ترامپ پس از نشست شرم‌الشیخ مصر را ترک کرد

امانوئل مکرون، رییس‌جمهوری فرانسه، گفت که ترامپ تنها کسی بود که می‌توانست نتانیاهو را متوقف کند.

مکرون گفت که برخورد ترامپ با رییس تشکیلات خودگردان فلسطین در نشست شرم‌الشیخ بسیار دوستانه بود و از شرکت او در این نشست استقبال کرد.

او در ادامه گفت ممکن است به هزار نیروی بین المللی برای تثبیت صلح در غزه نیاز باشد.

100%

اکسیوس گزارش داد جرد کوشنر و استیو ویتکاف، فرستادگان ویژه دونالد ترامپ، هفته گذشته با خلیل‌الحیه و چند تن از رهبران ارشد حماس دیدار کردند.

این دیدار محرمانه در نهایت به توافق آتش‌بس انجامید و با مجوز مستقیم ترامپ صورت گرفت.

گزارش سمیرا قرایی، خبرنگار ایران‌اینترنشنال

در چنین فضای نومیدانه‌ای، رونالد ویلسون ریگان، از کالیفرنیا به کاخ سفید آمد تا جهان را از نو تعریف کند.

او با صراحت گفت: «ما صلح را با قدرت حفظ می‌کنیم نه با ضعف.»

این جمله بعدها تبدیل به بنیاد یکی از موثرترین دکترین‌های سیاست خارجی قرن بیستم یعنی «صلح از طریق قدرت» شد.

بازسازی اعتماد و اخلاق قدرت

ریگان برخلاف سیاستمداران پیش از خود، به بازدارندگی صرف نظامی بسنده نکرد. او قدرت را از منظر اخلاقی می‌دید و باور داشت در جهانی پر از شر و دروغ، ایمان به آزادی انسان و اعتقاد به برتری اخلاقی تمدن غرب، شرط اصلی ثبات است.

او در یکی از سخنرانی‌هایش در سال ۱۹۸۳ گفت: «اگر تاریخ چیزی به ما آموخته باشد، این است که آزادی هرگز از ضعف نمی‌آید. تنها مردان و زنانی آزادند که اراده دفاع از آزادی را داشته باشند.»

برای ریگان، قدرت فقط موشک و زرادخانه نبود، بلکه ترکیبی از ایمان، اراده و وضوح اخلاقی بود. او از زبان سیاست به زبان تمدن سخن می‌گفت و همین سبب شد که سخنانش حتی در دل بحران، الهام‌بخش نسل‌ها شود.

100%

مقابله با امپراتوری شر

هشتم مارس ۱۹۸۳، ریگان در سخنرانی معروفش در انجمن کشیشان انجیلی اورلندو، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی را «امپراتوری شر» نامید. عبارتی که جهان دیپلماسی را شوکه کرد اما واقعیت را آشکار ساخت.

او گفت: «بیایید تاریخ را به خاطر بسپاریم: هیچ ملتی با از دست دادن اراده‌اش به بقا، دوام نیاورده است. ما باید با اطمینان اخلاقی در برابر امپراتوری شر بایستیم.»

در آن دوران، بسیاری از منتقدان او را جنگ‌طلب خواندند اما زمان نشان داد که این موضع صریح، بازدارندگی واقعی ایجاد کرد.

اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی سابق در برابر حجم عظیم نوسازی تسلیحات، رقابت فضایی و فشار اقتصادی، تاب نیاورد و چند سال بعد فروپاشید.

ریگان به‌جای جنگ، صلحی پایدار از طریق برتری قدرت و وضوح اخلاقی به دست آورد.

اقتصاد، ایمان و بازدارندگی

ریگان باور داشت که قدرت ملی بدون رفاه اقتصادی دوام ندارد. کاهش مالیات‌ها، آزادسازی بازار و احیای روح کارآفرینی، بخشی از همان منطق بود.

او بارها گفت: «آزادی اقتصادی، پایه آزادی سیاسی است. ما نمی‌توانیم با دولتی بزرگ و بدهکار، از آزادی دفاع کنیم.»

به این ترتیب، بازسازی اقتصادی دهه ۱۹۸۰ به ستون پشتیبان دکترین «صلح از طریق قدرت» بدل شد.

بازدارندگی نظامی زمانی کارگر است که ملت درونی قوی و امیدوار داشته باشد.

ایمان به انسان و نفرت از جبر تاریخ

ریگان برخلاف مارکسیست‌ها که تاریخ را جبری و مادی می‌دانستند، به قدرت انتخاب انسان باور داشت.

او گفت: «تاریخ به پایان نرسیده است و هر نسل باید آزادی را دوباره انتخاب کند؛ وگرنه از دستش می‌دهد.»

همین نگاه فلسفی، دکترین او را از سیاست صرف به سطحی ایدئولوژیک و تمدنی ارتقا داد.

او جهان را به دو اردوگاه تقسیم نکرد بلکه به دو باور تقسیمش کرد: باور به آزادی یا تسلیم در برابر جبر.

اخلاق قدرت در برابر توهم صلح

ریگان هشدار می‌داد که خطر اصلی برای آزادی، نه از دشمن خارجی بلکه از درون می‌آید: از آن‌جا که مردم می‌پندارند می‌توان بدون هزینه، صلح داشت.

او گفت: «صلحی که بر پایه ضعف و توهم باشد صلح نیست، فقط سکوت موقت پیش از بردگی است.»

برای او، صلح نه به معنای نبود جنگ، بلکه نتیجه بازدارندگی و اقتدار بود.

در نگاه ریگان، سیاستمداری که از قدرت می‌ترسد، در واقع آزادی‌گریز است.

نگاهی که همچنان زنده است

در پایان دهه ۱۹۸۰، وقتی دیوار برلین فروریخت، ریگان ثابت کرده بود صلح از طریق قدرت یک شعار نیست، بلکه واقعیتی عملی است.

او بدون آغاز هیچ جنگ بزرگی، جهان را از یک جنگ سرد نجات داد.

او گفت: «ما صلح را به‌خاطر فرزندانمان می‌خواهیم؛ نه برای آن‌که از دشمنانمان بترسیم، بلکه چون می‌خواهیم در جهانی زندگی کنیم که ایمان، آزادی و حقیقت زنده است.»

دکترین ریگان نه متعلق به دهه‌ای خاص بلکه میراثی برای تمام زمان‌هاست: صلح از طریق قدرت، ایمان از طریق آزادی، و قدرت از طریق اخلاق.

دهه‌ها بعد، مرد دیگری در کاخ سفید همان منطق را به زبان امروز بازآورد.

دونالد ترامپ می‌خواهد همان مسیر را ادامه دهد.

به گزارش اکسیوس، دیدار محرمانه و غیرمنتظره‌ای میان نمایندگان دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، و رهبران حماس در شامگاه چهارشنبه گذشته در شرم‌الشیخ برگزار شد که مسیر امضای توافق صلح غزه را هموار کرد. سه منبع مطلع این خبر را تایید کردند.

به گفته این منابع، یکی از موانع اصلی توافق این بود که رهبران حماس نگران بودند اسرائیل پس از آزادی گروگان‌ها جنگ را از سر بگیرد. استیو ویتکاف و جرد کوشنر برای رفع این نگرانی‌ها با رهبران حماس دیدار کردند و اطمینان دادند ترامپ اجازه نخواهد داد اسرائیل جنگ را از سر بگیرد، مشروط بر اینکه حماس به تعهدات خود پایبند بماند.

روز پیش از این دیدار، ترامپ در دیداری خصوصی در کاخ سفید به ویتکاف و کوشنر اجازه داده بود در صورت نیاز برای نهایی کردن توافق با رهبران حماس ملاقات کنند. پس از ورود به شرم‌الشیخ، ویتکاف این تصمیم را به میانجی‌گران قطری، مصری و ترکی اطلاع داد.

در حدود ساعت یازده شب، مقام‌های قطری به ویلای ویتکاف در هتل فور سیزنز رفتند و گفتند مذاکرات در بن‌بست است و پیشنهاد کردند نمایندگان آمریکا با حماس ملاقات کنند. یک مقام ارشد قطری گفته بود: «اگر با آنها دیدار کنید و دست بدهید، توافق انجام می‌شود.»

دقایقی بعد، ویتکاف و کوشنر وارد ویلای دیگری در همان منطقه شدند. در این جلسه روسای اطلاعات مصر و ترکیه، مقام‌های قطری و چهار رهبر ارشد حماس از جمله خلیل الحیه، که سه هفته پیش در دوحه از یک ترور جان سالم به در برده بود، حضور داشتند.

به گفته یکی از منابع، ویتکاف در این نشست ۴۵ دقیقه‌ای به مقام‌های حماس گفت: «گروگان‌ها حالا بیش از آنکه دارایی باشند، برای شما بار هستند. وقت آن است که مرحله اول توافق را اجرا کنیم و مردم را در دو سوی مرز به خانه برگردانیم.»

به گزارش اکسیوس، زمانی که الحیه از ویتکاف و کوشنر پرسید آیا پیامی از طرف ترامپ دارند، ویتکاف پاسخ داد: «پیام رییس‌جمهور ترامپ این است که منصفانه با شما رفتار خواهد شد و او پشت همه ۲۰ بند طرح صلح خود ایستاده و اجرای کامل آنها را تضمین می‌کند.»

پس از پایان دیدار، رهبران حماس با میانجی‌گران مصری، قطری و ترکی به اتاقی دیگر رفتند. چند دقیقه بعد، حسن رشاد، رییس سازمان اطلاعات مصر، همراه همتایان ترکی و قطری خود بازگشت و گفت: «بر اساس دیداری که داشتیم، توافق انجام شد.»

این دومین تماس مستقیم میان دولت ترامپ و رهبران حماس بود. پیش‌تر در ماه مارس، آدام بوهلر، فرستاده ویژه آمریکا در امور گروگان‌ها، در دوحه دیدارهایی بی‌سابقه با رهبران حماس انجام داده بود تا درباره آزادی گروگان آمریکایی ایدان الکساندر و بازگرداندن پیکر چهار گروگان دیگر گفت‌وگو کند؛ تلاشی که با مخالفت شدید دولت اسرائیل روبه‌رو شد.

به گفته منابع آگاه، آمادگی کوشنر و ویتکاف برای دیدار مستقیم با رهبران حماس، با وجود خطرات سیاسی، برای حماس نشانه‌ای از جدیت دولت ترامپ در دستیابی و اجرای توافق بود.

یکی از این منابع گفت: «به همین دلیل وقتی فرستادگان ترامپ قول دادند این توافق به‌طور کامل اجرا خواهد شد، حماس آن را باور کرد».

قلعه‌نویی گفت: «کمک کنید. این تیم ملی ایران است و متعلق به کسی نیست. پیشکسوتان فوتبال روسیه از تیم ایران خوب گفتند. آقای مهاجرانی هم تعریف و تمجید کردند. از ایشان که بالاتر نداریم. به این تیم امیدوار هستم و از بازیکنان تشکر می‌کنم. یک تیم واحد هستیم و همه با قلب خود بازی می‌کنند.»

او ادامه داد: «بازی با روسیه هم نقاط ضعف و قوت خود را داشت. دوستان کم لطف هستند، گل ایران ترکیبی بود و چند بار تکرار شد که می‌شد به گل برسیم. امید گل روسیه در کاشته بیشتر بود. اگر این تیم ملی همه نفراتش باشد، حرف‌های زیادی در جام جهانی خواهد داشت‌. تیمی که می‌بازد حتما ایراد دارد و تیم برنده‌ هم ایراداتی دارد. هیچ تیمی بدون ایراد نمی‌تواند باشد.»

قلعه‌نویی همچنین گفت: «فلسفه فیفادی حدود ۱۰ روز است و امکان بدنسازی نیست. در جام ملت‌ها زمان داشتیم و از نظر بدنی تیم دوم بودیم. در بازی با سوریه ۷۰ دقیقه ده نفره بودیم و چند روز بعد ژاپن را بردیم. آماری که برای مصدومیت گرفتیم خیلی خوب نیست، شش هفته از لیگ گذشته و تیم صدر جدول با تیم دوازدهم سه امتیاز فاصله دارد. آقای گل ما چهار گل زده است. این شاید برای شروع مسابقات باشد و مقداری هم کیفیت زمین‌ها تاثیر دارد.»

سرمربی تیم ملی گفت: «استقلال و پرسپولیس همیشه در آزادی بازی می‌کردند و این تاثیر دارد. اگر این دو تیم در آزادی بازی کنند، برای تیم ملی هم بهتر است. سال جام جهانی است و نیاز داریم که یک لیگ پویا داشته باشیم. خوشحال هستیم که صعود سریع داشتیم و هنوز به غیر از سه میزبان، فقط ۱۸ تیم صعودشان مشخص شده است. این خیلی جالب است. کار بزرگی بود.»