روایت فداکاریهای محمد صلاح؛ از سفرهای ۹ ساعته تا خوابیدن زیر آسمان قاهره
ملیسا ردین، نویسنده و خبرنگار سرشناس ورزشی، در بخشی از کتاب خود با عنوان «فقط محمد صلاح» به جزئیات تازهای از زندگی، سختیها و فداکاریهای بیحدومرز محمد صلاح پرداخته است.
ملیسا ردین، نویسنده و خبرنگار سرشناس ورزشی، در بخشی از کتاب خود با عنوان «فقط محمد صلاح» به جزئیات تازهای از زندگی، سختیها و فداکاریهای بیحدومرز محمد صلاح پرداخته است.
کتابی خواندنی از مسیر پرفرازونشیب این ستاره که نشان میدهد او چگونه با ارادهای پولادین و عبور از دل محرومیت، رؤیای رسیدن به قلههای فوتبال جهان را محقق ساخت.
محمد صلاح، ستاره برجسته فوتبال جهان، پنجشنبه پس از ورود به کشور ترکیه، رسماً قرارداد خود را با باشگاه ترابزوناسپور امضا کرد. او هنگام ورود به ورزشگاه خانگی این تیم، با استقبال بینظیر و باشکوه هزاران هوادار پرشور روبهرو شد؛ هوادارانی که با سردادن شعارها و تشویقهای کرکننده به او خوشآمد گفتند و صلاح نیز با ابراز احساساتی پرشور، پاسخ این محبت گسترده را داد.
اما پشت این صحنههای باشکوه، قصهای از سرسختی و فداکاری عجیب نهفته است؛ داستانی که از باشگاه المقاولون العرب در قاهره آغاز شد؛ جایی که تصویر چهره صلاح بر بالای ورودی آن، یادآور این حقیقت است که استعداد بدون انضباط و اراده، هرگز به ثمر نمیرسد.
حمدی نوح، نخستین مربی صلاح در المقاولون که صلاح از او بهعنوان «پدر دوم» خود یاد میکند، میگوید او مایل بود همهچیز را فدا کند تا یاد بگیرد و پیشرفت کند. این فداکاری برای نوجوانی اهل روستای «نجریج» به معنای تحمل روزانه یک سفر رفتوبرگشت ۹ ساعته، آن هم پنج روز در هفته بود.
مسیر طاقتفرسای او شامل تعویض دستکم چهار مینیبوس در هر مسیر بود؛ بهطوریکه برای رسیدن به تمرینات در قاهره، ابتدا از تقاطع روستای نجریج به بسیون میرفت، سپس به طنطا (مرکز استان غربیه)، از آنجا با طی مسافتی ۱۰۰ کیلومتری به شلوغی میدان رمسیس قاهره میرسید و در نهایت راهی شهرک نصر میشد.
در روزهای بدشانسی نیز مجبور بود مسافتی دو کیلومتری و سربالایی را بدود تا بهموقع به زمین تمرین برسد.
پس از چهار ساعت تمرین، او همین مسیر را دقیقاً برمیگشت تا به خانه بازگردد. صلاح درباره آن روزها میگوید: «وقتی جوان بودم احساس خستگی نمیکردم، چون کاری را انجام میدادم که دوست داشتم و دنبال رؤیایی بودم که باید به آن میرسیدم. من وضعیت سختم را نمیدیدم، بلکه هدفم را میدیدم. اینها روزهایی است که هنوز به آنها فکر میکنم، هرگز فراموششان نمیکنم و وقتی یاد همهچیز میافتم، لبخند میزنم.»
با این حال، این مسیر برای خانوادهاش پر از استرس بود. مادرش همواره از حوادث مرگبار مینیبوسهای شهری بیم داشت و حتی پس از یک تصادف شدید در این مسیر، بیش از ۲۰ بار با تلفن همراه صلاح تماس گرفت، اما صلاح از فرط خستگی به خوابی عمیق رفته بود و پاسخ نداد.
پدرش، صلاح غالی، که کارمند دولت و فروشنده گل یاس بود، هزینههای رفتوآمد او را تأمین میکرد؛ هزینههایی که از دوران کودکی و حضور در تیمهای بسیون و طنطا آغاز شده بود و تا المقاولون ادامه داشت.
در میان خاطرات کمتر شنیدهشده کتاب «پادشاه مصر»، شبهایی قرار دارد که صلاح به همراه یکی از دوستانش جایی برای ماندن در قاهره نداشتند.
آنها یک شب را پنهانی، با اجازه یکی از کارمندان، در اتاق اداری باشگاه المقاولون گذراندند؛ در حالی که صلاح از کفشهایش بهعنوان بالش استفاده کرد و ساعت را روی ۶ صبح تنظیم کرد تا پیش از آمدن بقیه، لو نروند.
شب بعد، شرایط سختتر شد و آنها مجبور شدند زیر آسمان سرد قاهره، روی چمن زمین شماره ۲ باشگاه بخوابند.
لحظه تحول واقعی زمانی رخ داد که صلاح در ۱۸سالگی به تیم اصلی پیوست و اجازه یافت در خوابگاه باشگاه اقامت کند. او میگوید: «از نظر روانی حس کردم که برای خودم کسی شدهام و به یک ستاره تبدیل شدهام. قبلاً میدیدم بازیکنان تمرین را تمام میکنند و به طبقه بالا میروند، اما من باید راهی نجریج میشدم. با خودم میگفتم یک روز من هم به آن بالا میروم.»
ستارهای که روزی رؤیای رفتن به اتاقهای طبقه بالای خوابگاه باشگاه را داشت، در نهایت بالاتر از هر فوتبالیست دیگری در تاریخ مصر قرار گرفت و اکنون فصل جدیدی از دوران ورزشی خود را در ترابزوناسپور آغاز میکند.
اینفانتینو پس از شکست طرح ۱۵ میلیارد پوندی (۲۰ میلیارد دلاری) خود برای خصوصیسازی داراییهای تجاری فوتبال، با فشار فزایندهای برای استعفا روبهرو شده است.
گزارشهایی که روز دوشنبه ۱۲ مرداد منتشر شد، حاکی از آن بود که اینفانتینو قرار است با اعضای کابینه ترامپ، از جمله مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، دیدار کند تا جایگاه خود را تقویت کند. فیفا و وزارت امور خارجه آمریکا این گزارشها را رد کردند.
با این حال، یکی از مقامهای ارشد دولت آمریکا که به هر دو نفر نزدیک است، به دیلی تلگراف گفت ترامپ پس از آنکه اینفانتینو به آمریکا برای برگزاری «بهترین جام جهانی تاریخ» کمک کرد، به او علاقهمند شده و مایل است او در سمت خود باقی بماند.
جام جهانی امسال زمانی با جنجال روبهرو شد که ترامپ اعلام کرد از اینفانتینو خواسته است محرومیت فولارین بالوگان برای دیدار مرحله یکهشتم نهایی آمریکا برابر بلژیک لغو شود.
این منبع گفت: «جیانی کمک بزرگی کرد تا بهترین جام جهانی تاریخ را برگزار کنیم. رییسجمهوری او را بسیار دوست دارد. مطمئنم هر کاری بتواند برای کمک به او انجام خواهد داد.»
او افزود: «فکر نمیکنم رییسجمهوری نظرش را درباره او تغییر دهد، چون فردی وفادار است. جیانی جام جهانی را برای آمریکا به بهترین شکل برگزار کرد و ما برای این موضوع ارزش قائلیم.»
پیش از این جنجال، گزارش شده بود ترامپ علاقه دارد اینفانتینو دبیرکل بعدی سازمان ملل متحد شود؛ سازمانی که ترامپ بارها گفته دیگر کارآمد نیست.
اینفانتینو که از سال ۲۰۱۶ ریاست فیفا را بر عهده دارد، در نخستین دیدار خود با ترامپ در اوت ۲۰۱۸ با همراه داشتن کارتهای قرمز و زرد، توجه او را جلب کرد و با شوخی گفت این کارتها «ممکن است هنگام برخورد با رسانهها به کارتان بیاید.»
از آن زمان، روابط این دو نزدیکتر شده است.
در مراسم قرعهکشی جام جهانی در ماه دسامبر، اینفانتینو «جایزه صلح فیفا» را به ترامپ اهدا کرد؛ اقدامی که پس از ناکامی او در دریافت جایزه صلح نوبل، که بارها علاقه خود به آن را ابراز کرده بود، انجام شد.
ترامپ همچنین یک جام طلایی با نام خود و یک مدال یادبود دریافت کرد.
نیویورکپست روز دوشنبه گزارش داد اینفانتینو پس از شکست طرح فروش بخشی از جام جهانی، تلاش کرده با ترامپ تماس بگیرد اما موفق نشده است.
ترامپ نیز روز جمعه در پاسخ به پرسشی درباره این طرح گفت از زمان مطرح شدن این موضوع، با اینفانتینو گفتوگو نکرده است.
پائولو زامپولی، فرستاده ویژه آمریکا در امور مشارکتهای جهانی، گفت: «کارنامه جیانی اینفانتینو حفظ انحصار فوتبال برای ثروتمندترین نهادهای این ورزش نیست، بلکه گسترش فوتبال به کشورهای بیشتر، جوامع بیشتر و کودکان بیشتر است.»
او افزود: «او به نگرانیها گوش داد و طرح را کنار گذاشت؛ همان کاری که یک رهبر باید انجام دهد. اکنون بحث اصلی این است که چگونه ثروت و فرصتهای فوتبال به همه ۲۱۱ کشور عضو برسد، نه اینکه فقط در اختیار گروهی محدود باقی بماند.»
به نوشته تلگراف، شهردار ونکوور سپتامبر گذشته روزی را به نام «روز ویکتور مونتاگلیانی» نامگذاری کرد و از او به عنوان مدیری در فوتبال تقدیر کرد که «رویاهای بزرگی» را برای همه کاناداییها الهام بخشیده است.
اما به نظر میرسد جاهطلبیهای خود مونتاگلیانی نیز حد و مرزی ندارد؛ او به گزینهای تبدیل شده که بیشترین حمایت را برای رقابت با جیانی اینفانتینو به دست آورده است. چهرههای اصلی تلاش برای برکناری رییس فیفا معتقدند مونتاگلیانی در هفتههای آینده به «چهره وحدتبخش» مخالفان تبدیل خواهد شد.
با این حال، در شرایطی که اینفانتینو با وجود تهدید رای عدم اعتماد همچنان برای حفظ قدرت تلاش میکند، نزدیکان مونتاگلیانی تاکید دارند که «هنوز برای نتیجهگیری زود است.»
اما نکته اینجاست که او نیز مانند اینفانتینو چند نقطه ضعف دارد؛ مونتاگلیانی پیشتر از فیفا، برای افزایش درآمد به سراغ مدل خصوصیسازی رفته بود و شرکت Canada Soccer Business را راهاندازی کرد؛ شرکتی خصوصی که برای مدیریت حقوق رسانهای و بازاریابی فدراسیون فوتبال کانادا تاسیس شد.
این مدیر کانادایی-ایتالیایی همچنین سالانه بیش از سه میلیون دلار حقوق دریافت میکند و به همین دلیل یکی از پردرآمدترین مدیران فوتبال جهان به شمار میرود.
«فعلا باید اینفانتینو را پایین بکشیم»
یکی از افراد نزدیک به مونتاگلیانی، ۶۰ ساله، که قرار است سال آینده برای تمدید ریاست خود بر کنفدراسیون فوتبال آمریکای شمالی، مرکزی و کاراییب (کنکاکاف) نامزد شود، گفت: «تمرکز فعلا بر موضوع اصلی است. مهمترین مسئله در حال حاضر نامزدها نیستند، بلکه از بین رفتن اعتماد به رهبری فعلی فیفا است.»
با این حال، اگر برنامه مخالفان طی روزها و هفتههای آینده طبق انتظار پیش برود، مونتاگلیانی، مدیری عملگرا که از جمله دوستانش کارلو آنچلوتی است، باید درباره نامزدی خود تصمیم بگیرد. نامزدهای انتخابات ریاست فیفا باید تا ۱۸ نوامبر ثبتنام کنند و تا انتخابات ماه مارس فرصت چندانی برای جلب آرا باقی نخواهد ماند.
مونتاگلیانی که در فوتبال به مدیری خوشبرخورد شناخته میشود، در سالهای اخیر و با مدیریت حساس روابط سیاسی میان آمریکا به رهبری دونالد ترامپ، مکزیک و زادگاهش کانادا، در جریان میزبانی مشترک جام جهانی، اعتبار بیشتری به دست آورده است.
شانس او از این جهت نیز افزایش یافته که به گفته طراحان تغییر در رأس فیفا، نامزدی از داخل اروپا تقریبا منتفی است. یوفا هدایت تلاشها علیه اینفانتینو را بر عهده دارد و بر اهمیت ایجاد «ائتلافها» تاکید میکند. از نگاه آنها، نامزد شدن فردی از خارج اروپا مانع از آن میشود که در آفریقا و آسیا این تصور ایجاد شود که اروپا بار دیگر در پی قبضه کردن قدرت است.
به گفته نزدیکان مونتاگلیانی، او در داخل فیفا چهرهای شناختهشده و محبوب است؛ آن هم در شرایطی که حمایت داخلی از اینفانتینو به سرعت در حال کاهش است.
در مراسمی که ۱۱ ماه پیش برای تجلیل از مونتاگلیانی در ونکوور برگزار شد، ماتیاس گرافستروم، دبیرکل فیفا و نفر دوم این سازمان پس از اینفانتینو، نیز حضور داشت.
چندین منبع مدعی هستند روابط گرافستروم و اینفانتینو در ماههای اخیر به شدت تیره شده است. گفته میشود گرافستروم از افزایش شدید قیمتها در جام جهانی امسال ناراضی بوده و همچنین از طرح خصوصیسازی ۲۰ میلیارد دلاری فیفا نیز بیاطلاع نگه داشته شده بود.
اگر گرافستروم نیز به مخالفان اینفانتینو بپیوندد، میتواند به یکی از مهمترین حامیان مونتاگلیانی تبدیل شود؛ مدیری که تاکنون احتمال رسیدن به ریاست فیفا را به طور کامل رد نکرده است.
مونتاگلیانی در ماه ژوئن و در پاسخ به پرسشی درباره احتمال نامزدی برای انتخابات سال ۲۰۳۱، زمانی که اینفانتینو در صورت انتخاب دوباره به سقف مجاز دورههای ریاست خواهد رسید، به گاردین گفت: «تا آن زمان خیلی مانده است. تمرکز من همیشه روی کنکاکاف بوده و خواهد بود. سال آینده خودم نیز انتخابات دارم و میخواهم دوباره نامزد شوم و کارم را در اینجا به پایان برسانم. هنوز کارهای زیادی در کنکاکاف باقی مانده است. آینده هرچه باشد، در آینده مشخص خواهد شد.»
بانفوذترین چهرههای فوتبال در آمریکای شمالی
مونتاگلیانی یکی از بانفوذترین چهرههای فوتبال آمریکای شمالی به شمار میرود. برخلاف بسیاری از مدیران فوتبال، ثروت خود را خارج از این ورزش به دست آورد. او ابتدا در شرکت Hogan & Cox Insurance Adjusters فعالیت کرد و سپس در حوزه کارگزاری بیمه و مدیریت ریسک به سمتهای اجرایی رسید و در نهایت شریک مستقل یک گروه بیمه شد.
فعالیت او در مدیریت فوتبال از زمانی آغاز شد که به عضویت هیات مدیره و سپس ریاست BC Soccer، نهاد فوتبال استان بریتیش کلمبیا، رسید. او در سال ۲۰۰۶ نایبرییس فدراسیون فوتبال کانادا شد و از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ ریاست این فدراسیون را بر عهده داشت.
کن سیم، شهردار ونکوور، سپتامبر گذشته مراسمی برای تجلیل از مونتاگلیانی برگزار کرد و از او به دلیل «نقش اساسی در ارتقای فوتبال کانادا در سطح جهانی» تقدیر کرد.
دوستی او با چهرههای سرشناس نیز به افزایش نفوذش کمک کرده است. کارلو آنچلوتی، سرمربی تیم ملی برزیل در جام جهانی امسال، از دوستان او است و دیهگو مارادونا نیز او را «پاپی» صدا میکرد.
مونتاگلیانی هرگز فوتبال حرفهای بازی نکرد، اما در مراسم سال گذشته از او به دلیل «یک عمر خدمت به فوتبال؛ از فعالیتهای اولیه در BC Soccer گرفته تا رهبری فدراسیون فوتبال کانادا و سپس نقشآفرینی در فیفا و کنکاکاف» تقدیر شد.
در مراسم شهرداری ونکوور گفته شد او نقش محوری در انتخاب کانادا به عنوان یکی از میزبانان جام جهانی ایفا کرده و «الهامبخش ورزشکاران جوان در ونکوور و سراسر کانادا بوده است. همچنین برای ارتقای جایگاه فوتبال کانادا، از جمله میزبانی موفق جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۵، تلاش خستگیناپذیری انجام داده است.»
مونتاگلیانی در آن مراسم گفت: «اینکه روزی به نام من نامگذاری شود، افتخاری غیرقابل تصور و عمیقا فروتنکننده است که تا پایان عمر آن را گرامی خواهم داشت.»
مونتاگلیانی چگونه به ریاست کنکاکاف رسید؟
مونتاگلیانی یک سال پس از بازداشت جفری وب، رییس پیشین کنکاکاف، به ریاست این کنفدراسیون رسید. وب یکی از ۴۱ متهم پرونده بزرگ فساد فیفا در سال ۲۰۱۵ بود که با اتهامهای متعدد مرتبط با فساد روبهرو شد.
بیتردید او توانسته است کنکاکاف را به شرایطی باثباتتر هدایت کند، اما دوران ریاستش خالی از جنجال نبوده است.
در سال ۲۰۲۱، بازیکنان تیم زنان ونکوور وایتکپس خواستار تعلیق مونتاگلیانی شدند.
این درخواست پس از آن مطرح شد که انتقادها از نحوه رسیدگی فدراسیون فوتبال کانادا به اتهامهای مطرحشده علیه باب بیراردا، مربی تیم زنان ونکوور وایتکپس و تیم زیر ۲۰ سال زنان کانادا، بالا گرفت.
بیراردا که بعدها به دلیل آزار جنسی بازیکنان به چندین دهه زندان محکوم شد، پس از نخستین مطرح شدن اتهامها تنها با یک بررسی محدود از سوی یک وکیل محلی روبهرو شد و مدتی بعد از سمت خود کنار گذاشته شد.
گفته میشود مونتاگلیانی، زمانی که نایبرییس فدراسیون فوتبال کانادا بود، ریاست جلسهای را بر عهده داشت که در آن به بازیکنان گفته شد بیراردا به دلایل نامشخص پزشکی از سمت خود کنار رفته است.
مونتاگلیانی هرگونه تخلف را رد کرده و گفته است: «قطعا این اتهامها با جدیت بررسی شدند.»
همه این موارد از نگاه اینفانتینو دور نخواهد ماند؛ آن هم در شرایطی که فشارها و تلاشها برای کنار زدن او هر روز بیشتر میشود.
