هیات مذاکرهکننده جمهوری اسلامی از اقامتگاه بورگناشتوک را ترک کرد
تصاویر منتشرشده در خبرگزاری رویترز نشان میدهد کاروان هیات مذاکرهکننده جمهوری اسلامی صبح دوشنبه یکم تیر از اقامتگاه بورگناشتوک در سوئیس خارج شد.
اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی، اعلام کرد که پس از پایان «نخستین نشست کمیته عالی» میان آمریکا و جمهوری اسلامی، بخشی از هیات نمایندگی جمهوری اسلامی، از جمله محمدباقر قالیباف، به تهران بازگشتند.
به گفته بقائی، بخشی از تیم مذاکرهکننده که مسئول گفتوگوهای فنی است، در سوئیس مانده است.
او افزود مذاکرات فنی از دوشنبه آغاز شده و کاظم غریبآبادی، معاون حقوقی و بینالمللی وزیر خارجه، ریاست هیات جمهوری اسلامی در این گفتوگوها را بر عهده دارد.
صبح دوشنبه، رسانههای بلژیک بهوضوح ناامیدی خود را بازتاب دادند. روزنامه فلامانزبان هت لایسته نیوز (Het Laatste Nieuws) در صفحه اول خود از واژه «شرمآور» استفاده کرد و نوشت: «شیاطین سرخ ما را ناامید کردند. روملو لوکاکو که فیکس بازی میکرد، بهوضوح فاقد آمادگی و ریتم لازم بود و نتوانست موقعیتهایش را به گل تبدیل کند. بازی در برخی لحظات، بهشدت شبیه به یک فوتبال مضطرب و دستپاچه بود».
روزنامه هت نیوزبلاد (Het Nieuwsblad) نیز با تیتر «یک ناامیدی دیگر» به استقبال این بازی رفت. این روزنامه عملکرد شیاطین سرخ را «بد» توصیف کرد و نوشت: «تعداد زیادی از بازیکنان، بهویژه مهرههای کلیدی مانند دیبروینه و تیلمانس، بار دیگر پایینتر از سطح خود ظاهر شدند.
مونیه با آن همه تجربه نیز بیش از حد کمفروغ بود. لوکاکو هنوز از نظر بدنی آماده نیست و هیچ تضمینی وجود ندارد که در طول این جام جهانی آماده شود».
روزنامه فرانسوی اکیپ، بهطور ویژه بر عملکرد روملو لوکاکو که در نوک پیکان خط حمله فیکس بود، تمرکز کرد و نوشت: «او نتوانست تاثیری در بازی بگذارد؛ موضوعی که این ایده را تقویت میکند که او تنها زمانی میتواند موثر باشد که به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شود».
این روزنامه همچنین به عملکرد کوین دیبروینه اشاره کرد که «پایینتر از حد خود» بود: «بلژیک بیبرنامه و ناکارآمد بود و این بزرگترین انتقادی است که میتوان به تیمی وارد کرد که اسیر احساسات خود شد و اعتمادبهنفس بیش از حد و کاذبی به تنوع تاکتیکهای هجومیاش داشت».
روزنامه گاردین هم بلژیک را تیمی «بدون زهر» توصیف کرد و نوشت: «بلژیک همچنان به ناامید کردن ادامه میدهد، در حالی که ایران در خط دفاعی عالی ظاهر شد».
روزنامه گاتزتا دلو اسپورت ایتالیا نیز نوشت که بلژیکیها با یک دیوار روبرو شدند. ایتالیاییها همچنین به تمجید از عملکرد تیبو کورتوا پرداختند.
در نهایت، روزنامه اسپانیایی مارکا اینگونه نتیجهگیری کرد: «تیبو کورتوا، بلژیک را از یک فاجعه نجات داد».
استارمر دوشنبه اول تیر ماه گفت: «از کمیته اجرایی ملی حزب کارگر خواهم خواست جدول زمانیای تعیین کند؛ بهطوری که نامزدها از ۹ ژوییه (۱۸ تیر) ثبتنام را آغاز کنند و روند تا تعطیلات تابستانی تکمیل شود.»
به این ترتیب، به گفته او این روند تضمین میکند در صورت برگزاری رقابت، رهبر جدید پیش از شروع کار پارلمان در ماه سپتامبر، در جای خود باشد.
انتظار میرفت استارمر امروز جدول زمانی خروج خود از نخستوزیری را اعلام و زمینه را برای انتقال قدرت به اندی برنهام، رقیبش، فراهم کند.
این اقدام راه را برای بر سر کار آمدن هفتمین نخستوزیر در بریتانیا در طول یک دهه گذشته، هموار خواهد کرد.
استارمر کمتر از دو سال پس از آن که با پیروزی قاطع در انتخابات وعده پایان دادن به آشفتگی سیاسی در بریتانیا را داد، از قدرت خارج میشود.
خبرگزاری رویترز به نقل از یک منبع نوشت نخستوزیر آخر هفته (شنبه و یکشنبه ۳۰ و ۳۱ خرداد) را صرف بررسی این موضوع کرد که آیا باید کنار برود یا در رقابت رهبری حزب کارگر مبارزه کند.
تهدید علیه جایگاه استارمر که ماهها در حال شکلگیری بود، ۲۹ خرداد بهطور چشمگیری شدت گرفت؛ زمانی که اندی برنهام، شهردار منچستر، در انتخابات پارلمانی پیروزی قاطعی به دست آورد و برای بازگشت به وستمینستر موفق شد نامزد حزب اصلاح بریتانیا (ریفرم) به رهبری نایجل فاراژ را شکست دهد. حزبی که بیش از یک سال است در نظرسنجیهای سراسری پیشتاز بوده است.
این پیروزی به نمایندگان حزب کارگر امید داد که برنهام، سیاستمدار باسابقه که به مهارتهای ارتباطی خود مشهور است، بتواند وضعیت حزبی را که در دوران رهبری استارمر بخشی از حمایت عمومی خود را از دست داده، متحول کند.
اما تغییر رهبری که بسیاری آن را محتمل میدانند، بدون خطر نیست.
برنهام تاکنون فراتر از تاکید بر نیاز کشور به تغییرات بنیادین و کاهش هزینههای زندگی، دیدگاه خود را درباره سیاست خارجی، اقتصاد و دفاع بهطور روشن بیان نکرده است.
او نیز مانند استارمر ممکن است دریابد که فضای مانور چندانی ندارد. برنهام از یک سو با سرمایهگذاران بازار اوراق قرضه روبهروست که با هرگونه استقراض بیشتر مخالفاند و از سوی دیگر با رایدهندگانی خشمگین مواجه است که معتقدند کشور بهدرستی اداره نمیشود.
بریتانیا هماکنون به دلیل بدهی بالا، هزینههای سنگین بهره، سالها رشد اقتصادی ضعیف، دشواری در کاهش هزینههای عمومی و نیاز به سرمایهگذاری در حوزههایی مانند دفاع، بالاترین هزینه استقراض را در میان کشورهای عضو گروه هفت دارد.
اقتصاددانهای سیتیبانک معتقدند: «از نظر ما، دولت برنهام با وضعیت مالی شکننده روبهرو خواهد شد و ابزارهای اندکی برای ایجاد تغییرات معنادار در اختیار خواهد داشت.»
استارمر ۲۹ خرداد گفته بود در هر رقابت رسمی برای رهبری حزب کارگر که با هدف جایگزینی او برگزار شود شرکت خواهد کرد، اما به نظر میرسد این موضع در طول آخر هفته (شنبه و یکشنبه) تغییر کرده باشد.
این میزان جابهجایی در نخستوزیری - که بالاترین سطح در بریتانیا طی نزدیک به دو قرن گذشته است - نشاندهنده دشواری حفظ حمایت رایدهندگانی است که از ناکامیهای پیاپی دولتها در بهبود سطح زندگی، ارتقای خدمات عمومی و مقابله با مهاجرت غیرقانونی، خشمگین هستند.
