دو کارگر پتروشیمی و پالایشگاه به علت گرمازدگی جان باختند
دو کارگر پالایشگاه پارس جنوبی و پتروشیمی بندر خمینی، دوشنبه، ۲۰ مردادماه، هنگام کار بر اثر گرمازدگی جان باختند.
دو کارگر پالایشگاه پارس جنوبی و پتروشیمی بندر خمینی، دوشنبه، ۲۰ مردادماه، هنگام کار بر اثر گرمازدگی جان باختند.
خبرگزاری ایلنا گزارش داد علی موسوی از نیروهای شرکتی شاغل در پالایشگاه یازدهم پارس جنوبی در گرمای شدید به دلیل گرمازدگی جان خود را از دست داد.
همکاران این کارگر که در فاز ۱۳ پالایشگاه پارس جنوبی یازدهم کار میکرد به رسانهها گفتند که او ناگهان از شدت گرما دچار ایست قلبی شد و با وجود انتقال به بیمارستان کنگان جان باخت.
همان روز منابع کارگری خبر دادند که جمشید اسدی از کارگران انبار پتروشیمی بندر خمینی نیز به دلیل شدت گرما در هنگام کار کردن جان باخته است. این در حالی است که زهره متقی، مدیر روابط عمومی اعلام کرد که محل کار این کارگر، خنک بوده و او از قبل بیماری داشته است.
کارشناسان پیشتر هشدار داده بودند که کار در فضای باز در مناطق گرم و شرجی جنوب ایران هر ساله منجر به مصدومیت و در مواردی مرگ کارگران میشود.
سایت حقوق بشری هرانا سهشنبه ۲۱ مرداد گزارش داد دادستان کرج با درخواست آزادی مشروط سرین کرتیس (بدیعی) مخالفت کرده است.
این شهروند دوتابعیتی ایرانی-نیوزیلندی است که اقامت کشور آمریکا را نیز دارد، ششم فروردین ۱۴۰۳ چند روز پس از سفر به ایران به دست نیروهای امنیتی در کرج بازداشت و مدتی بعد به زندان مرکزی این شهر منتقل شد.
او مرداد ۱۴۰۳ از سوی شعبه سوم دادگاه انقلاب کرج به اتهام «تشویق به فساد و فحشا» به ۶۶ ماه حبس، بابت اتهام «توهین به مقدسات» به ۳۶ ماه حبس و به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به هفت ماه و ۱۶ روز حبس، به همراه دو سال ممنوعیت خروج از کشور و فعالیت در فضای مجازی محکوم شد.
دادگاه تجدیدنظر استان البرز این حکم را اسفند گذشته به شش سال و هفت ماه و ۱۶ روز حبس کاهش داد و اجرای ۳۶ ماه آن به عنوان مجازات اشد تعیین شد.
هرانا در گزارشی دیگر نوشت خالد پیرزاده، زندانی سیاسی با بروز علائم جسمی از جمله ضعف، حالت تهوع و تشنج، همچنان از رسیدگی درمانی مناسب و اعزام به مراکز درمانی تخصصی محروم مانده است.
یک منبع نزدیک به خانواده پیرزاده به هرانا گفت او روزهای ۲۰ و ۲۱ مرداد دچار دو نوبت تشنج و علائم جسمی شدید شد اما بهداری زندان اقدام درمانی موثری در این خصوص انجام نداده است.
این منبع مطلع افزود: «با توجه به شرایط جسمانی پیرزاده، درمان او باید تحت نظر پزشکان متخصص و در مراکز درمانی مجهز صورت گیرد، اما این امکان تاکنون برای او فراهم نشده است.»
پیرزاده شهریور ۱۴۰۲ بازداشت و دیماه همان سال از سوی ایمان افشاری، رییس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به پنج سال و هشت ماه حبس محکوم شد.
هرانا در خبری دیگر با بیان اینکه فرهاد حافظی سمنانی، بدون برخورداری از رسیدگی پزشکی مناسب دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری میکند، نوشت: «بهداری زندان ضرورت درمان تخصصی و اعزام او به بیمارستان را تایید کرده، اما این زندانی سیاسی تاکنون از دسترسی به خدمات درمانی محروم مانده است.»
یک منبع نردیک به خانواده حافظی به هرانا گفت او ۲۱ مرداد با علائم شدید درد در ناحیه قفسه سینه و دست چپ به بهداری زندان منتقل شد و پزشکان علائم او را ناشی از ضربان بالای قلب و افتادگی دریچه قلب (پریکاردیت) تشخیص دادند اما مسئولان زندان از انتقال او به مراکز درمانی تخصصی خودداری کردهاند.
به گفته این منبع مطلع، حافظی از خونریزی معده نیز رنج میبرد و این موضوعی دشواری تحمل کیفر حبس را برایش دوچندان کرده است.
حافظی پیشتر در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ در تهران بازداشت و با حکم ابوالقاسم صلواتی، رییس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به هشت سال زندان که پنج سال از آن قابل اجراست، محکوم شد.
در سالهای اخیر، گزارشهای متعددی در خصوص عدم رسیدگی پزشکی به زندانیان سیاسی در ایران و نقض حق دسترسی آنان به درمان مناسب توسط مسئولان زندانها منتشر شده است.
بسیاری از زندانیان سیاسی در دوران حبس خود جان خود را از دست دادهاند و جمهوری اسلامی هیچگونه مسئولیتی در قبال مرگ آنها که ناشی از فشارهای روانی، شکنجه و عدم ارائه خدمات پزشکی بوده، بر عهده نگرفته است.
نتانیاهو سهشنبه ۲۱ مرداد در مصاحبه با شبکه آی۲۴نیوز، حملات اسرائیل به تاسیسات اتمی حکومت ایران در جریان جنگ اخیر را «عملیاتی تاریخی» توصیف کرد.
او با اشاره برخی گمانهزنیها درباره سرنوشت ۴۰۰ کیلوگرم ذخیره اورانیوم غنیشده جمهوری اسلامی پس از جنگ ۱۲ روزه گفت: «از پیش میدانستیم که نابود نخواهد شد، اما [این ذخایر] برای ساخت بمب اتم کافی نیست. آنها در حال حاضر در موقعیتی نیستند که بتوانند پیشرفت کنند.»
نخستوزیر اسرائیل هشدار داد این کشور همواره برای اقدامات احتمالی تهران، بهویژه تلاش برای بازسازی برنامه هستهای خود، آمادگی دارد.
«مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی» ۱۶ مرداد با استناد به تصاویر ماهوارهای گزارش داد فعالیت در تاسیسات زیرزمینی «کُلَنگ گَزلا» همچنان ادامه دارد و جمهوری اسلامی در حال ساخت و ساز گسترده در این تاسیسات در نزدیکی سایت هستهای نطنز است.
بر اساس این گزارش، کلنگ گزلا میتواند مکان نگهداری قطعات و مجموعههای سانتریفیوژ یا حتی محل اختفای ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای ۶۰ درصد حکومت ایران باشد.
پیشتر در ۱۱ مرداد، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، گفت از سرنوشت و محل نگهداری فعلی ذخایر اورانیوم اطلاعی ندارد، اما این ذخایر پیشتر در تاسیساتی نگهداری میشد که هدف بمباران آمریکا قرار گرفتند.
نتانیاهو: حمله به ایران با تایید آمریکا یا بدون آن انجام میشد
نتانیاهو در ادامه مصاحبه خود با آی۲۴نیوز، به حمایت تهران از گروههای مسلح در منطقه پرداخت و گفت حمله به مواضع حکومت در جنگ ۱۲ روزه بخشی از کارزار گستردهتری بود که پیشتر به از میان برداشتن حسن نصرالله، اسماعیل هنیه، محمد ضیف و برادران سنوار انجامید.
او افزود: «ما ایران را که برای نابودی اسرائیل با بمب اتمی آمده بود، شکست دادیم و دو خطر موجودیتی عظیم را از میان بردیم.»
عبارت «دو خطر بزرگ موجودیتی» در سخنان نخستوزیر اسرائیل، به جمهوری اسلامی و گروههای نیابتی آن اشاره دارد.
نتانیاهو همچنین از مواضع دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، در خصوص تقویت روابط دوجانبه، مقابله با تهدیدات تهران و انعقاد پیمان ابراهیم تقدیر کرد و در عین حال گفت حملات اخیر اسرائیل به ایران با تایید ایالات متحده یا بدون آن، انجام میگرفت.
او افزود: «با یا بدون تایید [واشینگتن]، این کار را انجام میدادیم، اما در نهایت همکاری دونالد ترامپ را به دست آوردیم. خوشبختانه رییسجمهوری [در آمریکا] داریم که بسیار همدل است... اما تصمیم برای انجام این عملیات بدون توجه به این موضوع گرفته شد.»
چهار منبع کنونی و پیشین در دستگاه اطلاعاتی اسرائیل ۲۱ مرداد اعلام کردند حمله این کشور به ایران در خردادماه، حاصل سالها برنامهریزی بود و در شرایطی اجرا شد که چند عامل کلیدی، از جمله حضور مجدد ترامپ در کاخ سفید، پایان مهلت ۶۰ روزه مذاکرات هستهای و حملات مستقیم ایران به اسرائیل، بهطور همزمان رخ داد.
پیشتر در ۱۸ مرداد، روزنامه تلگراف گزارش داد پس از آنکه اسرائیل حدود ۳۰ تن از عوامل برنامه هستهای حکومت ایران را از پا درآورد، جمهوری اسلامی متخصصان باقیمانده خود را به «مخفیگاههای امن» فرستاده است.
نفتالی بنت، نخستوزیر پیشین اسرائیل، در پیامی خطاب به مردم ایران گفت که کشور با بحران کمآبی مواجه است، «اما اصلاً لازم نیست اینطور باشد.»
او با انتقاد از سیاستهای حکومت جمهوری اسلامی افزود: «رهبران کنونی شما ترجیح میدهند پولتان را به جای تأمین آب و رفاه، صرف ساخت بمب، ترور و موشک کنند.»
بنت با اشاره به تجربه و توانایی بالای اسرائیل در مدیریت منابع آبی تأکید کرد: «ما بسیار دوست داریم این دانش را با شما به اشتراک بگذاریم.»
وی در پایان گفت ایران یک انتخاب مهم پیشرو دارد: «میتواند جنگ را ادامه دهد یا صلح را انتخاب کند.»
گیلا گملیئل، وزیر نوآوری و علوم اسرائیل، نیز در پیامی در شبکه ایکس خطاب به مردم ایران با اشاره به بحران شدید آب در کشور، اعلام کرد که «به محض آزادی ایران»، اسرائیل آماده است با فناوریهای پیشرفته بازیافت و شیرینسازی آب، برای تضمین آیندهای ایمن، پایدار و بهتر در کنار مردم ایران بایستد.
او یادآور شد که حدود یک سال و نیم پیش همراه با رضا پهلوی، از تاسیسات آبشیرینکن «شورک» در اسرائیل بازدید کرده بود؛ مجموعهای که به گفته او نماد فناوری پیشگام اسرائیلی در تامین آب پاک و سالم است.
گملیئل با تاکید بر چشمانداز گشودن صفحهای تازه از همکاری، صلح و پیشرفت میان دو ملت، پیام خود را با عبارت «سال آینده در تهران آزاد» پایان داد.
پیش از این نیز بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در پیامی ویدیویی خطاب به مردم ایران، با اشاره به بحران کمبود آب در کشور گفت اکنون زمان «مبارزه برای آزادی» فرا رسیده است. نتانیاهو در بخشی از این پیام تاکید کرد: «عطش آب در ایران تنها با عطش آزادی برابر میکند.»
سایت حقوق بشری هرانا سهشنبه ۲۱ مرداد با اعلام این خبر گزارش داد که دادگاه تجدیدنظر استان البرز ۲۱ مرداد درخواست آزادی مشروط او را رد کرده است.
علی شریفزاده اردکانی، وکیل این پدر دادخواه، ۲۸ اردیبهشتماه با انتشار مطلبی در شبکه اجتماعی ایکس خبر داد که درخواست آزادی مشروط او را پس از ۲۱ ماه حبس، به قوه قضاییه ارائه کرد.
این وکیل دادگستری با اشاره به اینکه کل حکم حبس پرونده موکلش سه سال و هفت ماه است، گفته بود با توجه به تحمل بیش از نصف حبس، امکان آزادی مشروط او وجود دارد.
کرمی ۱۵ تیرماه در پیامی از زندان مرکزی کرج اعلام کرد: «نه قاتلم، نه مجرم؛ فقط یک پدر بودم و حالا ۶۸۴ روز است که در زندان هستم.»
این پدر دادخواه ۳۱ مرداد ۱۴۰۲ با یورش نیروهای وزارت اطلاعات به خانهاش در کرج دستگیر و مدتی بعد، از بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر به زندان مرکزی کرج منتقل شد.
او نهایتا پس از حدود یک سال بلاتکلیفی، از سوی دادگاه کیفری دو شهرستان نظرآباد و شعبه دوم دادگاه انقلاب کرج، به احکام حبس، جریمه نقدی و مصادره اموال شامل خودرو و منزل مسکونی محکوم شد.
محمدمهدی کرمی، جوان ۲۱ سالهای بود که در جریان مراسم چهلم حدیث نجفی و پارسا رضادوست، از کشتهشدگان جنبش مهسا، به اتهام کشتن یک نیروی بسیجی به نام روحالله عجمیان بازداشت شد.
قوه قضاییه جمهوری اسلامی حکم به محکومیت ۱۶ نفر در این پرونده داد که از میان آنها، محمدمهدی کرمی و محمد حسینی، ۱۷ دی ۱۴۰۱ اعدام شدند.
صدای محمدمهدی کرمی در حافظه تاریخی مردم ثبت شده است که در تماسی با پدرش به او گفت: «بابا حکمها رو دادن، حکم من اعدامه، به مامان چیزی نگو ...»
خانوادههای دادخواه در سالهای گذشته همواره تحت فشار و آزار جمهوری اسلامی قرار داشتهاند؛ خانوادههایی که نهتنها عزیزانشان را در اعتراضات از دست دادهاند، بلکه به دلیل پیگیری حقیقت و عدالت، خود نیز با احکام سنگین همچون حبس، جزای نقدی و مصادره اموال مواجه و زندانی میشوند.
کانال تلگرامی حسین رونقی، سهشنبه ۲۱ مرداد گزارش داد محمدرضا سلیمی، بازپرس شعبه ۱۶ دادسرای فرهنگ و رسانه تهران، با صدور قرار جلب به دادرسی، اتهامات او را «محرز» دانسته است.
رونقی در این پرونده با اتهامات «فعالیت رسانهای و تبلیغی به نفع اسرائیل»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی» و «انتشار محتوای مبتذل در فضای مجازی به علت انتشار تصاویر بیحجاب بانوان از جمله بازیگران و چهرههای عمومی پس از اعتراضات ۱۴۰۱»، مواجه شده است.
طبق این گزارش، دستگاه قضایی جمهوری اسلامی اتهام «فعالیت رسانهای و تبلیغی به نفع اسرائیل» را به دلیل انتشار توییت «به آفتاب سلامی دوباره خواهیم کرد» رونقی که همزمان با اعلام خبر کشتهشدن فرماندهان نظامی جمهوری اسلامی در حمله اسرائیل منتشر کرده بود، عنوان کرده است.
همچنین مصداق اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی» مصاحبه این فعال سیاسی با تلویزیون ایراناینترنشنال و انتشار مطالبی با تیترهایی مانند «برای این حکومت اشغالگر جان ایرانیان بیارزش است»، «ممنوعیت، سرکوب و حذف صدای زنان، فتنه حاکمیت جمهوری اسلامی است» و بیان اینکه «مسئولیت کشتهشدن الهه حسیننژاد همچنان بر عهده جمهوری اسلامی است»، عنوان شده است.
کانال تلگرامی رونقی نوشت این پروندهسازی جدید تنها با هدف اعمال فشار و نگهداری او در زندان انجام شده و با تمدید قرار بازداشت در چهارم مرداد، او همچنان در زندان قزلحصار زندانی است.
این زندانی سیاسی، ۳۰ تیرماه نیز در پروندهای مربوط به جنبش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱، از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست ابوالقاسم صلواتی، به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» به پنج سال حبس و به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به یک سال حبس محکوم شده بود.
ایراناینترنشنال پیشتر گزارش داده بود اتهامات متعدد دیگری نیز در پرونده سال ۱۴۰۱ او وجود داشته که منجر به صدور مجازات شلاق، جزای نقدی، ممنوعیت خروج از کشور و ممنوعیت فعالیت در فضای مجازی شده و پنج سال از حکم حبس او قابل اجرا است.
حسین رونقی که از سوم تیر در بازداشت بهسر میبرد، در آخرین پست خود در رسانه اجتماعی ایکس نوشته بود: «در شرایط جنگی و بحرانی، تمام زندانیان سیاسی و عقیدتی ایران باید فورا و بدون قید و شرط آزاد شوند. مسئولیت هرگونه آسیب احتمالی به زندانیان، بر عهده جمهوری اسلامی است.»
پیش از آن و در ۲۷ خرداد نیز حسن رونقی، برادر او «همراه با ضرب و شتم» دستگیر و به مکان نامعلومی منتقل شده بود.
جمهوری اسلامی از آغاز جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل، موج گستردهای از بازداشت شهروندان از جمله فعالان مدنی و شهروندان یهودی، بهائی و خارجی را در ایران به راه انداخت.
