴ آییننامه انضباطی فیفا تحت تحقیق قرار خواهد داد.
مولینا همچنین ممکن است به دلیل یک مورد رفتار غیرورزشی، بر اساس ماده ۱۴ همین آییننامه، با اقدام انضباطی روبهرو شود.
تیاگو آلمادا، همتیمی او، و گاوی، هافبک تیم ملی اسپانیا، نیز به نقض همین ماده متهم شدهاند.
به نوشته اتلتیک، علاوه بر اتهامهای فردی، کمیته انضباطی فیفا علیه فدراسیون فوتبال آرژانتین نیز به دلیل «استفاده از یک رویداد ورزشی برای نمایشهایی با ماهیت غیرورزشی»، تخلفات تیمی، «تبعیض و توهینهای نژادپرستانه» و همچنین «نظم و امنیت مسابقات» پرونده تشکیل داده است.
به گفته فیفا، این اتهامها به نمایش «پیامهای نامناسب» از سوی بازیکنان و هواداران آرژانتین و همچنین «پرتاب اشیا از سوی تماشاگران» در چند مسابقه این تیم مربوط میشود.
آرژانتین ۲۸ تیر ۱۴۰۵ در فینال جام جهانی با گل فران تورس در وقت اضافه برابر اسپانیا شکست خورد. انزو فرناندس نیز در این دیدار از زمین اخراج شد.
پس از سوت پایان مسابقه، بازیکنان اسپانیا برای جشن قهرمانی وارد زمین شدند و در ادامه، میان بازیکنان دو تیم درگیریهایی رخ داد.
بر اساس این گزارش، ناهوئل مولینا ظاهرا با ضربهای به شکم رودری، هافبک اسپانیا، حمله کرد. سپس در جریان درگیری گستردهتر، لئاندرو پاردس ظاهرا گلوی اریک گارسیا، مدافع اسپانیا، را گرفت و پس از آن گاوی را به زمین انداخت.
فیفا پس از مسابقه اعلام کرده بود که این درگیریها از سوی دادستانهای انضباطی و اخلاق این نهاد بررسی خواهد شد.
این درگیری تنها یکی از چندین حاشیهای بود که در مسیر تلاش آرژانتین برای دفاع از عنوان قهرمانی جهان رخ داد.
پس از پیروزی برابر انگلیس مسابقه نیمه نهایی در آتلانتا، بازیکنان آرژانتین هنگام جشن در زمین، بنری را باز کردند که روی آن نوشته شده بود: «لاس مالویناس متعلق به آرژانتین است.»
جیووانی لو سلسو و نیکولاس اوتامندی این بنر را در دست داشتند. به نظر میرسید این بنر ابتدا از سوی گروهی از هواداران در ورزشگاه نمایش داده شده بود. بنر برای مدتی کوتاه جمع شد، اما سپس دوباره روی زمین ورزشگاه مرسدس بنز پهن شد.
«لاس مالویناس» نامی است که در آرژانتین برای جزایر فالکلند، قلمرو تحت حاکمیت بریتانیا در حدود ۴۸۰ کیلومتری سواحل شرقی آرژانتین، به کار میرود.
اختلاف بر سر این جزایر به حملههای بریتانیا به آرژانتین در دوران جنگهای ناپلئونی در اوایل قرن نوزدهم بازمیگردد.
هیئت بینالمللی فوتبال (IFAB)، قانونگذار فوتبال، و همچنین آییننامه رفتاری ورزشگاههای فیفا، نمایش پرچمها، شعارها و نمادهای سیاسی را ممنوع کردهاند.
با این حال و به نوشته نیویورکتایمز، کاخ سفید از حق تیم ملی آرژانتین برای ابراز نظر درباره این بنر دفاع کرد.
اندرو جولیانی، مدیر کارگروه جام جهانی در کاخ سفید، گفت بازیکنان «حق» انجام چنین کاری را داشتند و به متمم اول قانون اساسی آمریکا درباره آزادی بیان اشاره کرد.
او در گفتوگو با اتلتیک تاکید کرد که آلمان «تمام زیرساختهای لازم» برای برگزاری این رقابتها را در اختیار دارد.
برند نویندورف، رییس فدراسیون فوتبال آلمان، پیشتر گفته بود این فدراسیون در آینده موضوع ارائه درخواست میزبانی را بررسی خواهد کرد. هلمان نیز گفت: «علاقه زیادی به این موضوع داریم و نویندورف و فدراسیون فوتبال آلمان برای ارائه درخواست میزبانی جام جهانی ۲۰۴۲ و شاید ۲۰۳۸ ابتکار عمل را آغاز کردهاند. البته همه چیز به مقررات فیفا بستگی دارد.»
چالش قوانین چرخشی فیفا
یکی از موانع اصلی آلمان برای میزبانی جام جهانی ۲۰۳۸، قانون چرخش کنفدراسیونها در فیفا است. بر اساس این قانون، باید دستکم دو دوره از میزبانی یک کنفدراسیون بگذرد تا دوباره بتواند میزبان جام جهانی شود.
جام جهانی ۲۰۳۰ به طور مشترک در سه قاره و شش کشور، شامل مراکش، اسپانیا، پرتغال، اروگوئه، آرژانتین و پاراگوئه برگزار خواهد شد و جام جهانی ۲۰۳۴ نیز عملا به عربستان سعودی رسیده است.
در نتیجه، طبق این قانون، تنها آمریکای شمالی و اقیانوسیه گزینههای میزبانی جام جهانی ۲۰۳۸ خواهند بود. با توجه به اینکه استرالیا عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا است، احتمال میرود آمریکا بار دیگر میزبان این رقابتها شود.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، پیشتر گفته بود علاقهمند است کشورش دوباره میزبان جام جهانی مردان باشد. اندرو جولیانی، مدیر کارگروه جام جهانی در کاخ سفید، نیز گفته بود آمریکا حتی توانایی میزبانی جام جهانی ۶۴ تیمی را دارد.
«آلمان همه زیرساختها را دارد»
هلمان معتقد است ممکن است فیفا در تفسیر قوانین خود انعطاف نشان دهد؛ همانگونه که در گذشته نیز در برخی تصمیمهای غیرمتعارف چنین کرده است.
او گفت: «آلمان زیرساخت ورزشگاهها، حملونقل و هتلهای لازم را در اختیار دارد. همه مسابقات با ظرفیت کامل برگزار خواهند شد و این رقابتها موفق خواهند بود. برای سال ۲۰۳۸ هنوز فرصت وجود دارد، اما برای سال ۲۰۴۲ شانس بسیار خوبی برای ارائه یک پرونده موفق داریم.»
او تاکید کرد که تصمیم نهایی بر عهده رییس فدراسیون فوتبال آلمان است، اما افزود ارسال این پیام به جامعه آلمان که این کشور خواهان میزبانی است، اهمیت زیادی دارد.
هلمان همچنین گفت هنوز مشخص نیست آلمان به تنهایی یا همراه با کشورهای دیگر نامزد میزبانی خواهد شد. پیشتر در فرانسه پیشنهادهایی درباره ارائه درخواست مشترک میان دو کشور مطرح شده بود.
عضو هیاتمدیره فدراسیون فوتبال آلمان همچنین گفت: «یک موضوع روشن است؛ آلمان همه زیرساختهای لازم را در اختیار دارد. تعداد کافی ورزشگاه با ظرفیت مناسب و همچنین زمینهای تمرینی مورد نیاز وجود دارد. زیرساخت آماده است، اما به ورزشگاههای مدرنتر یا بازسازیشده نیاز داریم.»
هلمان گفت میزبانی جام جهانی نیازمند سرمایهگذاری گسترده خواهد بود، اما یادآور شد که جام جهانی ۲۰۰۶ تاثیر قابل توجهی بر تصویر بینالمللی آلمان گذاشت.
او گفت: «آن زمان اقتصاد آلمان شرایط خوبی نداشت، اما نگاه جهان به آلمان پس از جام جهانی ۲۰۰۶ کاملا تغییر کرد؛ از کشوری که مردم آن بیش از حد جدی تلقی میشدند، به کشوری مهماننواز.»
به گفته او، این رقابتها همچنین باعث سرمایهگذاری در حملونقل عمومی شد که منافع بلندمدتی برای جامعه آلمان به همراه داشت.
اینفانتینو در نامهای به همه ۲۱۱ فدراسیون عضو فیفا، تا ۱۹ سپتامبر به آنها فرصت داده است از این طرح حمایت کنند و در صورت حمایت، پرداختی یکباره به ارزش ۴۰ میلیون دلار دریافت خواهند کرد.
یوفا در واکنش، بار دیگر بیانیهای تند منتشر کرد و نوشت: «امروز مطلع شدیم که فیفا برای فدراسیونهای عضو مهلتی تعیین کرده است تا از پیشنهادهای این نهاد حمایت کنند؛ در غیر این صورت، پیشنهاد پرداخت یکباره را پس خواهد گرفت. همین موضوع بهتنهایی همه چیز را درباره این طرح نشان میدهد.»
یوفا نوشته که با بسیاری دیگر از «ذینفعان فوتبال» دراینباره گفتگو کرده است: «پس از گفتوگو با بسیاری از ذینفعان فوتبال، یوفا به این نتیجه رسیده است که مخالفت گسترده و روبهرشدی با طرح فیفا وجود دارد. فیفا نمیتواند همچنان از فوتبال برای ثروتمندتر کردن خود و نزدیکانش استفاده کند. ما میتوانیم فوتبال را به شیوهای درست توسعه دهیم. اکنون زمان آن رسیده است که فدراسیونها، باشگاهها، لیگها، بازیکنان و هواداران در اولویت قرار گیرند.»
همچنین رسانه بریتانیایی تاکاسپورت، گزارش داد که در داخل یوفا تلاشهایی برای معرفی نامزدی در انتخابات ریاست فیفا در ماه مارس در جریان است تا در برابر جیانی اینفانتینو رقابت کند. مهلت معرفی نامزدها ۱۸ نوامبر است.
فدراسیونهای فوتبال آلمان، نروژ، بلژیک و اسپانیا از جمله کشورهایی هستند که میخواهند رقیبی برای اینفانتینو در انتخابات حضور داشته باشد.
اگرچه اینفانتینو میگوید از حمایت بیش از ۲۰۰ عضو از ۲۱۱ عضو فیفا برخوردار است، اما به نوشته این رسانه، نامههای حمایت قابل انتقال هستند و برای نمونه، نامه حمایت فدراسیون فوتبال انگلیس پیش از برگزاری جام جهانی ارسال شده بود.
یک منبع ارشد در یوفا نیز به تاکاسپورت گفت: «اگر اینفانتینو نتواند طرح جدید FFE را به تصویب برساند، این موضوع به منزله رای آشکار عدم اعتماد خواهد بود؛ رایی که پیامدهای آن بسیار فراتر از خود این طرح است.»
برخی در یوفا واکنش منفی به این طرح را با شکست پروژه سوپرلیگ اروپا مقایسه کردهاند، هرچند منابع فیفا تاکید دارند که بسیاری از کنفدراسیونها اصل ایده را رد نکردهاند و نارضایتی آنها بیشتر به دلیل نبود مشورت کافی در روند تدوین این طرح است.
کونکاکاف هم مخالف است
ساعاتی پیش، کونکاکاف اعلام کرد که از طریق رسانهها از این طرح مطلع شده و پیش از انتشار عمومی، هیچگونه مشورتی با این کنفدراسیون یا دیگر نهادهای ذیربط صورت نگرفته است.
در این بیانیه آمده است: «از نبود روند مناسب تصمیمگیری عمیقا نگران هستیم. جزییات چنین طرح مهمی نباید پیش از بررسی در نهادهای حاکمیتی فوتبال به صورت عمومی منتشر میشد.»
بر اساس طرح پیشنهادی فیفا، شرکت جدیدی با نام FIFA Forward Enterprise (FFE) تشکیل خواهد شد که حقوق تجاری رقابتهایی مانند جام جهانی مردان، جام جهانی زنان و جام جهانی باشگاهها را مدیریت میکند.
ارزش این شرکت حدود ۲۰ میلیارد دلار برآورد شده و قرار است با فروش بخشی از سهام آن به سرمایهگذاران خصوصی، تا ۴.۲ میلیارد دلار سرمایه جذب شود.
همچنین ۲۱۱ فدراسیون عضو فیفا تا ۱۹ سپتامبر فرصت دارند درباره مشارکت در این طرح تصمیم بگیرند؛ مشارکتی که در صورت پذیرش، حدود ۲۰ میلیون دلار پرداخت اولیه برای هر فدراسیون به همراه خواهد داشت.
