مطالب بیشتر
هگست در فرمان خود اعلام کرد دستکم ۲۰ درصد از شمار ژنرالها و دریاسالاران چهارستاره فعال در ارتش آمریکا کاسته خواهد شد.
این اقدام جدیدترین تحول عمده در پنتاگون در دولت دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، به شمار میرود؛ دولتی که در سال جاری تعدادی از افسران ارشد را از مقام خود برکنار کرده است.
هگست همچنین افزود ۱۰ درصد دیگر از شمار کل ژنرالها و دریاسالاران کاسته و ۲۰ درصد کاهش نیز در شمار افسران عالیرتبه گارد ملی اعمال شود.
بیشتر بخوانید: پنتاگون در حال بررسی طرح خروج ۱۰ هزار نیروی آمریکایی از اروپای شرقی است
هدف از به کارگیری این سیاست، حذف «ساختارهای اضافی نیرو برای بهینهسازی و سادهسازی رهبری از طریق کاهش ژنرالها و دریاسالاران» اعلام شده است.
هگست سپس با انتشار ویدئویی در شبکه اجتماعی ایکس، این اصلاحات را با عنوان «ژنرالهای کمتر، سربازان بیشتر» معرفی کرد و گفت هرچند در دوران جنگ جهانی دوم، ارتش آمریکا از نظر تعداد بسیار گستردهتر بود، اما تعداد فرماندهان بلندپایه در آن زمان کمتر از امروز بود.
به گفته او، اصلاحات مورد نظر پنتاگون در دو مرحله انجام خواهد شد: مرحله نخست شامل کاهش در افسران چهارستاره و ژنرالهای گارد ملی خواهد بود، و سپس ۱۰ درصد کاهش در کل شمار ژنرالها و دریاسالاران صورت خواهد گرفت.
او تاکید کرد: «این اقدام مخرب و تنبیهی علیه افسران بلندپایه نیست، بلکه روندی سنجیده و مشورتی با مشارکت ستاد مشترک ارتش با هدف ارتقای حداکثری آمادگی استراتژیک و اثربخشی عملیاتی است.»
بیشتر بخوانید: بحران در پنتاگون؛ استعفا و اخراجهای پیدرپی در دفتر وزیر دفاع آمریکا
از آغاز دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ، او بر روند برکناریهای گسترده در ردههای بالای نظامی نظارت داشته است. از جمله این اقدامات، اخراج رییس ستاد مشترک ارتش در ماه فوریه بدون هیچ توضیحی بوده است.
دیگر افسران ارشد برکنارشده در دولت ترامپ، شامل فرماندهان نیروی دریایی و گارد ساحلی، رییس آژانس امنیت ملی، معاون رییس ستاد نیروی هوایی، یک دریاسالار نیروی دریایی مامور در ناتو، و سه وکیل ارشد نظامی بودهاند.
هگست بارها تاکید کرده ترامپ تنها در حال انتخاب فرماندهانی است که با دیدگاه او همسو هستند، اما قانونگذاران دموکرات نگرانیهایی را درباره سیاسیشدن پنتاگون بهعنوان نهادی که بهطور سنتی بیطرف شناخته میشود، مطرح کردهاند.
پنتاگون همچنین در ماه فوریه اعلام کرد قصد دارد در چارچوب سیاستهای دولت ترامپ برای کاهش نیروی کار فدرال با هدف صرفهجویی مالی، شمار کارمندان غیرنظامی خود را دستکم پنج درصد کاهش دهد.
پیشتر هگست دستور لغو قراردادهای خدمات فنآوری اطلاعات را به ارزش پنج میلیارد و ۱۰۰ میلیون دلار با شرکتهایی از جمله «اکسِنچر» و «دلویت» صادر کرد.
وزیر دفاع آمریکا گفت این قراردادها نشاندهنده هزینههای غیرضروری برای مشاوران شخص ثالث هستند.
پس از آنکه وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ارتباط حکومت ایران و حمله اخیر حوثیها به اسرائیل را تکذیب کرد، علی شمخانی، مشاور سیاسی علی خامنهای، با انتشار پستی در شبکه ایکس در حمایت از عملیات اخیر حوثیها علیه اسرائیل نوشت این حمله «ستون روانی امنیت اسرائیل را لرزاند.»
او اضافه کرد: «این حمله از صنعا، ضربهای استراتژیک به توهم افول مقاومت بود؛ جبههای که از لبنان و غزه تا عراق و صنعا ضمن تداوم حیات بالنده، اکنون ابتکار عمل را نیز در اختیار دارد.»
پیش از این و در ۱۴ اردیبهشت، وزارت خارجه جمهوری اسلامی در بیانیهای انتساب «اقدامات شجاعانه» حوثیها به جمهوری اسلامی را «ادعایی گمراهکننده و انحرافی» خواند.
نشریه اکونومیست در مطلبی درباره تنشها میان آمریکا و جمهوری اسلامی به نامه دونالد ترامپ به علی خامنهای اشاره کرد و به نقل از یک مقام نوشت که رییسجمهور آمریکا در این نامه رهبر جمهوری اسلامی را با عنوان «عزیزم» خطاب کرده است.
پیشتر وبسایتهایی از جمله اکسیوس گزارش داده بودند که نامه ترامپ به خامنهای، لحن شدیدی داشته و شامل یک ضربالاجل دوماهه برای دستیابی به توافق جدید هستهای بوده است.
طبق گزارشها و اظهارات در این نامه ترامپ به خامنهای برای رسیدن به توافق دو ماه مهلت داده بود.
اکونومیست در مطلب خود درباره خامنهای نوشت که او «یا رقبایش را از میدان به در کرده یا از آنها پیشی گرفته و مقامات، روحانیون و فرماندهان را به مطیعان تبدیل کرده است.»
این رسانه اضافه کرد: «با پذیرفتن مذاکره با نمایندگان خامنهای بهعنوان طرف برابر، ترامپ در عمل بر سلطهگری او مشروعیت بینالمللی بخشیده و صداهای تغییر رژیم را خاموش کرده است.»
روزنامه هممیهن در گزارشی با عنوان «چشمهای سـوخته» به بررسی آخرین وضعیت کارگرانی که در انفجار بندر رجایی بندرعباس از یک یا دو چشم نابینا شدند، پرداخت و نوشت بیش از ۳۰ نفر در این انفجار دچار آسیب چشمی شدهاند.
هممیهن با اشاره به اینکه شمار دقیق آسیبدیدگان چشمی هنوز مشخص نیست، درباره روایت تیمهای داوطلب که به خانوادههای زخمیها کمک میکنند، نوشت: «روی تختهای بیمارستان زنان و مردانی را دیدهاند که چشمهایشان از حدقه بیرون زده بوده. کسانی را دیدهاند که خون از گوشه چشمهایشان جاری بوده و روی صورتهایشان دلمه میبسته. کسانی را دیدهاند که دیگر هیچوقت نمیبینند.»
این گزارش با توصیف آسیبدیدن کارگران بر اثر انفجار نوشت: «یک نفر چشمهایش از میان گودی صورت بیرون پریدند. یک نفر شیشه و تکههای آهن به اندازه یک بند انگشت، کمی کمتر از عرض چشمها، داخل چشمهایش شد و همهچیز را پاره کرد و یک نفر ذرات دود، خاکستر و خاک توی چشمهایش رفت و عصبها را از کار انداخت.»
هممیهن روایت محمد که میان ازدحام کارگران قربانی رفته بود را چنین نقل کرده است: «وقتی زخمیها را به بیمارستانها میبردند، آدمهایی را دید که چشمهایشان آسیب دیده بود و از درد به خود میپیچیدند. بین آنها حداقل شش نفر بودند که باید یک چشمشان تخلیه میشد. او خانوادههایی را از نزدیک دید که گریه میکردند چون چشم عزیزشان کور شده بود. حالا یک یا دو چشم.
الناز محمدی، نویسنده این گزارش از یک شهروند به نام «اکبر»، ۵۵ ساله و پدر چهار فرزند که به عنوان راننده لیفتراک با ۱۵ میلیون تومان حقوق در بند رجایی مشغول به کار بود، به عنوان یکی از کسانی که هنوز بستری است، نام برد و نوشت: «چند روز در بیمارستان محمدی و حالا بیمارستان بندرعباس.»
دبیر گروه جامعه روزنامه هممیهن در ادامه درباره وضعیت این کارگر آسیبدیده نوشت: «کمی طول کشید تا دکترها بفهمند دقیقا چه بر سر اکبر آمده. فقط هم که چشمهایش نبود. تکههای آهن، شیشه و ناشناختههای ریز زیادی به سمت اکبر حملهور شدند. لیفتراک حصار چندانی هم نداشت که اکبر را محافظت کند. مهمانهای ناخوانده، توی بدنش رفتند و ماندند. توی چشمهایش بیشتر و بعد بیهوشی آمد، چیزی شبیه به دنیای مردگان.»
نویسنده این گزارش اضافه کرد: «آنچه خانوادههای اکبر، مهدی، حامد و همه آنها که چشمهایشان از دست رفته و هنوز تعدادشان مشخص نیست تجربه میکنند، روانشناسان سلامت تروما و اجتناب تجربی نام میگذارند.»
همایون شاهمرادی، عضو هیئتمدیره موسسه حمایت از بیماران چشمی آرپی و روانشناس سلامت در گفتوگو با هممیهن گفت: «روزهای سختی در انتظار این کارگران و خانوادههایشان است و شاید بتوان گفت مشکل اصلی آنها نپذیرفتن واقعیت است که بهنام اجتناب تجربی شناخته میشود.»
او اضافه کرد: «در این شرایط آنها از تجربه بلافصل و خالص هیجانی آنچه در زندگیشان جاری است، بهمعنی واقعی اجتناب میکنند. شاید در ظاهر نشان دهند که با مسئله خود زندگی میکنند و آن را پذیرفته و کنار بیایند، اما یک دیوار نامرئی بین زندگی و هیجانات ناشی از این اتفاق وجود دارد.»
