بریتانیا تحریمهایی را علیه ۲۴ نفر و یک شرکت که گفته میشود در قاچاق انسان دست داشتهاند، اعلام کرد. این بخشی از تلاشها برای کاهش تعداد مهاجرانی است که با قایقهای کوچک وارد این کشور میشوند.
کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، سال گذشته هنگام به قدرت رسیدن قول داد که «باندهای» پشت مهاجرت نامنظم را «در هم بشکند».
با این حال تعداد مهاجرانی که از طریق کانال مانش به بریتانیا میآیند، در شش ماه اول سال ۲۰۲۵ نسبت به مدت مشابه سال گذشته تقریبا ۵۰ درصد افزایش یافت و به ۲۰ هزار نفر رسید.
دولت اعلام کرد که تحریمهای جدید که ابتدا در ژانویه مطرح شد، کسانی را که قایقهای کوچک را آماده و تأمین مالی میکنند، اسناد جعل میکنند و پول نقد را از طریق یک سیستم پرداخت زیرزمینی منتقل میکنند، هدف قرار خواهد داد.
دیوید لمی، وزیر خارجه بریتانیا، در بیانیهای گفت: «از اروپا تا آسیا، ما با قاچاقچیان انسانی که مهاجرت نامنظم را امکانپذیر میکنند، مبارزه میکنیم و آنها را در هر کجای دنیا که باشند هدف قرار میدهیم و مجبورشان میکنیم تاوان اعمال خود را بپردازند.»
دولت اعلام کرد که این تحریمها برای ایجاد اختلال در جریان پول با مسدود کردن اموال و حسابهای بانکی طراحی شدهاند.
بریتانیا از هفت فرد مرتبط با عراق که گفته میشود در قاچاق انسان دست داشتهاند، و همچنین هشت نفر از کشورهای بالکان که گذرنامههای جعلی ارائه میدهند، نام برد.
لندن همچنین تحریمهایی علیه شرکتی در چین که قایقهای کوچک خود را صراحتا به منظور قاچاق انسان به صورت آنلاین تبلیغ میکند و همچنین تعدادی از افرادی که از بلژیک و صربستان فعالیت میکنند و از سوی بریتانیا به عنوان «سران گانگسترها» توصیف شدهاند، اعمال کرد.
فشار بر دولت کارگر در ارتباط با مهاجرت
دولت استارمر زیر فشار است تا نهتنها مهاجرت غیرقانونی، بلکه مهاجرت قانونی را نیز بهویژه با افزایش محبوبیت حزب اصلاحات بریتانیا در نظرسنجیها کنترل کند.
لندن سیاستهای جدیدی را برای کاهش مهاجرت به این کشور و سختگیری فزاینده در زمینه ورود متقاضیان کار و دریافت اقامت دائم و شهروندی در پیش گرفته است.
نخستوزیر بریتانیا اردیبهشت ماه در سفری به آلبانی اعلام کرد که دولت او با چند کشور درباره راهاندازی «مراکز بازگشت» برای پناهجویانی که درخواست پناهندگیشان در بریتانیا رد شده، گفتوگو کرده است. او افزود که این طرح با طرح دولت قبل درباره اعزام پناهجویان به رواندا متفاوت است.
استارمر گفت ایجاد مراکز بازگشت مهاجران با سیاستهای پیشین بریتانیا در همکاری با آلبانی برای کاهش عبور مهاجران از کانال مانش «همراستا» و «سازگار» است. این سیاست بخشی از راهبرد مهار مهاجرت غیرقانونی توصیف شده است.
کاخ سفید سهشنبه ۳۱ تیر خروج آمریکا از یونسکو را تایید و اعلام کرد ادامه حضور واشینگتن در این نهاد فرهنگی و آموزشی سازمان ملل در راستای منافع ملی ایالات متحده نیست.
دولت آمریکا علت این اقدام را مواردی مانند مواضع یونسکو علیه اسرائیل، حمایتش از «مسائل بیدارگرایانه» (woke)، ترویج اهداف تفرقهبرانگیز و تضاد «دستورکار جهانیگرایانه و ایدئولوژیک» این نهاد با سیاست خارجی دولت ترامپ عنوان کرده است.
مایک والتز، گزینه ترامپ برای نمایندگی آمریکا در سازمان ملل، اخیرا در اظهاراتی با اشاره به ضرورت اصلاحات در این نهاد، ابراز امیدواری کرده بود که «بتوانیم سازمان ملل را دوباره بزرگ کنیم».
امانوئل مکرون، رییسجمهوری فرانسه، در واکنش به این خبر، در پیامی در شبکه ایکس، حمایت «تزلزلناپذیر» خود را از یونسکو بهعنوان «نگهبان جهانی میراث بشری» اعلام کرد.
او گفت این تصمیم ایالات متحده، تعهد فرانسه به یونسکو را تضعیف نخواهد کرد.
یونسکو که مقر آن در پاریس است، پس از جنگ جهانی دوم با هدف ترویج صلح از طریق همکاریهای بینالمللی در حوزه آموزش، علم و فرهنگ تاسیس شد.
مقامهای یونسکو اعلام کردند که خروج آمریکا تنها تاثیر محدودی بر برنامههای تامینشده از سوی ایالات متحده خواهد داشت.
آمریکا در حال حاضر حدود هشت درصد از بودجه کل یونسکو را تامین میکند؛ رقمی که در زمان اولین خروج آمریکا در دوره ترامپ حدود ۲۰ درصد بود.
تاکید یونسکو بر مبارزه با یهودستیزی
اسرائیل از تصمیم آمریکا برای خروج از یونسکو استقبال کرد.
دنی دانون، سفیر اسرائیل در سازمان ملل، یونسکو را به «سوگیری مزمن و اشتباه ضد اسرائیلی» متهم کرد.
گیدئون ساعر، وزیر امور خارجه اسرائیل، نیز در پیامی در شبکه ایکس، از واشینگتن بهخاطر «حمایت اخلاقی و رهبری» آن تشکر کرد.
او نوشت: «تکروی علیه اسرائیل و سیاسیکاری کشورهای عضو باید در این نهاد و همه نهادهای تخصصی سازمان ملل پایان یابد.»
در مقابل، سناتور دموکرات جین شاهین، که عضو ارشد کمیته روابط خارجی سنا است، تصمیم ترامپ را «کوتاهنگرانه و به سود چین» دانست.
او گفت پس از خروج ترامپ از یونسکو در دوره اول ریاست جمهوری خود، چین به بزرگترین تامینکننده مالی این نهاد تبدیل شد.
یونسکو اعلام کرد در هشت سال گذشته، تمامی بیانیههای مربوط به این نهاد با هماهنگی کامل با اسرائیل و فلسطینیها صادر شده است.
آدری آزوله، مدیرکل یونسکو، گفت: «آمریکا همان دلایلی را برای خروج ارائه کرده که هفت سال پیش گفته بود، در حالی که شرایط کاملا تغییر کرده، تنشهای سیاسی کاهش یافته و یونسکو امروز یکی از معدود محافل چندجانبهای است که بر اجماع و اقدام عملی تاکید دارد.»
او گفت: «این ادعاها با واقعیت تلاشهای یونسکو، بهویژه در حوزه آموزش درباره هولوکاست و مبارزه با یهودستیزی، در تضاد است.»
روابط آمریکا با یونسکو در طول دههها پرتنش بوده است.
این سومین بار به صورت کلی و دومینبار در دولت تحت کنترل ترامپ است که آمریکا از یونسکو خارج میشود.
یونسکو بیشتر بهدلیل تعیین و ثبت میراث جهانی شناخته میشود. این فهرست شامل هزار و ۲۴۸ مکان در سراسر جهان است که دارای «ارزش جهانی برجسته» هستند.
تخت جمشید، چغازنبیل، تخت سلیمان، بازار سرپوشیده تبریز و بیستون از جمله آثار تاریخی و فرهنگی ایران هستند که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شدهاند.
دولت نخست ترامپ در سال ۲۰۱۷ اعلام کرد که بهدلیل «سوگیری ضد اسرائیلی» یونسکو از آن خارج میشود؛ در آن زمان، واشینگتن ۵۴۲ میلیون دلار بدهی معوق به این نهاد داشت.
طبق توافق، ژاپن متعهد شده است که علاوه بر ۵۵۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری در آمریکا، بازار خود را بیش از گذشته به روی کالاهای آمریکایی باز کند.
این توافق، بزرگترین دستاورد تیم ترامپ پیش از ضربالاجل اول اوت برای افزایش تعرفهها محسوب میشود. از سوی دیگر، کارشناسان ژاپنی انتظار دارند تعرفه ۱۵ درصدی مانع ورود اقتصاد ژاپن به دوران رکود شود.
حصول این توافق پیش از آنکه بهشیوه مرسوم با انتشار بیانیه رسمی از سوی دو کشور اعلام شود، از طریق پستی که ترامپ در شبکه اجتماعی تروث نوشت، رسانهای شد.
او نوشت: «این دوران بسیار هیجانانگیزی برای ایالات متحده آمریکاست، بهویژه به این دلیل که ما همیشه روابط فوقالعادهای با کشور ژاپن خواهیم داشت.»
جزئیات کامل این توافق هنوز منتشر نشده است. با وجود این، ترامپ ابراز امیدواری کرده که ژاپن در پروژه گازی آلاسکا هم با آمریکا همکاری کند.
او در کاخ سفید خطاب به قانونگذاران آمریکایی گفت: «ما یک توافق را نهایی کردیم و حالا میخواهیم توافق دیگری را نهایی کنیم.»
ژاپن ابتدا نسبت به عملی بودن این پروژه تردید داشت، اما در راستای حل و فصل اختلافات تجاری با واشینگتن، نسبت به این پروژه و دیگر سرمایهگذاریهای مورد علاقه ترامپ تغییر عقیده داد.
نارضایتی خودروسازان آمریکایی، جهش سهام خودروسازان ژاپنی و کُرهای
یکی از مهمترین بخشهای این توافق کاهش تعرفه واردات خودروهای ژاپنی است که بیش از یکچهارم صادرات ژاپن به آمریکا را تشکیل میدهد.
این خبر باعث جهش چشمگیر در شاخصهای بازار سهام ژاپن شد؛ سهام تویوتا بیش از ۱۱ درصد و سهام هوندا و نیسان هر کدام بیش از ۸ درصد افزایش یافت.
با این حال، شرکتهای خودروسازی آمریکایی بهشدت از این توافق انتقاد کرده و آن را ناعادلانه دانستهاند. آنها نسبت به اینکه تعرفه واردات از ژاپن پایینتر از تعرفه اعمالشده بر واردات از کانادا و مکزیک است ابراز نگرانی کردهاند.
توافق با ژاپن در پی فیلیپین و اندونزی
توافق با ژاپن پس از توافقهایی با فیلیپین و اندونزی حاصل شد. ترامپ تحت فشار است تا پیش از ضربالاجل اول اوت (دهم مرداد) وعده خود مبنی بر اعمال تعرفههای جدید را عملی کند. برای رسیدن به این هدف دولت او باید مجموعهای از قراردادهای تجاری را نهایی کند.
ترامپ سهشنبه پس از دیدار با فردیناند مارکوس جونیور، رییسجمهوری فیلیپین، در کاخ سفید از اعمال تعرفه ۱۹ درصدی تازهای بر کالاهای وارداتی از فیلیپین خبر داد و گفت که در مقابل، هیچ تعرفهای از سوی فیلیپین بر کالاهای آمریکایی اعمال نخواهد شد.
اندکی بعد، کاخ سفید تایید کرد که تعرفه ۱۹ درصدی بر واردات از اندونزی هم اعمال خواهد شد. پیشتر قرار بود تعرفهای ۳۲ درصدی بر کالاهای وارداتی از اندونزی اعمال شود.
افزون بر این، کاخ سفید جزییات توافقی را منتشر کرد که هفته گذشته با اندونزی نهایی شده بود. بر اساس آن، اندونزی متعهد شده است اکثر موانع تعرفهای و غیرتعرفهای بر کالاهای آمریکایی را حذف کند.
در سایه توافق تجاری میان آمریکا و ژاپن موجی از خوشبینی در میان فعالان اقتصادی و سرمایهگذاران کُره جنوبی پدید آمد و سهام شرکتهای خودروسازی این کشور هم کمی افزایش یافت. آنها امیدوارند که کشورشان به توافق مشابهی با ایالات متحده برسد.
کنارهگیری نخستوزیر ژاپن در انتظار نتیجه مذاکرات تعرفهای با آمریکا
روزنامه یومیوری ژاپن ساعاتی پس از اعلام توافق با ژاپن از سوی رییسجمهوری ایالات متحده نوشت که نخستوزیر این کشور قصد دارد بهزودی درباره کنارهگیری خود تصمیم بگیرد.
شیگرو ایشیبا که به دنبال شکست ائتلاف حاکم در انتخابات مجلس اعلای این کشور، وعده داده همچنان در قدرت میماند، تحت فشارهای فزایندهای از درون حزب لیبرال دموکرات است؛ حزبی که خود نیز عضوی از آن است.
روزنامه یومیوری نوشته است که ایشیبا پس از ارزیابی نتایج مذاکرات تعرفهای با آمریکا که قرار است پیش از اول اوت نهایی شود، تصمیم خود را اعلام خواهد کرد.
یک افسر ارتش آلمان نازی که مسئول زنجیره تامین نظامی آلمان در ایتالیا بود، حین جنگ این اثر را با خود به آلمان بُرده و آنجا به یک شهروند آلمانی که نامش فاش نشده است، هدیه داده بود.
پس از مرگ دریافتکننده این هدیه، وارثان او با پلیس ایتالیا تماس گرفتند و نحوه بازگرداندن این اثر را جویا شدند.
یگان ویژهای از پلیس ایتالیا پس از تحقیق درباره منشا این اثر نتیجه گرفت که این اثر احتمالا به شهر باستانی پُمپی تعلق دارد.
این اثر هنری کوچک که روی صفحهای از سنگ تراورتن نصب شده، مردی را در حال استراحت روی تخت نشان میدهد و زنی نیمهبرهنه روبهروی او ایستاده است. باستانشناسان سایت باستانی پمپی میگویند که این اثر بخشی از زندگی خصوصی مردم عادی در روم باستان را بازتاب میدهد
احتمال میرود این تکه موزاییک بخشی از کف یک اتاق خواب در یک ویلای رومی باشد که بر اثر فوران آتشفشان نابود شده است.
با اینکه این موزاییک به بازهای بین اواخر قرن اول پیش از میلاد تا قرن اول میلادی تعلق دارد، همچنان رنگهای زندهای دارد و تمام کاشیهای آن سالم ماندهاند.
پُمپِی؛ شهر مدفون افسانهای
شهر پُمپی در جنوب ایتالیا سال ۷۹ میلادی، یعنی ۱۹۴۶ سال پیش، بر اثر فوران آتشفشانِ مجاورش زیر سنگ و خاکستر دفن شد. پوشش ضخیم خاکستر این شهر را بیش از ۱۶۰۰ سال بهطرز شگفتانگیزی حفظ کرد.
وقتی باستانشناسان در سال ۱۷۴۸ این شهر را کشف و حفاریها را آغاز کردند، با شهری دستنخورده که زندگی بهیکباره در آن پایان یافته بود روبهرو شدند.
پایان ناگهانی زندگی در این شهر دریچهای بیسابقه به روی زندگی روزمره مردم عادی در روم باستان گشوده و به بسیاری از پرسشهای درباره زندگی مردم در آن دوران پاسخ داده است.
پومپی به دنبال کشف صدها اثر هنری شامل موزاییک، نقاشی دیواری، نقشبرجسته، مجسمه و اشیای روزمره با مضامین جنسی و اروتیک به «شهر عشق و شهوت» یا «شهر عشق رومی» نیز مشهور است.
گابریل زوختریگل، مدیر آلمانیتبار سایت باستانی پمپی، بازگشتن این اثر به زادگاهش را «التیام زخمی» توصیف کرد که از طریق قاچاق آثار باستانی بر پیکر محوطههای تاریخی مینشیند.
رییسجمهوری کنونی ایالات متحده، سهشنبه ۳۱ خرداد در نشستی در اتاق بیضی کاخسفید، با تکرار صحبتهای تولسی گابارد، مدیر اطلاعات ملی آمریکا، برخی مقامات دولت اوباما را به «تلاش برای دزدیدن انتخابات و ایجاد ابهام در انتخابات» متهم کرد و گفت: «مدک آن موجود است، اوباما گناهکار است. کار آنها یک خیانت بود.»
سخنگوی اوباما بلافاصله این ادعاها را رد کرد و گفت: «این اتهاماتِ خیالی و ساختگی، تلاشی ضعیف برای منحرف کردن افکار عمومی هستند.»
پس از آن، دفتر اوباما در بیانیهای اعلام کرد: «هیچچیز در سندی که هفته گذشته منتشر شد، نتیجهگیری رایج مبنی بر اینکه روسیه برای تاثیرگذاری بر انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۱۶ تلاش کرده اما موفق به دستکاری آراء نشده را تضعیف نمیکند.»
تولسی گابارد، جمعه اسنادی را از طبقهبندی خارج و آنها را حاوی اطلاعاتی عنوان کرد که نشان میدهد مقامات ارشد دولت اوباما در سال ۲۰۱۶ مرتکب «توطئهای خیانتآمیز» با هدف تضعیف ترامپ شدهاند.
او همچنین تهدید کرده بود که این افراد را بهدلیل ارزیابی اطلاعاتی درباره دخالت روسیه در انتخابات سال ۲۰۱۶ برای پیگرد قانونی به وزارت دادگستری معرفی خواهد کرد.
جامعه اطلاعاتی ایالات متحده متشکل از ۱۸ نهاد اطلاعاتی و امنیتی این کشور در ژانویه ۲۰۱۷، پس از آغاز نخستین دوره ریاستجمهوری ترامپ در گزارشی نتیجه گرفت که روسیه از طریق انتشار اطلاعات نادرست در شبکههای اجتماعی، هککردن و استفاده از مزرعههای ربات روسی، تلاش کرده به کارزار انتخاباتی هیلاری کلینتون، نامزد دموکرات، آسیب برساند و به ترامپ کمک کند.
در این ارزیابی آمده بود که تاثیر واقعی این مداخله احتمالا محدود بوده و هیچ مدرکی حاکی از تغییر نتایج انتخابات بهدنبال این تلاشها در دست نیست.
همین نتیجه در یک گزارش فراجناحی از سوی کمیته اطلاعاتی سنا تکرار شد. این گزارش که سال ۲۰۲۰ منتشر شد نتیجه گرفته بود که روسیه از طریق پل مانافورت، فعال سیاسی جمهوریخواه و رییس مستعفی کمپین انتخاباتی دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۶، وبسایت ویکیلیکس و منابع دیگر تلاش کرده بود تا به نفع ترامپ بر انتخابات ۲۰۱۶ تاثیر بگذارد.
اتهام گابارد مبنی بر اینکه اوباما از طریق جعل اطلاعات درباره دخالت روسیه علیه ترامپ توطئه کرده، با نتیجه ارزیابی سیا و اسناد از طبقهبندی خارجشدهای که خود گابارد هفته گذشته منتشر کرد، در تضاد است.
این اسناد نشان میدهند که گابارد دو یافته جداگانه اطلاعاتی را با یکدیگر ترکیب کرده تا مدعی شود که اوباما و مشاوران امنیت ملیاش ارزیابی اطلاعاتی را تغییر دادهاند.
پیشروی غیرمنتظره ترامپ در حمله به سیاستمداران
طغیان علیه ساختارهای مستقر و سنتی سیاسی و انتقاد تند و تیز از نمایندگان این ساختارها مرکز ثقل هر سه کارزار انتخاباتی دونالد ترامپ در سه انتخابات اخیر آمریکا بود.
ترامپ با اتکا به این رویکرد بهطور مستقیم علیه سیاستمداران ورزیده آمریکا، بهویژه سیاستمداران دموکرات، میتاخت. او سال ۲۰۱۱ اوباما را متهم کرد که درباره محل تولدش دروغ گفته است. این ادعا سبب شد اوباما نسخهای از گواهی تولدش را منتشر کند.
با این حال بسیاری از ناظران معتقدند رییسجمهوری ایالات متحده تا کنون در متهم کردن دموکراتها به ارتکاب جرم تا این حد پیش نرفته بود.
او در روزهای گذشته ویدیویی ساختگی را در شبکه اجتماعی خودش، تروثسوشال، بازنشر کرد که نشان میداد اوباما با دستبند در اتاق بیضی کاخ سفید بازداشت شده است.
ترامپ در حال حاضر تحت فشار حامیان محافظهکار خود قرار گرفته تا اطلاعات بیشتری درباره پرونده جفری اپستین منتشر کند.
اپستین در چندین پرونده مرتبط با قاچاق جنسی و کلاهبرداری متهم بود و سرانجام سال ۲۰۱۹ پیش از اینکه محاکمه شود، خودکشی کرد. نام ترامپ در کنار بسیاری دیگر از سیاستمداران آمریکا و جهان در پروندههای اپستین تکرار شده است.
طرفداران تئوریهای توطئه پیرامون اپستین از ترامپ خواستهاند که اسناد تحقیقاتی مربوط به این پرونده را منتشر کند.
ترامپ وقتی در اتاق بیضی کاخ سفید با پرسشی درباره اپستین روبهرو شد، در پاسخ به اوباما و کلینتون حمله کرد و موضوع دست داشتن اوباما در تحقیقات مرتبط با انتخابات سال ۲۰۱۶ را پیش کشید.
او گفت: «زمان آن رسیده که بعد از آنچه آنها با من کردند، چه درست باشد و چه غلط، پیگیری را شروع کنیم. اوباما بهطور مستقیم گرفتار شده است.»
