آکسیوس به نقل از یک مقام ارشد اسرائیل گزارش داد بر اساس دستور مقامات سیاسی، ارتش اسرائیل عملیات خود را در نوار غزه تنها به اقدامات دفاعی محدود خواهد کرد و عملیات اشغال شهر غزه را متوقف میکند.
در همین حال، ارتش اسرائیل اعلام کرد مقامهای ارشد نظامی این کشور برای بررسی وضعیت مربوط به اجرای آتشبس غزه و آزادی گروگانها جلسه ویژه برگزار کردند.
رییس ستاد کل ارتش اسرائیل در این نشست دستور آمادهسازی برای اجرای مرحله نخست طرح ترامپ را صادر کرد.
طبق اعلام ارتش اسرائیل، تمامی تواناییهای ارتش به فرماندهی منطقه جنوبی برای حفاظت از نیروها اختصاص خواهد یافت.
هگست جمعه ۱۱ مهر در پستی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: در این حمله که در حوزه مسئولیت فرماندهی جنوبی آمریکا انجام شد، هیچ نیروی آمریکایی زخمی نشد.
او ویدئویی ۳۸ ثانیهای از حمله را منتشر کرد که نشان میداد شناور منفجر و در آتش فرو رفته است.
وزیر جنگ آمریکا همچنین نوشت: «این حملات ادامه خواهد داشت تا زمانی که حملات به مردم آمریکا خاتمه یابد.»
تنش میان آمریکا و کشورهای آمریکای لاتین
این حمله در حالی رخ داد که گوستاوو پترو، رییسجمهوری کلمبیا، دوم مهر در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل از دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا بهطور مستقیم انتقاد کرد و خواستار برگزاری محاکمه کیفری علیه او و دیگر مقامهای آمریکایی شد.
پترو گفت ترامپ «اجازه شلیک موشک به جوانانی را داد که صرفا برای فرار از فقر تلاش میکردند» و این حملات که به کشته شدن بیش از دوازده نفر انجامید، اقدامی غیرضروری بوده است.
او با طرح این پرسش که «آیا واقعا لازم بود به سوی جوانان غیرمسلح در کارائیب شلیک شود؟» تاکید کرد قربانیان «ممکن بود مقدار اندکی مواد مخدر داشته باشند، اما قاچاقچی نبودند.»
پترو در ادامه سیاست ضد مواد مخدر آمریکا را «ابزاری برای سلطه بر ملتهای جنوب» توصیف کرد و گفت هدف اصلی آن متوقف کردن کوکائین در مسیر ورود به آمریکا نیست، بلکه تثبیت یک «سیاست سلطهجویانه» است.
اوایل ماه جاری، دولت ترامپ کلمبیا را به «ناکامی آشکار» در مبارزه با قاچاق متهم کرده بود، هرچند همزمان وعده داد کمکهای مالی خود به این کشور را ادامه دهد.
ترامپ ۲۹ شهریور نیز در تروث سوشال نوشت به دستور او وزارت جنگ آمریکا یک شناور وابسته به «یک سازمان تروریستی» حامل مواد مخدر غیرقانونی را در حوزه مسئولیت فرماندهی جنوبی ایالات متحده هدف حمله قرار داد و در این حمله سه قاچاقچی کشته شدند.
او تاکید کرد: «فروش فنتانیل، مواد مخدر و داروهای غیرقانونی در آمریکا و ارتکاب خشونت و تروریسم علیه آمریکاییها را متوقف کنید.»
روزنامه گاردین جمعه ۱۱ مهر در گزارشی به نقل از منابع آگاه نوشت شامیه دارای سوابق کیفری دیگری نیز بوده است، اما هیچیک از این موارد به تروریسم ارتباط نداشت.
شابانا محمود، وزیر کشور بریتانیا، در بیانیهای تاکید کرد که مهاجم در زمان حمله تحت بررسی فعال سرویسهای امنیتی و ضدتروریسم نبوده و هیچ نشانهای مبنی بر «رادیکال» بودن او در دست نهادهای امنیتی وجود نداشت. با این حال، تحقیقات پلیس برای روشنشدن سوابق و انگیزههای او ادامه دارد.
پلیس منچستر جمعه در بیانیهای خبر داد بر اساس بررسیهای اولیه، ضارب «سلاح گرم در اختیار نداشت» و «تیراندازیها تنها از سوی افسران پلیس منچستر» انجام شد.
در این بیانیه آمده است: «به نظر میرسد این آسیب بهطور ناخواسته و فاجعهبار در نتیجه اقدام فوری افسران ما برای پایان دادن به این حمله خشونتآمیز رخ داده باشد.»
شامیه پنجشنبه در روز یومکیپور، مقدسترین روز در تقویم یهودیان، به کنیسه هییتون پارک یورش برد و سرانجام به دست نیروهای مسلح پلیس هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد.
یکی از قربانیان این حمله با گلولهای کشته شد که در جریان تیراندازی پلیس به سمت مهاجم شلیک شده بود. قربانیان شناساییشده آدریان دولبی ۵۳ ساله و ملون کراویتز ۶۶ ساله هستند.
کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، ۱۰ مهر این حادثه را «تروریستی» توصیف کرد و گفت مهاجم «یهودیان را بهخاطر یهودی بودن و بریتانیا را بهخاطر ارزشهایش مورد حمله قرار داد».
پلیس همچنین در حال بررسی است که آیا این فرد همان کسی است که در سال ۲۰۱۲ برای جان هاول، نماینده وقت حزب محافظهکار در پارلمان، ایمیلی تهدیدآمیز ارسال کرده بود یا نه.
در آن پیام آمده بود: «افرادی مثل تو سزاوار مرگ هستند.»
هاول همان زمان گفته بود که پلیس تهدید را جدی نگرفته و معتقد بوده که علت هدف قرار گرفتنش حمایت او از اسرائیل بوده است.
به گزارش خبرگزاری رویترز از زمان حمله هفتم اکتبر حماس و آغاز جنگ غزه، یهودستیزی در بریتانیا به بالاترین سطح خود رسیده است.
رهبران جامعه یهودی میگویند راهپیماییهای گسترده و مداوم طرفداران فلسطین در شهرهای بزرگ بریتانیا موجب نگرانی شدید آنها شده است. تظاهراتی که به گفته آنها مشوق نفرت علیه یهودیان است.
پایگاه خبری واینت جمعه ۱۱ مهر در تحلیلی نوشت این شرایط یادآور فشارهایی است که حزبالله در لبنان با آن مواجه است، با این تفاوت که برای حماس فشارها عمدتا از خارج و بهویژه از سوی دولتهای عربی اعمال میشود.
تحلیلگران میگویند اگر حتی قطر و ترکیه، نزدیکترین حامیان حماس، همراه سایر کشورهای عربی طرح ترامپ را تایید کنند، حماس در برابر اسرائیل تنها خواهد ماند.
چنین وضعیتی میتواند این گروه را در چشم جهان بهعنوان «مانع صلح» معرفی کند و اسرائیل را در موقعیتی برنده قرار دهد: یا حماس سلاحش را زمین میگذارد و ماهیتش از بین میرود، یا طرح را رد میکند و مسئول تداوم جنگ معرفی میشود.
منابع آگاه در دوحه از فشارهای سنگین بر رهبران حماس خبر میدهند.
در حالیکه سران حاضر در قطر ناچار به محاسبه هزینهها هستند، فرماندهان میدانی در غزه مانند عزالدین الحدّاد و رائد سعد بهشدت با این طرح مخالف هستند.
آنها در حالیکه در تونلها پنهان شدهاند، میدانند که غزه با خطر تخریب کامل و آوارگی جمعیت روبهرو است؛ اما از دید آنان پذیرش توافق معادل تسلیم است.
رد طرح صلح میتواند به چراغ سبز تازهای برای اسرائیل در جهت آغاز موجی دیگر از حملات ویرانگر منجر شود؛ حملاتی که محلهها را ویران، تلفات غیرنظامی را افزایش و احتمالا گروگانگیریهای تازهای را رقم خواهد زد.
با وجود این، کارشناسان تاکید دارند که حتی در صورت تصرف مجدد غزه به دست اسرائیل، حماس از بین نخواهد رفت و نیروهایش عمدتا به جنوب منتقل شدهاند.
در این میان، شکست تلاش برای ترور رهبران حماس در دوحه، نقطه عطفی راهبردی شد.
این عملیات ناموفق باعث شد قطر و اخوانالمسلمین بار دیگر در جایگاه اصلی میانجیگری قرار گیرند و حتی با حمایت تلویحی دولت ترامپ نقش پررنگتری پیدا کنند.
مقامات قطری که پیشتر به انتقال پول نقد به حماس و حمایت رسانهای از آن متهم بودند، اکنون به بازیگرانی کلیدی در روند دیپلماتیک تبدیل شدهاند.
به گفته ناظران، همین ناکامی اسرائیل در حذف رهبران حماس در خارج از غزه، بهجای پایان دادن به فعالیت این گروه، باعث تقویت موقعیت قطر بهعنوان میانجی و ادامه حیات حماس شد.
در نتیجه، با وجود ویرانیها و تلفات سنگین، جنگ همچنان ادامه دارد و به روالی معمول درگیریهای پرهزینه در غزه بدل شده است.
به نظر میرسد حماس میان دو انتخاب دشوار قرار گرفته است: پذیرش توافقی که ماهیت «مقاومت» را از آن میگیرد یا رد طرح و پذیرش پیامدهایی چون حملات ویرانگر جدید، کشتار غیرنظامیان و تشدید انزوا.
برای اسرائیل، هر دو مسیر میتواند به نوعی پیروزی تعبیر شود؛ اما برای مردم غزه، هردو انتخاب آیندهای پر از ابهام و رنج به همراه دارد.
