ارمنیوز: یادداشت تفاهم تهران و واشینگتن توافقی جامع نیست و بر کاهش تنشها تمرکز دارد
رسانه مستقر در امارات متحده عربی نوشت که چارچوب تفاهمنامه مطرحشده میان آمریکا و جمهوری اسلامی، بیشتر یک توافق محدود برای مهار تنش است که بر توقف درگیریها، بازگشایی تنگه هرمز و آغاز مذاکرات کوتاهمدت تمرکز دارد و مسائل کلیدی، به مراحل بعدی موکول شدهاند.
بر اساس گزارشی که ارمنیوز جمعه ۱۸ اردیبهشت منتشر کرد، در فرمول مطرحشده برای تفاهم میان تهران و واشینگتن، اولویت با توقف درگیریها، رسیدگی به بحران تنگه هرمز و آغاز یک مسیر مذاکراتی کوتاهمدت است و موضوعاتی مانند برنامه هستهای حکومت ایران، توان موشکی و نفوذ منطقهای جمهوری اسلامی، به مراحل بعدی منتقل شدهاند.
منابع دیپلماتیک منطقهای به ارمنیوز گفتهاند این طرح پس از دو تحول همزمان در ساعات اخیر شکل گرفته است. از جمله این تحولات، توقف موقت عملیات «پروژه آزادی» از سوی دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، برای اسکورت کشتیها در تنگه هرمز بوده است.
به گفته این منابع، تمرکز واشینگتن بر موضوعات فوری و قابل سنجش در کوتاهمدت، از جمله امنیت کشتیرانی و توقف درگیریها، باعث شده است اسرائیل در ساز و کار اجرایی مرحله نخست نقشی نداشته باشد.
با این حال، هماهنگیهای سیاسی و امنیتی میان آمریکا و اسرائیل همچنان ادامه دارد.
گیلا گاملیل، وزیر علوم و فناوری اسرائیل، ۱۷ اردیبهشت گفت که بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، و ترامپ درباره مذاکرات با جمهوری اسلامی به طور مداوم گفتوگو میکنند و موضوع هستهای از اهداف مشترک دو طرف است.
رسانههای اسرائیلی نیز تایید کردند نتانیاهو در جریان این روند قرار دارد و گفته است این تحولات برای او غافلگیرکننده نبوده و هماهنگیها با واشینگتن بهصورت مستمر ادامه دارد.
در این چارچوب، واشینگتن تلاش دارد مرحله نخست را بر پایه اقداماتی تنظیم کند که در کوتاهمدت قابل اجرا و ارزیابی باشند و سپس موضوعات پیچیدهتر را به مذاکرات بعدی منتقل کند. رویکردی که جایگاه اسرائیل را در سطح هماهنگیهای راهبردی حفظ کرده اما آن را از متن اجرای اولیه کنار گذاشته است.
در این میان، برخی تحلیلگران معتقدند اسرائیل همچنان بر لزوم اعمال شروط سختگیرانهتر در موضوعاتی مانند غنیسازی، برنامه موشکی و ساز و کار اجرای توافق تاکید دارد.
واکنش بازارهای جهانی به احتمال کاهش تنش سریع بوده است.
گزارشها حاکی از کاهش قیمت نفت و افزایش شاخصهای سهام در پی کاهش نگرانیها از اختلال در تردد از تنگه هرمز است.
مقتدی صدر، رهبر جریان صدر، در پیامی خطاب به علی الزیدی، نخستوزیر مکلف عراق، تاکید کرد «افراد یا جریانهای دارای شاخه مسلح» نباید در کابینه آینده این کشور حضور داشته باشند.
او خواستار آن شد که گروههای مسلح یا در قالب تشکیلاتی با عنوان «سربازان شعائر دینی» زیر نظر هیات حج سازماندهی شوند یا به «نهادهای امدادرسان و بشردوستانه» تبدیل شوند.
صدر همچنین بر حفظ استقلال عراق و دوری از هرگونه دخالت خارجی «نه شرقی و نه غربی» تاکید کرد و گفت دولت آینده باید خواستههای مردم عراق را برآورده کند.
او ادامه داد: «هیچ فردی از جریان صدر را در کابینه وزارتی نمیپذیریم و هیچ وزیری نماینده ما نخواهد بود.»
در روزهای اخیر، گمانهزنیها درباره ترکیب دولت آینده عراق بالا گرفته است. ۱۶ اردیبهشت، یک مقام ارشد وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد واشینگتن از نخستوزیر عراق انتظار دارد برای محدود کردن نفوذ گروههای مسلح نزدیک به جمهوری اسلامی، «اقدامهای عملی» انجام دهد.
«رویا»، ساخته مهناز محمدی، که به تازگی در سینماهای آلمان به اکران عمومی درآمده، تصویر روشنی است از احوال یک زن زندانی گرفتار در اوین.
فیلم که از نظر زمانی به زندانها و شکنجههای پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی» مربوط است، حالا پس از وقایع انقلاب اخیر ایران که به کشته شدن دهها هزار نفر و زندانی شدن افراد بسیار بیشتری انجامید، رنگ و بوی خاصی به خود میگیرد و از قید و بند زمان میگریزد.
محمدی که خود بارها بهوسیله نیروهای امنیتی دستگیر شده و ماهها در زندان انفرادی در اوین بوده است، این فیلم را حاصل تجربه شخصی خودش میداند. جایی که یک زن در یک سلول سه متر در سه متر نگهداری میشود و با توهین و تحقیر و شکنجه از او میخواهند که علیه خودش اعتراف کند.
فیلمساز شخصیت اصلی داستان را به معلمی تغییر داده که متهم است از شاگردانش خواسته تا روسریهای خود را بسوزانند.
فیلم اطلاعات بسیار اندکی درباره شخصیت اصلیاش به ما میدهد و سعی دارد در حالتی رویاگونه احوال یک زن زیرشکنجه را ترسیم کند. از این رو ۲۰ دقیقه اول فیلم - نقطه قوت آن - سکانس تکاندهندهای است در داخل زندان که به تمامی از نقطهنظر این زن روایت میشود و دوربین جای چشمهای او را میگیرد. زنی محبوس در سلول که چیز زیادی نمیبیند - چون چشمبند دارد - و تنها از طریق صداها تا حدی میفهمد که چه اتفاقاتی در اطراف او رخ میدهد و از این رو صدا به ابزاری بسیار مهم در طول فیلم بدل میشود که در مجموع بار بزرگی از فیلم را به دوش میکشد؛ حتی بیش از تصویر.
۲۰ دقیقه ابتدایی هر چند میتواند برای تماشاگر آزارنده باشد - چرا که تصویرها روشن و واضح نیستند و هنوز چیز زیادی درباره این شخصیت نمیدانیم - اما در نهایت به یک تجربه عینی از وضعیت یک زندانی تحت شکنجه بدل میشود که در آن تماشاگر خواهناخواه در رنج شخصیت اصلی شریک میشود.
حالا دیگر اهمیتی ندارد که این شخصیت را میشناسیم یا نه. فیلم از این نقطه میگریزد و از ما میخواهد که در یک تجربه تلخ شریک شویم. همان تجربهای که خود فیلمساز از سر گذرانده و حالا میخواهد با ما به اشتراک بگذارد.
او میگوید که تجربهاش در زندان اطلاعات سپاه در داخل اوین، دقیقا به همین شکل بوده و او در واقع به دلیل داشتن چشمبند، چیز زیادی درباره این زندان نمیداند. درست به مانند شخصیت اصلی فیلم که تنها با صداهایی ترسناک روبهروست.
از اینجاست که فیلم از تماشاگرش میخواهد به تخیل پناه ببرد و ساختار و دیوارها و آدمهای زندان را در ذهن خود بسازد. فیلمساز حتی از این طریق وضعیت شخصیت اصلی فیلمش را به همه افراد در بند در زندانهای ایران پیوند میزند: ما نمیدانیم که او کیست، چه کرده و حتی ظاهر فیزیکی و چهرهاش را نمیبینیم، گویی که هیچکدام از اینها اهمیتی ندارد و تنها در حال همذاتپنداری با بیشمار زندانیان مشابه در جمهوری اسلامی هستیم.
همین ترفند جسورانه در این ۲۰ دقیقه ابتدایی، میتواند فیلم را در ذهن تماشاگرش حک کند.
ادامه فیلم به قوت این شروع تکاندهنده نیست. زمانی که پس از این سکانس پر تنش، سرانجام چهره زن را میبینیم که برای مرخصی سه روزه، از زندان بیرون میآید.
اما ادامه روایت هم به یک روایت رئالیستی معمول - از جمله فیلم پیشین این فیلمساز با عنوان «پسر-مادر» - ارتباطی ندارد و این فضای پر تردید و پر رویا تا انتها ادامه پیدا میکند. جایی که مکانها و زمانهای مختلف در هم تنیده میشوند و در تمام طول فیلم این زن - با بازی ملیسا سوزن، بازیگر اهل ترکیه که در فیلم برنده نخل طلای نوری بیلگه جیلان، «خواب زمستانی»، درخشیده بود - کلمهای بر زبان نمیآورد تا عدم قطعیت در رفتار و گفتار اطرافیان او موکد شد، از فضای قبرستان و خواهر خودکشی کرده - که باز معلوم نیست به چه دلیل - تا گفتوگو با پدر مرده.
همه این فضاها و اتفاقات به شکلی به همان سکانس دیدنی ابتدایی باز میگردد: این که یک زن باید به هر قیمت و هر طریقی بهوسیله بازجویانش خرد شود و بین سالها زندانی شدن یا اعتراف تلویزیونی علیه خود، یکی را انتخاب کند.
فیلم به ما نمیگوید که شخصیت اصلیاش کدام را برمیگزیند.
حزب کارگر بریتانیا به رهبری کییر استارمر در انتخابات محلی این کشور با شکستهای سنگین روبهرو شد. خبرگزاری رویترز نوشت این نتایج عمق نارضایتی از نخستوزیر بریتانیا را نشان داد و تنها دو سال پس از پیروزی قاطع او در انتخابات سراسری، تردیدها را درباره آینده سیاسیاش افزایش داد.
حزب کارگر جمعه، ۱۸ اردیبهشت در مناطقی که نتایج اولیه اعلام شد، بخش قابل توجهی از آرای خود را از دست داد؛ از جمله در پایگاههای سنتیاش در مناطق صنعتی سابق در مرکز و شمال انگلستان و همچنین در بخشهایی از لندن.
بیشترین سود را حزب راستگرای «ریفورم یو کی» (اصلاح بریتانیا) به رهبری نایجل فاراژ برد. حزبی که بیش از ۳۵۰ کرسی شوراهای محلی در انگلستان را به دست آورد و اکنون میتواند به اپوزیسیون اصلی در اسکاتلند و ولز در برابر حزب ملیگرای اسکاتلند و حزب پلاید کامری تبدیل شود.
رویترز نوشت نتایج اولیه نشان داد نظام سنتی دوحزبی بریتانیا در حال فروپاشی و تبدیل شدن به یک دموکراسی چندحزبی است. تحولی که به گفته تحلیلگران، یکی از بزرگترین دگرگونیهای سیاست بریتانیا در یک قرن گذشته به شمار میرود.
حزب کارگر بریتانیا به رهبری کییر استارمر در انتخابات محلی این کشور با شکستهای سنگین روبهرو شد. خبرگزاری رویترز نوشت این نتایج عمق نارضایتی از نخستوزیر بریتانیا را نشان داد و تنها دو سال پس از پیروزی قاطع او در انتخابات سراسری، تردیدها را درباره آینده سیاسیاش افزایش داد.
حزب کارگر جمعه ۱۸ اردیبهشت در مناطقی که نتایج اولیه اعلام شد، بخش قابل توجهی از آرای خود را از دست داد؛ از جمله در پایگاههای سنتیاش در مناطق صنعتی سابق در مرکز و شمال انگلستان و همچنین در بخشهایی از لندن.
بیشترین سود را حزب راستگرای «ریفورم یو کی» (اصلاح بریتانیا) به رهبری نایجل فاراژ برد. حزبی که بیش از ۳۵۰ کرسی شوراهای محلی در انگلستان را به دست آورد و اکنون میتواند به اپوزیسیون اصلی در اسکاتلند و ولز در برابر حزب ملیگرای اسکاتلند و حزب پلاید کامری تبدیل شود.
رویترز نوشت نتایج اولیه نشان داد نظام سنتی دوحزبی بریتانیا در حال فروپاشی و تبدیل شدن به یک دموکراسی چندحزبی است. تحولی که به گفته تحلیلگران، یکی از بزرگترین دگرگونیهای سیاست بریتانیا در یک قرن گذشته به شمار میرود.
جان کرتیس، از شناختهشدهترین کارشناسان افکارسنجی در بریتانیا، گفت: «اوضاع تقریبا به همان اندازهای که برای حزب کارگر پیشبینی میشد بد بوده؛ یا حتی بدتر.»
فشار بر استارمر افزایش یافت
انتخابات ۱۳۶ شورای محلی در انگلستان، در کنار انتخابات پارلمانهای محلی اسکاتلند و ولز، مهمترین آزمون افکار عمومی پیش از انتخابات سراسری ۲۰۲۹ محسوب میشود.
برخی نمایندگان حزب کارگر هشدار دادهاند اگر این حزب در اسکاتلند عملکرد ضعیفی داشته باشد، قدرت را در ولز از دست بدهد و نتواند بخش زیادی از حدود ۲۵۰۰ کرسی تحت دفاع خود در انگلستان را حفظ کند، فشارها بر استارمر برای کنارهگیری یا دستکم تعیین جدول زمانی خروجش از قدرت افزایش خواهد یافت.
با این حال، متحدان استارمر به سرعت از او حمایت کردند و گفتند اکنون زمان مناسبی برای اقدام علیه نخستوزیر نیست.
جان هیلی، وزیر دفاع بریتانیا، گفت آخرین چیزی که رایدهندگان میخواهند «آشوب احتمالی ناشی از رقابت در رهبری حزب» است.
او گفت: «فکر میکنم استارمر هنوز میتواند اوضاع را تغییر دهد.»
دو حزب سنتی کارگر و محافظهکار، بخشی از آرای خود را به حزب اصلاح بریتانیا و در سوی دیگر طیف سیاسی، به حزب سبز واگذار کردند.
همزمان انتظار میرود احزاب ملیگرا در اسکاتلند و ولز نیز پیروز شوند.
فاراژ، نتایج به دست آمده را «تغییری تاریخی در سیاست بریتانیا» توصیف کرد.
حزب کارگر در برخی از مهمترین حوزههای مورد توجه، تقریبا از صحنه حذف شد.
این حزب برای نخستین بار در حدود ۵۰ سال گذشته، کنترل شورای منطقه تیمساید در منچستر بزرگ را از دست داد؛ پس از آنکه حزب اصلاح بریتانیا هر ۱۴ کرسی تحت دفاع حزب کارگر را تصاحب کرد.
در ویگان، منطقهای معدنی که حزب کارگر بیش از نیمقرن آن را در اختیار داشت، این حزب هر ۲۰ کرسی خود را به حزب اصلاح بریتانیا واگذار کرد.
در سالفورد نیز حزب کارگر تنها سه کرسی از ۱۶ کرسی تحت دفاع خود را حفظ کرد.
ربکا لانگ بیلی، نماینده حزب کارگر از سالفورد، این نتایج را «ویرانکننده روحیه» توصیف کرد.
سقوط آرای احزاب سنتی
اگرچه دولتهای مستقر معمولا در انتخابات میاندورهای با افت محبوبیت مواجه میشوند، اما نظرسنجیها نشان میدهد حزب کارگر ممکن است بیشترین تعداد کرسی شوراهای محلی از زمان شکست سنگین دولت جان میجر، نخستوزیر محافظهکار بریتانیا، در سال ۱۹۹۵ را از دست بدهد. زمانی که دولت او درگیر رسواییهای مکرر فساد شد.
حزب اصلاح بریتانیا در نتایج اولیه ۳۳۵ کرسی شوراهای محلی در انگلستان را به دست آورد، در حالی که حزب کارگر ۲۴۷ کرسی و حزب محافظهکار ۱۲۷ کرسی از دست دادند.
قرار است بیشتر نتایج، از جمله انتخابات اسکاتلند و ولز، تا پایان روز جمعه اعلام شود.
استارمر، وکیل پیشین، در سال ۲۰۲۴ با یکی از بزرگترین اکثریتهای پارلمانی تاریخ معاصر بریتانیا به قدرت رسید؛ با این وعده که پس از سالها آشفتگی سیاسی، ثبات را به کشور بازگرداند.
اما دوران نخستوزیری او با مجموعهای از عقبنشینیهای سیاسی، تغییر مداوم مشاوران و انتصاب پیتر مندلسون بهعنوان سفیر بریتانیا در آمریکا همراه شد. فردی که تنها ۹ ماه پس از آغاز کارش، بهدلیل ارتباط با جفری اپستین، مجرم جنسی آمریکایی، برکنار شد.
استارمر تاکید کرد قصد دارد حزب کارگر را در انتخابات بعدی نیز رهبری کند.
او از این جهت موقعیت بهتری دارد که دو چهره مطرح برای جانشینی احتمالیاش - اندی برنهام، شهردار منچستر بزرگ، و آنجلا رینر، معاون پیشین نخستوزیر - هنوز در موقعیتی نیستند که بتوانند رقابتی جدی برای رهبری حزب آغاز کنند و دیگر رقبای احتمالی نیز فعلا تمایلی به اقدام در مقابل او ندارند.
پس از شیوع هانتاویروس در یک کشتی تفریحی، کشورهای مختلف جهان از روز پنجشنبه تلاش کردند مانع گسترش بیشتر این ویروس شوند؛ از جمله با ردیابی افرادی که پیش از شناسایی ویروس از این کشتی پیاده شدهاند و همچنین کسانی که از آن زمان با آنها تماس نزدیک داشتهاند.
خبرگزاری رویترز جمعه ۱۸ اردیبهشت نوشت که در این شیوع، سه نفر - یک زوج هلندی و یک شهروند آلمانی - جان خود را از دست دادهاند.
سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد تاکنون ابتلای پنج نفر به این ویروس تایید شده و سه مورد مشکوک دیگر نیز در دست بررسی است.
هانتاویروس معمولا از طریق جوندگان منتقل میشود، اما در موارد نادر میتواند از انسان به انسان نیز سرایت کند.
شرکت بهرهبردار کشتی امو هاندییوس (MV Hondius) اعلام کرد با همه مسافرانی که در جزیره سنت هلنا در اقیانوس اطلس جنوبی پیاده شدند - جایی که کشتی در چهارم اردیبهشت ۱۴۰۵ توقف کرده بود - تماس گرفته شده است.
این افراد از دستکم ۱۲ کشور هستند؛ از جمله هفت شهروند بریتانیایی و شش شهروند آمریکایی.
نخستین مورد تاییدشده هانتاویروس در این شیوع، اوایل اردیبهشت شناسایی شد.
این کووید نیست!
سازمان بهداشت جهانی بار دیگر تاکید کرد خطر این ویروس برای عموم مردم پایین است؛ هرچند سویه آندین این ویروس که در چند قربانی شناسایی شده، در موارد نادر میتواند میان انسانها منتقل شود.
ماریا ون کرخوف، مدیر بخش مدیریت همهگیریها و پاندمیهای سازمان بهداشت جهانی، در یک نشست خبری گفت: «این ویروس کرونا نیست. ویروسی کاملا متفاوت است.»
او افزود: «ما در شرایطی مشابه شش سال پیش نیستیم.»
سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد در حال تهیه دستورالعمل مرحله به مرحله برای زمانی است که دهها مسافر باقیمانده در کشتی - که اکنون به سمت جزایر قناری حرکت میکند - در روز شنبه یا یکشنبه پیاده شوند و به کشورهای خود بازگردند.
هیچ یک از این مسافران در حال حاضر علائمی ندارند.
ردیابی تماسها و نظارت پزشکی
مرکز کنترل و پیشگیری بیماریهای آمریکا (سیدیسی) اعلام کرد وضعیت را از نزدیک زیر نظر دارد و خطر برای مردم ایالات متحده در حال حاضر «بسیار پایین» است.
شبکه ایبیسی نیوز گزارش داد سیدیسی این شیوع را در سطح «واکنش اضطراری سطح ۳» طبقهبندی کرده است.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، گفت درباره هانتاویروس به او گزارش داده شده و ابراز امیدواری کرد وضعیت تحت کنترل باشد.
او به خبرنگاران گفت: «امیدواریم کاملا تحت کنترل باشد.»
ترامپ در پاسخ به این پرسش که آیا آمریکاییها باید نگران گسترش ویروس باشند، گفت: «امیدوارم نه.»
او همچنین بدون ارائه جزییات گفت جمعه گزارشی درباره این ویروس منتشر خواهد شد.
اداره بهداشت ایالت جورجیا اعلام کرد دو نفر از ساکنان این ایالت که پس از پیاده شدن از کشتی به خانه بازگشتهاند، تحت نظارت قرار دارند، هر چند هیچ علامتی ندارند.
اداره خدمات بهداشتی آریزونا نیز گفت یک شهروند این ایالت که در کشتی حضور داشته و بدون علامت است، تحت مراقبت قرار دارد.
روزنامه نیویورکتایمز گزارش داد مقامهای ایالت کالیفرنیا نیز تعدادی از ساکنان خود را که در این کشتی بودهاند، زیر نظر گرفتهاند.
مقامهای تگزاس اعلام کردند دو شهروند این ایالت پیش از شناسایی شیوع بیماری به آمریکا بازگشته بودند.
در فرانسه نیز مقامها گفتند یک شهروند فرانسوی با فردی که بیمار شده بود تماس داشته، اما خود او علائمی ندارد.
سازمان بیماریهای واگیردار سنگاپور اعلام کرد دو نفر از ساکنان این کشور که در کشتی حضور داشتند، قرنطینه و آزمایش شدهاند.
تلاش برای شناسایی همه مسافران و خدمه
شرکت اوشینواید اکسپدیشن (Oceanwide Expeditions)، بهرهبردار کشتی، اعلام کرد در حال جمعآوری اطلاعات همه مسافران و خدمهای است که از آخر اسفند ۱۴۰۴ در ایستگاههای مختلف سوار یا پیاده شدهاند.
زوج هلندی که جان باختند و گمان میرود نخستین مبتلایان این شیوع بوده باشند، ۱۲ فروردین ۱۴۰۵ سوار این کشتی شده بودند.
شرکت هواپیمایی کیالام (KLM) اعلام کرد زن هلندی پنجم اردیبهشت بهدلیل وخامت حالش از یک هواپیما در ژوهانسبورگ پیاده شد و پیش از رسیدن به هلند جان باخت.
شبکه آرتیال (RTL) گزارش داد یکی از مهمانداران کیالام که با این زن در تماس بوده، پس از بروز علائم احتمالی هانتاویروس در بیمارستانی در آمستردام بستری شده است.
مقامهای هلندی گفتند خدمه و مسافرانی که به این زن کمک کرده بودند، هر روز تحت بررسی وضعیت سلامت قرار میگیرند.
انتقال بیماران و آزمایشها
سه بیمار ۱۶ اردیبهشت از کشتی منتقل شدند. دو نفر در بیمارستانی در هلند بستری شدهاند و نفر سوم برای درمان به آلمان انتقال یافته است.
بر اساس گزارش اسکاینیوز، مارتین انستی، یکی از راهنمایان سفر، از جمله دو فرد بستری در هلند است. او گفت حالش «خوب» است، اما: «هنوز آزمایشهای زیادی باید انجام شود.»
کلینیک دانشگاه دوسلدورف که فرد منتقلشده به آلمان را درمان میکند، اعلام کرد او هنوز مورد قطعی ابتلا نیست و بهعنوان فرد در تماس با بیمار تحت آزمایش قرار دارد.
در سوئیس، مقامها اعلام کردند مردی که در این سفر دریایی حضور داشته و در بیمارستان بستری شده، آزمایش هانتاویروسش مثبت بوده است.
مقامهای بهداشتی دانمارک نیز گفتند یک شهروند دانمارکی که در کشتی حضور داشت به کشور بازگشته و بهعنوان اقدام احتیاطی، به او توصیه شده خود را قرنطینه کند.
در کانادا، مقامها اعلام کردند دو شهروند کانادایی پیش از شناسایی شیوع بیماری به کشور بازگشته بودند و شهروند سومی نیز در همان پرواز فرد دارای علائم حضور داشته است.