پیـت هگست، نظامی پیشین و مجری سابق فاکسنیوز، با رای جیدیونس، معاون رییسجمهور آمریکا، پس از رای مساوی ۵۰ به ۵۰ در مجلس سنای آمریکا، توانست آرای لازم برای رسیدن به منصب وزیر دفاع ایالات متحده را به دست آورد.
این موفقیت برای دونالد ترامپ، رییسجمهور آمریکا، در حالی رقم خورد که نامزد بحثبرانگیزش با مخالفت شدید دموکراتها و سه تن از سناتورهای جمهوریخواه روبهرو بود.
هگست وعده داده در پنتاگون تغییرات اساسی ایجاد کند، اما به نوشته رویترز، پس از روند دشوار تایید صلاحیت، که پرسشهای جدی درباره شایستگی و دیدگاهش درباره حضور زنان در میدان نبرد برانگیخت، رهبری او زیر ذرهبین خواهد بود.
هگست بحثبرانگیزترین فردی است که توانسته بالاترین جایگاه نظامی آمریکا را تصاحب کند، جایگاهی که تا پیش از این، معمولا در اختیار چهرههایی دارای تجربه وسیع در اداره سازمانهای بزرگ و با پشتوانه حمایت گسترده هر دو حزب بوده است.
این دومین بار در تاریخ آمریکاست که یک نامزد مقام وزارت در کابینه پس از رای مساوی سناتورها، با رای تساویشکن معاون رییسجمهور تایید صلاحیت میشود.
نخستین بار هم این اتفاق در دولت ترامپ در سال ۲۰۱۷ اتفاق افتاد که بستی دووس، گزینه پیشنهادی او برای وزارت آموزشوپرورش، با همین شیوه تایید شد.
لیزا مرکوسکی، سوزان کالینز و مچ مککانل سه سناتور جمهوریخواه مخالف هگست بودند که به او رای منفی دادند.
مککانل که تا همین ماه جاری میلادی رهبر جمهوریخواهان در سنا بود، با اشاره به اینکه هگست نتوانسته نشان دهد توانایی مدیریت موثر یک سازمان بسیار عظیم و پیچیده چون ارتش را دارد، گفت: «صرف خواستنِ اینکه عامل تغییر باشی، برای پر کردن این جایگاه کافی نیست.»
هگست قرار است فرماندهی ۱.۳ میلیون نیروی فعال نظامی و تقریبا یک میلیون کارمند غیرنظامی وزارت دفاع ایالات متحده را با بودجهای نزدیک به یک تریلیون دلار در سال بر عهده بگیرد.
او در پاسخ به یک پرسش در جلسههای استماع به نمایندگان گفت تاکنون بیشترین نیرویی که مدیریت کرده ۱۰۰ نفر و بیشترین بودجهای که تحت مدیریت داشته ۱۶ میلیون دلار بوده است.
تقابل کامل حزبی در تایید هگست، نشان از شکاف عمیقی دارد که پیشتر در مساله تایید افراد برای پست وزارت دفاع رُخ نداده است.
در مقام مقایسه، لوید آستین وزیر دفاع دولت سابق جو بایدن با رای ۹۳ به ۲ و جیم متیس، نخستین وزیر دفاع ترامپ در دوره قبل، با رای ۹۸ به ۱ تایید شده بودند.
نامزدی پُرحاشیه
انتصاب او با مجموعهای از اتهامات همراه شد، از جمله ادعای این هفته خواهرزن سابقش مبنی بر اینکه او همسر دومش را تا حدی مورد آزار قرار داده که وی گاه در کمد پنهان میشد و با دوستانش رمزی تعیین کرده بود تا در صورت نیاز، او را نجات دهند.
هگست این اتهامها را قاطعانه رد کرد و همسرش هم پیشتر هرگونه بدرفتاری فیزیکی او را انکار کرده بود.
حامیان جمهوریخواه هگست در سنا میگویند او به ضعفها و اشتباهات شخصی خود، از جمله خیانت در زندگی زناشویی و مصرف مشروبات الکلی در گذشته، اذعان کرده و شخص مناسبی است تا ماموریت اصلی پنتاگون را که «پیروزی در جنگ» است، احیا کند.
حمایت قاطع ترامپ از نامزدش
دونالد ترامپ که گزینههای پیشنهادیاش برای مدیریت افبیآی و سازمانهای اطلاعاتی هم زیر ذرهبین سنا هستند، سرسختانه پشت نامزد خود ایستاد و فشار زیادی بر همحزبیهایش وارد کرد تا از این مجری ۴۴ساله تلویزیونی حمایت کنند.
جرمی سوری، استاد تاریخ در دانشگاه تگزاس و پژوهشگر حوزه ریاستجمهوری به رویترز گفت رای سنا نشان میدهد در ابتدای دور دوم ریاستجمهوری ترامپ، او چقدر بر حزب جمهوریخواه و سناتورها نفوذ دارد.
پیش از رایگیری روز جمعه، ترامپ از لیزا مرکوسکی و سوزان کالینز، دو سناتور جمهوریخواه، که روز پنجشنبه در رایگیری آزمایشی به هگست رای منفی داده بودند، انتقاد کرد و گفت: «واقعا از کار کالینز و مرکوسکی تعجب کردم.»
اما اکثر سناتورهای جمهوریخواه از او دفاع کردند و گفتند هگست «ذهنیت رزمنده» را به ارتش ایالات متحده بازمیگرداند.
هگست بارها از برنامههای «تنوع، برابری و فراگیری» در ارتش انتقاد کرده و در کتاب اخیرش پرسیده بود آیا رییس ستاد مشترک آمریکا صرفا به دلیل سیاهپوست بودن در این جایگاه قرار گرفته است یا خیر.
رویترز پیشتر گزارش داده بود که احتمالا شمار زیادی از مقامهای ارشد نظامی در صورت انتصاب هگست به پست وزارت دفاع، از کار خود برکنار خواهند شد، موضوعی که هگست طی فرایند تأییدش دائما از تایید یا رد صریح آن خودداری میکرد.
مخالفت او با حضور زنان در میدان نبرد
هگست سالها مخالف حضور زنان در نقشهای رزمی بود، اما در جریان تلاش برای جلب حمایت جهت تایید صلاحیت، موضع خود را از جمله در برابر سناتور جمهوریخواه جانی ارنست که خود از نظامیان کهنهکار است، تعدیل کرد.
ارنست یکی از ۱۴ جمهوریخواه کمیته نیروهای مسلح سنا بود که به هگست رای مثبت داد. در این کمیته، همهٔ دموکراتها رای منفی دادند و نتیجه ۱۴ به ۱۳ به نفع هگست شد.
چند رویداد از جمله اتهام تعرض جنسی در سال ۲۰۱۷ که به صدور کیفرخواست منجر نشد و هگست آن را انکار میکند، به حساسیتها درباره او دامن زده است.
هگست همچنین به زیادهروی در مصرف الکل و سومدیریت مالی در نهادهای مربوط به امور کهنهسربازان متهم شده است. او تعهد داده در صورت تایید، الکل را کنار بگذارد و هرچند خطاهای مالی را پذیرفته، منکر تخلف عمدی شده است.
به گزارش رویترز، در یک رویداد مربوط به سال ۲۰۲۱، هگست یکی از همخدمتیهای خود در گارد ملی ارتش را بهخاطر خالکوبیهایش «تهدید داخلی» خواند. این موضوع سبب شد هگست هنگام برگزاری مراسم تحلیف جو بایدن از ماموریت گارد در واشنگتن کنار گذاشته شود.
اطلاعات چندانی درباره مواضع هگست در مسائل مهم سیاست خارجی مانند جنگ اوکراین، احتمال درگیری با چین یا تداوم حضور نظامیان آمریکایی در سوریه و عراق، در دست نیست.
حمایت از حمله به جمهوری اسلامی
هگست در سال ۲۰۲۰ جمهوری اسلامی را حکومت «داعشهای شیعه» خواند و گفت تهران با شعارهای «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» به دنبال گسترش نفوذ خود در منطقه است.
هگست تاکید کرد مقامهای جمهوری اسلامی باید «لنگان و التماسکنان» به میز مذاکره بازگردند.
او همچنین خواستار تعیین ضربالاجلی برای تخریب تاسیسات انرژی، زیرساختهای کلیدی، و سایتهای موشکی و هستهای ایران شد و گفت اگر جمهوری اسلامی از «اماکن فرهنگی» برای ذخیره تسلیحات استفاده کند، باید آنها را هم هدف قرار داد.
هگست اضافه کرد قوانین بینالمللی درباره منع حمله نظامی به اماکن فرهنگی، «به نفع ایران طراحی شدهاند» و از ترامپ خواست تا آنها را تغییر دهد.
دیدگاههای جنجالی
هگست پیشتر از سیاستهای ناتو انتقاد و متحدان این سازمان را «ضعیف» توصیف کرد. او همچنین هشدار داد چین در آستانه سلطه بر همسایگان خود قرار دارد.
هگست در کتاب خود «جنگ علیه جنگجویان» نوشت پس از کنار گذاشته شدن به دلیل دیدگاههای سیاسی و مذهبیاش، در سال ۲۰۲۱ مجبور به ترک ارتش آمریکا شد.
او گفت این تصمیم متقابل بود: «من هم دیگر نمیخواستم در این ارتش بمانم.»
هگست بهصراحت از سیاستهای تنوعپذیری در پنتاگون انتقاد کرد و گفت که این سیاستها باید متوقف شوند..
سیاست تنوعپذیری در ارتش ایالات متحده به معنای تلاش برای افزایش تنوع در ساختار نیروی انسانی ارتش از نظر نژاد، قومیت، جنسیت، مذهب و دیگر شاخصهای اجتماعی است. هدف این سیاستها ایجاد یک نیروی نظامی فراگیرتر و بازتابدهنده جمعیت متنوع آمریکا است.
