یافتههای پژوهشی به سرپرستی دانشگاه بریستول نشان میدهد برخی پروانههای مناطق گرمسیری احتمالا در جریان تکامل، به سازوکاری شگفتانگیز برای کند کردن روند پیری، حفظ سلامت و افزایش طول عمر خود دست یافتهاند.
به گزارش پایگاه خبری «ساینسدیلی»، این پروانهها به سرده هلیکونیوس تعلق دارند و در جنگلهای بارانی آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی یافت میشوند.
پژوهشگران میگویند این حشرات از رکوردداران طول عمر در میان پروانهها به شمار میروند و میتوانند به الگویی مهم برای مطالعه فرآیندهای زیستی مرتبط با طول عمر و پیری تبدیل شوند.
ساینسدیلی نوشت بیشتر پروانهها پس از رسیدن به مرحله بلوغ، تنها چند هفته عمر میکنند، اما برخی گونههای هلیکونیوس بهطور متوسط حدود سه برابر بیشتر از نزدیکترین خویشاوندان خود زنده میمانند و عمر برخی از آنها حتی به حدود یک سال میرسد.
یکی از چشمگیرترین نمونهها مربوط به «هلیکونیوس هویتسونی» بوده که حداکثر طول عمر آن به ۳۴۸ روز رسیده است. در مقابل، گونهای نزدیک به آن با نام «دیونه جونو» تنها ۱۴ روز زنده مانده؛ اختلافی چشمگیر که نشاندهنده تفاوتی ۲۵ برابری در بیشینه طول عمر این دو گونه است.
به باور پژوهشگران، پروانههای هلیکونیوس در طول تکامل به سازوکاری ویژه برای افزایش طول عمر دست یافتهاند. این راهبرد میتواند سرنخهای ارزشمندی درباره چگونگی کند شدن روند پیری در طبیعت در اختیار دانشمندان قرار دهد.
حفظ توانمندیهای جسمانی همزمان با افزایش سن
ساینسدیلی در ادامه نوشت تیم تحقیق در همکاری با پژوهشگران موسسه تحقیقات استوایی اسمیتسونین در پاناما، به نتیجهای جالب توجه دست یافت: دستکم یک گونه از پروانههای هلیکونیوس، موسوم به «هلیکونیوس هکاله»، با وجود افزایش سن، کاهش محسوسی در تواناییهای جسمانی خود نشان نمیدهد.
برای سنجش عملکرد فیزیکی، پژوهشگران از آزمون قدرت چنگزدن استفاده کردند. نتایج نشان داد پروانههای مسن این گونه به اندازه افراد جوان توانمند هستند و نشانهای از افت عملکرد ناشی از پیری در آنها دیده نمیشود.
در مقابل، گونه نزدیک دیگری به نام «درایاس یولیا» که عمر کوتاهتری دارد، با بالا رفتن سن دچار کاهش قابل توجه در عملکرد فیزیکی میشود.
این یافتهها احتمال وجود سازوکارهایی را تقویت میکند که به برخی پروانههای هلیکونیوس امکان میدهد برخلاف اکثر حیوانات، از افت تواناییهای جسمانی ناشی از پیری در امان بمانند.
پژوهشگران برای رسیدن به این نتایج، دادههای بهدستآمده از خانههای پرورش پروانه، مطالعات «نشانگذاری، رهاسازی و بازصید» در طبیعت، و آزمایشهای کنترلشده در شرایط آزمایشگاهی را با یکدیگر ترکیب کردند.
بر اساس یافتهها، پروانههای هلیکونیوس بهطور مداوم از میانگین و حداکثر طول عمر بیشتری برخوردارند، نرخ پایه مرگومیر پایینتری دارند و روند پیری در آنها کندتر از گونههای خویشاوندی است که از گرده گل تغذیه نمیکنند.
تغذیه یا شاهکار تکامل؟
به گزارش ساینسدیلی، دانشمندان از مدتها پیش میدانستند پروانههای هلیکونیوس عمر بسیار طولانیتری نسبت به اکثر پروانهها دارند، اما علت آن تاکنون بهطور قطعی مشخص نشده است.
یکی از مهمترین فرضیهها بر توانایی نادر این پروانهها در تغذیه از گرده گل در دوران بلوغ متمرکز است.
برخلاف بیشتر گونههای پروانه که عمدتا از شهد گلها تغذیه میکنند، پروانههای هلیکونیوس قادرند از گرده گل بهعنوان منبع غذایی استفاده کنند.
برای بررسی این فرضیه، پژوهشگران گونه گردهخوار هلیکونیوس هکاله را با خویشاوند نزدیکش، درایاس یولیا، که از گرده گل تغذیه نمیکند، مقایسه کردند.
طبق یافتهها، هلیکونیوس هکاله برای مدت طولانیتری توده بدنی و عملکرد عضلانی خود را حفظ میکند و برخلاف درایاس یولیا، نشانههای معمول افت جسمانی ناشی از افزایش سن را بروز نمیدهد.
با این حال، مزیت طول عمر این پروانه تنها به تغذیه از گرده گل محدود نمیشود.
آزمایشها نشان دادند حتی پس از حذف گرده از رژیم غذایی هلیکونیوس هکاله، این گونه همچنان بهطور قابل توجهی بیشتر از درایاس یولیا عمر میکند.
این یافتهها حاکی از آن است که طول عمر استثنایی پروانههای هلیکونیوس حاصل ترکیبی از تغذیه ویژه و سازگاریهای تکاملی است.
جسیکا فولی، نویسنده اصلی این مقاله و پژوهشگر دانشکده علوم زیستی دانشگاه بریستول، در همین رابطه گفت این پروانهها به «الگویی بسیار امیدوارکننده» برای پژوهش در زمینه زیستشناسی پیری و عوامل موثر بر طول عمر تبدیل شدهاند و میتوانند به درک بهتر سازوکارهای افزایش عمر در جانوران کمک کنند.
یافتههای این تحقیق در شماره اخیر مجله «نیچر کامیونیکیشنز» منتشر شده است.
خبرگزاری رویترز سهشنبه دوم تیر گزارش داد مقامهای لبنانی تاکید کردهاند مذاکره رو در رو با اسرائیل تنها راه پایان دادن به جنگی است که از ۱۱ اسفند ۱۴۰۴ و به دنبال حمله آمریکا و اسرائیل به جمهوری اسلامی در ۹ اسفند آغاز شد؛ وقتی گروه مسلح حزبالله در حمایت از تهران به سوی اسرائیل آتش گشود که حملات هوایی و زمینی اسرائیل را به دنبال داشت. حملاتی که بیش از چهار هزار کشته در لبنان بر جا گذاشت.
چهار دور مذاکرات لبنان و اسرائیل تاکنون نتوانسته به آتشبسی پایدار منجر شود.
طولانیترین وقفه در درگیریها این هفته، پس از توافق جمهوری اسلامی و آمریکا بر سر تفاهمنامهای به دست آمد که توقف جنگ در همه جبههها، از جمله لبنان، را پیشبینی میکرد.
رویترز نوشت این توافق به حزبالله لبنان روحیه داد و ضربهای به دولت این کشور وارد کرد. دولتی که مقامهای ارشد آن، از جمله جوزف عون، رییسجمهوری، بارها هشدار داده بودند تهران نمیتواند از طرف لبنان مذاکره کند.
یک مقام لبنانی و دو مقام خارجی که روی پرونده لبنان کار میکنند، به رویترز گفتند توافق جمهوری اسلامی و آمریکا عملا موقعیت دولت لبنان را تضعیف کرده، آن را در ضعیفترین وضعیت خود قرار داده و فایده مذاکرات این هفته با اسرائیل را زیر سوال برده است.
مقام لبنانی نسبت به دستیابی به پیشرفت ملموس در این مذاکرات که قرار است سه روز ادامه یابد، ابراز تردید کرد.
او گفت: «در این گفتوگوها همچنان یک مشکل اساسی یعنی بیاعتمادی میان ما و اسرائیلیها وجود دارد. ما نمیتوانیم خواستههای آنها را برآورده کنیم و آنها هم همه خواستههای ما را رد میکنند.»
لبنان خواهان جدول زمانی خروج اسرائیل است
بیروت اعلام کرده یکی از اهداف اصلیاش در مذاکرات، تعیین تکلیف خروج نظامی اسرائیل از لبنان است، اما مقامهای ارشد اسرائیلی گفتهاند نیروهای این کشور به طور نامحدود در جنوب لبنان باقی خواهند ماند.
مقام لبنانی گفت بیروت در مذاکرات از اسرائیل خواهد خواست جدول زمانی «معقولی» برای خروج ارائه کند.
او گفت: «این تنها فرصتی است که برای ایجاد تحرک در این مذاکرات و در این کشمکش با ایران داریم.»
در مقابل، اسرائیل هدف از مذاکرات پیش رو را «خلع سلاح حزبالله و دستیابی به توافق صلح واقعی» با لبنان میداند. موضوعی که دیوید منسر، سخنگوی دولت اسرائیل، در آستانه آغاز دور تازه مذاکرات در یک نشست خبری مطرح کرد.
منسر گفت تنها مانع توافق با لبنان، حزبالله است.
او افزود: «به همین دلیل معتقدیم [حزبالله] باید خلع سلاح و منحل شود.»
دولت لبنان از سال گذشته با احتیاط در مسیر خلع سلاح حزبالله گام برداشته، اما از رویارویی مستقیم با این گروه پرهیز کرده است، زیرا نگران است چنین اقدامی به درگیری و جنگ داخلی منجر شود.
حزبالله خلع سلاح کامل را رد کرده و از دولت لبنان خواسته تا از مذاکرات مستقیم با اسرائیل خارج شود.
حزبالله روی تهران به عنوان مذاکرهکننده حساب میکند
کریم صفیالدین، پژوهشگر موسسه تحریر برای سیاست خاورمیانه در واشینگتن، به رویترز گفت این خطر وجود دارد که اسرائیل با توجه به خشم مقامهایش از توافق آمریکا و جمهوری اسلامی، در مذاکرات واشینگتن موضعی سختتر اتخاذ کند.
به گفته صفیالدین، هرچند آن توافق آرامشی نسبی برای لبنان به همراه آورده، اما در مواضع لبنان و اسرائیل «هیچ تغییر ساختاری» دیده نمیشود که نشان دهد میتوان در میز مذاکره به پیشرفت رسید.
عون، نخستین بار حدود سه ماه قبل پیشنهاد مذاکرات مستقیم را مطرح کرد، اما این گفتوگوها از دو ماه پیش، پس از آن که آمریکا آتشبسی اعلام کرد تا روندی دیپلماتیک میان طرفین ممکن شود، آغاز شد. روندی که واشینگتن گفته بود در نهایت به توافق صلح خواهد انجامید.
پس از آن، حملات هوایی اسرائیل به حومه جنوبی بیروت تا حد زیادی متوقف شد، اما درگیریهای شدید در جنوب لبنان ادامه یافت و نیروهای اسرائیلی به پیشروی در روستاهای لبنان ادامه دادند.
آمریکا حدود سه هفته قبل نیز ابتکار تازهای برای آتشبس اعلام کرد که بار دیگر بخشی از مذاکرات لبنان و اسرائیل بود، اما این طرح به توقف آتش از سوی حزبالله مشروط شد و این گروه آن را رد کرد.
حزبالله انتظار دارد حکومت ایران در جریان مذاکرات خود با آمریکا بر سر توافق نهایی، خواستار خروج اسرائیل از لبنان شود و میگوید دولت لبنان باید به جای مذاکرات مستقیم خود، روی همین مسیر حساب کند.
نخستین دور مذاکرات تهران و واشینگتن در سوئیس به تفاهم بر سر نقشه راهی برای دستیابی به توافق نهایی ظرف ۶۰ روز انجامید.
قطر و پاکستان بهعنوان میانجی گفتوگوها از «پیشرفتهای امیدوارکننده» خبر دادند.
جیدی ونس، معاون رییسجمهوری آمریکا، نیز اعلام کرد «بستر مناسبی» برای پیشبرد مذاکرات به وجود آمده و جمهوری اسلامی پذیرفته است بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی فعالیت خود را در ایران از سر بگیرند.
همزمان، واشینگتن یک معافیت موقت ۶۰ روزه صادر کرد که بر اساس آن، صادرات نفت و فرآوردههای پتروشیمی ایران تا ۳۰ مرداد مجاز خواهد بود.
در این مذاکرات همچنین طرح ایجاد یک «سازوکار تنشزدایی» در لبنان برای جلوگیری از آغاز مجدد درگیریها میان حزبالله و اسرائیل مورد بررسی قرار گرفت.
در سوی دیگر، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر، یسرائیل کاتز، وزیر دفاع و ایال زمیر، رییس ستاد کل ارتش اسرائیل، در بیانیهای مشترک اعلام کردند ارتش این کشور به اقدام برای «خنثی کردن» تهدیدها علیه سربازان و شهروندان اسرائیلی، نابود کردن زیرساختهای گروههای مسلح و حفظ منطقه امنیتی در جنوب لبنان ادامه خواهد داد.
آنها گفتند امنیت شهروندان اسرائیلی و نیروهای ارتش این کشور، «بدون هیچگونه مصالحهای»، همچنان اصل راهنمای ایشان باقی خواهد ماند.
این در حالی است که شورای سردبیری اورشلیمپست سهشنبه دوم تیر در سرمقاله خود، غیبت اسرائیل در روند مذاکرات را نگرانکننده خواند و نوشت دیپلماسی با تهران تنها زمانی سودمند است که به مهار تهدیدها، تضعیف جمهوری اسلامی یا ایجاد فرصت به نفع غرب منجر شود.
با این حال، مذاکرات سوئیس ممکن است در عمل به تهران زمان، منابع مالی، مشروعیت و فرصت نقشآفرینی در مدیریت بحرانهایی بدهد که خود در ایجاد آنها نقش داشته است.
اورشلیمپست افزود حکومت ایران در حالی فرصتی برای تنفس در سایه کاهش فشار تحریمها پیدا کرده که گروههای نیابتیاش همچنان مسلح هستند. علاوه بر این، تهران توانسته تنگه هرمز را به اهرم فشاری در مذاکرات تبدیل کند و وضعیت لبنان را نیز به بخشی از یک توافق گستردهتر با واشینگتن گره بزند.
در ادامه این مقاله آمده است: «سازوکار کاهش تنش در لبنان شاید موضوعی فنی به نظر برسد، اما در واقعیت میتواند به یک تله دیپلماتیک تبدیل شود. اسرائیل نمیتواند اجازه دهد آزادی عملش در برابر حزبالله از طریق فرآیندی کنترل شود که ایران به آن شکل داده است.»
پیشتر پایگاه خبری اکسیوس به نقل از دو منبع اسرائیلی گزارش داد دولت اسرائیل بیم آن دارد که ایالات متحده در مذاکرات اخیر با تهران، عملا به نفوذ جمهوری اسلامی در لبنان مشروعیت بخشد و آزادی عمل اسرائیل در این کشور را محدود کند.
بر اساس این گزارش، اگرچه نتانیاهو همچنان نگران ابعاد هستهای گفتوگوهای تهران و واشینگتن است، اما در حال حاضر دغدغه اصلی او به مساله لبنان معطوف شده است.
تردیدها درباره پایبندی تهران به تعهداتش
شورای سردبیری اورشلیمپست در ادامه، وعده ونس درباره موافقت جمهوری اسلامی با ازسرگیری فعالیت بازرسان آژانس را مورد تردید قرار داد و نوشت موضع تهران در این خصوص به اندازه اظهارات معاون رییسجمهوری آمریکا اطمینانبخش نیست.
در این مقاله آمده است: «اسرائیل پیشتر چنین الگویی را دیده است. ایران متن موجود را میپذیرد و غرب این را نشانه حرکت رو به جلو تلقی میکند، اما بازرسان با دسترسیهای محدود، با تاخیر یا مناقشه روبهرو میشوند. تهران هسته اصلی برنامه [هستهای] را حفظ میکند، بر سر تعاریف چانهزنی میکند و از هر ماهی که به دست میآورد، برای بهبود موقعیت خود بهره میبرد.»
اورشلیمپست افزود معافیت موقت نفتی دولت دونالد ترامپ از دید جمهوری اسلامی و گروههای همسو با آن، از جمله حزبالله و حماس، نشانهای از کارآمدی فشارهای تهران و تداوم نفوذ منطقهای آن تلقی میشود.
به باور آنها، این اقدام نشان میدهد با وجود ضربات نظامی اخیر، جمهوری اسلامی همچنان قادر است به فرصتهای اقتصادی دسترسی داشته باشد.
اورشلیمپست تاکید کرد هرگونه توافق جدی با تهران باید شامل بازرسیهای سرزده، پیامدهای فوری در صورت نقض تعهدات، محدودیت بر توانمندیهای موشکی و پهپادی، محدودیت در تامین مالی نیروهای نیابتی و همچنین درک روشن این موضوع باشد که اسرائیل حق دفاع از خود را محفوظ میدارد.
در پایان این مقاله آمده است: «هر چیزی کمتر از این، ایران را قدرتمندتر از آنچه باید باشد و اسرائیل را آسیبپذیرتر از آنچه میتواند بپذیرد، باقی خواهد گذاشت.»
پایگاه خبری واینت پیشتر نوشت ترامپ با راهبرد «چماق و هویج» بهدنبال پاسخ به انتقادات از توافق اخیر با جمهوری اسلامی است.
رییسجمهوری آمریکا همچنین گفت استارمر بهدلیل مواضعش درباره مهاجرت و انرژی «به خودش آسیب بسیار بسیار جدی زده است»، هرچند او را «مردی بسیار خوب» و «تا حدی دوست من» توصیف کرد.
ترامپ این اظهارات را در کاخ سفید و پس از آن بیان کرد که استارمر از رهبری حزب کارگر کنارهگیری کرد؛ اقدامی که پس از اذعان او به از دست دادن حمایت نمایندگان حزبش و در حالی صورت گرفت که اندی برنهام، شهردار سابق منچستر بزرگ و نماینده تازهوارد پارلمان، در انتظار جانشینی او قرار دارد.
ترامپ پس از آنکه استارمر با استفاده آمریکا از پایگاههای نظامی بریتانیا برای اجرای عملیات بمباران علیه جمهوری اسلامی مخالفت کرد، به شدت از او انتقاد کرده بود؛ هرچند بعدا مجوز محدودی برای حملات دفاعی صادر شد.
روابط دو کشور همچنین بر سر تنشهای بعدی در تنگه هرمز بیشتر آسیب دید؛ جایی که واشینگتن واکنش بریتانیا و دیگر متحدانش به بحران خلیج فارس را مورد انتقاد قرار داد و گفت کشورهای دیگر بیش از آمریکا به این آبراه راهبردی نیاز دارند.
انتقاد از ماموریت دریایی اروپا
کاخ سفید همچنین با بیاعتنایی به طرح مشترک بریتانیا و فرانسه برای ایجاد یک ماموریت دفاعی بهمنظور تضمین عبور امن کشتیها از این آبراه پس از پایان درگیریها نگاه کرده است.
این بحران تنها به تنشهای موجود بر سر ناتو دامن زد؛ بهطوری که ترامپ بارها گفته است آمریکا سالها بار دفاع از سایر کشورها را بر دوش کشیده است اما ناتو در مقابل در جنگ ایران، دست به هیچ اقدامی نزد.
پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، هفته گذشته در نشست ناتو از بازنگری در استقرار نیروهای آمریکایی در اروپا خبر داد و از اعضایی انتقاد کرد که «هنوز مسیر معتبری برای انجام تعهدات مالی خود ارائه نکردهاند.»
او به همتایان خود گفت برخی از بزرگترین اقتصادهای ناتو همچنان «فکر میکنند دوران سواری رایگان ادامه دارد.»
اختلاف بر سر هزینههای دفاعی بریتانیا نیز باعث شد جان هیلی اخیرا از سمت وزیر دفاع استعفا کند؛ موضوعی که فشار بر نخستوزیر را بیش از پیش افزایش داد.
«وقتی پیروز شدیم به ما کمک میکنید؟»
ترامپ در دفتر بیضیشکل کاخ سفید، پیش از دیدار این هفته با مارک روته، دبیرکل ناتو، گفت: «ما عضو بزرگی برای ناتو بودهایم. در بسیاری جهات عضو غالب ناتو بودهایم. طی سالها تریلیونها دلار، نه میلیاردها دلار، بلکه تریلیونها دلار برای حفاظت از اروپا پرداخت کردهایم.»
او در اشاره به جنگ ایران افزود: «ما اصلاً به هیچ کمکی نیاز نداشتیم. بیشتر از روی کنجکاوی بود. به پیت [هگست] گفتم ببینیم آیا واقعا حاضر میشوند بیایند یا نه. از آنها خواستیم بیایند، اما برای ما نیامدند.»
ترامپ ادامه داد: «ضمنا استارمر هم آنجا نبود، و میدانید چیست؟ مردم بریتانیا از این موضوع خوششان نیامد.»
او گفت: «استارمر گفت نه. حتی بدتر از نه گفت. او گفت وقتی شما پیروز شدید، ما خواهیم آمد. من گفتم ما وقتی پیروز شدیم دیگر به شما احتیاج نداریم.»
ترامپ افزود: «این وینستون چرچیلی نبود که با او طرف بودیم. بعد از اینکه پیروز شدیم میخواستند بیایند و به ما کمک کنند.»
او همچنین گفت آلمان و ایتالیا در جریان جنگ ایران «بسیار بد» عمل کردند و یادآور شد که با رهبران هر دو کشور نیز اختلافات علنی داشته است.
تهدید ضمنی به کاهش حمایت آمریکا
ترامپ گفت: «مبالغی که ما برای ناتو خرج میکنیم دیوانهکننده است و آنها برای ما حاضر نشدند کاری انجام دهند.»
او با اشاره به اینکه آمریکا «صدها میلیارد دلار» برای محافظت از اعضای ناتو، عمدتا در برابر روسیه هزینه میکند، تلویحا هشدار داد که ممکن است در آینده از متحدان خود حمایت نکند.
ترامپ گفت: «ما این همه پول خرج میکنیم و بعد وقتی شاید در یک موضوع کوچک به کمک نیاز داریم که موضوع بزرگی نیست، مساله اصلی نیست و موضوعی جزئی است، آنها میگویند نه، ترجیح میدهیم کمک نکنیم.»
او افزود: «حرف احمقانهای است، چون اگر بخواهیم ما هم میتوانیم همین را به آنها بگوییم، و شاید هم بگوییم.»
حمله دوباره به سیاستهای استارمر
ترامپ همچنین بار دیگر از سیاستهای مهاجرتی و انرژی نخستوزیر مستعفی بریتانیا انتقاد کرد.
او بارها از بریتانیا خواسته است به جای تکیه بر «آسیابهای بادی»، بهرهبرداری از نفت دریای شمال را افزایش دهد.
ترامپ گفت: «فکر میکنم او مردی دوستداشتنی است، اما به او گفتم داری در حوزه انرژی واقعا خرابکاری میکنی. همه جا پر از توربین بادی شده است. در همین حال نفت دریای شمال را دارید اما اجازه حفاری نمیدهید.»
او ادامه داد: «این یکی از بزرگترین میادین نفتی جهان است.»
ترامپ گفت: «میدانید بریتانیا بخش بزرگی از انرژی خود را از کجا میخرد؟ از نروژ. میدانید نفت نروژ از کجا میآید؟ از دریای شمال.»
او افزود: «بریتانیا بخش بسیار بهتری از دریای شمال را در اختیار دارد اما بهدلایل زیستمحیطی نمیخواهند از آن استفاده کنند.»
ترامپ سپس گفت: «او مرد بسیار خوبی است، تا حدی دوست من است. اما در موضوع ناتو با ما خوب رفتار نکرد، درست است پیت؟»
رییسجمهوری آمریکا در اشاره به مخالفت اولیه استارمر با استفاده آمریکا از پایگاههای بریتانیا گفت: «این تصمیم بدی بود که به او آسیب جدی زد.»
او در پایان افزود: «برایش آرزوی موفقیت میکنم، اما دو مشکل دارد؛ انرژی و مهاجرت، و البته جرم و جنایت.»
در این مقاله که دوشنبه اول تیر منتشر شد، آمده است: «مرگ آنها اثباتکننده بیفایده بودن دیپلماسی یا توجیهکننده جنگی بیپایان نیست، اما نشان میدهد میان توصیف کاخ سفید از تفاهمنامه اخیر با ایران و تهدیدی که اسرائیل همچنان در مرزهای شمالیاش با آن مواجه است، شکاف قابل توجهی وجود دارد.»
اورشلیمپست «جاهطلبی» تحرکات دیپلماتیک اخیر را «قابل درک» دانست و افزود پس از ماهها درگیری در منطقه، دولتها علاقهمندند مانع از تشدید تنشها شوند، از غیرنظامیان محافظت کنند و کشتیرانی تجاری را در تنگه هرمز به حالت عادی بازگردانند.
این روزنامه در عین حال هشدار داد هرگونه توافقی که در عمل اسرائیل را پیش از کاهش ملموس تهدید حزبالله، به توقف عملیات نظامی علیه این گروه نیابتی جمهوری اسلامی ملزم کند، بهطور کامل نیازهای امنیتی اسرائیل را در نظر نمیگیرد.
۲۹ خرداد، حزبالله یک تانک اسرائیلی را در روستای کفر تبنیت در جنوب لبنان هدف قرار داد که به کشته شدن چهار نظامی از جمله یک فرمانده گردان انجامید.
در روزهای اخیر و پس از توافق تهران و واشینگتن، گزارشها از افزایش اختلافنظر میان کاخ سفید و دولت اسرائیل حکایت دارند.
آمریکا و حکومت ایران ۲۵ خرداد از دستیابی به تفاهمی برای پایان جنگ خبر دادند. این یادداشت تفاهم ۲۸ خرداد به امضای دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده و مسعود پزشکیان، رییس دولت جمهوری اسلامی، رسید.
بر اساس این سند، یک دوره ۶۰ روزه برای گفتوگوهای تخصصی در نظر گرفته شده است. مذاکراتی که قرار است بر موضوعات حساسی همچون سرنوشت ذخایر اورانیوم غنیشده حکومت ایران و چگونگی رفع تحریمها تمرکز داشته باشد.
سازوکاری برای خلع سلاح حزبالله مشخص نشده است
شورای سردبیری اورشلیمپست در ادامه نوشت اسرائیل و حزبالله طرف یادداشت تفاهم اخیر نیستند و حضور ارتش اسرائیل در جنوب لبنان «نه یک ترجیح نظری یا تاکتیک مذاکره»، بلکه بازتابدهنده این ارزیابی است که امنیت مناطق شمالی را نمیتوان «صرفا با وعده» تامین کرد.
بر اساس این مقاله، تفاهمنامه اخیر سازوکار مشخصی برای خلع سلاح حزبالله یا جلوگیری از بازسازی توان نظامی آن ندارد و همچنین تضمینی ارائه نمیدهد که حملات علیه مناطق شمالی اسرائیل پس از برقراری آتشبس از سر گرفته نشود.
به گزارش اورشلیمپست، ترامپ تفاهم با تهران را بهعنوان یک «راهحل جامع» معرفی کرده و گفته «این توافق بزرگ» صلح و امنیت را برای کل منطقه به ارمغان خواهد آورد و به همین دلیل، ایالات متحده انتظار دارد آتشبس در «تمام جبههها» از جمله لبنان و اسرائیل برقرار شود.
ترامپ همچنین بارها از کاهش چشمگیر توان نظامی جمهوری اسلامی در پی جنگ اخیر خبر داده و تاکید کرده در دوره ۶۰ روزه آتشبس، تنگه هرمز بدون هیچگونه عوارضی باز خواهد بود.
اورشلیمپست افزود اولویتهای واشینگتن بر مهار گسترش دامنه درگیریها، بازگشایی یک گذرگاه راهبردی و «ادعای موفقیت دیپلماتیک» متمرکز است، اما این اولویتها با دغدغه اصلی اسرائیل درباره باقی ماندن تهدید حزبالله فاصله دارند.
در بند نخست تفاهمنامه آمده است ایالات متحده و جمهوری اسلامی و متحدان آنها در جنگ جاری پایان فوری و دائمی عملیات نظامی در تمامی جبههها، از جمله لبنان، را اعلام میکنند و متعهد میشوند دست به اقدام نظامی علیه یکدیگر نزنند و تمامیت ارضی و حاکمیت لبنان را تضمین کنند.
با این حال، مقامهای اسرائیلی در روزهای گذشته بارها تاکید کردهاند نیروهای این کشور از منطقه حائل در جنوب لبنان عقبنشینی نخواهند کرد.
توافق جامع امنیتی یا دیپلماسی ناتمام؟
شورای سردبیری اورشلیمپست نوشت تفاهم اخیر صرفا چارچوبی برای ادامه مذاکرات است و نمیتوان آن را یک توافق صلح نهایی تلقی کرد.
بر پایه این مطلب، جمهوری اسلامی با اجرایی شدن یادداشت تفاهم بلافاصله از برخی مزایا برخوردار میشود، در حالی که اجرای بخشی از تعهدات مهم تهران به مذاکرات و توافقهای بعدی موکول شده است.
همچنین پرونده هستهای در متن این تفاهم در اولویتهای بعدی قرار گرفته و تنها پس از مفاد مربوط به توقف درگیریهای نظامی و موضوعات اقتصادی به آن پرداخته شده است.
اورشلیمپست با استناد به صحبتهای اخیر مارک لوین، تحلیلگر سیاسی محافظهکار، افزود اسرائیل نباید مسیر دیپلماسی را کنار بگذارد یا منافع واشینگتن را نادیده بگیرد، اما باید تاکید کند که موفقیت هر توافق بلندمدت در گرو جلوگیری از حملات مجدد حزبالله، احیای توان این گروه و بازگشت تهدیدات علیه شمال اسرائیل است.
به نوشته این روزنامه، این امر مستلزم آن است که هرگونه توقف بلندمدت عملیات نظامی به شروط امنیتی مشخص و قابل راستیآزمایی گره بخورد؛ از جمله برچیده شدن زیرساختهای نظامی حزبالله از مناطق مرزی، ایجاد سازوکارهای نظارتی موثر، تعیین پیامدهای روشن برای نقض توافق و حفظ حق اسرائیل برای واکنش در صورت بروز تهدیدات قریبالوقوع.
اورشلیمپست در پایان تاکید کرد: «توافقی که امنیت مسیرهای کشتیرانی را تضمین کند، اما دست اسرائیل را در برابر حزبالله مسلح ببندد، هنوز یک توافق جامع امنیتی منطقهای نیست، بلکه دیپلماسی ناتمام است.»
پیشتر پایگاه خبری واینت نوشت ترامپ با راهبرد «چماق و هویج» بهدنبال پاسخ به انتقادات از توافق اخیر با جمهوری اسلامی است.
