مایک لی، سناتور جمهوریخواه آمریکا، نیز با ابراز تردید نسبت به حملات نظامی ایالات متحده به ونزوئلا، مشروعیت حقوقی این اقدام را زیر سوال برد.
او در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که منتظر است بداند «چه چیزی، اگر اصلا چیزی وجود داشته باشد، میتواند از نظر قانون اساسی این اقدام را توجیه کند».
لی در ادامه تاکید کرد که این حمله در شرایطی انجام شده که نه اعلام رسمی جنگ صورت گرفته و نه مجوز استفاده از نیروی نظامی از سوی کنگره صادر شده است؛ موضوعی که به گفته او با اصول قانون اساسی آمریکا در تعارض قرار دارد.
مسعود پزشکیان در نشست با وزیر و مدیران وزارت جهاد کشاورزی، تایید کرد که حکومت، تعدادی از بازاریان معترض را بازداشت کرده و گفت که تلاش خواهیم کرد تا اصناف به مشکل برخورد نکنند، برخی از افراد از اصناف بازداشت شدهاند که باید مشکلاتشان را حل کنیم.
او افزود: «دولت با زور و قلدری با کسی رفتار نخواهد کرد، اگر کسی مشکلی دارد باید سریعا مشکلش حل شود.»
او ادامه داد: «اگر لازم باشد خودم با اصناف صحبت میکنم تا مشکلاتشان حل شود.»

اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال تایید میکند که احمدرضا امانی، کارآموز وکالت، روز ۱۱ دی با شلیک گلوله مستقیم ماموران حکومتی در جریان اعتراضات شهر ازنا جان باخته است.
احمدرضا امانی در آزمون ورودی سال ۱۴۰۳ کانون وکلای یزد، رتبه نخست سهمیه ایثارگری را کسب کرده بود.
محمدحسین جعفری، رئیس کانون وکلای دادگستری یزد، کشته شدن او در جریان اعتراضات را تایید کرد. او همچنین در نامهای به رئیس قوه قضائیه، خواستار بررسی دقیق ابعاد این جنایت شد.
سینا یوسفی، یکی از وکلای حقوق بشری نیز در شبکه در ایکس نوشت که احمدرضا امانی ۲۸ساله و «در حال سپری کردن مرحله دوم کارآموزی خود در کانون وکلای یزد بوده است.»
یکی از نزدیکان خانواده امانی به ایراناینترنشنال گفت که تاکنون پیکر او به خانواده تحویل داده نشده و این موضوع موجب فشار مضاعف به آنان شده است.
این فرد نزدیک به خانواده گفت که فشارهای امنیتی برای اینکه آنان را مجبور کنند تا مسئولیت کشته شدن احمدرضا امانی را بر دوش معترضان بگذارند، آغاز شده است.

اعتراضات تازه در ایران در بستر یک بحران عمیق اقتصادی، زیستمحیطی و سیاسی شکل گرفته و این بار دو عامل خارجی، یعنی تهدیدهای آمریکا و محاسبات امنیتی اسرائیل، میتوانند بر نحوه واکنش جمهوری اسلامی به این اعتراضات اثر بگذارند.
نشریه اکونومیست جمعه ۱۲ دی نوشت اعتراضات اخیر از نظر تعداد شرکتکنندگان به جنبش ۱۳۸۸ یا اعتراضات ۱۴۰۱ نمیرسد، اما بزرگترین موج اعتراضی از زمان خیزش «زن، زندگی، آزادی» تاکنون است.
بر اساس این گزارش، جمهوری اسلامی در شهرهای کوچک سرکوب شدیدتری انجام داده و در کلانشهرها محتاطتر عمل کرده؛ با این حال، تاکنون چند کشته و بیش از ۱۰۰ بازداشتی در ایران گزارش شده است.
اکونومیست افزود «سقوط بیش از ۴۰ درصدی ارزش ریال از خردادماه، تورم بالای ۴۰ درصد، حداقل دستمزدی که هنوز حدود دو دلار در روز است، و بحرانهای مزمن برق و آب»، از جمله ریشههای خشم عمومی در اعتراضات اخیر محسوب میشوند.
به گزارش این نشریه، ساختار قدرت تحت رهبری علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، عملا اجازه تغییرات اساسی را نمیدهد و جابهجاییهای مدیریتی اخیر در ایران بیشتر به «جابهجایی صندلیها روی عرشه کشتی در حال غرق» شباهت دارد.
دو عامل غیرقابل پیشبینی
اکونومیست در ادامه به «ضعف» اپوزیسیون جمهوری اسلامی اشاره کرد و نوشت هنوز «نشانهای از شکاف جدی در درون حاکمیت دیده نمیشود».
این رسانه همچنین دو «عامل غیرقابل پیشبینی» در خصوص تحولات اخیر ایران را برجسته کرد.
نخست، نقش بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، که «به دنبال حملات تازه علیه برنامه موشکی ایران است» و این موضوع را در دیدار اخیر خود با دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، مطرح کرده است.
اکونومیست تاکید کرد احتمال وقوع جنگ میتواند محاسبات داخلی ایران را بهطور غیرمنتظرهای دستخوش تغییر کند.
دومین عامل تاثیرگذار تهدید مستقیم ترامپ به شمار میرود که هشدار داده در صورت شلیک عوامل جمهوری اسلامی به معترضان، آمریکا «آماده مداخله» خواهد بود.
بر اساس این تحلیل، با وجود لحن معمول ترامپ در شبکههای اجتماعی، تهران دلایل کافی برای جدی گرفتن این تهدید دارد.
ترامپ سال ۱۳۹۸ دستور کشتن قاسم سلیمانی، فرمانده پیشین نیروی قدس سپاه پاسداران، را صادر کرد و در جنگ ۱۲ روزه هم تاسیسات هستهای جمهوری اسلامی را هدف قرار داد.
اکونومیست نتیجه گرفت اگرچه اعتراضات فعلی در ایران از نظر ساختاری راه درازی برای سرنگونی نظام در پیش دارد، اما ورود متغیرهای خارجی، بهویژه تهدید نظامی آمریکا و اسرائیل، میتواند مسیر تحولات را از الگوهای پیشین جدا کند؛ مسیری که نتیجه آن همچنان نامعلوم است.
گوستاوو پترو، رییسجمهوری کلمبیا، فهرستی منتشر کرده که به گفته او شامل محلهایی است که در حملات اخیر در ونزوئلا هدف قرار گرفتهاند.
در این فهرست نام «پادگان کوارتل د لا مونتانیا» در کاراکاس، محل دفن هوگو چاوز، بنیانگذار جریان چاویسمو، در آن دیده میشود.
آرامگاه چاوز یکی از مقدسترین مکانها برای هواداران چاویسمو به شمار میرود و جایگاهی نمادین در هویت سیاسی این جنبش دارد.
شبکه سیانان گزارش داد ایالات متحده طی ماههای اخیر هزاران نیروی نظامی و بیش از یکدوجین ناو جنگی را در منطقه دریای کارائیب مستقر کرده و آرایش نظامی خود را بهطور محسوسی گسترش داده است.
به نوشته سیانان، بخشی از این تجهیزات و نیروها در چارچوب عملیاتی با عنوان «نیزه جنوبی» به کار گرفته شدهاند؛ عملیاتی که هدف اعلامی آن جلوگیری از انتقال مواد مخدر به خاک ایالات متحده است.
مقامهای آمریکایی گفتهاند در جریان این عملیات، دستکم ۳۶ قایق حامل مواد مخدر منهدم شده و ۱۱۵ نفر جان خود را از دست دادهاند.
طبق این گزارش، تا اواسط ماه دسامبر، یکی از بزرگترین گروههای ناو هواپیمابر آمریکا بههمراه ناوشکنهای موشکانداز در منطقه مستقر بوده است. این گروه شامل بزرگترین ناو هواپیمابر جهان و چندین ناوشکن پیشرفته بوده که بهطور همزمان در آبهای کارائیب فعالیت کردهاند.
همچنین یک گروه آبی–خاکی نیروی دریایی آمریکا بههمراه بیش از چهار هزار و ۵۰۰ تفنگدار دریایی و ملوان در منطقه حضور داشتهاند. این گروه شامل چند ناو ترابری و پشتیبانی بوده که امکان اجرای عملیات گسترده دریایی و زمینی را فراهم میکند.





