محسن سازگارا، عضو شورای مدیریت گذار، درباره شیوه مدیریت شرایط جنگی در ایران گفت: «برای مردم هیچ فکری نشده است.»
او تاکید کرد: «به مدیریت پناه دادن، سوخترسانی، آذوقهرسانی و سایر مسائلی که در زمان جنگ برای مردم مطرح میشود نه تنها توجهی نشده، بلکه سیستم اداره کشور نیز ناتوان شده است.»
شکریا برادوست، پژوهشگر امنیت بینالملل و سیاست خارجی، گفت: «علی خامنهای قصد دارد جنگی که همین حالا هم باخته را ادامه دهد.»
او افزود: «برای ادامه جنگ، باید قدرتش را هم داشت.» برادوست تاکید کرد توان دفاعی جمهوری اسلامی با حملات اسرائیل هر لحظه محدودتر میشود.
شایان سمیعی، کارشناس امنیت ملی، درباره احتمال ورود آمریکا به جنگ اسرائیل و جمهوری اسلامی گفت نابودی سایت فوردو، مهمترین گام برای مهار توان اتمی جمهوری اسلامی است.
او تاکید کرد: «تنها راه عملی برای از بین بردن این تاسیسات، استفاده از بمبافکن بی-۲ و بمبهای سنگرشکن پیشرفته آمریکاست.»
محمد قائدی، مدرس روابط بینالملل، گفت به نظر نمیرسد اسرائیل قصد اجرای «دکترین ضاحیه» در تهران، یعنی تخریب گسترده پایتخت را داشته باشد.
او این ارزیابی را به دشواریهای مسافتی و همچنین سخنان نتانیاهو نسبت داد که تاکید کرده «هدف اسرائیل، جمهوری اسلامی است و مردم ایران از حکومت جدا هستند».
شاهد علوی، عضو تحریریه ایراناینترنشنال با اشاره به اینکه جنگ با پایان حملات اسرائیل تمام نمیشود، گفت صلح تنها زمانی محقق میشود که علاوه بر جنگ خارجی، جنگ داخلی حکومت علیه مردم پایان یابد، امری که تحقق آن منوط به سرنگونی جمهوری اسلامی است.
علوی در ادامه با اشاره به فعال بودن دستگاه سرکوب در ایران، گفت در همه حکومتهای استبدادی دستگاه سرکوب تا لحظه فروپاشی همچنان فعال است اما سرعت عمل آن در بازداشت منتقدان و مخالفان نشانه این است که حکومت زیر تحقیر حملات خارجی، ترسیده و ضعیفتر از پیش، خشونت بیشتری نشان میدهد.
محمدجواد اکبرین، روزنامهنگار و دینپژوه، در گفتوگو با ایراناینترنشنال تأکید کرد: «نباید اجازه دهیم نسل بعدی نیز با همان ترسها و رنجهایی بزرگ شود که ما پشت سر گذاشتیم.»
او در ادامه درباره گزارشهای مربوط به انتقال علی خامنهای به پناهگاه گفت: «اینکه او به زیرزمین یا پناهگاه منتقل شده، در چنین شرایطی طبیعی است؛ وقتی فرماندهان ارشدش از بین رفتهاند، طبیعی است که او را برای حفظ جانش به محل امنتری ببرند.»
اکبرین افزود: «آنچه اهمیت دارد این است که اکنون میزان دسترسی نیروهای سیاسی، مستقل از نهادهای نظامی، به خامنهای تا چه اندازه است؛ چرا که در شرایط بحرانی کنونی، انتقال واقعیتها و اعمال فشار برای تسلیم شدن میتواند نقش کلیدی ایفا کند.»






