نایب رییس مجلس: تدوین قانون تنگه هرمز با اجازه مجتبی خامنهای آغاز شد
علی نیکزاد، نایب رییس مجلس جمهوری اسلامی، در مصاحبهای با یک پلتفرم آنلاین گفت که هماهنگی گستردهای میان مجلس، وزارت خارجه جمهوری اسلامی و سایر نهادهای مرتبط برای تدوین «قانون تنگه هرمز» انجام شده و این روند با اجازه مجتبی خامنهای آغاز شده است.
او گفت وزارت خارجه جمهوری اسلامی در نامهای از مجتبی خامنهای درخواست کرده بود برای تدوین چارچوب حقوقی تنگه هرمز، کارگروهی با حضور دستگاههایی از جمله نیروهای مسلح و ستاد مشترک تشکیل شود که این درخواست مورد موافقت قرار گرفت.
نیکزاد افزود طرح پیشنهادی دولت ۱۷ صفحه بود و مجلس نیز طرحی جداگانه تهیه کرده بود. به گفته او، با هماهنگی رییس مجلس، از وزارت امور خارجه خواسته شد طرح تدوینشده با مجوز مجتبی خامنهای در جلسهای مشترک ارائه و با طرح مجلس یکپارچه شود.
به گزارش خبرگزاری رویترز، دنیس پوشیلین، مقام منصوب کرملین در منطقه دونتسک تحت کنترل روسیه، چهارشنبه ۱۳ خرداد اعلام کرد در پی حمله پهپادی به این منطقه، ۷ نفر جان باختند و ۱۱ تن دیگر زخمی شدند.
به گفته او، این پهپاد به یک اتوبوس مسافربری که در مسیر میان مسکو و سیمفروپل، در منطقه کریمه تحت اشغال روسیه، در حال حرکت بود، اصابت کرد.
خبرگزاری دولتی تاس به نقل از سوتلانا پترنکو، سخنگوی کمیته تحقیقات روسیه، گزارش داد این نهاد در ارتباط با این حادثه، پروندهای جنایی با عنوان «حمله تروریستی» تشکیل داده و تحقیقات درباره آن را آغاز کرده است.
وزارت دفاع روسیه ۱۳ خرداد اعلام کرد سامانههای پدافندی این کشور در طول شب گذشته، ۳۵۴ فروند پهپاد را سرنگون کردند.
بامداد سهشنبه ۱۲ خرداد، روسیه با صدها پهپاد و دهها موشک، نقاط مختلف اوکراین را هدف حملات سنگین قرار داد.
طبق اعلام منابع رسمی اوکراین، این حملات ۲۲ کشته و بیش از ۱۰۰ زخمی بر جای گذاشت.
کرملین پیشتر تهدید کرده بود در واکنش به حمله پهپادی به یک خوابگاه در منطقه لوهانسک تحت کنترل روسیه، علیه اهدافی در کییف دست به «حملات نظاممند» خواهد زد.
طبق آمار مقامهای روسیه، در حمله به این خوابگاه ۲۱ نفر کشته شدند. با این حال، اوکراین دست داشتن در این حمله مرگبار را رد کرده است.
همزمان، ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین، نسبت به احتمال وقوع یک حمله جدید و قریبالوقوع از سوی روسیه هشدار داد.
حملات اوکراین به مسکو، لنینگراد و تامبوف
سرگئی سوبیانین، شهردار مسکو، ۱۳ خرداد در پیامی در تلگرام اعلام کرد دستکم ۲۰ پهپاد که به سمت پایتخت روسیه در حرکت بودند، طی شب گذشته سرنگون شدند.
فرماندار منطقه تامبوف در مرکز روسیه، خبر داد ساختمانهای جانبی یک تاسیسات صنعتی در شهر میچورینسک در پی حملات آسیب دیدند.
الکساندر دروزدنکو، فرماندار لنینگراد، نیز گفت پدافند هوایی روسیه طی شب گذشته ۵۰ فروند پهپاد را بر فراز این منطقه در شمالغرب مسکو رهگیری و ساقط کرده است.
رویترز نوشت این حملات در حالی رخ داد که شهر سنپترزبورگ در منطقه لنینگراد از ۱۳ خرداد میزبان یک مجمع بینالمللی اقتصادی است. رویدادی که از آن بهعنوان «داووس روسیه» یاد میشود و از مهمترین گردهماییهای اقتصادی این کشور به شمار میرود.
منطقه لنینگراد بهدلیل وجود زیرساختهای کلیدی صادرات انرژی و یکی از بزرگترین پالایشگاههای نفت روسیه، از اهمیت راهبردی بالایی برخوردار است.
بر اساس برنامه اعلامشده، ولادیمیر پوتین، رییسجمهوری روسیه، جمعه ۱۵ خرداد سخنرانی اصلی این مجمع را ایراد خواهد کرد.
در این نشست، روسای جمهوری ازبکستان و تانزانیا، معاون رییسجمهوری چین و وزیر انرژی عربستان سعودی نیز حضور خواهند داشت.
همچنین انتظار میرود شماری از شخصیتهای سیاسی و اقتصادی بینالمللی، از جمله یک مقام دولت آمریکا و یک میلیاردر آلمانی فعال در حوزه خردهفروشی، در این رویداد شرکت کنند.
اوکراین در هفتههای اخیر حملات خود را به زیرساختهای انرژی روسیه تشدید کرده است. اقدامی که با هدف کاهش درآمدهای مسکو و محدود کردن منابع مالی جنگ انجام میشود.
در همین راستا، نیروهای اوکراینی ۱۲ خرداد پالایشگاه نفت ایلسکی در جنوب روسیه را هدف حمله پهپادی قرار دادند.
روسیه نیز در جریان کارزار نظامی خود علیه اوکراین، بارها به زیرساختها و شبکه تامین برق این کشور حمله کرده است.
روسیه اسفندماه ۱۴۰۰ عملیات نظامی خود را علیه اوکراین کلید زد و از آن زمان، درگیریهای مرگبار میان دو کشور ادامه داشته است.
روایتها و مستندات تازه شامل شلیک به قصد کشت، ممانعت از امدادرسانی به مجروحان، دریافت پول از خانواده کشتهشدگان در ازای تحویل پیکر و فشار بر آنها برای خاکسپاری مخفیانه و جلوگیری از برگزاری مراسم است.
ایراناینترنشنال در کارزار مردمی، به دنبال ثبت و مستندسازی حقیقت درباره کشتار دیماه در رشت است. اگر شاهد عینی آن شبها بودهاید، یا از خانواده و نزدیکان کشتهشدگان این شهر هستید، روایت و اطلاعات خود را از طریق چتبات اینتلمدیا با ما در میان بگذارید و در برملا کردن ابعاد این کشتار مشارکت کنید.
صبح ۱۹ دی؛ شهری در دود، خون و آتش
یکی از شاهدان عینی در روایت خود از صبح ۱۹ دیماه در رشت گفت، حدود ساعت پنج صبح، هنوز حجم گسترده دود و آتش در منطقه شهرداری زبانه میکشیده است.
به گفته این شاهد، خیابانهای منتهی به شهرداری، از جمله خیابان نامجو، خیابان امام، خیابان شهرداری و مسیر بازار به سمت میدان صیقلان، بهشدت آسیب دیده و بخشهایی از شهر سوخته بوده: «شهر در صبح ۱۹ دی بوی دود میداد. رد خون بر خیابان شهرداری و سعدی به وضوح دیده میشد. اثر دستهای خونی معترضان روی دیوارهای شهر بود. بسیجیها در میدان سبزهمیدان با اسپری مشغول پاک کردن شعارها بودند و بخشهای وسیعی از بازار بهطور کامل سوخته بود.»
انتقال پیکرها با وانت و ماشین زباله
یک شاهد عینی به ایراناینترنشنال گفت صبح ۱۹ دیماه چند وانت شهرداری از خیابان شهرداری خارج شدند و در پشت یکی از این وانتها، پیکر تعدادی از کشتهشدگان قرار داشت که روی آن با پارچه پوشانده شده بود.
ایراناینترنشنال همچنین گزارشهای متعدد و معتبری دریافت کرده است که نشان میدهند پیکر برخی کشتهشدگان در رشت با ماشینهای حمل زباله جمعآوری و بهصورت پنهانی منتقل شدهاند.
شاهدان گفتند برخی مجروحان هم در میان پیکرهای منتقل شده به باغ رضوان حضور داشتند.
یک منبع مطلع گفت که در یک مورد، یکی از مجروحان که همراه با پیکر کشتهشدگان به باغ رضوان منتقل شده بود، موفق به فرار شد و مدتی در یکی از جنگلهای اطراف پنهان ماند.
انتقال پیکرها به سولهای بینشان در جاده
اطلاعات تازهای به ایراناینترنشنال رسیده است که نشان میدهد در روزهای ۱۸ و ۱۹ دیماه، پیکر شماری از کشتهشدگان در رشت به سولهای در جاده تهران، در فاصله میان باغ رضوان و سراوان، منتقل شده است.
این سوله با رنگهای قرمز، سفید و سبز رنگآمیزی شده و هیچ تابلوی مشخص یا نشان رسمی ندارد.
پیکرهای کشتهشدگان پیش از دفن یا انتقال به محلهای دیگر، بهطور موقت در این مکان نگهداری شدهاند.
این گزارشها در کنار روایتهای پیشین درباره انتقال پیکرها با وانتهای شهرداری، ماشینهای حمل زباله و دفنهای پنهانی در باغ رضوان، ابعاد گستردهتری از روند مخفیسازی و جابهجایی پیکرهای جانباختگان رشت را نشان میدهند.
شلیک به مردم و روایت استفاده از دوشکا
در روایتهای رسیده به ایراناینترنشنال آمده است که نیروهای سرکوبگر، مردمی را که وارد برخی محدودههای نظامی شهر شده بودند، با سلاح سنگین به رگبار بستند.
بر اساس این روایتها، محدوده استانداری رشت یکی از محلهای اصلی کشتار معترضان در ۱۸ و ۱۹ دیماه بوده است.
به گفته یک شاهد عینی، نیروهای بسیج و سپاه پاسداران با هدایت جمعیت به سمت استانداری، معترضان را در مسیری قرار دادند که امکان خروج و عقبنشینی برای آنان محدود بود.
بر اساس این روایتها، پس از باز شدن درهای استانداری، نیروهای مسلح به سوی مردم شلیک کردند.
این روایتها نشان میدهند سرکوب در رشت به خیابانهای اطراف شهرداری، بازار، خیابان نامجو و درمانگاه سجاد محدود نبوده و محدوده استانداری نیز یکی از نقاط مهم تیراندازی و کشتار معترضان بوده است.
گزارشها از درخواست پول برای تحویل پیکر
اطلاعات رسیده حاکی از فشارهای شدید امنیتی بر خانواده کشتهشدگان است.
از برخی خانوادهها برای تحویل پیکر فرزندانشان درخواست پول شده و مبلغ مطالبهشده بسته به وضعیت مالی خانوادهها متفاوت بوده است.
بر اساس این روایتها، از بعضی خانوادهها چند صد میلیون و در مواردی حتی بیش از یک میلیارد تومان درخواست شده است.
یک شاهد عینی گفت از یک خانواده خواسته شده بود برای دریافت پیکر، علاوه بر پرداخت پول، یک جعبه شیرینی هم همراه خود ببرند.
به گفته او، این درخواست بخشی از روند تحقیرآمیز برخورد با بازماندگان بوده است.
دفن شبانه و جلوگیری از شستوشوی پیکرها
در روایتهای رسیده همچنین آمده است که به خانواده برخی کشتهشدگان، اجازه غسل پیکر نزدیکانشان داده نشد.
یک شاهد عینی به ایراناینترنشنال گفت ماموران به یک خانواده گفتند «کشتهشدگان نجساند» و پیکرها باید همانطور خونآلود و با لباس، دفن شوند.
بر اساس این روایتها، دفن پیکرها اغلب در ساعات پایانی شب یا نزدیک سحر، با حضور محدود اعضای خانواده و تحت فشار نیروهای امنیتی انجام شده است.
محل دفن بسیاری از قربانیان در بخشهای انتهایی باغ رضوان رشت است.
خانوادهها گفتهاند در جریان تحویل گرفتن و خاکسپاری پیکرها، بارها تحقیر و تهدید شدند.
کارزار ایراناینترنشنال برای ثبت حقیقت کشتار رشت
ایراناینترنشنال با راهاندازی کارزار ثبت و مستندسازی کشتار دیماه در رشت، از شاهدان عینی، خانوادههای جانباختگان، کادر درمان، کارکنان خدمات شهری، رانندگان، کسبه بازار و همه کسانی که اطلاعات، تصویر، ویدیو یا سندی از آن روزها دارند، میخواهد روایتهای خود را ارسال کنند.
هدف این کارزار، شناسایی قربانیان، ثبت مسیر انتقال پیکرها، روشن کردن نقش نهادهای امنیتی و شهری، و جلوگیری از پاک شدن آثار یکی از خونینترین سرکوبها در ایران است.
