نیویورکتایمز در گزارشی تحقیقی فاش کرد که اسرائیل بیش از یک سال در صحرای غربی عراق دو پایگاه مخفی ایجاد و بهطور متناوب از آنها برای پشتیبانی از عملیات نظامی علیه حکومت ایران استفاده کرده است؛ پایگاههایی که به گفته مقامهای عراقی و منطقهای، در جنگ ۱۲ روزه نیز نقش داشتهاند.
این گزارش همچنین به کشته شدن یک چوپان عراقی اشاره میکند که به گفته خانوادهاش، پس از کشف یکی از این پایگاهها جان خود را از دست داده است.
به گزارش نیویورکتایمز، ماجرا از سوم مارس [۱۲ اسفند] آغاز شد؛ زمانی که عوض الشمری، چوپان ۲۹ ساله اهل منطقه النخیب در غرب عراق، برای خرید مایحتاج روزانه از محل سکونت خود خارج شد اما هرگز بازنگشت.
سه شاهد از ساکنان بادیهنشین منطقه به این روزنامه گفتهاند که خودروی او هنگام بازگشت توسط یک بالگرد تعقیب شد و هدف شلیکهای متعدد قرار گرفت تا سرانجام در میان شنهای بیابان متوقف شد. چند ساعت بعد، خانواده او خودروی سوخته و جسدش را پیدا کردند.
به گفته امیر الشمری، پسرعموی او، عوض پیش از کشته شدن با فرماندهی نظامی منطقه تماس گرفته و حضور سربازان، بالگردها، چادرها و یک باند فرود را در منطقه گزارش کرده بود؛ تاسیساتی که مقامهای ارشد عراقی و منطقهای میگویند بخشی از یک پایگاه مخفی اسرائیل برای پشتیبانی از عملیات علیه ایران بوده است.
دو پایگاه اسرائیلی در عراق؛ یکی افشا شد، دیگری همچنان در ابهام نیویورکتایمز به نقل از مقامهای عراقی گزارش داده که اسرائیل دستکم دو پایگاه مخفی در صحرای غربی عراق داشته است. وجود یکی از این پایگاهها پیشتر توسط والاستریت ژورنال گزارش شده بود، اما مقامهای عراقی اکنون از وجود پایگاه دومی نیز خبر دادهاند که تاکنون علنی نشده بود.
بر اساس این گزارش، پایگاهی که عوض الشمری به آن برخورد کرد، پیش از جنگ اخیر میان آمریکا، اسرائیل و جمهوری اسلامی ایجاد شده بود و در جنگ ۱۲ روزه در خرداد علیه تهران مورد استفاده قرار گرفت.
یکی از مقامهای امنیتی منطقهای به نیویورکتایمز گفته اسرائیل از اواخر سال ۲۰۲۴ برای ساخت این پایگاه برنامهریزی میکرد و در حال شناسایی مناطق دورافتاده برای استفاده در درگیریهای آینده بود.
به گفته دو مقام امنیتی منطقه، این پایگاه برای پشتیبانی هوایی، سوختگیری و ارائه خدمات پزشکی به نیروهای اسرائیلی به کار میرفت و هدف آن کاهش فاصله پروازی هواپیماهای اسرائیلی تا ایران بود.
این مقامها تاکید کردهاند که پایگاه مذکور در عملیات اسرائیل علیه جمهوری اسلامی در سال ۲۰۲۵ «بسیار موثر» بوده است.
تردیدها درباره اطلاع آمریکا از حضور اسرائیل در عراق نیویورکتایمز مینویسد اطلاعات مقامهای منطقهای نشان میدهد دستکم یکی از این پایگاهها از ژوئن ۲۰۲۵ [خرداد ۱۴۰۴] یا حتی پیشتر برای آمریکا شناختهشده بوده است؛ موضوعی که این احتمال را مطرح میکند واشینگتن از حضور نیروهای اسرائیلی در خاک عراق اطلاع داشته اما آن را با بغداد در میان نگذاشته باشد.
مقامهای منطقهای گفتهاند ساختار امنیتی عراق و نقش آمریکا در آن، بخشی از محاسبات اسرائیل برای فعالیت مخفیانه در خاک عراق بوده است.
دو مقام امنیتی عراق نیز به این روزنامه گفتهاند که در جریان جنگهای اخیر، واشینگتن بغداد را وادار کرده بود برای حفاظت از هواپیماهای آمریکایی، رادارهای خود را خاموش کند؛ اقدامی که وابستگی عراق به آمریکا برای تشخیص تهدیدهای هوایی را افزایش داده بود.
در همین حال، فرماندهان سابق ارتش آمریکا و دیپلماتهای آمریکایی به نیویورکتایمز گفتهاند با توجه به همکاری نزدیک نظامی آمریکا و اسرائیل، «غیرقابل تصور» است که فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا (سنتکام) از حضور اسرائیل در غرب عراق بیاطلاع بوده باشد.
حمله به نیروهای عراقی و شناسایی پایگاه بر اساس گزارش، ارتش عراق پیش از کشف پایگاه توسط چوپان، بیش از یک ماه به حضور احتمالی نیروهای اسرائیلی در بیابان مشکوک بود و فعالیتها را از دور زیر نظر داشت.
ژنرال علی الحمدانی، فرمانده نیروهای فرات غربی عراق، به نیویورکتایمز گفته است: «تا امروز، دولت درباره این موضوع سکوت کرده است.»
پس از گزارش عوض الشمری، نیروهای شناسایی عراق به منطقه اعزام شدند، اما طبق اعلام مقامهای عراقی، هدف حمله قرار گرفتند؛ حملهای که در آن یک سرباز کشته، دو نفر زخمی و دو خودرو منهدم شد.
حمدانی گفته است پس از تماس فرماندهان عراقی با ارتش آمریکا و دریافت این پاسخ که نیروهای حاضر آمریکایی نیستند، مقامهای عراقی نتیجه گرفتند که با نیروهای اسرائیلی روبهرو بودهاند. او گفت: «وقتی تایید شد نیروها آمریکایی نیستند، فهمیدیم که اسرائیلی هستند.»
افشای پایگاه دوم و نگرانی درباره حاکمیت عراق چهار روز پس از حمله به نیروهای عراقی، پارلمان عراق فرماندهان نظامی را برای ارائه توضیح فراخواند.
حسن فدعام، یکی از نمایندگان حاضر در جلسه، به نیویورکتایمز گفت: «پایگاه النخیب فقط همان پایگاهی است که کشف شد.» یک مقام دیگر عراقی نیز وجود پایگاه دوم اسرائیل در صحرای غربی عراق را تایید کرده، اما محل دقیق آن را فاش نکرده است.
گزارش نیویورکتایمز میگوید افشای این پایگاهها پرسشهای دشواری را برای بغداد ایجاد کرده است؛ از جمله اینکه آیا نیروهای عراقی واقعاً از حضور خارجی در خاک کشور بیاطلاع بودهاند یا از آن اطلاع داشته اما سکوت کردهاند.
وعد الکدو، نماینده پارلمان عراق که در جلسه محرمانه توجیهی شرکت داشته، به این روزنامه گفته است: «این موضوع نشاندهنده بیاعتنایی آشکار به حاکمیت عراق، دولت و نیروهای آن و همچنین کرامت مردم عراق است.»
پیامدهای منطقهای؛ تشدید تنش میان ایران، عراق و آمریکا نیویورکتایمز مینویسد افشای پایگاههای اسرائیلی میتواند تلاشهای آمریکا برای مهار نفوذ حکومت ایران در عراق را پیچیدهتر کند و تعادل شکننده بغداد میان تهران و واشینگتن را بیش از پیش تحت فشار قرار دهد.
رمزی مردینی، بنیانگذار موسسه تحلیل ریسک ژئوپول لب، به این روزنامه گفته است: «همکاری با آمریکا اکنون ممکن است بهعنوان همسویی با اسرائیل تعبیر شود. اگر جنگ با ایران از سر گرفته شود، این موضوع میتواند بهانهای برای دخالت نظامی مستقیمتر ایران در عراق باشد.»
به گفته گزارش، پایگاه اسرائیلی در النخیب اکنون دیگر فعال نیست، اما وضعیت پایگاه دوم همچنان نامشخص است.
در همین حال، خانواده عوض الشمری همچنان خواهان تحقیق درباره مرگ او هستند. امیر الشمری، پسرعموی او، به نیویورکتایمز گفته است: «آنها میخواهند دولت بررسی کند چرا این اتفاق افتاد و حقوق او محترم شمرده شود.»
اکسیوس گزارش داد که کوبا بیش از ۳۰۰ پهپاد نظامی به دست آورده و اخیرا درباره طرحهایی برای استفاده از آنها جهت حمله به پایگاه آمریکا در خلیج گوانتانامو، شناورهای نظامی آمریکا و احتمالا کیوست در فلوریدا که ۹۰ مایلی شمال هاوانا قرار دارد، بحث کرده است؛
یک مقام ارشد آمریکایی به این رسانه گفت این اطلاعات که میتواند دلیلی برای اقدام نظامی آمریکا شود نشان میدهد دولت ترامپ تا چه حد کوبا را بهعنوان تهدیدی ناشی از تحولات در جنگ پهپادی و حضور مشاوران نظامی جمهوری اسلامی در هاوانا در نظر میگیرد.
او گفت: «وقتی به چنین فناوریهایی در این نزدیکی فکر میکنیم، و مجموعهای از بازیگران بد از گروههای تروریستی تا کارتلهای مواد مخدر، تا ایرانیها و روسها را در نظر میگیریم، این نگرانکننده است. این یک تهدید در حال رشد است.»
به گفته مقامات آمریکایی، کوبا از سال ۲۰۲۳ در حال دریافت پهپادهای تهاجمی با «تواناییهای مختلف» از روسیه و ایران بوده و آنها را در نقاط استراتژیک در سراسر جزیره مستقر کرده است.
گروهی از ایرانیان و فعالان مدنی در اعتراض به ادامه سیاستهای سرکوبگرانه جمهوری اسلامی، اعدام زندانیان سیاسی و محدودیتهای اینترنتی در ایران، در مرکز شهر فرانکفورت تجمع کردند.
تیم فوتبال زنان «نائهگوهیَنگ» کره شمالی روز یکشنبه وارد کره جنوبی شد؛ برای نخستین بار در هفت سال و نیم گذشته ورزشکارانی از کره شمالی پا به خاک کره جنوبی میگذارند. این تیم روز چهارشنبه در مرحله نیمهنهایی لیگ قهرمانان زنان آسیا، با «سوون افسی وومن» از کره جنوبی بازی میکند.
سفر یک تیم فوتبال زنان از کره شمالی به کره جنوبی، اتفاقی نادر در شرایطی است که تنشهای سیاسی میان دو کشور به سطحی رسیده که دولتهایشان عملاً هیچ ارتباط مستقیمی با یکدیگر ندارند.
نیویورکتایمز در گزارشی با اشاره به برخی رویدادهای ورزشی در گذشته میان دو کره نوشته که چنین اتفاقاتی در برخی موارد نقش کانال دیپلماتیک را ایفا کردهاند؛ هرچند این بار انتظار نمیرود این سفر به کاهش تنشها منجر شود.
دیدار ورزشکاران دو کره، که از نظر فنی همچنان در وضعیت جنگی قرار دارند، معمولاً فراتر از یک مسابقه ورزشی تلقی میشود.
چرا نائهگوهیَنگ به کره جنوبی سفر کرده است؟
نائهگوهیَنگ که در زبان کرهای به معنی «زادگاه من» است، در پیونگیانگ مستقر است و از سوی یک شرکت شناختهشده کالاهای مصرفی در کره شمالی با همین نام حمایت مالی میشود.
این نخستین تیم کره شمالی است که در لیگ قهرمانان زنان آسیا، مهمترین رقابت باشگاهی فوتبال زنان در قاره آسیا، حضور پیدا کرده و قرار است در شهر سوون، در جنوب سئول، بازی نیمهنهایی خود را برگزار کند.
اگر این تیم در بازی چهارشنبه پیروز شود، برای دیدار فینال روز شنبه نیز در کره جنوبی باقی خواهد ماند؛ مسابقهای که آن هم در مجموعه ورزشی سوون برگزار میشود. در دیگر بازی نیمهنهایی، ملبورن سیتی استرالیا مقابل توکیو وردی بلزا از ژاپن قرار میگیرد.
در فهرست بازیکنان نائهگوهیَنگ، اعضای تیمهای ملی زنان کره شمالی حضور دارند که در سالهای اخیر قهرمان جام جهانی زیر ۲۰ سال و زیر ۱۷ سال زنان فیفا شدهاند.
به نوشته نیویورک تایمز، فوتبالیستهای زن در کره شمالی مورد توجه ویژه کیم جونگ اون، رهبر این کشور، قرار دارند؛ رهبری که حکومتش بر پایه یک نظام گسترده شخصیتپرستی شکل گرفته است.
زمانی که او در مراسم پایان سال دسامبر، میزبان تیم قهرمان جام جهانی زیر ۱۷ سال شد، بازیکنان با چشمانی اشکآلود به سمت او هجوم بردند؛ صحنهای که رسانهها آن را به استقبال از یک ستاره موسیقی تشبیه کردند.
کیم جونگسیک، مقام فوتبال کره شمالی، آن زمان گفته بود: «عشق و اعتماد رفیق دبیرکل، منبع نیرویی بود که تیم فوتبال زنان ما را به لرزهانداختن جهان و خلق یک افسانه بزرگ رساند.» او در این سخنان از عنوان رسمی کیم جونگ اون استفاده کرده بود.
آیا این سفر اهمیت سیاسی دارد؟
دو کره در مقاطع مختلف از ورزش بهعنوان مسیری برای ایجاد ارتباط دیپلماتیک استفاده کردهاند. با این حال، این دورههای تنشزدایی معمولاً کوتاهمدت بوده و اختلافات عمیق سیاسی، بهویژه بر سر برنامه هستهای کره شمالی، باعث توقف آنها شده است.
از سال ۱۹۹۰ تاکنون، دو کشور دهها برنامه ورزشی مشترک برگزار کردهاند و حتی در برخی رقابتها از جمله تنیس روی میز، فوتبال و بسکتبال، تیمهای مشترک تشکیل دادهاند. ورزشکاران دو کشور همچنین در مراسم افتتاحیه بازیهای المپیک و بازیهای آسیایی، زیر پرچم سفید و آبی شبهجزیره متحد کره، مشترکاً رژه رفتهاند.
تا پیش از سال ۲۰۲۳، اتحاد دوباره دو کره، هرچند دور از دسترس، یکی از اهداف رسمی هر دو کشور محسوب میشد، اما کیم جونگ اون این سیاست را کنار گذاشت.
در سال ۲۰۱۸، رهبر کره شمالی مقامها و ورزشکارانی را برای حضور در المپیک زمستانی پیونگچانگ به کره جنوبی فرستاد. این اقدام به برگزاری نشست میان دو کره منجر شد و زمینه را برای دیدارهای تاریخی کیم جونگ اون و دونالد ترامپ در سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ فراهم کرد. با این حال، مذاکرات پس از ناکامی در دستیابی به توافقی درباره کاهش برنامه هستهای کره شمالی شکست خورد و روابط دو کره بار دیگر سرد شد.
آخرین تبادل ورزشی میان دو کشور در دسامبر ۲۰۱۸ رخ داد؛ زمانی که جانگ وو-جین از کره جنوبی و چا هیو-سیم از کره شمالی در مسابقات بینالمللی تنیس روی میز اینچئون، مدال نقره دوبل مختلط را کسب کردند.
واکنش در کره جنوبی چگونه بوده است؟
تمام شهروندان کره شمالی که به خارج از کشور سفر میکنند، تحت همراهی مأموران پلیس مخفی قرار دارند؛ مأمورانی که هرگونه نشانه بیوفایی را زیر نظر میگیرند. هنگام سفر هیئتهای کره شمالی به کره جنوبی نیز پلیس محلی موظف است امنیت مسیرهای تردد آنها را تأمین کند، زیرا در گذشته فعالان ضد کره شمالی تلاش کردهاند با شعار دادن و حمل پلاکارد به آنها نزدیک شوند.
با این حال، کره جنوبی از تیم نائهگوهیَنگ استقبال کرده است. به نوشته نیویورک تایمز، بلیتهای این مسابقه بهسرعت فروخته شد؛ اتفاقی غیرمعمول در کشوری که مسابقات فوتبال زنان معمولاً تماشاگران کمی دارد.
برای آنکه بازیکنان کره شمالی احساس انزوا نکنند، گروههای مدنی داوطلبانه اقدام به تشکیل گروههای تشویق کردهاند و اعلام کردهاند که در راستای «روح صلح»، از هر دو تیم حمایت خواهند کرد.
با این حال، تقریباً هیچ نشانه سیاسی آشکاری در این سفر دیده نمیشود. حضور کره شمالی در این رقابتها ناشی از تعهد این کشور به کنفدراسیون فوتبال آسیاست، نه یک اقدام دیپلماتیک.
حتی جزئیات سفر نیز نشاندهنده تداوم تنش سیاسی بود؛ چرا که نائهگوهیَنگ بهدلیل ممنوعیت پرواز مستقیم میان دو کره، مجبور شد از طریق پکن به کره جنوبی سفر کند.
در حالی که لی جهمیونگ، رئیسجمهور کره جنوبی، تلاش کرده تنشهای نظامی را کاهش دهد و روابط با پیونگیانگ را احیا کند، کیم جونگ اون در سالهای اخیر هیچ علاقهای به آشتی نشان نداده است؛ رویکردی که تفاوت آشکاری با سیاست نرمش دیپلماتیک او پیش از المپیک ۲۰۱۸ دارد.
او در ماه فوریه روابط دو کره را «خصمانهترین رابطه میان دو کشور» توصیف کرد. یک ماه بعد نیز پارلمان کره شمالی تمام اشارهها به اتحاد مجدد دو کره را از قانون اساسی حذف و آن را با دستور مقابله با نفوذ فرهنگی «غیرسوسیالیستی» از کره جنوبی جایگزین کرد.
لی وو-ته، پژوهشگر ارشد مؤسسه اتحاد ملی کره در سئول، گفت: «سفر نائهگوهیَنگ نشان میدهد کانالهای ارتباطی میان دو کره، که به نظر میرسید کاملاً بسته شدهاند، هنوز میتوانند در سطحی محدود و از طریق ورزش بینالمللی فعال باشند.»
او معتقد است: «اما نباید این سفر را بیش از حد بهعنوان نشانهای از کاهش تنش یا ازسرگیری گفتوگو میان دو کره تفسیر کرد.»
