عباس عراقچی، وزیر خارجه جمهوری اسلامی، گفت مسیر دیپلماسی میان تهران و واشینگتن همچنان باز است، اما هشدار داد در صورت ادامه تهدید، جمهوری اسلامی پاسخ قاطعی خواهد داد. عراقچی نوشت: «اکنون توپ در زمین آمریکاست. اگر واقعا بهدنبال راهحلی دیپلماتیک است، ما مسیر را نشان دادهایم.»
او در یادداشتی در روزنامه واشینگتنپست نوشت که این لحظه، فرصتی است برای آنکه ایالات متحده «سرانجام رییسجمهوری صلحطلب داشته باشد» و اینکه استفاده از این فرصت، «یک انتخاب» است.
وزیر خارجه جمهوری اسلامی در بخش دیگری از یادداشت خود به تبادل «مجموعهای از پیامها و نامهها» میان دو کشور طی هفتههای اخیر اشاره کرد و گفت برخلاف برخی برداشتها، این تماسها از سوی تهران نه نمادین بوده و نه تشریفاتی، بلکه «تلاشی واقعی برای شفافسازی مواضع و گشودن روزنهای بهسوی دیپلماسی» بودهاند.
عراقچی با اشاره به اظهارات اخیر دونالد ترامپ گفت که تهران آمادگی دارد «با جدیت و با هدف دستیابی به توافق» وارد گفتوگو شود. او تاید کرد که قرار است روز شنبه مذاکرات غیرمستقیمی میان دو طرف در عمان برگزار شود و این مذاکرات را «هم فرصت و هم آزمون» خواند.
او در ادامه خاطرنشان کرد که افزایش حضور نظامی آمریکا در منطقه، پیام عکس نسبت به دیپلماسی ارسال میکند و تاکید کرد: «به روشنی بگویم: ایران دیپلماسی را ترجیح میدهد، اما به خوبی میداند چگونه از خود دفاع کند. ما در گذشته هرگز در برابر تهدیدها کوتاه نیامدیم و اکنون یا در آینده نیز کوتاه نخواهیم آمد. ما خواهان صلح هستیم، اما هرگز تسلیم نخواهیم شد.»
زندانیان عضو کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، سهشنبه ۱۹ فروردین برای شصتوسومین هفته در ۳۸ زندان کشور دست به اعتصاب غذا ردند.
اعضای این کارزار در بیانیه خود با اعلام نگرانی عمیق از افزایش خطر اجرای احکام اعدام علیه زندانیان سیاسی و عقیدتی، این احکام را قاطعانه محکوم کردند و نسبت به گسترش اعدام زندانیان محکوم به اعدام با اتهامات غیرسیاسی هشدار دادند.
آنها ضمن قدردانی از حمایتهای بینالمللی، خواستار آن شدند که جامعه جهانی ادامه هرگونه رابطه یا معامله با جمهوری اسلامی را مشروط به لغو کامل مجازات اعدام کند.
از سوی دیگر ویدیوهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهد گروهی از اعضای خانواده زندانیان سیاسی محکوم به اعدام، سهشنبه ۱۹ فروردین مقابل زندان اوین در تهران تجمع کردند.
حاضران در این تجمع، عکسهایی از زندانیان سیاسی محکوم به اعدام و پلاکاردهایی با شعارهای «نه به اعدام» و «لغو فوری حکم اعدام» به دست گرفتند.
پنجم فروردین و ماههای اسفند و بهمن نیز تجمعات مشابهی در مقابل زندان اوین در تهران و دیگر شهرهای ایران شکل گرفت.
اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در بخش دیگری از بیانیه خود با اشاره به اینکه صدور و اجرای احکام اعدام، با پایان تعطیلات نوروزی به شکل چشمگیری افزایش یافته است، یادآوری کردند که در روزهای اخیر، شمار زیادی از زندانیان از جمله ۱۰ زندانی در زندان قزلحصار برای اجرای حکم به قرنطینه منتقل شدهاند و در خطر اعدام قریبالوقوع هستند.
آنها با اشاره به رد درخواست اعاده دادرسی پخشان عزیزی، زندانی سیاسی کُرد محکوم به اعدام و متهم شدن کریم خجسته، زندانی سیاسی به اتهام «بغی» که میتواند مقدمه صدور حکم اعدام برای او باشد، هشدار دادند که جمهوری اسلامی بیاعتنا به فشارها و اعتراضات داخلی و بینالمللی، همچنان به روند سرکوب و صدور احکام مرگ ادامه میدهد.
مازیار طاطایی، وکیل پخشان عزیزی، ۱۷ فروردین خبر داد که دیوان عالی کشور برای دومین بار درخواست اعاده دادرسی این زندانی سیاسی را رد کرده است.
ایراناینترنشنال همان روز در گزارشی نوشت کریم خجسته، فعال حوزه صنعت ماشینسازی که در زندان لاکان رشت در بازداشت بهسر میبرد، از سوی دستگاه قضایی جمهوری اسلامی با اتهام «بغی» مواجه شده است. این اتهام میتواند به صدور احکام سنگین نظیر اعدام بینجامد.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» با اشاره به صدور قطعنامه پارلمان اروپا در محکومیت اعدامها در ایران، تمدید ماموریت گزارشگر ویژه و هیات حقیقتیاب سازمان ملل برای یک سال دیگر و صدور قطعنامه محکومیت نقض حقوق بشر در ایران از سوی شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، تاکید کرد که در این قطعنامه، دامنه ماموریت هیات حقیقتیاب از اعتراضات ۱۴۰۱ فراتر رفته و شامل سایر جنایات جمهوری اسلامی شده است.
اعتصاب غذای زندانیان عضو کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» از نهم بهمن ۱۴۰۲ با شدت گرفتن موج اعدامها در ایران، با درخواست توقف صدور و اجرای این احکام، از سوی زندانیان سیاسی محبوس در زندان قزلحصار کرج آغاز شد.
در هفتههای بعد، زندانهای دیگری به این کارزار پیوستند و اکنون در شصتوسومین هفته، زندانیان محبوس در ۳۸ زندان سراسر ایران دست به اعتصاب غذا زدهاند.
زندانهای اراک، اردبیل، ارومیه، اسدآباد اصفهان، اوین، بانه، برازجان، بم، تبریز، تهران بزرگ، جوین، چوبیندر قزوین، حویق تالش، خرمآباد، خورین ورامین، خوی، دستگرد اصفهان، دیزلآباد کرمانشاه، رامهرمز، رشت، رودسر، سپیدار اهواز، سقز، سلماس، شیبان اهواز، طبس، عادلآباد شیراز، قائمشهر، قزلحصار کرج، کامیاران، کهنوج، گنبدکاووس، مرکزی کرج، مریوان، مشهد، میاندوآب، نظام شیراز و نقده، زندانهایی هستند که به این کارزار پیوستهاند.
سازمان عفو بینالملل در گزارش سالانه خود درباره مجازات اعدام در سال ۲۰۲۴ که بامداد سهشنبه ۱۹ فروردین منتشر شد، اعلام کرد جمهوری اسلامی با ۹۷۲ مورد اعدام، بیش از ۶۴ درصد کل اعدامهای ثبت شده در جهان را به خود اختصاص داده است.