گوترش حمله به نیروهای حافظ صلح فرانسوی در لبنان را محکوم کرد
آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، در شبکه اجتماعی ایکس حمله روز شنبه به نیروهای حافظ صلح فرانسوی در لبنان را شدیدا محکوم کرد. دراین حمله، یک صلحبان فرانسوی کشته شد و سه نفر دیگر زخمی شدند.
او اشاره کرد این سومین حادثه در هفتههای اخیر است که منجر به مرگ صلحبانان شاغل در لبنان شده است، و بر لزوم توقف این حملات تاکید کرد.
گوترش نوشت: همه طرفین باید به توقف خصومتها و آتشبس احترام بگذارند.
به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، نیروهای حافظ صلح سازمان ملل در جنوب لبنان، یونیفل، صبح شنبه با آتش سلاحهای سبک مورد حمله قرار گرفتند.
امانوئل مکرون، رییسجمهوری فرانسه و یونیفل، حزبالله لبنان را مقصر دانستهاند، اما این گروه نیابتی جمهوری اسلامی دخالت خود در این حمله را رد کرد.
نشریه آتیه آنلاین وابسته به سازمان تأمین اجتماعی گزارش داد که در جریان جنگ ۴۰ روزه، به ۲۳ هزار و ۵۰۰ واحد تجاری آسیب وارد شده است.
بر اساس این گزارش، آسیب گستردهای هم به صنایع فولاد و پتروشیمی وارد شده است.
آتیه آنلاین اشاره کرد که این وضعیت، موجی از تعدیل نیرو را در ایران به همراه داشته است و در نتیجه، بسیاری از کارشناسان نسبت به افزایش نااطمینانی شغلی، تعلیق قراردادها و موج احتمالی تعدیل نیرو در ماههای پیشرو هشدار می دهند.
محمدباقر قالیباف، رییس مجلس شورای اسلامی، در گفتوگویی تلویزیونی عنوان کرد که «تنگه هرمز در کنترل جمهوری اسلامی است» و افزود تهران با تلاش آمریکا برای «مینروبی» برخورد کرده است.
او اشاره کرد که این اقدام آمریکا «نقض آتشبس» است و افزود که در مذاکرات اسلامآباد به هیات آمریکایی هشدار داده بود اگر مینروب آنها «ذرهای جلوتر برود» به آن شلیک میشود.
قالیباف اضافه کرد: اگر امروز ترددی در تنگه انجام میشود، «کنترل در دست ماست» و هشدار داد در صورت ادامه «محاصره» از سوی آمریکا، تردد در تنگه هرمز «محدود خواهد شد.»
او محاصره بنادر ایران از سوی آمریکا را «ناشیانه» دانست.
دبیر اجرایی خانه کارگرجمهوری اسلامی در ساوه و زرندیه با اشاره به نگرانیها از موج احتمالی تعدیل نیرو در پی جنگ ۴۰ روزه، گفت: «آمارهای نگرانکنندهای از کاهش اشتغال در استانهایی مانند اصفهان و خوزستان مطرح شده و در ساوه و زرندیه نیز این آسیبها قابل توجه خواهد بود.
به گزارش خبرگزاری ایرنا، داوود میرزایی افزود سرمایه اصلی تولید،نیروی انسانی است، اما امروز این نیرو بیش از همه در معرض تعدیل و ناامنی شغلی قرار دارد.
در همین حال، به گزارش خبرگزاری ایلنا، دهها نفر از کارگران بیکار شده پروژه ساخت فاز دوم پالایشگاه گاز ایلام در اعتراض به بیتوجهی کارفرما در مقابل اداره کار ایلام و ساختمان فرمانداری چوار تجمع کردند.
آنها خواستار بازگشت به کار و دریافت مطالبات معوقه خود شدند.
وبسایت حقوق بشری هرانا گزارش داد بهزاد بصیری و ماندانا ستوده، زوج بهائی ساکن شیراز، و مهسا ستوده، دیگر شهروند بهائی ساکن این شهر، با گذشت حدود سه هفته از زمان بازداشت همچنان در بلاتکلیفی بهسر میبرند.
هرانا افزود بیخبری از دلایل بازداشت و سرنوشت این شهروندان، موجب نگرانی خانواده و نزدیکان آنها شده است.
بر اساس این گزارش، تلاشهای خانوادهها و نزدیکان این سه شهروند بهائی برای کسب اطلاع از محل نگهداری و شرایط آنها بینتیجه مانده است. همچنین، وکلای این سه نفر تاکنون موفق به ثبت وکالت و پیگیری وضعیت حقوقی موکلانشان نشدهاند.
در حالی که آتشبس اخیر میان اسرائیل و لبنان بهعنوان نشانهای از کاهش تنش معرفی شده، تحلیل منتشر شده در یک نشریه اسرائیلی آن را اقدامی موقت و حتی خطرناک توصیف میکند که میتواند به تقویت طرفهای درگیر برای دور بعدی جنگ منجر شود.
در یادداشت منتشر شده در اسرائیلنشنالنیوز، به قلم چایا ای. گراس، تاکید شده که آتشبس برای گروههای تروریست مسلح نهتنها به معنای پایان درگیری نیست، بلکه فرصتی برای تجدید قوا و آمادهسازی برای مراحل بعدی محسوب میشود.
این یادداشت با اشاره به بازگشت نیروهای نظامی اسرائیل از جبههها، مینویسد که اگرچه آتشبس به ظاهر خبر مثبتی است، اما بسیاری از نظامیان با آسیبهای جسمی و روحی بازمیگردند و خانواده قربانیان نیز همچنان با پیامدهای جنگ مواجهاند؛ واقعیتی که مفهوم آتشبس را برای آنان زیر سوال میبرد.
در ادامه، نویسنده با طرح این پرسش که چه کسانی درباره چنین تصمیمهایی تصمیمگیری میکنند، از نبود نقش مستقیم افکار عمومی در این روند انتقاد کرده و تاکید میکند که جامعه اسرائیل بهخوبی میداند چنین آتشبسهایی معمولاً پایدار نیستند.
در این تحلیل همچنین آمده است که تجربههای گذشته نشان داده درگیریها بهطور چرخهای ادامه مییابد و دشمنان اسرائیل بهدلیل ماهیت ایدئولوژیک خود، بهراحتی از تقابل دست نمیکشند.
نویسنده با اشاره به نقش دونالد ترامپ در اعلام این آتشبس، آن را نشانهای از نفوذ تعیینکننده واشینگتن در تصمیمگیریهای امنیتی اسرائیل دانسته و این پرسش را مطرح میکند که آیا اسرائیل همچنان قادر به تصمیمگیری مستقل در چنین مسائل راهبردی است یا خیر.
نویسنده با تاکید بر اینکه «هیچ اسرائیلی جدیای فکر نمیکند این آتشبس منطقی باشد» نوشت: «به نظر میرسد این یک امتیاز به «دوست خوبمان» ترامپ است. بهنظر من او این آتشبس را حتی پیش از نخستوزیر ما اعلام کرد؛ و همین نشان میدهد چه کسی تصمیمگیر اصلی است.»
در بخش دیگری از این تحلیل، به وضعیت لبنان و نقش حزبالله اشاره شده و این پرسش مطرح شده که آیا توافقهای فعلی میتواند به تغییرات واقعی در معادلات امنیتی منجر شود یا صرفاً مقدمهای برای بازگشت به تنش است.
این یادداشت همچنین به ابعاد گستردهتر منطقهای و بینالمللی جنگ پرداخته و آن را بخشی از تقابل میان محورهایی چون [حکومت] ایران، چین و روسیه در برابر آمریکا و متحدانش توصیف میکند.
نویسنده با تکرار این پرسش که «این جنگ چگونه با پیروزی پایان مییابد؟» نوشت: «واضح است که حکومت ایران باید سقوط کند و این هرگز از طریق مذاکره اتفاق نخواهد افتاد.»
نویسنده میگوید یا مردم ایران قیام میکنند - که با توجه به سرکوبها بعید است - یا آمریکا و اسرائیل با تخریب زیرساختها [حکومت] ایران را وادار به تسلیم میکنند، که با توجه به نگاه «جنگ مقدس» در حاکمیت [ایران]، این سناریو نیز چندان محتمل نیست.
در جمعبندی، نویسنده تاکید میکند که آتشبس فعلی بیش از آنکه نشانه پایان جنگ باشد، یک «وقفه موقت» است؛ وقفهای که اگرچه ممکن است برای مدتی کوتاه آرامش ایجاد کند، اما به باور او، جنگ را به پایان نمیرساند و احتمالاً تنها زمینهساز دور بعدی درگیری خواهد بود.
