تنها غذا خوردن در سالمندی با سوءتغذیه و کاهش توانایی همراه است
گزارشی تازه از پژوهشگران استرالیایی نشان میدهد سالمندانی که اغلب به تنهایی غذا میخورند، بیشتر در معرض رژیم غذایی کمکیفیت، کاهش وزن ناخواسته و افت عملکرد جسمی هستند.
گزارشی تازه از پژوهشگران استرالیایی نشان میدهد سالمندانی که اغلب به تنهایی غذا میخورند، بیشتر در معرض رژیم غذایی کمکیفیت، کاهش وزن ناخواسته و افت عملکرد جسمی هستند.
در این مطالعه گسترده که نتایج آن در مجله علمی «اپتایت» منتشر شد، پژوهشگران دانشگاه فلایندرز استرالیا، بر اساس ۲۴ پژوهش از ۱۰ کشور، الگوی تغذیه دهها هزار فرد بالای ۶۵ سال را بررسی کردند.
کاهش اشتها، تنوع کمتر مواد غذایی و افت سلامت
یافتههای این پژوهش نشان میدهد غذا خوردن در کنار دیگران نقشی فراتر از دریافت کالری دارد.
به گفته کیتلین ویمن، پژوهشگر تغذيه و نويسنده اصلی اين پژوهش، غذا در فرهنگ سالمندان یک تجربه اجتماعی است و همراهی با دیگران میتواند اشتها و میل به انتخاب غذاهای سالمتر را تقویت کند.
بر اساس گزارش وبسایت وایس، سالمندانی که اغلب تنها غذا میخورند در مقایسه با افراد دارای همراه، از میوه، سبزیجات و منابع پروتئینی کمتری استفاده میکنند و تمایل بیشتری به مصرف غذاهای آماده و پرچرب دارند.
در یکی از پژوهشهای بررسی شده از تایوان، مشخص شد مردان سالمندی که معمولا به تنهایی غذا میخوردند، به طور میانگین روزانه حدود دو وعده سبزیجات مصرف کردهاند.
این در حالی است که مردانی که زمان صرف غذا تنها نبودند، نزدیک به دو و نیم وعده در روز سبزیجات مصرف میکردند.
نتیجه مطالعهای دیگر در سوئد نیز همین الگو را تایید میکند: سالمندانی که اغلب تنها غذا میخورند، حدود ۳۲ درصد کمتر از سایر افراد به مصرف سبزیجات روی میآورند.
طبق یافتهها، این سالمندان تا حدود ۲۹ درصد بیش از دیگران با کاهش محسوس وزن مواجه میشوند؛ کاهش وزنی که پژوهشگران آن را نشانهای از افت سلامت و کاهش تواناییهای جسمی و استقلال فردی میدانند.
ویمن در ادامه توضیح ابعاد اجتماعی تغذیه، تاکید کرد که غذا خوردن «فقط دریافت کالری و مواد مغذی نیست».
به گفته او، همراهی در زمان صرف غذا میتواند اشتها را تقویت کند، تنوع خوراک را افزایش دهد و توجه به کیفیت خوردنیها را بیش از پیش بالا ببرد.
صرف غذا با دوستان
به باور ویمن، زمانی که سالمندان کنار خانواده یا دوستان غذا میخورند، انگیزه بیشتری برای خوردن کافی دارند و همین موضوع در حفظ توده عضلانی و توانایی جسمی آنها نقش مهمی ایفا میکند.
نویسندگان توصیه میکنند پزشکان و پرستاران با یک «پرسش ساده» از سالمندان درباره اینکه چه مواد غذاییای مصرف میکنند و با چه کسی غذا میخورند، میتوانند کسانی را که در خطر سوءتغذیه هستند، زودتر شناسایی کنند.
همچنین وعدههای غذایی مشترک خانوادگی یا یک قرار غذایی هفتگی با دوستان یا آشنایان میتواند کیفیت تغذیه را بالا ببرد و از افت سلامت در گروه سالمندان پیشگیری کند.
