دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، خود و بنیامین نتانیاهو را بهدلیل حمله به تاسیسات هستهای ایران قهرمان خواند. او با تاکید بر اینکه ذخایر هستهای جمهوری اسلامی نابود شده گفت آنها میتوانستند ظرف چهار هفته به سلاح هستهای دست پیدا کنند.
ترامپ در مصاحبهای رادیویی با مارک لوین که شامگاه سهشنبه ۲۸ مرداد پخش شد گفت: «نتانیاهو قهرمان جنگ است. فکر میکنم من هم هستم. کسی اهمیت نمیدهد، اما من هم هستم.»
او با تاکید که حملات آمریکا به تاسیسات هستهای ایران نابود کننده بود، افزود: «من آن هواپیماها را اعزام کردم. میدانید، ۲۲ سال تمرین کرده بودند و خلبانان آمدند. من به آنها پاداش دادم. همه آنها و تمام افرادی را که در این عملیات بینقص نقش داشتند به دفتر بیضی دعوت کردم.»
ترامپ گفت: «سیانان تلاش کرد بگوید شاید این عملیات آنطور که ترامپ میگوید موفق نبوده، اما بعد مشخص شد که حتی از آنچه گفته بودم هم فراتر بود؛ نابودی کامل. کمیسیون انرژی اتمی اعلام کرد که آن محل از بین رفته است. شاید بتوانند دوباره شروع کنند، اما دیگر آنجا شروعی در کار نیست.»
رییسجمهوری آمریکا گفت :«ذخایر هستهای را نابود کردیم. بهنظر من آنها میتوانستند ظرف چهار هفته به سلاح هستهای دست یابند. خلبانها به دفتر بیضی آمدند و گفتند: «آقای رییسجمهوری، ما و پیشینیانمان ۲۲ سال برای این پرواز تمرین کردهایم؛ همان پرواز به همان محلی که مواد ذخیره شده بود. شما تنها رئیسجمهوری بودید که به ما شجاعت دادید تا این ماموریت را انجام دهیم. اگر این عملیات انجام نمیشد، احتمالاً همین حالا آنها یک سلاح هستهای داشتند و حتماً از آن استفاده میکردند.»
این برای چندمین بار در روزهای اخیر است که دونالد ترامپ بر نقش خود در حمله به تاسیسات هستهای ایران تاکید میکند.
رییسجمهوری آمریکا دوشنبه ۲۷ مرداد پیش از نشست با ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین، در واشینگتن، در شبکه اجتماعی تروثسوشال نوشت: «به خاطر داشته باشید! ... من کسی بودم که تاسیسات هستهای ایران را نابود کردم. یا برای بردن بازی کن، یا اصلا بازی نکن! از توجه شما به این موضوع متشکرم!»
او شنبه ۲۵ مرداد نیز درباره نقش خود در پایان جنگ ۱۲ روزه جمهوری اسلامی و اسرائیل در مصاحبه با فاکسنیوز گفت: «ما کار خارقالعادهای انجام دادیم، چون طی ۲۲ سال هیچ رییسجمهوری حاضر به انجام آن نبود.»
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، نیز سهشنبه ۲۱ مرداد در مصاحبه با شبکه آی۲۴نیوز، حملات اسرائیل به تاسیسات اتمی حکومت ایران در جریان جنگ اخیر را «عملیاتی تاریخی» توصیف کرد.
او با اشاره برخی گمانهزنیها درباره سرنوشت ۴۰۰ کیلوگرم ذخیره اورانیوم غنیشده جمهوری اسلامی پس از جنگ ۱۲ روزه گفت: «از پیش میدانستیم که نابود نخواهد شد، اما [این ذخایر] برای ساخت بمب اتم کافی نیست. آنها در حال حاضر در موقعیتی نیستند که بتوانند پیشرفت کنند.»
نخستوزیر اسرائیل هشدار داد این کشور همواره برای اقدامات احتمالی تهران، بهویژه تلاش برای بازسازی برنامه هستهای خود، آمادگی دارد.
چهار منبع کنونی و سابق اطلاعاتی اسرائیل ۲۱ مرداد به یورونیوز گفتند که حمله این کشور به ایران در خرداد ماه، پس از سالها برنامهریزی، زمانی عملی شد که چند عامل کلیدی از جمله انتخاب دونالد ترامپ به ریاستجمهوری آمریکا، پایان مهلت ۶۰ روزه مذاکرات هستهای و حملات مستقیم ایران به اسرائیل، همزمان شدند.
منابع اطلاعاتی اسرائیل که بهدلیل ملاحظات امنیتی نخواستند نامشان فاش شود، گفتند موساد پیش از آغاز عملیات، شرایط راهبردی و سیاسی لازم را شناسایی کرده بود.
این شرایط شامل تشدید جنگ نیابتی جمهوری اسلامی و اسرائیل، انتخاب ترامپ به ریاستجمهوری آمریکا و فضای ایجاد شده در مذاکرات هستهای با غرب بود.
به گفته این منابع، هدف این بود که در روزهای نخست جنگ، اسرائیل کنترل کامل بر وضعیت، تلفات حداقلی در داخل و تسلط کامل بر حریم هوایی ایران داشته باشد.
منابع اطلاعاتی گفتند اسرائیل سالها بهطور موازی با تلاشهای دیپلماتیک برای توقف برنامه هستهای در ایران، سناریو حمله را آماده میکرد.
صفحه فارسی وزارت امور خارجه آمریکا، سهشنبه ۲۸ مرداد با انتشار مطلبی در شبکه اجتماعی ایکس با محکومیت شرایط غیرانسانی در این زندانها، نوشت گزارشها مبنی بر ازدحام بیش از حد، امکانات غیر بهداشتی، کمبود آب تمیز و محرومیت از مراقبت های پزشکی، نشاندهنده بدرفتاری سیستماتیک است.
وزارت امور خارجه آمریکا تاکید کرد که رفتار خشونتآمیز با زندانیان هنگام انتقال و یا استفاده از شکنجه روانی، نقض فاحش حقوق بشر است.
ایالات متحده همچنین از جمهوری خواست شرایط انسانی را تضمین کند، مراقبتهای پزشکی ارائه دهد و نظارت مستقل بر بازداشتگاههای خود را امکانپذیر کند.
وزارت امور خارجه آمریکا در پایان از جامعه بینالمللی نیز خواست که جمهوری اسلامی را در قبال این سوءاستفادهها پاسخگو قرار دهند.
ایراناینترنشنال در هفتههای گذشته در گزارشهای مختلف نسبت به شرایط زنان و مردان محبوس در زندانهای قرچک ورامین و تهران بزرگ پرداخت و نوشت گزارشها از وضعیت نامناسب، طاقتفرسا و غیرانسانی آنها در این زندانها حکایت دارد.
در آخرین نمونه از این گزارشها، ایراناینترنشنال گزارش داد که مسئولان زندان قرچک با وجود موارد متعدد مرگ زندانیان در ماههای گذشته، همچنان از ارائه خدمات ضروری به زندانیان بیمار و اعزام آنها به مراکز درمانی خودداری میکنند و برای ارائه خدمات و اعزام زندانیان، از آنها درخواست پول میکنند.
در این گزارش آمده بود مسئولان بهداری زندان همچنان نسبت به ارائه خدمات درمانی بیتوجهیهای مداوم نشان میدهند بهطوری که جان بسیاری از زندانیان در معرض خطر مرگ قرار گرفته است.
زنان زندانی سیاسی که پس از حمله اسرائیل به زندان اوین به بخش قرنطینه زندان قرچک منتقل شدند نیز با مشکلات بسیاری در این زندان مواجهاند و در وضعیتی نامناسب نگهداری میشوند.
زندان تهران بزرگ، یکی از بزرگترین و پرجمعیتترین زندانهای ایران، در سالهای اخیر همواره بهدلیل شرایط نامناسب نگهداری زندانیان، تراکم بالای جمعیت، کمبود امکانات اولیه و ناکارآمدی زیرساختها مورد انتقاد گسترده نهادهای حقوقبشری و خانواده زندانیان قرار گرفته است.
گزارشهای متعددی از این زندان حاکی از نبود بهداشت کافی، کیفیت پایین غذا، دسترسی محدود به خدمات درمانی و نقض مکرر حقوق اولیه زندانیان بوده است.
پیش از این در ۱۷ مرداد صدها تن از زندانیان سیاسی مرد که پس از حمله اسرائیل به زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شده بودند، به اوین بازگردانده شدند.
با این حال، دهها زندانی سیاسی دیگر به همراه هزاران زندانی متهم به جرائم عمومی همچنان در این زندان در وضعیتی طاقتفرسا بهسر میبرند و از ابتداییترین حقوق خود محروم هستند.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در بیانیهای که سهشنبه ۲۸ مرداد منتشر کرد، نوشت: «تایید حکم اعدام شریفه محمدی، زندانی سیاسی از سوی دیوان عالی کشور بار دیگر ابعاد فقدان عدالت و بیرحمی دستگاه قضایی حکومت اعدامی را عیان میسازد.»
این کارزار از جمهوری اسلامی به عنوان حکومتی مستبد نام برد که مشروعیت خود را در جامعه به کلی از دست داده است.
پیش از این در ۲۷ مرداد، مای ساتو، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران با اشاره به تایید حکم اعدام محمدی نوشت که این پرونده نمونه روشنی از ضرورت فوری لغو مجازات اعدام است.
امیر رئیسیان، وکیل محمدی، ۲۵ مرداد در مصاحبه با روزنامه شرق از قطعی شدن حکم اعدام موکلش خبر داد و گفت: «با وجود اینکه هیچیک از ایراداتی که شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور پیشتر بر مبنای آنها حکم [محمدی] را نقض کرده بود برطرف نشده است، این بار این شعبه حکم اعدام را تایید کرده است.»
آمار اعدامها گویای فاجعهای انسانی است
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در بخش دیگری از بیانیه خود با تاکید بر اینکه آمار اعدامها گویای فاجعهای انسانی است، نوشت تنها در بازه زمانی اول تا ۲۷ مرداد، دستکم ۱۳۶ تن در ایران اعدام شدهاند و از ابتدای در سال جاری تاکنون دستکم ۶۲۷ تن در زندانهای ایران به دار آویخته شدهاند.
به نوشته این کارزار، این اعداد، نه صرفا دادههای آماری، بلکه روایت زندگیها و خانوادههایی هستند که در سوگ و رنج فرو رفتهاند.
همزمان، سایت حقوق بشری هرانا در گزارشی نوشت سحرگاه سهشنبه ۲۸ مرداد، حکم یک زندانی در شهرستان لارستان که پیشتر به اتهام «قتل چهار تن از اعضای یک خانواده» در بیرم به اعدام محکوم شده بود، در ملا عام به اجرا درآمد.
هرانا زندانی اعدامشده را «سجاد مولایی هکانی» معرفی کرد و نوشت: «این زندانی در مهر سال گذشته به همراه همسر خود و با انگیزه سرقت، مادر و سه فرزند یک خانواده را در شهر بیرم به قتل رساندند. آقای مولایی هکانی در این پرونده به اعدام در ملا عام و همسرش مهسا اکبری به اعدام محکوم شد.»
خبرگزاری میزان، رسانه قوه قضاییه جمهوری اسلامی نیز با انتشار گزارشی اعلام کرد که این افراد از سوی شعبه پنج دادگاه کیفری یک استان فارس محاکمه و محکوم شدند و احکامشان پس از مدتی در دیوان عالی کشور تایید شد و حکم خانم اکبرى در زندان و با حضور اولیای دم اجرا خواهد شد.
محکومیت موج اعدامها
زندانیان عضو کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، در بیانیه خود موج اعدامها و فشارهای مضاعف بر زندانیان را بهشدت محکوم کردند.
آنها اعلام کردند: «ضمن قدردانی از شجاعت و پایداری خانوادههای دادخواه که در مقابل زندانها و اماکن مختلف حضور یافته و صدای زندانیان را منعکس کردهاند، از تمامی هموطنان درخواست میشود در این شرایط دشوار، خانوادههای زندانیان، بهویژه محکومان به اعدام را تنها نگذارند.»
امضاکنندگان این بیانیه از عموم مردم خواستند با هر امکان و ابزار در دسترس، اعتراض خود را نسبت به احکام ناعادلانه و سیاست اعدام در کشور ابراز کنند و همبستگی انسانی خود را در برابر این خشونت سیستماتیک به شیوههای ممکن از جمله تجمع و همراهی با خانوادههای محکومان نشان دهند.
اعتصاب غذای زندانیان عضو کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» از نهم بهمن ۱۴۰۲ با درخواست توقف صدور و اجرای این احکام آغاز شد و در هشتاد و دومین هفته آن زندانیان محبوس در ۴۹ زندان سراسر ایران دست به اعتصاب غذا زدهاند.
