ونس: دوره ۶۰ روزه تفاهمنامه با ایران از امروز آغاز میشود
جیدی ونس، معاون رییسجمهور آمریکا، در یک نشست خبری در کاخ سفید گفت که بازه ۶۰ روزهای که در یک یادداشت تفاهم مورد تایید دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، و رهبران جمهوری اسلامی تعیین شده است، از پنجشنبه آغاز میشود.
او گفت: «من میگویم دوره ۶۰ روزه رسما امروز آغاز شد».
ونس افزود که پس از امضای تفاهمنامه و طی شامگاه گذشته تاکنون ۱۲.۵ میلیون بشکه نفت جابهجا شده است.
او تاکید کرد: «جمهوری اسلامی در طول شب به هیچ کشتیای حمله نکرده است.»
وقتی از ونس پرسیده شد که پس از پایان دوره ۶۰ روزه، از نظر اداره تنگه هرمز چه اتفاقی خواهد افتاد، ونس بار دیگر دیدگاه آمریکا را تکرار کرد مبنی بر اینکه این مسیر اصلی انتقال نفت و گاز باید از هرگونه عوارض و حق عبور آزاد باشد.
جمهوری اسلامی در طول جنگ عملا این آبراه را بسته بود.
ونس گفت: «مذاکرات نهایی میتواند شرایط آنچه را که پس از آن رخ خواهد داد، تعیین کند.»
معاون رییسجمهوری آمریکا همچنین گفت که جمهوری اسلامی حق دفاع از خود را واگذار نخواهد کرد، اما ایالات متحده انتظار دارد که تهران طبق توافقی که با واشینگتن به آن دست یافته، موشکهایی نداشته باشد که بتوانند «بهطور گسترده سراسر جهان را تهدید کنند».
او گفت بخشی از هدف توافق صلح واشینگتن با ایران این است که دولت لبنان بتواند جنوب کشور خود را کنترل و نیروهای خود را مستقر کند، نه اینکه گروه حزبالله، تحت حمایت جمهوری اسلامی، این کار را انجام دهد.
ونس به خبرنگاران گفت: «آنچه ما میخواهیم ببینیم این است که دولت لبنان، نمایندگان منتخب مردم لبنان، بتوانند در جنوب لبنان نیروی پلیس مستقر کنند، بهطوری که حزبالله کشور را تحت کنترل خود نگیرد، اسرائیلیها تهدید نشوند و در نتیجه، اسرائیلیها هم به جنوب لبنان یا بیروت حمله نکنند.»
جنگ میان جمهوری اسلامی و آمریکا متوقف شده و توافق اولیه نیز امضا شده است اما آیا واقعا بحران به پایان رسیده است؟
در حالی که تهران و واشینگتن از یک موفقیت دیپلماتیک سخن میگویند، مقامهای دو طرف تقریبا هر روز روایتهای متفاوتی از همین توافق ارائه میکنند؛ از حزبالله و لبنان گرفته تا برنامه هستهای، موشکها، تحریمها و پولهای بلوکهشده.
این پرسش مطرح است که در ۶۰ روزی که قرار است دو طرف برای رسیدن به توافق نهایی مذاکره کنند، چه گرههایی میتواند این مسیر را به بنبست بکشاند؟
مهدی بیگی، عضو تحریریه ایراناینترنشنال، در «پیوست» چشمانداز این مذاکرات ۶۰ روزه را بررسی میکند:
با اعلام اقامتگاه بروگناشتوک در سوئیس بهعنوان محل برگزاری مذاکرات میان جمهوری اسلامی و آمریکا، دولت سوئیس اعلام کرد بیش از ۲ هزار نیروی نظامی را برای تامین امنیت این رویداد به کار خواهد گرفت.
احمد صمدی، خبرنگار ایراناینترنشنال، گزارش میدهد:
تیم ملی پس از تساوی ناامیدکننده برابر یکی از ضعیفترین تیمهای حاضر در جام جهانی، دستکم بر اساس رنکینگ فیفا در حالی شانس صعود از دور گروهی را کمرنگتر از قبل میبیند که امیر قلعهنویی در جایگاه سرمربی تیم ملی ۱۳ سال پس از آخرین موفقیت فوتبالی با دستیاران ناکارآمد احاطه شده است.
امیر قلعهنویی پس از کنار رفتن از سرمربیگری تیم ملی پس از جام ملتهای آسیا ۲۰۰۷، در طول شش سال، پنج جام قهرمانی، از جمله چهار قهرمانی در لیگ برتر با استقلال و سپاهان، به کارنامه خود افزود تا ثابت کند اگر قرار به حضور یک مربی ایرانی روی نیمکت تیم ملی باشد، او شایستهترین گزینه است.
با وجود این، اوجگیری دوباره قلعهنویی در فوتبال باشگاهی ایران، همزمان با ناکامی علی دایی و افشین قطبی در رساندن تیم ملی به جام جهانی و موفقیت در جام ملتهای آسیا ۲۰۱۱، با تمایل جامعه هواداری و مدیران فدراسیون فوتبال به حضور سرمربی خارجی روی نیمکت تیم ملی، تقارن پیدا کرد.
قلعهنویی با قهرمانی استقلال در لیگ دوازدهم، اسکلت اصلی تیم ملی در روزهای حساس مراحل انتخابی جام جهانی ۲۰۱۴ را به کیروش هدیه داد تا سرمربی پرتغالی پس از صعود به این جام، دوران طولانیمدت حضور در ایران را تضمین کند.
قلعهنویی اما پس از این قهرمانی در سال ۹۲، دیگر روی خوش را در فوتبال باشگاهی ندید و با وجود حضور روی نیمکت تیمهای برخوردار از امکانات سختافزاری و مالی با سطح بالا، توفیقی در لیگ برتر و جام حذفی نیافت؛ اما درست در روزهایی که مدیران فدراسیون، بهدلیل بدهیهای سنگین و وضعیت اجتماعی و امنیتی کشور، توان استخدام سرمربی درجه یک خارجی را نداشتند، بار دیگر رویای دیرینه خود را تعبیرشده دید و روی نیمکت تیم ملی نشست.
سرمربی که در روزهای اوج مربیگری نهتنها مرد شماره یک نیمکت بود، بلکه در زمین تمرین هم میداندار بود و کارنامهای بهشدت قابل دفاع ثبت کرد، اما حالا تدابیر تاکتیکیاش برای شکستن لایههای دفاعی نهچندان متراکم نیوزیلند، تکان دادن حرکات دست برابر دوربینهای تلویزیونی است و از دستیاران پرشمار خود نیز آوردهای ندارد.
دستیارانی که انتخابشان از همان ابتدا قلعهنویی را آماج انتقادات قرار داد؛ حضور سعید الهویی، دستیار همیشگی او در سالهای ناکامی در لیگ برتر، بهعنوان نفر دوم کادر فنی تیم ملی، اوج انتقادات را متوجه قلعهنویی کرد.
سعید الهویی، تئوریسین اصلی کادر فنی قلعهنویی در تمام سالهای ناکامی در لیگ برتر و تیم ملی بوده است
ژنرال اما ترجیح داد با پافشاری روی تصمیمات خود، دستیارانش را حفظ کرده و حتی با وجود جذب چهرهای چون آنتونیو مانیکونه ایتالیایی، باز هم به نفراتی چون الهویی و هومن افاضلی دور بدهد؛ چهرهای که در کارشناسیهای تلویزیونی میتوانست مورینیو و گواردیولا را نقد کند، اما در مستطیل سبز، جز سقوط به دستههای پایینتر، کارنامهای نداشت.
هومن افاضلی، مشاور سرمربی تیم ملی فوتبال که این روزها بیشتر از پیش به قلعهنویی نزدیک شده است
در این بین، حضور آندرانیک تیموریان و رحمان رضایی، دو چهره ملی با تجربه حضور در جام جهانی و سالیان طولانی حضور در سطح اول فوتبال اروپا، شاید فاصله بازیکنان و سرمربی تیم ملی را کم کند، اما بار فنی از دوش قلعهنویی کم نکرده است.
در حالی که مهدی تاج بارها از جانب امیر قلعهنویی صعود به دور حذفی جام جهانی را وعده داده بود، حالا تیم ملی بهترین فرصت برای قرار گرفتن در جمع هشت تیم برتر سوم مرحله گروهی را از دست داده و برای صعود به مرحله بعد، دستکم باید دو امتیاز دیگر برابر بلژیک و مصر بگیرد تا شاید با اما و اگر، یکی از ۳۲ تیم حاضر در جام جهانی باشد.
سرمربی که روزگاری با زیر و رو کردن ترکیب استقلال، تعویضهای طلایی، میدان دادن به جوانان و بازگشتهای دراماتیک در لیگ برتر، اعتمادبهنفسی مثالزدنی داشت، حالا پیرترین تیم ملی ایران در تاریخ جامهای جهانی را هدایت میکند، از دعوتکردن و بازی دادن به جوانها وحشت دارد و ورق برندهای برای تحول در زمین رو نمیکند.
دیر یا زود ماجراجویی تیم ملی در جام جهانی تمام خواهد شد و امیر قلعهنویی احتمالا، اگر خودش پس از رسیدن به رویای همیشگیاش یعنی نشستن روی صندلی سرمربیگری تیم ملی ایران در جام جهانی، قید حضور در این تیم را نزند، بیشتر از پیش خاطرات خوبش را، علاوهبر نتایج ضعیف و ناکامیهای دنبالهدار، با مجیزگویی برای حکومتی که همین چند سال قبل آن را سراسر ظلم و ظلم و ظلم دانسته بود، عوض خواهد کرد.
به گزارش نشریه اتلتیک، جام جهانی ۲۰۲۶ شروعی شگفتانگیز و فراتر از حد انتظار داشته است. طبق یک سنت دیرینه، معمولا در روزهای آغازین جام جهانی، کارشناسان برنامههای تلویزیونی با بیحوصلگی منتظر شروع واقعی تورنمنت میمانند اما در این دوره، هیچکس چنین جملهای را به زبان نیاورده است.
پیش از شروع بازیها، نگرانیهای زیادی درباره افزایش تیمها به عدد ۴۸، کاهش کیفیت مسابقات، آبوهوا و احتمال صندلیهای خالی وجود داشت؛ اما پس از برگزاری تمامی ۲۴ مسابقه دور اول مرحله گروهی، واقعیت نشان داد که فوتبال در بالاترین سطح ممکن جریان دارد.
میزبانی مشترک؛ تزریق انرژی سهبرابر به رگهای جام
این اولین بار است که جام جهانی به میزبانی سه کشور برگزار میشود. اگرچه قضاوت درباره سفرهای طولانی زودهنگام است، اما حضور سه میزبان، انرژی فوقالعادهای به مسابقات بخشیده است. مکزیک در حال و هوایی بینظیر در مکزیکوسیتی ۲ بر ۰ آفریقای جنوبی را شکست داد. کانادا با یک گل دیرهنگام دراماتیک مقابل بوسنی و هرزگوین به تساوی رسید و هوادارانش را به وجد آورد. از همه شگفتانگیزتر، تیم ملی آمریکا بود که با ارایهای درخشان و فوتبالی روان، پاراگوئه را ۴ بر ۱ در هم کوبید و فراتر از توقعات ظاهر شد.
نبرد پایاپای تیمهای کوچک و بازیهای پرهیجان
نکته کلیدی دور اول این بود که هیچ بازی کسلکنندهای ثبت نشد. حتی دیدار تیمهای کمنامونشانتر مثل تساوی ۲ بر ۲ نیوزیلند و ایران، پر از جذابیت و گلهای تماشایی بود. تنها تساوی صفر بر صفر این دور نیز جذابترین مسابقه نام گرفت؛ جایی که کیپورد با نمایشی قهرمانانه، اسپانیا، قهرمان اروپا را متوقف کرد. تیمهای کوچکتر هرگز از پیش باخته نبودند؛ عراق، اردن، ازبکستان و جمهوری دموکراتیک کنگو همگی مقابل حریفان بزرگ خود گلزنی کردند و پا پس نکشیدند.
درخشش بیچونوچرای فوقستارهها
علاوه بر جذابیتهای تیمی، این جام جهانی تا اینجای کار متعلق به ابرستارهها بوده است. کیلیان امباپه با دو گل مقابل سنگال بار دیگر ارزشهایش را اثبات کرد، ارلینگ هالند در نخستین تجربه جام جهانی خود برای نروژ دبل کرد و لیونل مسی با ثبت یک هتتریک رویایی برابر الجزایر، به صدر جدول گلزنان دور اول تکیه زد. اتلتیک در پایان خاطرنشان میکند که اگرچه ویترین یک تورنمنت را بازیهای مراحل نهایی و فینال میسازند، اما فوتبال، شروعی به این زیبایی را کمتر به خود دیده بود.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، در تروث سوشال نوشت: «عرضه نفت ادامه دارد. ایران هرگز نمیتواند به سلاح هستهای دست پیدا کند و در نتیجه جهان امنتر خواهد بود.»
او افزود: «بازارهای سهام در اوج قرار دارند، اشتغال به رکوردهای جدید رسیده و قیمتها در حال کاهش است.»
رییسجمهوری آمریکا تاکید کرد: «کشور ما امروز قدرتمند، امن و بیش از هر زمان دیگری مورد احترام است.»
