بنا بر اطلاعات ارسالی شهروندان به ایران اینترنشنال، فائزه مستعان، متولد مهرماه ۱۳۸۴، در جریان اعتراضات ۱۸ دی در فردیس کرج بر اثر اصابت گلوله به سینهاش جان باخت. مادر فائزه پیکر او را تا صبح در آغوش خود نگه داشت.
طبق روایت شاهدان، پس از قطع تماس با فائزه، خانوادهاش در همان منطقه به جستوجو پرداختند و پیکر او توسط یکی دیگر از معترضان به خانواده تحویل داده شد.
به گفته نزدیکان، پیکر فائزه تا حوالی ساعت شش صبح در آغوش مادرش بود و سپس برای کالبدشکافی تحویل داده شد. گزارش شده است که پیکر او پس از انتقال برای کالبدشکافی حدود دو روز بعد به خانواده تحویل داده شده است.
مادر فائزه در جریان مراسم خاکسپاری دچار کما شد و مراسم بدون حضور او برگزار شد.
بر اساس اطلاعات ارائهشده، شلیک از روی پشتبام و با سلاح جنگی کلاشینکف انجام شده است.
مرتس جمعه سوم بهمن در یک کنفرانس خبری مشترک با جورجیا ملونی، نخستوزیر ایتالیا، در رم گفت: «در قالبی که هیات صلح در حال حاضر شکل گرفته است، ما نمیتوانیم ساختارهای حاکمیتی آن را در آلمان به دلایل قانون اساسی بپذیریم.»
او افزود: «با این حال، ما قطعا آمادهایم تا شکلهای دیگر، شکلهای جدید، همکاری با ایالات متحده آمریکا را بررسی کنیم، اگر هدف یافتن قالبهای جدیدی باشد که ما را به صلح در مناطق مختلف جهان نزدیکتر کند.»
صدراعظم آلمان تاکید کرد این قالبها نیازی نیست تنها به غزه و خاورمیانه محدود شوند، بلکه میتوانند به عنوان مثال برای اوکراین نیز اعمال شوند.
پیشتر دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، در مراسم آغاز به کار «هیات صلح» در مجمع جهانی اقتصاد در داووس سوئیس اعلام کرد به همکاری با بازیگران مختلف، از جمله سازمان ملل متحد، ادامه خواهد داد.
رییسجمهوری آمریکا گفت «همه» میخواهند بخشی از هیئت صلح غزه باشند.
ترامپ که قرار است ریاست این هیئت را بر عهده داشته باشد، از دهها رهبر جهان برای عضویت در آن دعوت به عمل آورده و تاکید کرده این نهاد میتواند فراتر از آتشبس ناپایدار غزه، به دیگر مسائل و چالشهای جهانی بپردازد.
به گفته ترامپ، اعضای دائمی هیئت صلح باید هر یک با پرداخت یک میلیارد دلار در تامین مالی آن مشارکت کنند.
برخی از متحدان سنتی آمریکا نسبت به پیوستن به این هیئت تمایل نشان ندادهاند یا با احتیاط در خصوص این دعوت موضعگیری کردهاند.
پیشتر رویترز گزارش داده همه کشورهای اتحادیه اروپا به استثنای هنگری و بلغاریا از پیوستن خودداری کردهاند.
این خبرگزاری افزود این موضوع به نگرانی اروپا و برخی طرفهای دیگر دامن زده و این تصور را تقویت کرده که این نهاد ممکن است به رقیب سازمان ملل تبدیل شود یا نقش آن را تضعیف کند.
بهجز آمریکا، تاکنون دیگر اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل برای پیوستن به هیئت صلح غزه اعلام آمادگی نکردهاند.
هرچند ترامپ از تصمیم مسکو برای مشارکت در هیئت صلح خبر داده، روسیه اول بهمن اعلام کرد این پیشنهاد را در دست بررسی دارد.
فرانسه دعوت ترامپ را نپذیرفتند و بریتانیا نیز اعلام کرد فعلا به این ابتکار نمیپیوندد. چین هم تاکنون موضع رسمی خود را مشخص نکرده است.
اتحادیه اروپا نگران «تمرکز قدرت» ترامپ بر «هیئت صلح»
همچنین رویترز جمعه طبق یک سند داخلی که مشاهده کرده گزارش داد شاخه سیاست خارجی اتحادیه اروپا درباره قدرت گسترده ترامپ، بر «هیئت صلح» ابراز نگرانی کرده است.
این سند یک تحلیل محرمانه به تاریخ ۱۹ ژانویه است که خدمات دیپلماتیک خارجی اتحادیه اروپا با کشورهای عضو این اتحادیه به اشتراک گذاشت و نگرانی خود را درباره تمرکز قدرت در دستان ترامپ ابراز کرده است.
به نوشته این نهاد، طرح هیئت صلح «نگرانیهایی را بر اساس اصول قانون اساسی اتحادیه اروپا ایجاد میکند» و «استقلال نظام حقوقی اتحادیه اروپا نیز مانع تمرکز قدرت در دستان رئیس هیئت میشود».
این سند همچنین میگوید هیئت صلح تازه «به طور قابل توجهی از ماموریتی که توسط شورای امنیت سازمان ملل در نوامبر مجاز شناخته شده بود و تنها بر مناقشه غزه متمرکز بود، فاصله گرفته است».
گسترش دامنه ماموریت
ریاست هیئت جدید که رییسجمهور آمریکا آغاز کار آن را پنجشنبه گذشته اعلام کرد، به صورت مادامالعمر در اختیار ترامپ است و قرار است کار خود را با پرداختن به مناقشه غزه آغاز کند و سپس دامنه آن برای رسیدگی به سایر منازعات گسترش یابد.
کشورهای عضو تنها میتوانند سه سال در هیئت بمانند، مگر اینکه هر کدام یک میلیارد دلار برای تامین مالی فعالیتهای هیئت بپردازند و عضویت دائمی کسب کنند.
ترامپ گفت: «وقتی این هیئت به طور کامل شکل بگیرد، ما تقریبا میتوانیم هر کاری بخواهیم انجام دهیم. و این کار را با همکاری سازمان ملل انجام خواهیم داد».
او افزود که سازمان ملل پتانسیل بزرگی دارد که به طور کامل استفاده نشده است.
پس از اینکه رهبران اروپایی پنجشنبه شب برای بررسی روابط دو سوی اقیانوس اطلس دیدار کردند، آنتونیو کوستا، رییس شورای اروپا، به خبرنگاران گفت: «ما در مورد چندین عنصر در طرح هیئت صلح، مربوط به دامنه، حاکمیت آن و سازگاری آن با منشور سازمان ملل، تردیدهای جدی داریم».
کوستا گفت که اتحادیه اروپا «آماده همکاری با ایالات متحده برای اجرای برنامه جامع صلح برای غزه است و همکاری با هیئت صلح است که ماموریت خود را به عنوان یک اداره انتقالی، مطابق با قطعنامه ۲۸۰۳ شورای امنیت سازمان ملل انجام میدهد».
در تحلیل خود، خدمات دیپلماتیک اتحادیه اروپا گفته است که «این شرط که میزان مشارکت یک کشور عضو نیازمند تایید رییس هیئت است، مداخلهای نامناسب در خودمختاری سازمانی هر عضو به شمار میرود.»
به گفته این معترض، بسیاری از مجروحان بهدلیل ترس از حضور نیروهای امنیتی در بیمارستانها و خطر بازداشت، از درمان محروم ماندند و بخشی از رسیدگیها بهصورت خانگی و با کمک افراد داوطلب انجام شد.
این روایت مربوط به شامگاه شنبه ۲۰ دیماه است؛ شبی که پس از دو شب خونین پیشین، بر خلاف شماری دیگر از شهرهای ایران، موج تیراندازی و تعقیب معترضان در محدودههای هاشمیه، وکیلآباد و هنرستان همچنان ادامه داشت.
به گفته این شاهد عینی، هرچند اعتراضات در روزهای پیشتر نیز در نقاط مختلف مشهد جریان داشت، اما این سه شب با شدت بیسابقهای از سرکوب و کشتار همراه بوده است: «تقریبا کل شهر مشهد ملتهب و شلوغ بود.»
او گفت خودرویشان را با فاصله از کوچههای هنرستان پارک کردند و با ماسک، پیاده به سمت محل تجمع حرکت کردند: «حدود ۱۰۰ یا ۲۰۰ متر جلو رفته بودیم که بالای سرمان یک پهپاد دیدیم. اول اهمیت ندادیم، اما چند ثانیه بعد دیدیم ماموران موتورسوار مسلح از پشت سر دارند مستقیم به سمت جمعیت میآیند.»
به گفته این زن معترض، جمعیت زیاد بود و کسی شعار نمیداد: «فقط حرکت میکردیم که به بقیه مردم بپیوندیم. از همان لحظهای که نیروهای سرکوب وارد شدند، فقط شلیک میکردند؛ بدون اینکه نگاه کنند به کی، کجا و چطور. فقط شلیک میکردند.»
او گفت پیشتر برخی فعالان به آنها هشدار داده بودند حتی لحظهای ماسک را پایین نیاورند، چون «در صدم ثانیه شناسایی میکنند و همانجا زنگ یا پیامک میزنند که شما در اعتراضات حضور دارید».
به گفته او، تنها توصیه این بود: «دستهایمان را جلوی صورتمان بگیریم، به هیچ پلیسی نگاه نکنیم و فقط برای حفظ جانمان فرار کنیم.»
چند لحظه بعد، به گفته این شاهد، نفربر زرهی از انتهای خیابان هنرستان وارد شد: «صحنهها آنقدر وحشتناک بود که در ۳۲ سال زندگیام چنین ترسی را تجربه نکرده بودم. مرگ را جلوی چشمم میدیدم و فکر نمیکردم راهی برای زنده ماندن وجود داشته باشد.»
او گفت تیراندازی شدید شروع شد و جمعیت پراکنده شد و هرکس به سمتی گریخت. خودش بههمراه یکی از دوستانش به یکی از کوچهها پناه بردند: «مردم واقعا همدل بودند. درِ خیلی از ساختمانها باز بود تا معترضان بتوانند فرار کنند.»
به گفته او، شماری از معترضان به بیمارستان قلب «جوادالائمه» در ابتدای خیابان هنرستان پناه بردند و برخی دیگر در پارکینگ خانهها مخفی شدند.
او صحنه ضربوشتم یک زن حدودا ۴۵ تا ۵۰ ساله را چنین توصیف کرد: «به دیوار بیمارستان چسبیده بود، نمیتوانست فرار کند. چهار پنج نفر ریختند سرش و آنقدر زدندش که دیگر جان و توان بلند شدن نداشت.»
این زن معترض از همدلی مردم در آن شب هم گفت و از مردی که با وجود اصابت چند گلوله به بدنش، همچنان نگران دیگران بود: «داد میزد شما چرا اینجایید؟ شما خانمید، بروید. شما دینتان را ادا کردید.»
به گفته او، همان مرد برای او چند زن دیگر خودرو پیدا کرد تا از محل دور شوند.
او گفت تصاویر آن شب هیچوقت از ذهنش پاک نمیشود و پس از آن، مدام خبر کشته شدن دوستان و آشنایانش را شنیده است: «یکی از دوستانم تیر در پایش گیر کرده و نمیتواند درمان شود. یکی در کتفش تیر خورده، یکی در گلویش. برادر خودم زیر باتوم سیاه و کبود شده است.»
این شهروند افزود موج خبرهای جانباختن آشنایانش قطع نشده و حتی یکی از همسفرانش را نیز از دست داده است: «من بهتازگی سفر بودم و شنیدم یکی از همسفرانم بهدست سرکوبگران در جریان اعتراضات کشته شده است.»
این زن معترض گفت روز بعد از شدت ترس نتوانسته به خیابان برود، اما دو روز بعد با خودرو به همان مناطق سر زده است: «خیابانها خفقانآور بود. تمام چهارراهها پر از ماشین گارد. ساعت ۱۰ شب، موتورهای مسلح پلیس در خیابان میچرخیدند. خیلی وحشتناک بود و هیچکس بیرون نبود.»
او نگرانی اصلیاش را رساندن صدای کشتهشدگان و مجروحان انقلاب ملی ایرانیان دانست و گفت: «خیلی کشته دادیم، خیلی مجروح دادیم.»
این شاهد عینی همچنین از بازداشت یک زن ۳۶ ساله خبر داد که ۱۴ دیماه در محدوده احمدآباد بازداشت شد: «لباسشخصیها و بسیجیها دنبالش کردند تا دم در خانه. جلوی خانه به او حمله کردند و بردندش. خبر رسید که زندان وکیلآباد است و زنده است. خانوادهاش نمیدانند بعد از آن، زنده است یا نه و چه اتفاقی قرار است برایش بیفتد.»
او در بخش دیگری از روایتش گفت زمانی که در خانه یکی از دوستانشان بودند، با مردی مجروح روبهرو شدند که از ناحیه پهلو تیر خورده بود، خونریزی داشت و پشت یکی از خودروهای داخل کوچه افتاده بود و از درد ناله میکرد.
این زن معترض افزود شهروندان او را به داخل خانه بردند تا کمکش کنند، اما «آنقدر وحشتزده و دردکشیده بود» که اجازه نمیداد کسی به او نزدیک شود.
او گفت: «یک پارچه روی جایی گذاشته بود که تیر به پهلویش خورده بود و از درد به خودش میپیچید.»
به گفته این شاهد عینی، او تلاش کرده بود پزشکی یا پرستاری را برای رسیدگی به مجروح هماهنگ کند، اما مرد مجروح به دلیل ترس به آنها اعتماد نکرد، با دوستانش تماس گرفت و پس از هماهنگی، آنها آمدند و او را بردند.
این زن معترض گفت مرد مجروح اهل ایلام بود و به آنها گفته بود: «ما ایلام رو گرفتیم اومدیم مشهد کمک مشهدیها.» او اضافه کرد پس از انتقال این مجروح، از سرنوشتش بیخبر مانده است.
در روایت دیگری، او از مردی حدود ۴۰ ساله گفت که گلوله از پای راستش عبور کرده و در پای چپش گیر کرده بود. این فرد را به بیمارستان «رضوی» برده بودند، اما به گفته این شاهد، به او گفته بودند اگر رسیدگی نشود «نهایتش این است که پایت را قطع میکنیم، چون اولویت با کسانی است که دارند میمیرند».
او افزود حجم مجروحان آنقدر بالا بود که رسیدگی به بسیاری از زخمیها عملا ممکن نبود.
به گفته این شاهد، زمانی که این مجروح را برای عکسبرداری به یک مطب خصوصی بردند، ماموران وارد شدند و پرونده تمام مجروحان تیرخورده را با خود بردند: «نمیدانیم قرار است با این اطلاعات و با این مجروحان چه کنند.»
او در پایان گفت: «شبها جوی خون در مشهد راه انداخته بودند. جوانهایمان را میکشتند، صبحها خیابانها را تمیز میکردند و آمادهاش میکردند برای کشتار در شبهای بعد.»
این زن معترض همچنین آمار رسمی کشتهشدگان مشهد را غیرواقعی دانست و گفت: «فقط شب اول که هنوز بهطور رسمی دستور تیراندازی نداده بودند، حدود ۱۵۰ نفر در مشهد کشته شدند و تنها در محله گرگان این شهر ۴۰ نفر جان باختند.»
او افزود: «دو شب بعد که حکم تیر بهصورت رسمی صادر شد، چندین برابر این آمار کشتند. آماری هم که اعلام میکنند درباره جانباختگان اعتراضات مثل ۴۰۰ کشته در مشهد واقعی نیست و خیلی بیشتر از اینهاست.»
در روزهای گذشته روایتهای بسیاری از شهروندان در نقاط مختلف ایران، از جمله مشهد، به ایراناینترنشنال رسیده است؛ روایتهایی که از شلیک مستقیم، سرکوب خشن و کشته و زخمی شدن شمار زیادی از معترضان به دست نیروهای جمهوری اسلامی خبر میدهند.
برای دنبال کردن تحولات مرتبط با انقلاب ملی ایرانیان، اینجا را کلیک کنید.
