شبکه سیانان در گزارشی مفصل به شرح وقایعی پرداخته که به امضای اعلامنشده یادداشت تفاهم واشینگتن و تهران از سوی دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، در کاخ ورسای در پاریس پرداخته و نوشته است او هم امانوئل مکرون، رییسجمهوری فرانسه و هم حتی دستیاران خود را غافلگیر کرد.
سیانان، در گزارش خود از تمایل ترامپ برای رسیدن به توافق با جمهوری اسلامی بهعنوان «شتاب دیوانهوار» یاد کرده و افزوده دونالد ترامپ عصر چهارشنبه، درست زمانی که برای صرف شام در کاخ ورسای آماده میشد، با درخواستی ناگهانی هم میزبان خود، امانوئل مکرون، و هم برخی از دستیاران خودش را غافلگیر کرد: او میخواست توافقش با جمهوری اسلامی را همانجا و همان لحظه امضا کند.
بهنوشته سیانان، دیپلمات ارشد ترامپ در مسیر حرکت به سوی کاخ مطلع شده بود که متن توافق نهایی شده است اما از قبل مراسم امضایی برای دو روز بعد در اقامتگاهی فوقالعاده اختصاصی در دامنه کوههای مشرف به دریاچه لوسرن برنامهریزی شده بود. جیدی ونس، معاون رییسجمهوری و مذاکرهکننده ارشد آمریکایی این توافق، قرار بود برای امضای یادداشت تفاهم و آغاز دور بعدی مذاکرات فنی با جمهوری اسلامی راهی سوئیس شود.
با وجود این، ترامپ مصر بود که توافق فورا اجرایی شود. او اصرار داشت همان شب آن را امضا کند. بهگفته مقامهایی که از جزئیات ماجرا اطلاع دارند، مکرون به آنها گفت که میتواند به سرعت این کار را هماهنگ کند.
سیانان افزوده در حالی که دو رییسجمهوری در تالار آینههای ورسای قدم میزدند و سقفهای نقاشیشدهای را که شکوه دوران آغازین سلطنت لویی چهاردهم را به تصویر میکشید تماشا میکردند، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، همراه با وزیر امور خارجه فرانسه به دنبال چاپگری بودند تا متن توافق را چاپ کنند.
بهنوشته سیانان، در این شرایط اگر کسی درباره پیشینه شوم ورسای بهعنوان محل امضای توافقهای صلح، بهویژه توافقی که به جنگ جهانی اول پایان داد اما زمینهساز جنگی دیگر شد نگرانی داشت، آن را مطرح نکرد.
با آنکه دونالد ترامپ و مسعود پزشکیان سرانجام چهارشنبه شب متن یادداشت تفاهم را امضا کردند، اما در نهایت مراسم روز جمعه در لوسرن هرگز برگزار نشد. ونس پس از آنکه جمهوری اسلامی در پی تشدید خشونتها میان اسرائیل و حزبالله در لبنان از حضور در نشست انصراف داد، سفر خود را به تعویق انداخت. دو طرفها تا صبح جمعه بر سر تمدید آتشبس توافق کرده بودند. با این حال، توافقی که تنها چند روز از امضای آن میگذشت، شکنندهتر از هر زمان دیگری به نظر میرسید.
سیانان در گزارش خود تاکید کرده که ترامپ و ونس دلایل زیادی دارند که بخواهند هرچه سریعتر وارد مرحله بعدی توافق شوند؛ مرحلهای که هدف آن تثبیت تعهدات جمهوری اسلامی برای محدود کردن برنامه هستهایاش است. هر دو نفر حتی از سوی بخشی از حامیان خود با انتقادهای تند و بیامان مواجه شدهاند؛ کسانی که این توافق را نوعی عقبنشینی میدانند که به تهران امتیاز میدهد اما در مقابل دستاورد چندانی به دست نمیآورد.
برای نمونه، راجر ویکر، رییس کمیته نیروهای مسلح سنا، پنجشنبه گفت صندوق بازسازی ۳۰۰ میلیارد دلاری که در بند ششم این یادداشت آمده، باعث میشود پرداختهای توافق هستهای دوران اوباما با ایران «در مقایسه ناچیز به نظر برسد».
ترامپ در واکنش، موضعی تدافعی اتخاذ کرده و اصرار دارد که این برتری نظامی آمریکا بود که جمهوری اسلامی را پای میز مذاکره کشاند.
او جمعه در شبکههای اجتماعی نوشت: «ما از روی استیصال مذاکره نکردیم؛ ایران این کار را کرد. آنها تمام شدهاند!»
ترامپ افزود: «این ۶۰ روز را طی خواهیم کرد. آنها هیچ پولی دریافت نمیکنند، حتی ده سنت.»
با این حال، پس از ماهها جنگ، یادداشت تفاهم ۱۴ مادهای بهوضوح برای رییسجمهوری که مدتها بود خواهان پایان درگیری بود، نوعی آسودگی خاطر به همراه آورد. مشاوران به او هشدار داده بودند که ذخایر جهانی نفت در حال کاهش است. نگرانی جمهوریخواهان درباره انتخابات میاندورهای پیش رو نیز به اوج رسیده بود.
ترامپ خود این هفته اذعان کرد که نگرانیهای اقتصادی او را به سمت امضای توافق سوق داده است. او به خبرنگاران گفت نگران بوده که با هربرت هوور، رییسجمهوری آمریکا که در زمان او سقوط بازاری رخ داد که به رکود بزرگ انجامید، مقایسه شود.
او چهارشنبه در هتل رویال شهر اویان-له-بن، هنگام پایان اجلاس گروه هفت، گفت: «نمیخواستم شاهد یک فاجعه اقتصادی باشم.»
چند ساعت بعد، اندکی پس از ساعت ۱۱ شب، ترامپ در گالری پایینی کاخ ورسای نشسته بود و با ماژیک شارپی خود توافق را روی یک میز بلند ضیافت امضا میکرد؛ در حالی که صدای برخورد بشقابها و لیوانها در پسزمینه شنیده میشد.
او به همراهانش، که شامل غولهای والاستریت و رییس بزرگترین مجموعه کالاهای لوکس فرانسه بودند، گفت: «این کار آسان نبود، این را به شما میگویم.»
سپس یادداشت تفاهم را بالا گرفت تا امضای خود را به آنها نشان دهد.
مکرون در پاسخ گفت: «آفرین.»
سپس یکی از حاضران از سند عکس گرفت تا آن را برای حکومت ایران ارسال کند.
روند آشفته
بهنوشته سیانان این امضای ناگهانی، نقطه پایان تلاشی دیوانهوار برای نهایی کردن توافق بود؛ تلاشی که مملو از پیچوخمها و نزدیک شدنهای مکرر به شکست بود. در برخی مقاطع، کل فرآیند حالتی آشفته پیدا کرده بود؛ وضعیتی که اغلب خود ترامپ در ایجاد آن نقش داشت. او هفتهها میان این دو موضع در نوسان بود که از نزدیک بودن توافق سخن بگوید یا تهدید کند در صورت تسلیم نشدن جمهوری اسلامی و پذیرش خطوط قرمز آمریکا، عملیات نظامی را از سر خواهد گرفت.
حتی پس از دستیابی به یادداشت تفاهم، متن واقعی آن برای چند روز از دید عموم پنهان ماند؛ بخشی از این تاخیر به این دلیل بود که میانجیهای پاکستانی به مقامهای آمریکایی گفته بودند مقامهای جمهوری اسلامی بهدلایل داخلی خود ترجیح میدهند انتشار متن به تعویق بیفتد؛ موضوعی که ونس نیز به آن اشاره کرده است.
زمانی که سرانجام متن منتشر شد، آن هم تنها از طریق قرائت آن از سوی یک مقام ارشد آمریکایی برای خبرنگاران، مقامها از «توافقهای مبتنی بر شرافت» سخن گفتند؛ توافقهایی که در متن رسمی وجود نداشتند اما بازتابدهنده تفاهمهای پشتپردهای بودند که بهگفته آنها باعث شده بود به توافق اعتماد پیدا کنند.
ونس که هدایت مذاکرات را بر عهده داشته است، پنجشنبه به خبرنگاران گفت برخی از این توافقهای جانبی به صورت مکتوب ثبت شدهاند.
او اما سپس افزود: «یادداشت تفاهم، توافقهای مبتنی بر شرافت، توافق نهایی؛ کلمات اهمیتی ندارند، خانمها و آقایان. آنچه اهمیت دارد راستیآزمایی است.»
بهگفته یکی از منابع آگاه از محتوای توضیحاتی که مقامهای ترامپ به رهبران کنگره ارائه کردهاند، مذاکرهکنندگان آمریکایی یادداشت تفاهم را بدون انتظار برای تایید رسمی جزییات بیشتر توسط رهبران جمهوری اسلامی منتشر کردند، زیرا نمیخواستند مرحله بعدی مذاکرات به تاخیر بیفتد. دریافت تایید رسمی تهران برای آن پیشنهادهای محرمانه زمان بیشتری میطلبید.
اما حتی امضای توافق ۱۴ مادهای در ورسای نیز برای لحظاتی ابهامآفرین شد؛ زیرا مقامهای آمریکایی پیشتر گفته بودند ترامپ در اوایل همان هفته سند را بهصورت دیجیتالی امضا کرده است.
در نهایت مشخص شد که ترامپ تنها شاهد امضای قبلی بوده است. او شامگاه چهارشنبه میخواست مطمئن شود که نسخه کاغذی نیز بهدست خودش و رییس دولت در جمهوری اسلامی امضا شده تا توافق رسمیت پیدا کند.
ترامپ هنگام خروج از کاخ، اندکی پس از ساعت یک بامداد به وقت محلی، فریاد زد: «امضا شد. در ورسای امضایش کردم.»
اشتیاق ترامپ برای خروج از جنگ
مشاوران کاخ سفید زمانی پیشبینی میکردند که جنگ تا پیش از آغاز مجموعهای از رویدادهای تابستانی پایان یافته باشد: شروع جام جهانی، برگزاری مسابقه UFC در چمن جنوبی کاخ سفید در روز تولد ترامپ و جشن دویستوپنجاهمین سالگرد تاسیس آمریکا.
اما در عوض، جنگ به پسزمینه دائمی همه این رویدادها تبدیل شد. این درگیری به عاملی بازدارنده برای اقتصاد جهانی و محبوبیت شخصی ترامپ بدل شد و تصمیم او برای آغاز حملات در اسفند ماه سال گذشته همچنان بر دوران ریاستجمهوریاش سایه افکنده بود، حتی در حالی که او تلاش میکرد از آن عبور کند.
در داخل جناح غربی کاخ سفید، بسیاری از مقامهای ارشد مدتها بود به دنبال راهی برای خروج از بحران بودند. اعضای تیم سیاسی ترامپ خواهان یافتن مسیری برای پایان جنگ بودند تا از جمهوریخواهان آسیبپذیر در انتخابات میاندورهای و همچنین میراث سیاسی رییسجمهوری محافظت کنند.
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری، نگران تاثیرات اقتصادی جنگ بود. کریس رایت، وزیر انرژی، نیز نسبت به پیامدهای آن برای صنعت انرژی جهان هشدار میداد.
یکی از منابع آگاه از مذاکرات به سیانان گفت: «اجماع گستردهای وجود داشت که اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، اوضاع فقط بدتر خواهد شد.»
براساس این گزارش، در جریان یک نشست داخلی در اوایل ماه ژوئن در کاخ سفید، ترامپ و مشاورانش تصمیم گرفتند برای دستیابی به یک توافق کلی با تهران فشار بیاورند؛ توافقی که به بازگشایی تنگه هرمز بینجامد و چارچوبی کلی برای برچیدن برنامه هستهای ایران ترسیم کند.
بهگفته یکی از مقامهای درگیر در مذاکرات، در نهایت هیچیک از مشاوران رییسجمهوری با پیشبرد این طرح مخالفت نکردند و گروه تصمیم گرفت پس از دستیابی به توافق اولیه برای پایان جنگ، وضعیت را در طول یک دوره ۶۰ روزه جدید از مذاکرات فنی مجددا ارزیابی کند.
در هفتههای بعد، تیم امنیت ملی ترامپ تقریبا هر روز برای بررسی روند توافق تشکیل جلسه میداد. مقامهای درگیر در مذاکرات میگویند بسیاری نگران بودند که تهران به تعهدات خود پایبند نماند.
بهگفته یکی از مقامها، جان رتکلیف، رئیس سیا، و پیت هگست، وزیر دفاع، از جمله بدبینترین افراد نسبت به احتمال اجرای تعهدات جمهوری اسلامی برای ارائه امتیازهای اساسی در برنامه هستهای بودند؛ حتی اگر تهران با مذاکره درباره این موضوع موافقت میکرد. اما در مقاطع مختلف تقریباا همه مقامهای ارشد، از جمله روبیو، ونس و استیو ویتکاف و جرد کوشنر فرستادگان ترامپ، نیز تردیدهای جدی مطرح کرده بودند.
با این حال، در نهایت همه بر سر موضعی که خود ترامپ خواهان آن بود به توافق رسیدند.
یکی از مقامهایی که بهطور مستقیم در این مذاکرات حضور داشته، به سیانان گفت: «ما میخواهیم این ماجرا تمام شود.»
مسیری ناهموار؛ پیچیدهتر شده با تنشهای اسرائیل
با این حال، خیلی زود روشن شد که عجله ترامپ و تیمش برای پایان دادن به جنگ با موانعی جدی روبهرو خواهد شد. مذاکره با جمهوری اسلامی فرآیندی کند و دشوار بود که با تاخیرهای طولانی در دریافت پاسخ از رهبر جمهوری اسلامی، مجتبی خامنهای، همراه میشد؛ فردی که مقامهای آمریکایی معتقدند برای مخفی نگه داشتن محل اقامت خود از پیکها استفاده میکند.
در حالی که مقامهای آمریکایی منتظر پاسخ تهران به آخرین پیشنهاد خود بودند، در ۸ ژوئن یک پهپاد ایرانی با بالگرد آپاچی آمریکایی برخورد کرد؛ حادثهای که به عملیات نجاتی پرهیجان در دریا برای خلبانان آمریکایی انجامید و موج تازهای از حملات تلافیجویانه را به دنبال داشت.
در طول چند روز بعد، ترامپ بهشدت خشمگین شد؛ زیرا معتقد بود هم تهران و هم رسانهها واکنش او به این حادثه را به اندازه کافی جدی نگرفتهاند. او در کاخ سفید با عصبانیت دستور انجام بمبارانهای روزانه را صادر کرد.
در همان زمان، هیاتی از مقامهای قطری در تهران مشغول تلاش برای دریافت یک پیشنهاد متقابل از جمهوری اسلامی بودند که ترامپ بتواند آن را بپذیرد. درست هنگامی که ترامپ تهدید به حملهای دیگر میکرد، قطریها خبر دادند که برخی شکافهای موجود میان مواضع دو طرف کاهش یافته است.
ترامپ حملات را متوقف کرد و با این باور که توافق از هر زمان دیگری نزدیکتر شده است، وارد آخر هفتهای شد که مصادف با تولد او بود.
اما خیلی زود مانع دیگری پدیدار شد. حمله مرگبار اسرائیل به حومه بیروت در روز یکشنبه، همزمان با هشتادمین سالروز تولد ترامپ، تلاش تازهای را برای نجات توافقی که ترامپ آن را تقریبا نهایی میدانست، ضروری کرد. اسرائیل در پاسخ به حملات حزبالله اقدام کرده بود، اما ترامپ و مشاورانش این اقدام را تلاشی از سوی بنیامین نتانیاهو برای برهم زدن توافق تلقی کردند.
بهگزارش سیانان ترامپ در یک تماس تلفنی آکنده از الفاظ تند، بهشدت نتانیاهو را مورد حمله لفظی قرار داد. همزمان، مشاوران او تلاش میکردند از واکنش تلافیجویانه جمهوری اسلامی که قریبالوقوع به نظر میرسید جلوگیری کنند. در تهران، مذاکرهکنندگان قطری جلساتی فشرده و طولانی برگزار کردند تا توافق را نجات دهند و بهطور مرتب ویتکاف، کوشنر و دیگر مقامهای آمریکایی را در جریان پیشرفت گفتوگوها قرار میدادند.
پس از ۱۷ ساعت مذاکره، سپاه پاسداران موشکهای بالستیکی را که برای شلیک به سمت اسرائیل در سکوهای پرتاب قرار گرفته بودند کنار گذاشت. قطریها نیز درخواستهای تهران برای تغییر متن توافق را رد کردند و هشدار دادند که صبر ترامپ رو به پایان است.
با این حال، تهران بر یک خواسته خود پافشاری کرد: جمهوری اسلامی حاضر نبود توافق در روز تولد ترامپ اعلام شود.
میانجیها که از هرگونه تاخیر بیشتر بیم داشتند، در نهایت راهحلی خلاقانه پیدا کردند. قرار شد توافق اندکی پس از نیمهشب به وقت تهران اعلام شود؛ یعنی هفت ساعت و نیم زودتر از واشینگتن، جایی که ترامپ در حال آماده شدن برای تماشای یک مبارزه در چمن جنوبی کاخ سفید به مناسبت تولدش بود.
تقویت نسبی ارزش ریال نشان میدهد این توافق دستکم از نظر روانی تاثیر مثبتی بر بازارها داشته است.
دلار آمریکا که در جریان درگیریهای اخیر تا بیش از یک میلیون و ۸۰۰ هزار ریال معامله میشد، اکنون به حدود یک میلیون و ۵۷۰ هزار ریال رسیده است اما با این حال، نرخ آن هنوز حدود ۱۸ درصد بالاتر از شش ماه پیش است.
بر اساس برآوردهای شرکت کلپر، ایران پیش از جنگ اخیر روزانه حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه نفت خام و میعانات گازی صادر میکرد.
در صورت رفع تحریمها، صادرات نفت ایران میتواند در نهایت به حدود دو میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه در روز بازگردد که در این صورت، ایران دیگر مجبور نخواهد بود بخش بزرگی از نفت خام خود را با تخفیفهای سنگین به خریداران چینی بفروشد.
افزایش درآمدهای نفتی
بر اساس برآوردهای اوپک، ایران سال گذشته ۴۶ میلیارد و ۷۰۰ میلیون دلار از محل صادرات نفت خام و فرآوردههای نفتی درآمد کسب کرد. اگر تحریمها لغو شوند و قیمت نفت در سطوح نسبتا بالا باقی بماند، این رقم میتواند به شکل قابل توجهی افزایش یابد.
با این حال، نباید انتظار بهبود سریع داشت.
صنایع پتروشیمی و فولاد ایران که در مجموع سالانه حدود ۱۷ میلیارد دلار درآمد صادراتی ایجاد میکنند، در جریان درگیریهای اخیر آسیبهای گستردهای دیدهاند. در نتیجه، ایران ممکن است به طور موقت به واردکننده برخی محصولاتی تبدیل شود که پیشتر صادرکننده آنها بود.
هلدینگ خلیج فارس که ۳۸ درصد تولید پتروشیمی ایران را در اختیار دارد، اخیرا اعلام کرد تولید در شش مجتمع به شدت آسیبدیده این مجموعه به تنها ۱۳ درصد سطح تولید در مدت مشابه سال گذشته رسیده است.
تولید کلی شرکتهای پتروشیمی زیرمجموعه این هلدینگ نیز ۷۵ درصد کاهش یافته است.
بر اساس آمار بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، نفت، گاز، فولاد و پتروشیمی، ۷۳ درصد کل صادرات کشور را تشکیل میدهند.
این آمار اهمیت بازسازی ظرفیتهای صنعتی آسیبدیده را نشان میدهد.
آزادسازی داراییهای بلوکهشده
برآورد میشود ایران حدود ۲۴ میلیارد دلار دارایی مسدودشده در خارج از کشور داشته باشد که حدود نیمی از آن ممکن است طی دو ماه آینده آزاد شود.
روزنامه والاستریت ژورنال گزارش داد در صورت آنچه «رفتار مناسب ایران» توصیف شده و همچنین انتقال اورانیوم غنیشده به خارج کشور، تهران میتواند به شش میلیارد دلار از منابع مالی مسدودشده خود در بانکهای قطری دسترسی پیدا کند تا از آن برای خرید کالاهای بشردوستانه و محصولات کشاورزی از آمریکا استفاده کند.
این سازوکار میتواند برای هر دو کشور سودمند باشد. ایران سالانه حدود ۱۷ میلیارد دلار غلات وارد میکند و آمریکا همچنان بزرگترین صادرکننده غلات جهان است.
تجارت میان دو کشور از زمان انقلاب ۱۳۵۷ به شدت کاهش یافته است.
بر اساس آمار رسمی آمریکا، حجم مبادلات دو کشور در سال پیش از انقلاب به شش میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار میرسید، اما سال گذشته تنها ۶۰ میلیون دلار بود که تقریبا تمام آن را صادرات آمریکا به ایران تشکیل میداد.
صندوق بازسازی
یکی از بلندپروازانهترین و در عین حال مبهمترین بخشهای توافق، پیشنهاد ایجاد صندوقی ۳۰۰ میلیارد دلاری برای بازسازی ایران با مشارکت شرکتهای خارجی، از جمله شرکتهایی از کشورهای عربی، است.
برخلاف برنامههای بازسازی که معمولا با منابع دولتی تامین مالی میشوند، این صندوق قرار است عمدتا بر سرمایهگذاری بخش خصوصی تکیه داشته باشد، اما هنوز مشخص نیست چنین سرمایهای چگونه تامین خواهد شد و آیا شرکتهای خارجی پس از سالها تحریم، تنشهای منطقهای و بیثباتی سیاسی، حاضر به سرمایهگذاری گسترده در ایران خواهند بود یا نه.
سرمایهگذاران علاوه بر ملاحظات سیاسی، باید خطر بازگشت تحریمها، ابهامهای مقرراتی و ثبات بلندمدت فضای سرمایهگذاری را نیز در نظر بگیرند.
با توجه به روابط پرتنش تهران با بسیاری از کشورهای عربی در سالهای اخیر، ممکن است اشتیاق سرمایهگذاران منطقهای محدود باقی بماند؛ هرچند کشورهایی مانند قطر و عمان میتوانند زمینه مشارکت در سطحی محدود را فراهم کنند.
در شرایط کنونی، ایجاد صندوقی در ابعاد پیشبینیشده در توافق، دستکم در میانمدت دور از دسترس به نظر میرسد. با این حال، اگر تهران به تعهدات آینده خود پایبند بماند و به بهبود روابط با همسایگان ادامه دهد، جذب سرمایهگذاری در مقیاسهای کوچکتر ممکن خواهد بود.
نیاز ایران به سرمایهگذاری قابل انکار نیست. تنها بخش نفت و گاز کشور برای نوسازی زیرساختها و افزایش تولید پس از دههها کمبود سرمایهگذاری، به دستکم ۳۰۰ میلیارد دلار سرمایه نیاز دارد.
در نهایت، مزایای اقتصادی پیشبینیشده در این توافق تنها به رفع تحریمها وابسته نیست، بلکه به توانایی تهران در جلب اعتماد سرمایهگذاران، بازسازی صنایع آسیبدیده و حفظ روابط باثبات با شرکای منطقهای و بینالمللی نیز بستگی دارد.
در حال حاضر، این توافق انتظارات را افزایش داده است اما این پرسش که آیا میتواند به بهبود پایدار اقتصاد منجر شود یا نه، همچنان بیپاسخ است.
والاستریت ژورنال شنبه ۳۰ خرداد به نقل از منابع آگاه گزارش داد واشینگتن و دوحه در حال بررسی طرحی هستند که بر اساس آن ایران بتواند از بخشی از داراییهای مسدودشده خود برای خرید کالاهای بشردوستانه استفاده کند.
بر اساس این سازوکار که هنوز نهایی نشده است، بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران میتواند با استفاده از منابع مالی بلوکهشده، مواد غذایی، دارو و دیگر کالاهای بشردوستانه را خریداری کند.
این منابع عمدتا از درآمدهای نفتی ایران تشکیل شدهاند که به دلیل تحریمها در خارج از کشور مسدود ماندهاند.
منابع آگاه گفتند این سازوکار میتواند به الگویی برای استفاده از دیگر داراییهای بلوکهشده ایران در نقاط مختلف جهان تبدیل شود.
به گفته برخی از این منابع، این اقدام همچنین میتواند نخستین گام در مسیر دسترسی به بخشی از ۲۴ میلیارد دلار داراییای باشد که تهران خواهان آزادسازی سریع آن است.
مشوق اقتصادی در کنار مذاکرات
بر اساس گزارش والاستریت ژورنال، تهران هنوز موافقت خود را با این سازوکار اعلام نکرده است. با این حال، به گفته منابع مطلع، این موضوع یکی از پیشنهادهایی است که انتظار میرود آمریکا در جریان دو ماه مذاکرات هستهای پیش رو با تهران مطرح کند.
قرار بود این گفتوگوها پس از تفاهم برای توافق بهمنظور پایان جنگ و بازگشایی تنگه هرمز آغاز شود اما بهدنبال حملات متقابل اسرائیل و حزبالله لبنان، نشست برنامهریزی شده برای جمعه ۲۹ خرداد میان مقامهای ارشد ایالات متحده و جمهوری اسلامی، لغو شد.
صنم وکیل، مدیر برنامه خاورمیانه در اندیشکده چتم هاوس، گفت آزادسازی حتی بخشی از این داراییها میتواند هم به کاهش فشارهای اقتصادی بر ایران کمک کند و هم نشانهای از کاهش تنش میان تهران و واشینگتن باشد.
او افزود این اقدام از معدود مشوقهای ملموسی است که تهران میتواند از آمریکا دریافت کند تا به تثبیت پول ملی و کاهش فشارهای اقتصادی داخلی کمک شود.
با این حال، بر اساس گزارش والاستریت ژورنال، همچنان موانع زیادی بر سر راه وجود دارد.
مجتبی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، ۲۷ خرداد در پیامی گفت دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، «از سر استیصال» با توقف درگیریها موافقت کرده است.
ترامپ نیز در واکنش نوشت: «ما از روی استیصال مذاکره نکردیم. این ایران بود که از روی استیصال آمد. کارشان تمام است. این ۶۰ روز را تا پایان ادامه میدهیم. هیچ پولی به آنها داده نخواهد شد؛ حتی ۱۰ سنت.»
اختلاف بر سر دسترسی ایران به داراییها
بر اساس توافق امضا شده میان تهران و واشینگتن، آمریکا متعهد شده است داراییهای مسدودشده ایران را برای استفاده در دسترس قرار دهد و درباره سازوکار اجرایی آن مذاکره کند.
یک مقام آمریکایی نیز گفته است تا زمانی که تهران به شکل سازنده در مذاکرات مشارکت کند، امکان استفاده از این منابع وجود خواهد داشت.
این منابع علاوه بر درآمدهای نفتی هستند که واشینگتن موافقت کرده است بلافاصله پس از امضای توافق، فروشش از سر گرفته شود.
آمریکا برای تسهیل این روند، صدور مجوزها و معافیتهای تحریمی لازم را نیز در نظر گرفته است.
منتقدان توافق معتقدند دولت آمریکا پیش از آن که تهران امتیازی در برنامه هستهای خود بدهد، مشوقهای مالی بزرگی در اختیار حکومت ایران قرار میدهد.
در مقابل، جیدی ونس، معاون رییسجمهوری آمریکا، و دیگر مدافعان توافق معتقدند این رویکرد به بازگشایی تنگه هرمز، کاهش تنشها و جلوگیری از گسترش درگیری کمک میکند و در عین حال منافع اقتصادی ایران را به پیشرفت مذاکرات گره میزند.
بخش عمده داراییهای مسدودشده ایران در کشورهایی مانند چین، هند، عراق و قطر نگهداری میشود. شش میلیارد دلار موجود در قطر نیز در سال ۲۰۲۳ و در چارچوب توافق آزادی پنج شهروند آمریکایی زندانی در ایران، از کره جنوبی به دوحه منتقل شد. قرار بود این منابع صرف خرید کالاهای بشردوستانه شود، اما پس از حمله هفتم اکتبر حماس به اسرائیل، دولت جو بایدن بار دیگر دسترسی ایران به این پولها را متوقف کرد.
به نوشته والاستریت ژورنال، ایران در میانه بحران اقتصادی، تورم فزاینده و سقوط ارزش پول ملی به ارز خارجی نیاز دارد.
با این حال، تحلیلگران معتقدند دسترسی به داراییهای بلوکهشده به تنهایی برای بهبود اقتصاد ایران کافی نیست و هرگونه کاهش گستردهتر تحریمها به میزان پیشرفت تهران در برآورده کردن خواستههای آمریکا در پرونده هستهای بستگی خواهد داشت.
روزنامه گاردین در گزارشی که شنبه ۳۰ خرداد منتشر کرد، به نظرات شهروندان اسرائیلی درباره توافق آمریکا و جمهوری اسلامی پرداخت.
در این گزارش آمده است: «در رستورانی در شهر رخووت در جنوب تلآویو، بسیاری از مشتریان درباره یک موضوع همنظر بودند: توافقی که چند روز پیش میان ایران و آمریکا به دست آمد، برای اسرائیل توافق خوبی نیست.»
آوی پرز، مهندس ۵۵ ساله، به گاردین گفت: «ترامپ به ما خیانت کرد.»
رخووت از سالها پیش در نظرسنجیها به عنوان شهری معرفی شده که دیدگاههای بخش بزرگی از جامعه یهودی اسرائیل را بازتاب میدهد. در خیابانهای این شهر، پرچمهای اسرائیل و رنگینکمانی در کنار هم دیده میشود، موسیقی در گوشهای از خیابان پخش میشود و یهودیان ارتدوکس در نقطهای دیگر گرد هم میآیند.
برای بسیاری از ساکنان این شهر، پایان جنگ به معنای پایان نگرانیها نیست.
شاهام نوویک، ۳۵ ساله، گفت: «یک روز همراه فرزندانمان در پناهگاه بودیم و روز بعد قرار است همه چیز عادی باشد. اما هیچ چیز حل نشده است.»
نگرانی از تقویت دوباره حکومت ایران
به نوشته گاردین، بسیاری از اسرائیلیها توافقی را که با میانجیگری آمریکا حاصل شده، نوعی عقبنشینی میدانند.
برخی مفسران اسرائیلی این توافق را «تسلیم» و «تحقیر» توصیف کردهاند و معتقدند نتیجه آن حتی بدتر از آن چیزی است که پیشتر از آن بیم داشتند.
نگرانی اصلی در میان بسیاری از اسرائیلیها این است که حکومت ایران بتواند پس از پایان درگیریها، توان خود را بازسازی کند. در کنار آن، توافق و آتشبسی که با لبنان برقرار شده نیز نگرانیهایی ایجاد کرده است، زیرا برخی معتقدند این توافق ممکن است توان اسرائیل را برای مقابله با حزبالله محدود کند.
اودی تنه، مشاور سیاسی و مدیر کارزارهای بینالمللی در اسرائیل، گفت: «اسرائیلیها معتقدند جنگ در لبنان جنگی عادلانه است. هر کسی که در اسرائیل زندگی میکند میفهمد که ایران و حزبالله برای بسیاری یک تهدید واحد تلقی میشوند.»
در شهر مرزی متولا در شمال اسرائیل نیز همین احساس دیده میشود.
دانیل دورفمن، صاحب یک رستوران، گفت مردم از جنگ با ایران رضایت داشتند اما توافقی که آمریکا به دست آورده، برای اسرائیل مناسب نیست و «اشتباهی بزرگ» به شمار میرود.
تردید درباره دستاوردهای جنگ
در کنار انتقاد از توافق، برخی اسرائیلیها معتقدند اهدافی هم که برای جنگ مطرح شده بود محقق نشده است.
آنان از ناکامی در تغییر حکومت ایران، نابودی برنامه هستهای جمهوری اسلامی و از میان بردن توان موشکی آن سخن میگویند.
به نوشته گاردین، برخی در اسرائیل معتقدند این کشور جنگ را «شانه به شانه» آمریکا آغاز کرد اما در پایان از روند تصمیمگیری کنار گذاشته شد. در حالی که انتظار میرفت بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در شکلگیری توافق نهایی نقش داشته باشد، او با انتقادهای دونالد ترامپ و همچنین فشارهای ناشی از تلفات غیرنظامیان در لبنان روبهرو شد.
نداو ایال، ستوننویس روزنامه یدیعوت آحرونوت، نوشت که واژههای «شوک» و «اندوه» برای توصیف احساس بخشی از نهادهای اسرائیل کافی نیست.
در چنین شرایطی، نتانیاهو باید رایدهندگان را متقاعد کند که همچنان قادر است امنیت اسرائیل را تضمین کند.
تامار هرمان، پژوهشگر افکار عمومی، معتقد است نخستوزیر اسرائیل اهداف جنگ را بسیار روشن و صریح تعریف کرده بود و اکنون بسیاری معتقدند به آن اهداف دست نیافته است.
با این حال، حمایت از نتانیاهو بهطور کامل از میان نرفته است. در یک نظرسنجی، ۴۳ درصد از رایدهندگان مردد گفتهاند ائتلاف به رهبری نتانیاهو بیش از دیگران توان مقابله با جمهوری اسلامی را دارد.
آوی پرز که از حامیان نتانیاهو است، به گاردین گفت: «نتانیاهو انسان است و اشتباه میکند، اما میداند چگونه مشکلات را حل کند. او میداند اسرائیل به چه چیزی نیاز دارد. او برای کشورش حرف میزند، ترامپ برای کسبوکارهایش.»
گاردین نوشت احساس بیاعتمادی اکنون در میان بسیاری از اسرائیلیها پررنگتر از گذشته است.
دالیا پرز، ۵۵ ساله، گفت که رویدادهای هفته گذشته به او آموخته «صلح هرگز نخواهد آمد».
او گفت: «امیدوار بودم جنگها پایان پیدا کنند، اما فکر میکنم همیشه باید با شمشیر زندگی کنیم. حالا فهمیدهایم دوستی نداریم و نمیتوانیم به هیچکس اعتماد کنیم.»
رویترز در گزارشی که جمعه ۲۹ خرداد منتشر شد، نوشت در حالی که تهران و واشینگتن خود را برای مذاکرات درباره توافقی آماده میکنند که میتواند به پایان جنگ منجر شود و راه را برای آزادسازی میلیاردها دلار از داراییهای ایران و بازگشت سرمایهگذاری خارجی به اقتصاد این کشور باز کند، سپاه پاسداران در موقعیتی قرار گرفته است که احتمالاً یکی از بزرگترین برندگان این توافق خواهد بود.
این خبرگزاری یادآور شد که ایالات متحده و متحدان غربیاش سپاه پاسداران را یک سازمان تروریستی میدانند. با این حال، چهار منبع ارشد ایرانی به رویترز گفتهاند که سپاه، بیش از هر نهاد دیگری، در موقعیتی قرار دارد که از لغو تحریمها، ازسرگیری صادرات نفت و ورود سرمایهگذاری خارجی بیشترین منفعت مالی را ببرد.
به نوشته رویترز، همین جایگاه اقتصادی سپاه میتواند به یکی از موانع اصلی اجرای توافق تبدیل شود. این خبرگزاری مینویسد نفوذ گسترده سپاه در اقتصاد ایران به اندازهای است که باقی ماندن آن در فهرست سازمانهای تروریستی، تلاشها برای احیای اقتصاد و رفع تحریمها را بهشدت پیچیده خواهد کرد.
سپاه پاسداران امپراتوری تجاری بزرگی دارد
رویترز در ادامه به گسترش نفوذ اقتصادی و سیاسی سپاه پاسداران پرداخت و نوشت این نهاد که به فرمان روحالله خمینی تاسیس شد، در دوران رهبری علی خامنهای به یک قدرت اقتصادی و امنیتی بزرگ تبدیل شد و علاوه بر ایفای نقش محوری در سیاستهای منطقهای جمهوری اسلامی، مسئولیت سرکوب مخالفان داخلی را نیز بر عهده گرفت.
به گزارش این خبرگزاری، از زمان آغاز جنگ در نهم اسفند، سپاه پاسداران نفوذ خود را در ساختار قدرت ایران بیش از پیش افزایش داده و در روند انتقال رهبری به مجتبی خامنهای نیز نقش مؤثری ایفا کرده است. یکی از منابع ارشد ایرانی به رویترز گفت: «سپاه برنده واقعی جنگ است.» به گفته او، این نهاد با تضمین بقای نظام جمهوری اسلامی، اکنون در بهترین موقعیت برای بهرهبرداری از هرگونه لغو تحریم قرار دارد؛ زیرا طی دهههای گذشته مسئولیت بخش عمده عملیات دور زدن تحریمهای ایران را بر عهده داشته است.
رویترز نوشت سخنگوی سپاه پاسداران از اظهارنظر درباره این گزارش خودداری کرده است.
این گزارش با اشاره به برخی مفاد یادداشت تفاهم ایران و آمریکا، از جمله معافیتهای مربوط به صادرات نفت، آزادسازی داراییها و دسترسی ایران به صندوق ۳۰۰ میلیارد دلاری بازسازی، به نقل از یکی دیگر از منابع ارشد ایرانی نوشت سپاه هماکنون شبکهای چند میلیارد دلاری از فعالیتهای نفتی، کشتیرانی، بازرگانی و پروژههای عمرانی را در اختیار دارد و هرگونه رونق اقتصادی، دامنه این فعالیتها را بیش از پیش گسترش خواهد داد.
رویترز همچنین به نقش قرارگاه خاتمالانبیا، بازوی مهندسی سپاه، اشاره کرد و نوشت این مجموعه بر صدها شرکت فعال در پروژههای بزرگ زیرساختی، انرژی، مخابرات، خودروسازی، گردشگری و لجستیک نظارت دارد و یکی از بازیگران اصلی اقتصاد ایران به شمار میرود.
این خبرگزاری افزود کاخ سفید به درخواست رویترز برای اظهارنظر درباره این موضوع پاسخی نداده است.
سپاه پاسداران از توافق موقت سود خواهد برد
به نوشته رویترز، حتی اگر توافق موقت اجرایی شود، سپاه پاسداران همچنان از موقعیت ممتاز خود در اقتصاد ایران بهره خواهد برد. بر اساس قوانین سرمایهگذاری ایران، شرکتهای خارجی برای فعالیت در کشور باید با شرکتهای داخلی همکاری کنند و از آنجا که شمار زیادی از این شرکتها به سپاه وابسته هستند، این نهاد عملاً به دروازه ورود سرمایهگذاران خارجی به سودآورترین بخشهای اقتصاد ایران تبدیل خواهد شد.
رویترز هشدار داد این وضعیت میتواند شرکتهای غربی را، حتی بدون همکاری مستقیم با سپاه، در معرض خطر نقض تحریمهای باقیمانده علیه این نهاد قرار دهد. جرمی پنر، بازرس پیشین تحریمهای وزارت خزانهداری آمریکا و شریک کنونی شرکت حقوقی «هیوز هابارد و رید»، به رویترز گفت: «سپاه تمام رشتههای پشتپرده صنعت نفت ایران را در اختیار دارد و نمیتوان پیامدهای حقوقی تجارت با این شبکه را نادیده گرفت.» او افزود حتی اگر صادرات نفت ایران طبق توافق موقت مجاز باشد، حضور سپاه در پشت صحنه همچنان شرکتهای آمریکایی را با خطرهای حقوقی مواجه میکند.
رویترز همچنین یادآور شد قانون «عدالت علیه حامیان تروریسم» آمریکا که در سال ۲۰۱۶ تصویب شد، به قربانیان حملات تروریستی اجازه میدهد از شرکتهای آمریکایی که به نهادهای متهم به تروریسم، از جمله سپاه پاسداران، کمک کردهاند، شکایت کنند.
در عین حال، منابع ایرانی به رویترز گفتند اگر مذاکرات به توافقی جامع منجر نشود و تحریمها پابرجا بماند، سپاه همچنان از معافیتهای موقت صادرات نفت سود خواهد برد و به دلیل تجربه گسترده در دور زدن تحریمها، کنترل خود بر اقتصاد ایران را حفظ خواهد کرد. به گفته آنها، سپاه طی سالهای گذشته شبکهای از واسطهها، شرکتهای صوری و مسیرهای غیررسمی برای صادرات نفت، حملونقل و تجارت ایجاد کرده است.
با این حال، یکی دیگر از منابع ارشد ایرانی به رویترز گفت سیاست «فشار حداکثری» که ترامپ پس از خروج آمریکا از برجام در سال ۲۰۱۸ آغاز کرد و در دوره دوم ریاستجمهوری خود نیز آن را تشدید کرد، فعالیت این شبکهها را دشوارتر کرده است. او گفت این اقدامات «راههای دور زدن تحریمها را محدود و هزینه اداره شبکههای غیررسمی را بهطور قابل توجهی افزایش داده است.»
خبرگزاری رویترز به نقل از وبسایت اکسیوس گزارش داد ویتکاف راهی سوئیس شده تا به جرد کوشنر، داماد رییسجمهوری آمریکا، که از پیش در این کشور حضور دارد، بپیوندد. بر اساس این گزارش، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه حکومت ایران، نیز قصد دارد روز شنبه به سوئیس سفر کند. به نوشته رویترز، این تحولات میتواند نشانه آغاز مذاکرات فنی میان دو طرف برای دستیابی به یک توافق دائمی باشد.
این تحرکات دیپلماتیک پس از برقراری آتشبس میان اسرائیل و حزبالله در لبنان صورت میگیرد؛ آتشبسی که پس از تشدید درگیریها برقرار شد و امیدها برای ادامه اجرای یادداشت تفاهم ۱۴ بندی جمهوری اسلامی و آمریکا را افزایش داده است. این توافق که اوایل هفته امضا شد، توقف درگیریها و آغاز یک دوره ۶۰ روزه برای حل اختلافات درباره برنامه هستهای ایران و سایر مسائل مورد اختلاف را پیشبینی میکند.
رویترز نوشت جیدی ونس، معاون رییسجمهوری آمریکا، به دلیل افزایش تنشها در لبنان، سفر برنامهریزیشده خود به سوئیس را لغو کرد. وزارت خارجه سوئیس نیز اعلام کرد مذاکرات به تعویق افتاده، اما مقدمات برگزاری آن همچنان ادامه دارد و این کشور آماده میزبانی و تسهیل گفتوگوهاست.
یک مقام ارشد آمریکایی به رویترز گفت آتشبس در لبنان حدود ساعت چهار بعدازظهر به وقت محلی اجرایی شد و مذاکرهکنندگان آمریکا و قطر با کمک جمهوری اسلامی در دستیابی به این توافق نقش داشتند. دو منبع نزدیک به حزبالله و یک مقام ارشد اسرائیلی نیز برقراری آتشبس را تایید کردند. این مقام اسرائیلی گفت اگر حزبالله حملهای انجام ندهد، اسرائیل نیز وارد جنگ نخواهد شد، هرچند نیروهایش را در منطقه تحت کنترل خود در جنوب لبنان حفظ خواهد کرد.
دو منبع امنیتی لبنان نیز اعلام کردند اسرائیل در نخستین ساعت پس از آغاز آتشبس حدود ۱۲ حمله هوایی انجام داد، اما پس از ساعت پنج عصر حمله دیگری ثبت نشد. وزارت بهداشت لبنان اعلام کرد حملات اسرائیل از نیمهشب تا صبح جمعه ۴۷ کشته و ۹۷ زخمی برجای گذاشته است. ارتش اسرائیل نیز از کشته شدن چهار نظامی خود در لبنان خبر داد، اما جزئیات بیشتری منتشر نکرد.
رویترز تاکید کرد پایان درگیریها در لبنان یکی از شروط اجرای توافق گستردهتر میان حکومت ایران و آمریکا است. در همین حال، عراقچی در گفتوگوی تلفنی با وزیر خارجه پاکستان اعلام کرد آمریکا مسئول هرگونه نقض تعهدات خود در چارچوب این توافق، از جمله تعهد مربوط به پایان جنگ در لبنان، خواهد بود.
در همین حال، ژوزف عون، رییسجمهوری لبنان، حملات اخیر اسرائیل را محکوم کرد، اما گفت تشدید درگیریها مانع تلاشها برای دستیابی به آتشبس جامع نخواهد شد. وزارت خارجه آمریکا نیز اعلام کرد مارکو روبیو، وزیر خارجه این کشور، در تماس با عون بر ضرورت خلع سلاح حزبالله تاکید کرده و حمایت واشینگتن از یک لبنان «کاملاً دارای حاکمیت» را مورد تاکید قرار داده است. دو طرف همچنین درباره برگزاری دور جدید مذاکرات اسرائیل و لبنان در واشینگتن، از ۲۳ تا ۲۵ ژوئن، گفتوگو کردند.
رویترز نوشت جنگ ایران که از ۹ اسفند با حملات هوایی آمریکا و اسرائیل آغاز شد، تاکنون دستکم هفت هزار کشته، عمدتاً در ایران و لبنان، بر جای گذاشته و موجب افزایش قیمت جهانی انرژی شده است. با این حال، پس از برقراری آتشبس در لبنان و امضای تفاهمنامه، قیمت نفت برنت در مسیر ثبت کاهش هفتگی حدود هشت درصدی قرار گرفت و انتقال نفت از طریق تنگه هرمز نیز افزایش یافت.
بر اساس این گزارش، نهادی که حکومت ایران برای مدیریت تنگه هرمز ایجاد کرده، اعلام کرده است در طول دوره مذاکرات مربوط به توافق موقت، از دریافت عوارض عبور کشتیها صرفنظر خواهد کرد. یادداشت تفاهم همچنین کاهش تحریمهای اقتصادی علیه ایران، آزادسازی دهها میلیارد دلار از داراییهای مسدودشده، صدور معافیتهای فوری برای صادرات نفت ایران، ایجاد صندوق ۳۰۰ میلیارد دلاری برای بازسازی ایران و سایر مشوقهای مالی را پیشبینی میکند.
ترامپ نیز روز جمعه بار دیگر از این توافق دفاع کرد. او در حالی با انتقاد برخی از جمهوریخواهان کنگره روبهروست که مخالفان معتقدند برای پایان دادن به جنگ، امتیازهای زیادی به حکومت ایران داده است. ترامپ در شبکههای اجتماعی نوشت: «این جنگ ایران را تضعیف کرده است. ما از سر استیصال مذاکره نکردیم؛ ایران مجبور به مذاکره شد. آنها تمام شدهاند. ما دوره ۶۰ روزه را طی خواهیم کرد. آنها هیچ پولی دریافت نمیکنند؛ حتی ۱۰ سنت.»
