آلمان: زمان به رسمیت شناختن دولت فلسطین فرا نرسیده است
آلمان اعلام کرد که از قطعنامه سازمان ملل برای راهحل دوکشوری در مناقشه اسرائیل و فلسطین حمایت میکند، اما هنوز شرایط را برای به رسمیت شناختن دولت فلسطین مناسب نمیداند.
آلمان اعلام کرد که از قطعنامه سازمان ملل برای راهحل دوکشوری در مناقشه اسرائیل و فلسطین حمایت میکند، اما هنوز شرایط را برای به رسمیت شناختن دولت فلسطین مناسب نمیداند.
به گزارش خبرگزاری رویترز، سخنگوی دولت آلمان روز پنجشنبه گفت برلین از قطعنامهای که «وضعیت موجود در حقوق بینالملل را توصیف میکند» حمایت خواهد کرد. او تاکید کرد: «آلمان همواره مدافع راهحل دوکشوری بوده و همواره خواستار آن است.»
این موضع در حالی مطرح میشود که صدر اعظم آلمان تنها دو روز پیش نیز تاکید کرده بود که زمان به رسمیت شناختن دولت فلسطین هنوز نرسیده است.
راهحل دوکشوری بر این اساس شکل گرفته است که اسرائیل و فلسطین در کنار هم و در صلح زندگی کنند؛ به این معنا که کشوری به نام فلسطین در سرزمینهای اشغالی جنگ ۱۹۶۷ تشکیل شود و نوار غزه و کرانه باختری نیز از طریق گذرگاهی در خاک اسرائیل به یکدیگر متصل شوند.
در مقابل، کشورهای بریتانیا، فرانسه، کانادا، استرالیا و بلژیک اعلام کردهاند که در نشست مجمع عمومی سازمان ملل در اواخر ماه جاری، دولت فلسطین را به رسمیت خواهند شناخت. با این حال، لندن اعلام کرده است که این تصمیم ممکن است در صورت اقدامات اسرائیل برای کاهش بحران انسانی در غزه و تعهد به یک روند صلح بلندمدت، به تعویق بیفتد.
ایالات متحده بهشدت با چنین رویکردی از سوی متحدان اروپایی خود مخالفت میکند. مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، هفته گذشته هشدار داد که به رسمیت شناختن دولت فلسطین «مشکلات بیشتری» بهدنبال خواهد داشت.
با این حال، برخی تحلیلگران تاکید دارند که چنین اقداماتی عمدتاً جنبه نمادین دارد، چراکه نفوذ کشورهایی مانند چین، هند، روسیه و بسیاری از کشورهای عربی که دهههاست استقلال فلسطین را به رسمیت شناختهاند، در روند واقعی مناقشه محدود بوده است.
به گزارش فاکسنیوز نمایندگان کنگره در این جلسه خواستار شفافیت بیشتر در خصوص پدیدههای هوایی ناشناخته شدند.
در این جلسه اریک برلیسون نماینده ایالت میزوری ویدیویی را به نمایش گذاشت که در آن یک پهپاد MQ-9 در حال ردیابی یک جسم ناشناخته است و یک پهپاد دیگر موشک هلفایر را به آن شلیک میکند.
برخلاف انتظارات، این موشک به جسم برخورد کرده و بهجای از بین بردن آن، از روی آن منحرف میشود و جسم همچنان به حرکت خود ادامه میدهد.
نمایندگان و شاهدان تاکید کردند که هیچکدام از فناوریهای شناختهشده ایالات متحده نمیتواند چنین ضربهای را تحمل کند.
آنا پائولینا لونا، نماینده فلوریدا، از شاهدان پرسید: «آیا از فناوریای در زرادخانه ایالات متحده آگاهید که بتواند چنین موشک هلفایری را شکست داده و سپس بهگونهای که در ویدیو دیدیم، عمل کند و به حرکت خود ادامه دهد؟»
شاهدان پاسخ دادند که هیچ تکنولوژیای در زرادخانه ایالات متحده نمیتواند چنین ضربهای را تحمل کند.
در کنار ویدیو برخورد موشک هلفایر، شاهدان همچنین تجربیات شخصی خود از برخورد با «پدیدههای هوایی ناشناخته» (UAPها) را به اشتراک گذاشتند.
یکی از شاهدان، جفری نوکتلی، به یاد آورد که در سال ۲۰۰۳ در پایگاه نیروی فضایی وندنبرگ در کالیفرنیا شاهد یک حادثه شگفتانگیز بوده است.
او به یاد میآورد که یکی از همکارانش فریاد میزد: «داره به سمت ما میاد! داره به سمت ما میاد!»
اما تنها چند لحظه بعد، او شنید که میگویند جسم به سرعت از محل خارج یا ناپدید شد؛ توصیفی که نشاندهنده یک حرکت غیرعادی و سریع جسم است که نمیتوان به راحتی آن را توضیح داد.
شاهد دیگری، الکساندرو ویگینز، به یاد آورد که در یک برخورد شاهد جسم در حال پروازی به شکل یک قرص بود که هیچگونه شباهتی به هواپیما یا پرندهای که از سوخت یا نیروی محرکه معمولی برای پرواز استفاده میکنند، نداشت.
اگرچه منشاء این اجسام ناشناخته هنوز مشخص نیست، اما نمایندگان کنگره بر شفافیت بیشتر در این زمینه تاکید کردند و خواستار دریافت پاسخهایی برای این پرسشها شدند.
شبکه سیانان پنجشنبه ۲۰ شهریور گزارش داد تحقیقات نشان میدهند که تیرانداز از روی سقف به کرک شلیک کرده و سپس از محل حادثه فرار کرده است.
تحقیقات نشان میدهند که تیرانداز مردی است که ظاهرا در سنین دانشجویی قرار دارد.
مقامات در حال جستجوی یک محله نزدیک دانشگاه یوتا برای یافتن سرنخهایی از تیرانداز هستند.
همزمان سیانان ویدیوی جدیدی منتشر کرد که به نظر میرسد فردی را نشان میدهد که روی سقف مرکز لوستی دانشگاه یوتا، همان جایی که چارلی کرک هدف گلوله قرار گرفت، دراز کشیده است.
در این ویدیو که در ساعتهای پیش از تیراندازی ضبط شده، یک شکل تاریک، احتمالا یک فرد، روی سقف مشاهده میشود.
فرد فیلمبردار میگوید: «آیا کسی روی سقف اونجا است؟ … او تازه از ... از اونجا دوید.»
رسانههای آمریکایی نوشتند بر اساس گزارشهای اولیه نهادهای امنیتی یک قبضه اسلحه که در جریان جستوجو برای یافتن قاتل کشف شد، حاوی مهماتی با حکاکی «ترنسجندر و ایدئولوژی ضدفاشیستی» بود.
استیو کراودر، مجری رادیو و برنامههای گفتوگوی محافظهکار، گفته توضیحات درباره این سلاح را از فردی ناشناس در دفتری که در آن الکل، دخانیات، سلاح گرم و مواد منفجره وجود داشته به دست آورده است.
این گزارشها به صورت رسمی از سوی مقامهای آمریکا تایید نشدهاند.
روزنامه نیویورکپست نیز نوشت که کرک، ۳۱ ساله، هنگام پاسخ به پرسش یکی از حاضران در سخنرانی در شهر اورم یوتا درباره تیراندازیهای جمعی به دست افراد ترنسجندر، با یک گلوله به گردن هدف قرار گرفت.
ترامپ در سوگ کرک
ترامپ اعلام کرده است که پس از مرگ کرک، مدال آزادی ریاستجمهوری را به او اعطا خواهد کرد.
کرک که یکی از چهرههای برجسته راستگرا در سیاست آمریکا بود، برای حقوق اسلحه و ارزشهای مسیحی انجیلی شناخته میشد.
ترامپ شامگاه چهارشنبه با انتشار ویدیویی درباره تیراندازی مرگبار به چارلی کرک، او را «میهنپرستی که زندگیاش را وقف آزادی گفتوگو و کشوری کرد که بسیار دوستش داشت» توصیف، و لفاظیهای «چپ افراطی» را محکوم کرد.
او در ویدیویی که در رسانه اجتماعی تروثسوشال منتشر کرد گفت: «سالها، افراد چپ افراطی آمریکاییهای بزرگی مانند چارلی را با نازیها و بدترین جنایتکاران و قاتلان جمعی جهان مقایسه کردهاند. این نوع لفاظی مستقیما مسئول تروریسمی است که امروز در کشورمان شاهد هستیم و باید همین حالا متوقف شود.»
طبق گزارش منتشر شده در مجله «نیچر»، نمونهای که از صخرهای به نام «آبشار چایوا» جمعآوری شده، حاوی احتمال وجود نشانههای زیستی است.
نشانه زیستی بالقوه، ماده یا ساختاری است که ممکن است منشاء زیستی داشته باشد، اما قبل از نتیجهگیری در مورد عدم وجود یا وجود حیات، نیاز به دادههای بیشتر یا مطالعه بیشتر دارد.
این نمونه که «دره یاقوت کبود» نام دارد، حاوی ترکیبات شیمیایی است که میتواند نشاندهنده حیات میکروبی در گذشته باشد.
به گفته شان دافی، مدیر موقت ناسا، این «نزدیکترین چیز به کشف حیات در مریخ تاکنون است».
او گفت: «شناسایی یک نشان زیستی بالقوه در سیاره سرخ، کشفی پیشگامانه است و درک ما را از مریخ افزایش میدهد.»
مریخنورد استقامت، در جولای ۲۰۲۴ با ابزارهای علمی شامل ابزار PIXL (ابزار سیارهای برای لیتوشیمی اشعه ایکس) و SHERLOC (اسکن محیطهای قابل سکونت برای مواد آلی و شیمیایی)، توانست ترکیبات شیمیایی مهمی را در سازند «فرشته درخشان» کشف کند.
این سنگهای رسوبی که از خاک رس و گل و لای تشکیل شدهاند، سرشار از کربن آلی، گوگرد، فسفر و آهن اکسید شده هستند. این ترکیبات شیمیایی میتوانند منبع انرژی برای حیات میکروبی باشند.
جوئل هوروویتز، نویسنده اصلی این مقاله، گفت: «ترکیب این ترکیبات شیمیایی میتوانست منبع غنی انرژی برای متابولیسمهای میکروبی باشد. اما تنها با دیدن این دادهها نمیتوانیم نتیجهگیری قطعی داشته باشیم و باید آنها را تجزیه و تحلیل کنیم.»
یکی از کشفیات جالب دیگر، وجود لکههای رنگارنگی بود که در سنگ چیاوا، سنگی به شکل نوک پیکان است، یافت شدند.
این لکهها میتوانند نشانههایی از حیات میکروبی باشند که از مواد خام موجود در سنگ استفاده کردهاند.
تصاویر با وضوح بالاتر نشان دادند که این لکهها مربوط به مواد معدنی غنی از آهن مانند ویویانیت و گریگیت هستند.
این مواد معدنی معمولا در محیطهای زیستی بهویژه در نزدیکی مواد آلی در حال پوسیدگی یافت میشوند.
اما در سنگهای «فرشته درخشان» شواهدی از دمای بالا یا شرایط اسیدی مشاهده نشده و این موضوع باعث میشود که شواهد زیستی احتمال بیشتری داشته باشند.
این یافتهها نشان میدهند که مریخ ممکن است مدت زمان طولانیتری از آنچه که قبلا تصور میشد، قابل سکونت بوده باشد.
به گفته کتی استک مورگان، محقق پروژه استقامت ، اگرچه توضیحات غیرزیستی برای این پدیدهها نیز وجود دارد، اما شواهد موجود به احتمال زیاد نشاندهنده فرآیندهای زیستی در گذشتهی مریخ هستند.
خبرنگارانی که درباره سالهای زندگی او در خفا نوشتهاند گفتهاند، بنلادن نسبت به جزییات زندگی شخصی اعضای خانوادهاش وسواسی عمیق داشت.
نامهها و مکاتباتش نشان میدهند او زندگی روزمره خود، خانواده و شبکه نزدیکانش را با قواعدی سختگیرانه اداره میکرد.
یکی از توصیههای او در این مجموعه، سفارش به جابهجایی و سفر همسرانش فقط در «روزهای ابری» بود.
فرار از چشمهای آسمان
استیو کول، خبرنگار سرشناس آمریکایی، در کتاب «ریاست اس» نوشته است بنلادن دریافته بود که پس از ۱۱ سپتامبر، آمریکا برای شکار رهبران القاعده ترکیبی از پهپادهای مسلح، ماهوارههای جاسوسی و شبکههای شنود الکترونیکی را به کار گرفته و در وزیرستان دهها نفر از فرماندهان و کادرهای ارشد القاعده هدف حملات هوایی پهپادی قرار گرفتند.
پهپادهای سیا نهتنها ابزار کشتن، بلکه ابزار رصد و ردیابی دایمی بودند و به گفته استیو کول، این شرایط در نامههای بنلادن بازتاب مستقیم دارد.
او بارها تاکید کرده بود که افرادش باید با دقت و هوشیاری از موثر بودن فناوری نظامی آمریکا در شکار اعضای القاعده بکاهند.
بنلادن خانواده و یارانش را واداشت که در جابهجاییها و سفرها به وضعیت آبوهوا دقت کنند و فقط در روزهای ابری حرکت کنند.
بر اساس برخی منابع، بنلادن پنج همسر به نامهای نجوی غانم، خدیجه شریف، خیریه صابر، سهام صابر و امل احمد الساده، داشت.
استیو کول نوشته است که توصیه به سفر در روزهای ابری بیش از همه در ماجرای خروج بخشی از خانواده بنلادن از ایران دیده شده است: «پس از سقوط طالبان، تعدادی از همسران و فرزندان بنلادن از جمله حمزه مدتی در ایران سکونت داشتند. او در نامهای به همکارانش نوشت که قاچاق همسر و پسرش از ایران باید تنها در روزهای ابری انجام شود. دلیلش این بود که ابرها میتوانستند مانع دید مستقیم پهپادها و ماهوارههای مجهز با دوربینهای نوری شوند و احتمال شناسایی مسیر حرکت آنها را کاهش دهند.»
بنلادن در نامهها همچنین به هوادارانش در شمال آفریقا پیشنهاد کرده بود که درختان بیشتری بکارند تا پوشش طبیعی علیه «چشمهای آسمان» ایجاد شود. یعنی، بنلادن هم زمانبندی حرکت و هم تغییر در محیط را برای پنهان ماندن اعضای خود مهم میدانست.
به نوشته برخی خبرنگاران، از منظر فنی نیز این توصیه توجیهپذیر بود. بیشتر پهپادهای آمریکا برای شناسایی دقیق به دوربینهای نوری و مادونقرمز متکی اند. ابرهای متراکم و هوای مهآلود میتواند کیفیت تصویر را پایین بیاورد و کار اپراتور یا الگوریتمهای شناسایی را دشوار کند.
ترس بنلادن از کاشت ردیاب بهدست پزشکان ایرانی در بدن فرزندانش
به نوشته استیو کول، بنلادن در نامههایش ابراز نگرانی کرده بود که «پزشکان ایرانی به بهانه درمان» در بدن پسرانش تراشه ردیاب جاسازی کنند و حتی شکل و اندازه احتمالی آن را هم توضیح داده بود.
بنلادن به پسرانش نوشته بود: «پیچکاری ممکن است طبیعی به نظر برسد، اما سوزن بزرگتر از حد معمول خواهد بود. چیپ هم میتواند به درازی یک دانه غله اما بسیار نازک و صاف باشد.»
روایت استیو کول نشان میدهد بخشی از خانواده بنلادن پس از فشارهای امنیتی سالهای ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ به ایران پناه بردند: «اسناد بهدستآمده پس از بازداشت خالد شیخ محمد، متهم اصلی حملات ۱۱ سپتامبر، نشان میدهد فرزندان و همسران بنلادن با پاسپورت و ویزاهای معتبر و از مسیر کراچی، سرانجام خود را به ایران رساندند. بهطور مشخص، پسرش سعد و دو همسر بزرگترش در سال ۲۰۰۲ وارد ایران شدند.»
به نوشته این روزنامهنگار، نامههای سالهای بعد نیز ادامه این حضور را تایید کرده است.
بنلادن در سال ۲۰۱۰ به انتقال حمزه از ایران به قطر فکر کرده بود، اما عطیه عبدالرحمن، از مدیران القاعده، پیشنهاد داد او فعلا در ایران بماند؛ زیرا «مسیر و ایستهای بازرسی» میان ایران و پشاور پرخطر است.
پول گروگانگیری یک افغانستانی را طلا بخرید
به روایت استیو کول، بنلادن که خود فرزند یک خانواده بازرگان عرب و تحصیلکرده دانشگاهی بود، همواره خود را کارشناس امور مالی نیز میدانست.
او گاهی توصیههای دقیق اما نامتعارف برای سرمایهگذاری ارائه میکرد و در یکی از نامههای سال ۲۰۱۰ توصیه کرده بود درآمد حاصل از گروگانگیری یک شهروند افغانستانی باید در «طلا، یورو، دینار کویتی و یوان چین» سرمایهگذاری شود.
او نسبت به طلا بسیار خوشبین بود زیرا باور داشت هرگاه بحران جهانی شدت بگیرد قیمت آن بالا میرود؛ بحرانی که خود او عمدا در پی دامن زدن به آن بود.
در همان نامه، به همکارش سفارش کرد که نوسان قیمتها را پیگیری کند و هر زمان که امکان داشت، در سطح هزار و ۵۰۰ دلار برای هر اونس اقدام به خرید کند.
به گفته کول، این نگاه مالی تنها به توصیههای فردی محدود نمیشد. بنلادن همچنان به منابع مالی القاعده دسترسی داشت. یکبار درخواست کرد ۳۰ هزار یورو از «صندوق شخصیاش» برداشت شود؛ صندوقی که ظاهرا بهمثابه کمکهزینهای ویژه برای او و تحت مدیریت کمیته مالی القاعده عمل میکرد.
استیو کول نوشته است بنلادن بهجای استفاده از نظام بانکی که امکان رصد و ردیابی منابع مالی در آن وجود دارد، پول را از طریق شبکهای انسانی شامل پیکها، واسطههای مورد اعتماد و سازندگان اسناد جعلی جابهجا میکرد.
انتقال نقدی، همراه با مدارک جعلی هویت، باعث میشد مسیر پول در سیستمهای رسمی ثبت نشود.
همچنین خانه او در ابیتآباد هیچ خط تلفن یا اینترنتی نداشت و زبالهها بهطور مرتب سوزانده میشد تا کوچکترین مدرکی که به منابع مالی یا رابطها مربوط شود، باقی نماند.
شکست «سپر ابری» و فروپاشی القاعده
با همه آن وسواسها و احتیاطهای جزیی، سرانجام تدبیر اسامه بنلادن برای پنهان ماندن از «چشمهای آسمان» و فناوری نظارتگر آمریکا به جایی نرسید.
از سال ۲۰۰۲، تیمی از تحلیلگران سازمان اطلاعاتی آمریکا (سیا) بهطور مداوم در پی شناسایی پیکهایی بودند که پیامها و پول را به او میرساندند.
سرانجام، رد ابو احمد الکویتی از خلال بازجوییها، شنود تماسها و پیگیریهای میدانی به دست آمد و ماموران توانستند خودروی او را تا ابیتآباد دنبال کنند.
این کشف راه را برای عملیات «نیپتون اسپیر» در سال ۲۰۱۱ هموار کرد؛ عملیاتی که با وجود مشکلات پیشبینینشده، به یورش موفق کماندوهای نیروی دریایی آمریکا و کشته شدن بنلادن در طبقه بالای خانهاش انجامید.
مرگ او پیامدهای بزرگی داشت و از نگاه بسیاری، نوعی عدالت برای قربانیان ۱۱ سپتامبر بود؛ شاخه اصلی القاعده متلاشی شد و سازمان را به جانشینی ضعیفتر، یعنی ایمن الظواهری، سپرد، کسی که در سال ۲۰۲۲ در حملات هوایی آمریکا در کابل کشته شد.
بنلادن نزدیک به یک دهه توانست با همین احتیاطها، از جمله «دکترین روزهای ابری»، از دید دشمن دور بماند، اما سرانجام به دست همان دشمن کشته شد.
اکنون، با پیشرفت فناوریهای راداری که از میان ابرها و حتی در تاریکی شب نیز دقیق عمل میکنند، چنین توصیهای دیگر کارکرد پیشین خود را ندارد.
اگر در زمان بنلادن، پوشش ابر میتوانست برای ساعاتی سپری طبیعی در برابر «چشمهای آسمان» باشد، امروز همان ابرها دیگر مانعی جدی برای فناوریهای نوین به حساب نمیآیند.
این تفاوت، یادآور تغییرات ژرفی است که در فاصله تنها یک دهه در عرصه جنگ و ردیابی به وجود آمده است؛ تغییری که سرنوشت رهبر القاعده را رقم زد و نشان داد در برابر قدرت فزاینده فناوری، حتی احتیاطهای به شدت وسواسی نیز دیر یا زود فرومیریزند.
