کریگ و لیندسی فورمن، زوج بریتانیایی بازداشتشده در ایران، پس از هفت ماه با پایان بازجوییها از بازداشتگاه یکی از نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی به زندان منتقل شدند. اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال حاکی است لیندزی به زندان قرچک و همسرش کریگ به زندان تهران بزرگ منتقل شده است.
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، این زوج بریتانیایی از سوی ماموران امنیتی برای اخذ اعترافات اجباری، تحت فشار و شکنجه از جمله نگهداری طولانی مدت در سلول انفرادی و کمخوابی اجباری قرار گرفته بودند.
یک منبع مطلع از وضعیت این زندانیان با بیان اینکه این زوج گفتهاند به هیچ وجه اتهامات مطرح شده علیه خود را قبول ندارند، به ایراناینترنشنال، گفت آنها تاکید کردهاند تنها توریست بودهاند و با بهانهتراشی و بدون دلیل در کرمان به دست نیروهای امنیتی بازداشت شدهاند.
این زوج در جریان یک سفر موتوری دور دنیا از ارمنستان وارد ایران شدند و پس از اقامت در شهرهای تبریز، تهران و اصفهان قصد داشتند به کرمان بروند اما ۱۴ دی ۱۴۰۳ در مسیر این شهر به اتهام «جاسوسی» دستگیر شدند.
پیش از این در پنجم مرداد، جو بنت، فرزند لیندسی فورمن گفته بود تنها خواستهاش این است که بداند مادرش زنده است.
به گزارش ساندیتایمز، جو بنت ۳۱ ساله گفت از زمان بازداشت مادرش تاکنون هیچ تماس مستقیمی با او نداشته و تنها یک نامه عمومی و بدون جزئیات از طرف مادرش دریافت کردهاند.
او تاکید کرد که وعده تماس تلفنی از سوی مقامهای ایرانی در پنجشنبه گذشته نیز بینتیجه مانده و تنها سکوت و نگرانی برای خانواده باقی مانده است.
لیندزی و کریگ فورمن هر دو ۵۲ ساله، پیش از این ساکن شرق ساسکس بودند اما از سال ۲۰۱۹ به اندلس در جنوب اسپانیا نقل مکان کرده بودند. لیندزی مشاور امور مربوط به زندگی (لایفکوچ) و کریگ نجار بوده است.
آنها در جریان سفر خود به کشورهای مختلف، با هدف پژوهشی، از مردم درباره مفهوم «زندگی خوب» میپرسیدند و از تجربهها و فرهنگهای گوناگون مستند تهیه میکردند.
خانواده این زوج پیشتر به ساندیتایمز گفته بودند که آنان در یک سلول سهمتر در سهمتر در زندانی در کرمان نگهداری میشوند، با تنها یک تشک نازک برای خوابیدن. غذای روزانهشان شامل برنج، میوه و سبزیجات است، اما وزنشان بهطور قابلتوجهی کاهش یافته است. لیندزی از درد مزمن کمر رنج میبرد و کریگ نیز دچار مشکلات حرکتی شده است. پزشک تنها یکبار آنها را معاینه کرده و وکیلشان که فقط فارسی صحبت میکند، قادر به ارتباط موثر با آنان نیست.
وزارت امور خارجه بریتانیا نیز در واکنش به این پرونده گفته است: «نگران بازداشت دو شهروند بریتانیایی در ایران هستیم. این موضوع را بهصورت مستقیم با مقامات ایرانی مطرح کردهایم و به خانواده آنها خدمات کنسولی ارائه میدهیم.»
توبی کریگ، پسر این زوج جهانگرد بریتانیایی، پیشتر در ۹ خرداد از ملاقات مقامات وزارت امور خارجه این کشور با مادرش در زندان خبر داد و به روزنامه میرور گفت که جمهوری اسلامی آنها را متهم کرده که در «نقش گردشگر» برای «جمعآوری اطلاعات» وارد ایران شدهاند.
خانواده فورمن تنها اروپاییهای محبوس در زندانهای ایران نیستند و مقامات اروپایی و فعالان حقوق بشر بازداشت شهروندان کشورهای غربی از سوی جمهوری اسلامی را مصداق «گروگانگیری حکومتی» میدانند.
آنها معتقدند حکومت ایران از این افراد به عنوان دستاویزی برای فشار آوردن به غرب با هدف گرفتن امتیاز استفاده میکند.
امید معماریان، تحلیلگر سیاسی در موسسه دان، پنجم مرداد در گفتوگو با ایراناینترنشنال، گفته بود: «ادامه بازداشت این زوج بریتانیایی در ایران، گروگانگیری برای چانهزنی در حوزه سیاست خارجی است و جمهوری اسلامی همواره از این روش برای تحت فشار قرار دادن کشورهای خارجی استفاده کرده است.»
وزارت خزانهداری آمریکا چهارشنبه هشتم مرداد اعلام کرد این تحریمها را بر اساس قانون «ماگنیتسکی جهانی» بهدلیل نقض حقوق بشر و محدود کردن آزادیهای مدنی، بازداشتهای خودسرانه و سرکوب آزادی بیان بر قاضی موراِئس اعمال میشود.
قانون «ماگنیتسکی جهانی» (Global Magnitsky Act) یک قانون فدرال ایالات متحده است که به دولت آمریکا اجازه میدهد افراد خارجی را که در فساد گسترده مالی یا نقض جدی حقوق بشر دخیل هستند، تحریم کند.
ژائیر بولسونارو، رییسجمهوری پیشین برزیل و متحد راستگرای دونالد ترامپ است که جمعه خانهاش مورد تفتیش پلیس قرار گرفت و دادگاه محدودیتهایی بر او اعمال کرد.
او در مصاحبهای با خبرگزاری رویترز گفت: «اگر پاسپورت داشتم درخواست دیدار با ترامپ را میکردم.»
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، در بیانیهای گفت: «موراِئس خود را در جایگاه قاضی و هیئت منصفه قرار داده تا یک تعقیب غیرقانونی را علیه شهروندان و شرکتهای آمریکایی و برزیلی به اجرا بگذارد.»
در هفتههای اخیر، قاضی موراِئس دستور داده بود که بولسونارو بهدلیل اتهامات مربوط به تلاش برای جلب حمایت ترامپ، پابند الکترونیکی بپوشد و از استفاده از شبکههای اجتماعی منع شود.
ایلان ماسک مالک شبکه اجتماعی ایکس، سال گذشته پس از فشار برای بستن برخی حسابها در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد که دفتر ایکس در برزیل بسته میشود.
ایکس دلیل این تصمیم را «دستورات سانسور» که از سوی قاضی مورائس قاضی صادر شده، اعلام کرد.
دولت آمریکا پیشتر در ماه جاری نیز با اعمال محدودیتهای صدور ویزا برای موراِئس، اعضای خانوادهاش و برخی مقامهای قضایی دیگر در برزیل، واکنشهایی برانگیخت.
لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا، رییسجمهوری برزیل، این اقدام را «خودسرانه» و «بیاساس» توصیف کرد و دخالت در امور قضایی کشورش را «غیرقابل قبول» خواند.
او در بیانیهای گفت این اقدام اصول بنیادین احترام و حاکمیت ملی را نقض میکند.
منشا تحریمهای اخیر، صدور حکم بازداشت و محدودیتهای قضایی علیه بولسونارو به دلیل تلاشهای او برای بیاعتبار کردن نتایج انتخابات ۲۰۲۲ بوده است؛ انتخاباتی که در آن شکست خورد.
ترامپ در میانه ژوئیه، با اعلام تعرفه ۵۰ درصدی بر کالاهای صادراتی برزیل از اول اوت، در نامهای دلیل اصلی این اقدام را «تعقیب سیاسی بولسونارو» اعلام کرده بود.
بولسونارو هرگونه تلاش برای سرنگونی دولت را رد کرده، اما اذعان کرده که در نشستهایی با هدف تغییر نتیجه انتخابات شرکت داشته است.
دیوان عالی برزیل هنوز واکنشی به تحریمهای آمریکا نشان نداده است.
آهور، چهارشنبه هشتم مرداد در گفتوگو با خبرگزاری ایلنا، با بیان اینکه هیچ برآورد ساختاریافتهای از میزان آسیبهای ناشی از بحران جنگلهای زاگرس بر اقتصاد ملی و استانی وجود ندارد، گفت: «جنگلهای زاگرس با وجود وسعتشان، در سیاستگذاریها کماهمیت تلقی شدهاند.»
این مقام اداره کل حفاظت محیط زیست لرستان یکی از عوامل تشدید بحران را «شیوه برخورد حاکمیتی با زاگرس» عنوان کرد و هشدار داد افزایش دما، بحران آبوهوایی، آفات، بهرهبرداریهای غیراصولی و بیتوجهی مدیریتی، هجوم همهجانبهای را علیه جنگلها شکل داده و باعث وخیمتر شدن بحران زاگراس شدهاند.
او با تاکید بر «فرابخشی» بودن مسئله زاگرس، گفت: «مسئله جنگلهای زاگرس و حفاظت از آنها، با یک یا دو دستگاه قابل حل نیست و باید با تعامل، همکاری و بازنگری در سیاستهای گذشتهمان همراه باشد.»
آهور از نبود اعتبارات موثر برای مدیریت بحران انتقاد کرد و گفت اگر این اعتبارات را به تعداد درختانی که هست تقسیم شود، اصلا عدد قابل توجهی شود: «یعنی ما به آن صورت اعتباری قرار نمیدهیم که بخواهیم وسعت بحرانهایی که وجود دارد را مدیریت و خنثی کنیم.»
پیش از این، در هفتم مرداد، هادی کیادلیری، معاون آموزش و مشارکتهای مردمی سازمان حفاظت محیط زیست، هشدار داده بود که در ۱۰ سال اخیر، بهطور متوسط سالانه بیش از ۱۸ هزار هکتار از جنگلهای کشور طعمه آتش شدهاند.
به گفته او، در برخی سالها حتی سطح سوختگی از ۴۰ تا ۵۰ هزار هکتار نیز فراتر رفته است.
کیادلیری با اشاره به اینکه وسعت مناطقی دچار حریق میشوند بهشدت افزایش یافته است، این روند را زنگ خطری برای جنگلهای زاگرس دانست و بر ضرورت تغییر رویکردها در مدیریت بحران و پیشگیری از تخریب گستردهتر تاکید کرد.
اگر زاگرس از بین برود، فلات مرکزی ایران هم میمیرد
آهور در بخش دیگری از گفتوگوی خود با ایلنا با هشدار نسبت به وابستگی کامل فلات مرکزی به جنگلهای زاگرس گفت: «آب، کشاورزی، انرژی و حتی برق کشور مستقیما به زاگرس وابستهاند. با از بین رفتن این جنگلها، امنیت غذایی و زیستی کشور از دست خواهد رفت.»
او افزود: «حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد برقی که تولید میکنیم به زاگرس وابسته است. حتی گردوغبار، سپر دفاعیاش همین زاگرس است.»
این مقام مسئول محیط زیستی با تاکید بر اینکه سازمان جنگلها بهتنهایی نمیتواند بحران را حل کند، خواستار ورود مستقیم دولت و مجلس شد: «قوانین حمایتی باید با فوریت تدوین و اجرا شوند. در برنامههای پنجساله هم به زاگرس بیتوجهی شده است.»
او در پایان گفت: «فردا هم برای نجات زاگرس دیر است. رییسجمهوری، وزرا و مجلس باید همین امروز وارد عمل شوند.»
جانباختن دستکم ۲۶ نفر در مسیر حفاظت از زاگرس
جنگلهای زاگرس در ۱۲ استان ایران گستردهاند و بنا بر آمارهای ارائه شده، هر سال به طور میانگین ۷۶ آتشسوزی در آنها رخ میدهد.
زنگ هشدار درباره سلامت جنگلهای زاگرس از دستکم ۱۵ سال پیش به صدا درآمده اما هنوز راهکاری جدی برای نجاتش در نظر گرفته نشده است.
در یکی از آخرین موارد آتشسوزی در جنگلهای زاگرس، خبات امینی، چیاکو یوسفینژاد و حمید مرادی، سه فعال محیط زیست هنگام مهار آتشسوزی در آبیدر سنندج کشته شدند.
بررسیهای روزنامه هممیهن نشان میدهد از سال ۱۳۹۷ تا مرداد سال جاری دستکم ۲۶ نفر در راه حفظ مراتع و جنگلهای زاگرس جان خود را از دست دادهاند.
مسMله جنگلهای زاگرس تنها موضوع محیط زیستی نیست. این جنگلها تامینکننده بیش از ۴۰ درصد آب شیرین کشور به شمار میروند و نیمی از کل دام کشور در حاشیه جنگلهای زاگرس پرورش پیدا میکنند.
یک منبع دیپلماتیک چهارشنبه هشتم مرداد به خبرگزاری فرانسه گفت این نشست ادامه گفتوگوهای هفته گذشته در پاریس است که با هدف کاهش تنشهای منطقهای برگزار شده بود.
به گزارش وبسایت اسرائیلی واینت، در این دیدار، ران درمر، وزیر امور راهبردی اسرائیل و تساخی هانگبی، مشاور امنیت ملی، از سوی اسرائیل شرکت دارند.
این دو مقام مستقیما از واشینگتن وارد باکو خواهند شد، جایی که در نشستهایی سطح بالا با مقامهای آمریکایی درباره مسائل منطقهای از جمله سوریه شرکت کردهاند.
هیئت اسرائیلی در واشینگتن شامل دیوید بارنئا، رییس موساد، و مایکل (یخیل) لایتر، سفیر اسرائیل در آمریکا نیز بود.
در طرف آمریکایی، جیدی ونس، معاون رییسجمهوری، مارکو روبیو، وزیر امورخارجه، پیت هگست، وزیر دفاع، جان رتکلیف، رییس سیا، و استیو ویتکاف، نماینده ویژه آمریکا، حضور داشتند. بناست ویتکاف به اسرائیل نیز سفر کند.
در نشست هفته گذشته در پاریس، درمر، هانگبی و حسن الشیبانی، وزیر خارجه سوریه با میانجیگری تام باراک، نماینده آمریکا، دیدار کردند.
باراک گفت هدف این دیدار «آغاز گفتوگو و کاهش تنشها» بود. او افزود: «دقیقا به همین هدف دست یافتیم.»
بر اساس گزارش دیدهبان حقوق بشر سوریه مستقر در بریتانیا، توافق پیشنهادی شامل انتقال نظارت بر استان دروزینشین سویدا به ایالات متحده، عقبنشینی نیروهای دولتی سوریه و نیروهای عشایری از مناطق اطراف، و تشکیل شوراهای محلی دروزی برای خدمات مدنی است.
طبق این گزارش، توافق پیشنهادی همچنین شامل تشکیل کمیتهای برای نظارت بر نقضها و گزارش آن به آمریکا، خلع سلاح استانهای قنیطره و درعا در نزدیکی مرز اسرائیل، و تشکیل کمیتههای امنیتی محلی با حضور ساکنان مناطق مذکور است.
ورود نیروهای مسلح سنگین یا وابسته به دولت سوریه به سویدا ممنوع خواهد بود، اما دسترسی آژانسهای سازمان ملل به این مناطق مجاز خواهد بود.
دیدار پنجشنبه بخشی از تلاشهای گستردهتر آمریکا برای جلوگیری از تشدید درگیریها در جنوب سوریه تلقی میشود؛ منطقهای که از ماههای گذشته شاهد تنشهای فزاینده میان نیروهای دولتی، گروههای عشایری، و ساکنان دروزی بوده است.
