اختصاصی: شامگاه یکشنبه چند ایست بازرسی در تهران، از جمله زیر پلها هدف حمله قرار گرفتند
بر اساس اطلاعات اختصاصی ایراناینترنشنال، شامگاه یکشنبه چندین ایست بازرسی در تهران هدف حمله قرار گرفته که دستکم دو مورد آنها، زیر پلهای شهری مستقر شده بودند.
بر اساس اطلاعات اختصاصی ایراناینترنشنال، شامگاه یکشنبه چندین ایست بازرسی در تهران هدف حمله قرار گرفته که دستکم دو مورد آنها، زیر پلهای شهری مستقر شده بودند.
بر اساس این اطلاعات ایستهای بازرسی در میدان انقلاب، تقاطع خیابان کارگر جنوبی، خیابان مولوی و صاحبجم، میدان آزادی، بزرگراه حجازی (مستقر در زیر پل)، منطقه مرتضیگرد (زیر پل) و بزرگراه آزادگان از اهداف حملات بودهاند.
براساس اطلاعاتی که در اختیار ایراناینترنشنال قرار گرفته است، این دو پرستار در دوران بازداشت تحت شکنجه شدید و تجاوزهای مکرر قرار گرفتهاند و در نتیجه آسیبها، بخشهایی از روده آنها برداشته شده و اکنون با کیسه کلستومی زندگی میکنند.
به گفته شاهدان، یکی از پرستاران، زنی ۳۳ ساله است که در مدت بازداشت بارها مورد آزار و تجاوز قرار گرفته است.
به گفته منابع، این پرستار در جریان شکنجههای جنسی به شیوههای مختلف مورد تجاوز قرار گرفته است. ماموران علاوه بر تجاوز با انگشت، به صورت گروهی و دو سه نفره و در طی روزهای متوالی به این پرستار تجاوز میکردند. آنها همچنین با وارد کردن یک جسم خارجی به مقعد این پرستار، به او تجاوز کردند که باعث خونریزی شدید او شد.
بر اساس گزارشها، ماموران در شکنجهای دیگر، او را به همراه دهها زن دیگر به جایی مرتفع میبردند و سپس همگی را به داخل فضایی کوچک شبیه گودال هل میدادند
به گفته یکی از منابع، شدت آسیبهای جسمی این پرستار به حدی بوده که بخشی از روده او برداشته شده و اکنون با کیسه کلستومی زندگی میکند. همچنین رحم او دچار پارگی شدید شده و تاکنون دو بار تحت عمل جراحی قرار گرفته و پزشکان ممکن است مجبور شوند رحم او را به طور کامل خارج کنند.
این منبع میگوید پیش از انتقال این پرستار به اتاق عمل، او بارها از پزشکان خواسته اجازه ندهند زنده بماند و گفته اگر از اتاق عمل زنده خارج شود، دست به خودکشی خواهد زد. به گفته شاهد عینی، وضعیت روحی او به قدری وخیم است که در حال حاضر برای جلوگیری از آسیب رساندن به خود، دستانش به تخت بیمارستان بسته شده و همزمان تحت نظارت نیروهای امنیتی قرار دارد.
شکنجه و تجاوز تا سرحد مرگ
بر اساس این گزارش، پرستار دیگری نیز از میان بازداشتشدگان تحت عمل جراحی قرار گرفته است.
به گفته شاهدان، بخشی از روده این پرستار نیز به شدت آسیب دیده و به او کیسه کلستومی وصل شده است. همچنین به دلیل خونریزی شدید، رحم او به طور کامل خارج شده است.
منابع میگویند خانواده یکی از این پرستاران برای آزادی او مجبور شدهاند مبالغ قابل توجهی به یکی از ماموران اطلاعاتی پرداخت کنند تا برگهای تنظیم شود مبنی بر اینکه این زن به عقد موقت یکی از ماموران درآمده است؛ اقدامی که هدف از آن فراهم کردن زمینه آزادی توصیف شده است. همچنین از این پرستار تعهد گرفته شده که پس از آزادی اعلام کند که مورد آزار و تجاوز از سوی «اغتشاشگران» قرار گرفته است.
بیمارستان رجایی قلب در محدوده ولیعصر است و در ساعات پایانی ۱۸ دی ماه با موجی از مجروحان مواجه شد. حدود ساعت ۹ شب به بعد شمار زیادی از افرادی که در اثر اصابت گلوله جنگی زخمی شده بودند به این بیمارستان منتقل شدند.
مقاومت کادر درمان در برابر دستور ماموران امنیتی
ماموران در پی سرکوب خونین معترضان، به کارکنان بیمارستان رجایی اعلام کردند که از ارائه خدمات درمانی به مجروحان خودداری کنند. با این حال، از میان ۲۷ نفر از پرسنل و پرستاران حاضر در بخش، ۱۴ نفر در برابر این دستور مقاومت و تلاش کردند به مجروحان رسیدگی کنند.
به گفته منابع، در میان این افراد دو پرستار مرد به دلیل اعتراض به وضعیت موجود و ابراز همدردی با مجروحان بازداشت شدند. همچنین گفته میشود از میان ۱۴ نفر کادر درمان، تنها هفت پرستار زن توانستند تا ساعاتی بعد به کار امدادرسانی ادامه دهند.
بر اساس اطلاعات رسیده به ایران اینترنشنال، این هفت پرستار تا حدود ساعت ۱۱ تا ۱۲ شب همچنان مشغول مداوای مجروحان بودند؛ اما در ادامه نیروهای سرکوبگر وارد بیمارستان شدند. این نیروها به سمت برخی از مجروحان شلیک کردند و زمانی که پرستاران و کارکنان بیمارستان نسبت به این اقدام اعتراض کردند، با ضرب و شتم مواجه شده و به طبقه پایین بیمارستان و بخش انباری منتقل شدند.
به گفته شاهدان، در میان این هفت نفر، دو پرستار در برابر چشمان دیگران هدف گلوله قرار گرفتند و کشته شدند. به کارکنان هشدار داده شد بود که به پیکر آنها دست نزنند و اجساد در همان محل باقی بماند.
بنا بر اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، خانوادههای این دو نفر چند روز بعد پیکر آنها را در کهریزک پیدا کردند. همچنین پنج پرستار زن دیگر بازداشت و به بازداشتگاه منتقل شدند و خانوادههای آنان برای هفتهها از وضعیتشان بیخبر بودند.
