بر اساس اطلاعات رسیده به ایران اینترنشنال، نادر پورمهین، بازیگر سینما و تئاتر، روز ۱۸ دی در جزیره قشم بازداشت شده است.
بنا بر اطلاعات دریافتی، بازداشت او همراه با خشونت از سوی ماموران انجام شده است.
نادر پورمهین از زمان بازداشت تاکنون، تنها یک تماس با خانواده داشته است.
علی باقری، معاون سیاست خارجی دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی، گفت که تصمیمی برای انتقال اورانیوم غنیشده به هیچ کشوری وجود ندارند و مذاکرات اصلا حول چنین امری نیست.
پیشتر خبرگزاری رویترز به نقل از یک مقام ارشد جمهوری اسلامی گزارش داد تهران آماده است در مذاکرات احتمالی با واشینگتن، بر سر موضوع مناقشهبرانگیز غنیسازی اورانیوم «انعطاف» نشان دهد.
رویترز به نقل از یک مقام ایرانی نوشت که جمهوری اسلامی آماده انعطاف درباره تحویل ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای بالا و پذیرش غنیسازی صفر است اما این موضوع منوط به دور شدن ناوگان آمریکا از ایران است.
تصاویر رسیده به ایراناینترنشنال، حاکی از دیوارنویسی اعتراضی در چند مدرسه در ایران است.
در یکی از این تصاویر، چهره علی خامنهای با خط قرمزی روی چشمانش دیده میشود.
در یک دیوارنویسی دیگر، عبارت «همه حکومتهای دیکتاتوری محکوم به سقوط هستند» به زبان انگلیسی نوشته شده است.
گزارشها حاکی از فشار امنیتی بر مدارس و تلاش برای آرام کردن جو کلاسها با تهدید دانشآموزان به بازداشت است.
مهلا محروقی، عضو تیم ملی دوومیدانی زنان و قهرمان ۲۳ ساله پرتاب دیسک ایران، در واکنش به کشتار بیسابقه مردم از سوی جمهوری اسلامی برای سرکوب انقلاب ملی ایرانیان، با انتشار متنی در استوری صفحه اینستاگرام خود از تیم ملی دوومیدانی و رقابتهای ورزشی کنارهگیری کرد.
محروقی در این یادداشت نوشت: «امروز سختترین جملهای را مینویسم که هیچوقت فکر نمیکردم روزی به آن برسم؛ خداحافظ دنیای ورزش. سالها با تو نفس کشیدم، با عرق و درد بزرگ شدم، با شکستهایت قویتر شدم و با پیروزیهایت زنده ماندم. صدای سالن، سکوها، حتی سکوت قبل از شروع مسابقه، همه بخشی از وجودم شدند. اما گاهی انسان مجبور میشود قبل از اینکه دلش بخواهد، به صدای بدن و روحش گوش بدهد.»
او در ادامه نوشت: «مدتهاست جسمم دیگر همراهی نمیکند و روحم خستهتر از آن است که بتواند مثل قبل بجنگد. ادامه دادن، دیگر نشانۀ قدرت نیست؛ شجاعتِ واقعی این است که به موقع بایستی و خودت را نجات بدهی.»
محروقی نوشت: «من نمیروم چون نخواستم، میروم چون نمیتوانم همان آدم سابق باشم. ورزش به من همهچیز داد: درس زندگی، صبر، احترام، و معنای واقعی تلاش. این خداحافظی پایان عشق نیست؛ فقط پایان حضور من در میدان رقابت است. با قلبی پر از خاطره و چشمانی پُر از احترام، از تو خداحافظی میکنم، نه با حسرت، بلکه با قدردانی.»
