سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس: در صورت لزوم مستقیما وارد جنوب لبنان میشویم
ابراهیم رضایی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس، در گفتوگو با صدا و سیما گفت: «مردم مطمئن باشند جمهوری اسلامی دست از لبنان برنمیدارد، زیرا اگر دشمن کار لبنان و حزبالله را یکسره کند، سپس به سراغ ما میآید.»
او افزود برای حمایت از لبنان، تقسیم کار در اتاق جنگ جمهوری اسلامی انجام شده است.
رضایی همچنین گفت اگر لازم باشد، جمهوری اسلامی به صورت مستقیم در جنوب لبنان ورود خواهد کرد و از بازگشت به صحنه جنگ هراسی ندارد.
در روزهای اخیر، نیروهای طالبان موج تازهای از بازداشت زنان را به اتهام رعایت نکردن پوشش اجباری مورد نظر این گروه آغاز کردهاند.
نیروهای طالبان همچنین هرگونه تجمع و اعتراض مردمی در واکنش به این اقدامات را سرکوب کرده است.
گزارشهای رسیده به افغانستاناینترنشنال حاکی از آن است که نیروهای این گروه معترضان را مورد ضربوشتم قرار دادند و در برخی موارد به سوی آنان تیراندازی کردند.
شاهدان عینی گفتند بر اثر شلیک طالبان به معترضان، دستکم یک نفر کشته و برخی دیگر زخمی شدند. آنها همچنین از بازداشت دهها نفر در این تجمعات خبر دادند.
بر اساس ویدیویی که در شبکههای اجتماعی منتشر شده، زنان و مردان شرکتکننده در یکی از تجمعات اعتراضی در شهر هرات، شعار «تحصیل، کار، آزادی» سردادند.
۱۹ خرداد، ریم السالم، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور خشونت علیه زنان، نسبت به موج جدید سرکوب و بازداشت زنان در افغانستان ابراز نگرانی کرد.
ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر افغانستان، نیز اقدام طالبان در بازداشت زنان را «غیرقانونی و غیرقابل قبول» خواند و تاکید کرد زنان بازداشتشده باید فورا آزاد شوند.
حمایت زنان ایرانی با هشتگ «زن، زندگی، آزادی»
شماری از زنان ایرانی در شبکههای اجتماعی، سیاستهای زنستیزانه طالبان را محکوم و حمایت خود را از زنان افغانستان اعلام کردند. در پیامهای حمایتی منتشرشده، استفاده گسترده از هشتگ «زن، زندگی، آزادی» به چشم میخورد.
جاستینا، رپر ایرانی، در ایکس نوشت: «من بهعنوان یک ایرانی کنار تمام زنان رنجدیده و سرکوبشده افغانستان میایستم، همانطور که آنها کنار ما بودند و خواهند بود.»
مهرنوش، دیگر خواننده ایرانی، نیز در پیامی در ایکس، با زنان افغانستان اعلام همبستگی کرد.
کاربری به نام ندا نوشت: «تمامقد در کنار زنان و دختران هرات و افغانستان ایستادهایم. از کابل و هرات تا هر کجای ایران، زن، زندگی، آزادی.»
کاربری به نام گیسو تاکید کرد: «حق زنان، حق زندگی و حق آزادی، حقوقی نیست که فقط برای ایران فریاد بزنیم. من هم کنار مردم رنجدیده افغانستان و مخصوصا زنان شجاع افغانستان میایستم. روایاتشان را که میخوانم، همان رنجی را میبینم که ما هم بردهایم.»
کاربر دیگری به نام هدا نوشت: «زنان در هرات میگویند تحصیل، کار، آزادی. و ما در ایران گفتیم زن، زندگی، آزادی. خواستهها چقدر آشناست.»
در پیام کاربری به نام ژینوس آمده است: «جغرافیای رنج ما یکیست، همانطور که افق آزادیمان. قلب افغانستان در تاریکی تحمیلی این روزها روشن خواهد ماند؛ ما کنار هم میایستیم.»
کاربری به نام لارا هم از انفعال جامعه جهانی در قبال تحولات اخیر انتقاد کرد و گفت همانگونه که در قبال رویدادهایی چون قطع سهماهه اینترنت در ایران و جنگهای غزه، اوکراین و سودان اقدام موثری انجام نگرفت، در برابر محرومیت زنان افغانستان از حقوق اساسی و بازداشت آنان به دست طالبان نیز واکنش عملی قابل توجهی دیده نمیشود.
در سوی دیگر، شماری از زنان افغانستان از حمایت و همبستگی زنان ایرانی استقبال کرده و بر تداوم مبارزه برای دستیابی به حقوق و آزادیهای اساسی خود تاکید کردهاند.
یک کاربر افغانستانی به نام لاله در ایکس در همین زمینه نوشت: «در این روزهای مالامال از رنج و خفقان و تاریکی، گسترش خواهرانگی میان زنان ایران و افغانستان به ما نور امید میبخشد و بر اندام مستبدان لرزه میاندازد. ما با هم قویتر از تاریکی هستیم و این زنجیره همبستگی هرگز نمیشکند.»
مرداد ۱۴۰۰، طالبان با تصرف کابل، پایتخت افغانستان، پس از دو دهه بار دیگر قدرت را در این کشور به دست گرفت.
از آن زمان، زندگی میلیونها زن و دختر افغان بهطور چشمگیری دگرگون شده است. ممنوعیت تحصیل دختران بالاتر از پایه ششم، درهای مدارس را به روی آنان بست و فرصتهای آموزشی، آینده و آرزوهای بسیاری از دختران را با محدودیتهای جدی مواجه کرد.
