نتانیاهو: تا هر زمانی که لازم باشد در منطقه حائل امنیتی در جنوب لبنان باقی خواهیم ماند
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در مراسم اعطای نشان خلبانی به فارغالتحصیلان دوره خلبانی نیروی هوایی اسرائیل گفت: «ما تا هر زمانی که لازم باشد در منطقه حائل امنیتی در جنوب لبنان باقی خواهیم ماند تا امنیت شهرها و شهرکهای ما در شمال را تضمین کنیم.»
نتانیاهو افزود: «آسمان خاورمیانه در سال گذشته شاهد فعالیتهایی بیسابقه بود. درگیریها در جبهههای مختلف، و بهویژه دو عملیات موفقی که ما علیه جمهوری اسلامی آغاز کردیم؛همه اینها برتری هوایی ما را در برابر دشمنانمان تثبیت کرد.»
نتانیاهو ادامه داد: «اگر ما در زمانی که اقدام کردیم و با قدرتی که به کار گرفتیم وارد عمل نمیشدیم، ایران به سلاح هستهای برای نابودی اسرائیل دست پیدا میکرد؛ این برنامه آنهاست، و شهروندان اسرائیل در معرض خطر مرگ گسترده قرار میگرفتند. به همین دلیل ما با دوستان آمریکاییمان این عملیاتها را آغاز کردیم تا خطر نابودی فوری را از خود دور کنیم، و همچنین خطر بزرگی را که متوجه تمام جهان غرب بود، کاهش دهیم.»
نخستوزیر بلژیک چهارشنبه ۱۷ تیر پس از بازگشت از نشست رهبران کشورهای عضو ناتو در ترکیه و فرود در کشورش، وقتی متوجه شد یک اسلحه کمری و مهمات در چمدانش دارد، غافلگیر شد.
بهگزارش رویترز، پس از آنکه رهبران ناتو برای اجلاس پرتنش روز چهارشنبه در آنکارا گرد هم آمدند، میزبان آنها، رجب طیب اردوغان، رییسجمهوری ترکیه، هنگام خداحافظی هدیهای غیرمعمول به هر یک از آنان داد: یک هفتتیر قدیمی به همراه مهمات واقعی که نشان میداد این اسلحه صرفا جنبه نمایشی ندارد.
اردوغان قصد داشت توانمندیهای صنایع دفاعی ترکیه را به نمایش بگذارد؛ صنعتی که به یکی از ابزارهای مهم صادراتی و سیاست خارجی این کشور تبدیل شده است.
تصاویری که دفتر گیتاناس نائوسدا، رییسجمهوری لیتوانی، منتشر کرد، چیزی را نشان میداد که به نظر میرسید هفتتیر «گوموشای» با کالیبر ۳۵۷ مگنوم باشد؛ یک هفتتیر ششتیر کمیاب که شرکت اسلحهسازی ترکیهای «امکیای» در دهه ۱۹۹۰ تولید کرده بود.
این اسلحه در یک جعبه چوبی مخصوص قرار داشت که پرچم ترکیه و نشان ناتو روی آن دیده میشد. همچنین پلاکی درون جعبه قرار داشت که روی آن به زبانهای ترکی و انگلیسی نوشته شده بود: «گوموشای، نخستین اسلحه کمری از نوع هفتتیر تولیدشده در کشور ما.»
هفتتیرهای حکاکیشده ترکیه؛ هدایایی غیرمعمول
سخنگوی پدرو سانچز، نخستوزیر اسپانیا، گفت به همه رهبران همین مدل هفتتیر هدیه داده شده و نام هر یک از آنان روی اسلحه مخصوص خودشان حک شده است.
بارت دی وِوِر، نخستوزیر بلژیک، هفتتیر خود را به پلیس فرودگاه بروکسل تحویل داد تا در یک گاوصندوق نگهداری شود.
یکی از دستیاران کارول ناوروتسکی، رییسجمهوری لهستان، به رادیو «آراماف افام» گفت هفتتیر او در فرودگاه ورشو در انتظار ترخیص از گمرک است و پس از آن در مکانی مناسب نگهداری خواهد شد «تا اولا ایمن باشد و ثانیا به عنوان یک هدیه، احترام آن حفظ شود.»
او افزود: «قطعا هیچکس با آن تیراندازی نخواهد کرد.»
دفاتر نخستوزیران هلند و سوئد اعلام کردند هفتتیرهای آنها به سفارتخانههای کشورهایشان در آنکارا منتقل شده است. قرار بود هفتتیر هلندی غیرفعال شود، در حالی که هفتتیر سوئدی در انتظار تکمیل مدارک واردات بود.
یک منبع در دفتر نخستوزیری بریتانیا گفت اسلحهای که به کییر استارمر هدیه داده شد، همراه با یک کیت تمیزکاری و ۵۰۰ گلوله بود.
هفتتیر جورجیا ملونی، نخستوزیر ایتالیا، اکنون در کاخ کیجی، مقر دولت ایتالیا، در کنار دیگر هدایای رسمی دولتی نگهداری میشود.
اورزولا فون در لاین، رییس کمیسیون اروپا، قصد دارد هفتتیر خود را به یک موزه نظامی اهدا کند و رهبر یونان نیز میخواهد اسلحه خود را به موزه جنگ آتن تحویل دهد.
صنعت مدرن تولید اسلحه کمری در ترکیه عمدتا بر سلاحهای نیمهخودکار تمرکز دارد و همین موضوع، هفتتیر گوموشای را به نمونهای جالب و کمیاب برای مجموعهداران تبدیل کرده است.
تولیدکنندگان اسلحه ترکیه با عرضه تپانچهها و تفنگهای ساچمهزنی ارزانقیمت، جایگاه خود را در بازار سلاحهای غیرنظامی اروپا گسترش دادهاند و برندهای قدیمی ایتالیایی و بلژیکی را که مدتها با سلاحهای ورزشی و سازمانی گرانقیمت شناخته میشدند، به چالش کشیدهاند.
بر اساس گزارش «پیمایش سلاحهای سبک» مستقر در ژنو، ترکیه در فاصله سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ پس از ایالات متحده و ایتالیا سومین صادرکننده بزرگ سلاحهای سبک در جهان بود و ارزش صادرات این کشور در این دوره در مجموع به حدود سه میلیارد دلار رسید.
تردد نفتکشها از تنگه هرمز پس از حملات تازه آمریکا به جمهوری اسلامی و پاسخ نظامی تهران بهشدت کاهش یافته است؛ تا بامداد پنجشنبه تنها دو نفتکش از این آبراه عبور کردند، برخی بیمهگران توقف موقت عبور از این مسیر را توصیه کردند و قطر برنامه افزایش سریع تولید الانجی را متوقف کرد.
خبرگزاری رویترز، پنجشنبه ۱۸ تیرماه، گزارش داد دادههای کشتیرانی و منابع صنعتی نشان میدهد ریسک عبور از تنگه هرمز پس از دور تازه حملات و پاسخهای نظامی میان آمریکا و جمهوری اسلامی بهشدت افزایش یافته است.
بر اساس دادههای شرکت کلپر، تنها دو نفتکش در ساعات ابتدایی پنجشنبه از این تنگه عبور کردند؛ نفتکش غولپیکر «برگ ۱» که نفت خود را از جزیره خارک بارگیری کرده و تحت تحریمهای آمریکا قرار دارد و تانکر حمل مواد شیمیایی «ول سیل» با پرچم جزایر مارشال که آخرین محموله خود را در نزدیکی شارجه، امارات متحده عربی، بارگیری کرده بود.
منابع صنعت کشتیرانی به رویترز گفتند شمار بیشتری از کشتیها سامانه «شناسایی خودکار» خود، موسوم به «AIS»، را خاموش میکنند؛ اقدامی که رصد تردد واقعی شناورها را دشوارتر کرده است.
کشتیهای باری در آبهای عربستان سعودی، در نزدیکی بندر دمام؛ ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵. (عکس: رویترز)
تردد نفتکشها از تنگه هرمز پس از حملات تازه آمریکا به جمهوری اسلامی و پاسخ نظامی تهران بهشدت کاهش یافته است؛ تا بامداد پنجشنبه تنها دو نفتکش از این آبراه عبور کردند، برخی بیمهگران توقف موقت عبور از این مسیر را توصیه کردند و قطر برنامه افزایش سریع تولید الانجی را متوقف کرد.
خبرگزاری رویترز، پنجشنبه ۱۸ تیرماه، گزارش داد دادههای کشتیرانی و منابع صنعتی نشان میدهد ریسک عبور از تنگه هرمز پس از دور تازه حملات و پاسخهای نظامی میان آمریکا و جمهوری اسلامی بهشدت افزایش یافته است.
بر اساس دادههای شرکت کلپر، تنها دو نفتکش در ساعات ابتدایی پنجشنبه از این تنگه عبور کردند؛ نفتکش غولپیکر «برگ ۱» که نفت خود را از جزیره خارک بارگیری کرده و تحت تحریمهای آمریکا قرار دارد و تانکر حمل مواد شیمیایی «ول سیل» با پرچم جزایر مارشال که آخرین محموله خود را در نزدیکی شارجه، امارات متحده عربی، بارگیری کرده بود.
منابع صنعت کشتیرانی به رویترز گفتند شمار بیشتری از کشتیها سامانه «شناسایی خودکار» خود، موسوم به «AIS»، را خاموش میکنند؛ اقدامی که رصد تردد واقعی شناورها را دشوارتر کرده است.
خورخه لئون، رییس بخش تحلیل ژئوپلیتیک شرکت ریستاد انرژی، اعلام کرد توقف تقریبی تردد نفتکشها در تنگه هرمز بیش از هر بیانیهای از سوی واشینگتن یا تهران، نشاندهنده برداشت بازار از سطح بالای ریسک امنیتی است.
این تحول پس از آن رخ داد که نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، در واکنش به حملات آمریکا به استانهای جنوبی و شرقی ایران، زیرساختهای نظامی آمریکا در کشورهای همسایه خلیج فارس را هدف قرار دادند؛ حملاتی که آتشبس سههفتهای میان دو طرف را بیش از پیش متزلزل کرد.
آتشبس شکننده و بازگشت خطر به هرمز
دور تازه تنشها در جنگ چهارماهه، از اوایل این هفته و پس از حمله به سه نفتکش در تنگه هرمز آغاز شد؛ حملاتی که آمریکا، جمهوری اسلامی را مسئول آن دانست.
نیروی دریایی سپاه پاسداران ظهر پنجشنبه اعلام کرد مداخله آمریکا در تعیین مسیر تردد کشتیها، علاوه بر آنکه با «پاسخی کوبنده» روبهرو خواهد شد، روند بازگشایی تدریجی تنگه هرمز را نیز با «اخلال جدی» مواجه میکند و منافع کشورهای استفادهکننده از این آبراه را به خطر میاندازد.
خبرگزاری صداوسیمای جمهوری اسلامی نیز پنجشنبه به نقل از نیروی دریایی سپاه گزارش داد همه کشتیها باید از مسیر تعیینشده جمهوری اسلامی در تنگه هرمز، در جنوب جزیره لارک، عبور کنند.
نیروی دریایی سپاه افزود تعهدی نسبت به تامین امنیت کشتیهایی که از مسیری غیر از مسیر تعیینشده جمهوری اسلامی عبور کنند ندارد و «اراده جمهوری اسلامی تغییرناپذیر است».
روحالله رحیمپور، روزنامهنگار و تحلیلگر سیاسی، به ایراناینترنشنال گفت جمهوری اسلامی تصور میکند میتواند از تنگه هرمز بهعنوان سلاح و اهرم فشار علیه آمریکا استفاده کند و تا زمانی که این تصور در تهران وجود داشته باشد، حملات آمریکا نیز ادامه خواهد داشت.
پیش از آغاز جنگ در ۹ اسفند ۱۴۰۴، حدود یکپنجم نفت جهان از تنگه هرمز عبور میکرد. میانگین تردد روزانه کشتیها در دو هفته گذشته به حدود ۴۰ فروند رسیده که اگرچه بالاترین سطح از زمان آغاز جنگ است، همچنان با میانگین ۱۲۵ تا ۱۴۰ کشتی در روز پیش از آغاز جنگ فاصله زیادی دارد.
رویترز همچنین به نقل از منابع صنعت بیمه گزارش داد برخی بیمهگران ریسک جنگ به شرکتهای کشتیرانی توصیه کردهاند عبور از تنگه هرمز را موقتا متوقف کنند و برخی دیگر نیز در حال بازنگری شرایط بیمهنامههای خود هستند.
شرکت کارگزاری کشتیرانی کلارکسونز نیز در گزارشی نوشت روند بازگشایی تنگه هرمز پس از تشدید دوباره درگیریها شکنندهتر از گذشته به نظر میرسد.
حمله به کشتی قطری و توقف برنامه افزایش تولید الانجی
در همین حال، کشتی حامل گاز طبیعی مایع «الرکایات» متعلق به قطر که سهشنبه شب بر اثر اصابت یک پرتابه دچار آتشسوزی در موتورخانه شد، همچنان در نزدیکی در انتظار عملیات نجات قرار دارد.
با این حال، منابع صنعت کشتیرانی اعلام کردند خطر انفجار این شناور در حال حاضر پایین است و محموله گاز طبیعی مایع آن ظاهرا ایمن است.
بلومبرگ نیز گزارش داد قطر پس از حمله به کشتی حامل گاز طبیعی مایع «الرکایات» در تنگه هرمز، تلاشها برای افزایش سریع تولید در بزرگترین تاسیسات الانجی جهان را متوقف کرده است؛ تصمیمی که نگرانی از پرخطر ماندن عبور از این آبراه حیاتی را نشان میدهد.
به گفته منابع آگاه، مقامهای شرکت قطر انرژی پس از حمله سهشنبه چندین نشست برگزار کردند و سعد الکعبی، مدیرعامل این شرکت، تصمیم گرفت برنامه افزایش تولید در مجتمع راس لفان را متوقف کند.
این منابع گفتند عملیات به دلایل ایمنی در حداقل سطح ممکن نگه داشته میشود و شمار کشتیهایی که قرار است در روزهای آینده در این تاسیسات پهلو بگیرند، کاهش خواهد یافت.
بلومبرگ نوشت این توقف یکی از برجستهترین پیامدهای تنشهای فزاینده این هفته است؛ تنشهایی که با حمله به چند کشتی در نزدیکی تنگه هرمز و حملات دو روز متوالی آمریکا به جمهوری اسلامی همراه بوده است.
شرکت «ناقلات» (Nakilat)، بازوی کشتیرانی صنعت گاز طبیعی مایع قطر، مالک و بهرهبردار کشتی «الرکایات» است. بلومبرگ نوشت شرکت قطر انرژی بلافاصله به درخواست این رسانه برای اظهارنظر پاسخ نداد.
یکی از بیمهگران ریسک جنگ دریایی هم به رویترز گفت حوادث اخیر نشان میدهد بازار بیمه جنگ دریایی اکنون با احتمال خسارتهای سنگین برای شناورهای بسیار ارزشمند روبهرو است.
مراسم یکهفتهای تابوتگردانی علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، که چهار ماه پس از کشته شدن او در چند شهر ایران و عراق برگزار شد، با حاشیههای بسیاری همراه بود. از آیه نوشتهشده روی تابوت تا ماجرای مختارنامه و شعارهای سراسر خشم و انتقام علیه رهبران آمریکا و اسراییل.
جمهوری اسلامی در روزهای تشییع علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، چه روایتی را دنبال میکرد؟
مهدی بیگی، عضو تحریریه ایراناینترنشنال، در «پیوست» این موضوع را بررسی کرده است:
تازهترین فیلم نادر ساعیور با عنوان «حجامت» که در آلمان ساخته شده در شصتمین دوره جشنواره کارلووی واری، یکی از بزرگترین جشنوارههای سینمایی اروپا در بخش مسابقه به نمایش درآمد.
ساعیور که سه فیلم زیرزمینی در داخل ایران با موضوع نیروهای امنیتی و مقاومت مردمی در کارنامه دارد (نامو، بی پایان و شاهد) حالا پس از مهاجرت به آلمان، اولین فیلم خود در خارج از کشور را به ثمر رسانده است: فیلمی با موضوعی جنجالی درباره یک خانواده ترک مذهبی در آلمان که روابط همجنسگرایانه پسر جوان آنها در جامعه ترکیهایهای مقیم برلین، دردسر ایجاد میکند و وقایع غریب بعدی را رقم میزند؛ در فیلمی به تهیهکنندگی جعفر پناهی و حضور او بهعنوان تدوینگر.
فیلم در ظاهر درباره کرم پسر جوانی است که تمایلات همجنسخواهانه دارد، اما در واقع محور فیلم برادر او یعنی مراد (مورات) است که فیلم رفته رفته به او نزدیک میشود و رازهایش را برای ما آشکار میکند.
فیلم تعارف ندارد و با صحنهها و جزییات دقیق شخصیتهایش را شکل میدهد و در یک موقعیت بغرنج تصویر میکند، جایی که تقابل سنت و مدرنیته به مایه اصلی بدل میشود و دو نوع نگاه به زندگی در سایه مذهب و قوانین آن شکل میگیرد. از سویی امام این جامعه، تاثیر پررنگی بر همه جوانب زندگی این خانواده دارد و میخواهد از دید خودش کرم را به راه راست هدایت کند (ضمن اینکه با قضیه فشار برای فروش رستوران منافع دیگری را دنبال میکند) و از سوی دیگر مراد شخصیتی است که فشار مضاعف بر برادرش را حس میکند و از سویی راز پنهانی دارد که سالها زیر فشار خانواده و جامعه، و سیطره بلامنازع اسلام بر زندگی آنها، جرات ابرازش ندارد.
فیلم برخلاف بسیاری از فیلمهایی که فیلمسازان ایرانی با بودجه اندک و امکانات کم در خارج از کشور میسازند، فیلمی کاملا حرفهای به نظر میرسد که در آن کارگردانی، بازیها و طراحی صحنه نقاط قوت فیلم را شکل میدهند تا ساعیور را در اولین تجربهاش در فرهنگ و جامعهای دیگر موفق نشان دهند، گویی ساعیور سالها در میان جامعه اهل ترکیه برلین زندگی کرده و حالا برشی از این زندگی را به تصویر میکشد.
در فیلم از شعارهای معمول و کلیشههای ضدمذهب خبری نیست، برعکس با موقعیتهایی روبهرو هستیم که به شکلی درونیتر نقد و انتقادش را به محدودیتهای مذهبی و قوانین کهنه آن به تصویر میکشد.
تقابل مراد با امام یک تقابل لحظهای و از سر احساس نیست. در صحنههای مختلف احترام او به امام و تلاش برای رسیدن به یک راه حل را میبینیم، اما فیلم که وجود یک راه حل و رسیدن به نقطه تفاهم را در دو سوی ماجرا غیرممکن میبیند، رفته رفته تقابل دو نوع نگاه را برجستهتر میکند تا به صحنه شورش مراد و درگیری او با امام میرسیم.
فیلم در روایتش عجله ندارد. دوربین با فاصله میایستد و قرار نیست صحنههای اشکآور و موقعیتهای احساسی سطحی را ثبت کند، برعکس در حال نظاره وضعیت بغرنجی است که حاصل تقابل صدها سال نگاه بسته مذهبی است با زندگی مدرن و آزادیهای فردی.
در نتیجه باورهای مذهبی، که در تابلوها و وسایل و فضاهای فیلم حضور پررنگی دارد، از نوعی نماد و استعاره به دل شخصیتها نفوذ کرده و فضای خاصی را خلق میکند.
در این میان حضور دو زن از فرهنگی دیگر در فیلم (یکی لیلا همسر مراد و دیگری پیرزن همسایه با بازی ناستازیا کینسکی) جهان حساس زنانه را در برابر دیوارهای مردانه قرار میدهند: یکی لیلا که سرانجام علیه مراد میشورد و در صحنهای غریب ظرفها را میشکند (سکوتی که با صدای شکستن ظرفها شکسته میشود: نوعی استعاره از شکست درونی)، و دیگری زن همسایه که در ذهن بیمارش فرق گذشته و امروز را درک نمیکند، در کنار دیوار برلین از جداییها شکایت دارد و غم درونیاش را از پس چند دهه فریاد میزند.
در هر دو مورد به شکلی استعاری کاری از دست مراد برنمیآید و او تنها به یک نظارهگر بدل میشود.
فیلم اما در پایان هم باج نمیدهد؛ از یک نقاشی امروزی از یک موقعیت خلاف جریان به یک نقاشی کلاسیک میرسد که در آن یعقوب با خدا، یا نماینده خدا، کشتی میگیرد.
