سوئد برای محافظت از کودکان، اعمال محدودیت سنی در شبکه‌های اجتماعی را بررسی می‌کند

بر اساس این گزارش‌ها، حملات مسلحانه در شهر دانکِرک فرانسه پنج کشته بر جای گذاشت. این حملات در یک بازه زمانی دو ساعته در عصر ۲۴ آذر رخ دادند.

دادستانی فرانسه اعلام کرد در ابتدا یک مرد ۲۹ ساله در روستایی در جنوب دانکرک با شلیک چند گلوله به قتل رسید. او مالک یک شرکت حمل و نقل در این منطقه بود.

حدود ۴۰ دقیقه پس از این رویداد، دو نگهبان امنیتی که در حال گشت‌زنی در یک منطقه صنعتی در «لون پلاژ» در غرب دانکرک بودند، هدف حمله قرار گرفتند و جان سپردند. این دو نفر ۳۳ و ۳۷ ساله بودند.

دقایقی بعد، دو تن دیگر نیز در جریان تیراندازی در لون پلاژ کشته شدند. خبرگزاری فرانسه نوشت گفته می‌شود دو قربانی نهایی این حملات از پناهجویان ایرانی بودند و ۱۹ و ۳۰ سال سن داشتند.

شبکه روداو به نقل از یک فعال حقوق بشر، اسامی این پناهجویان را محمد و هادی عنوان کرد و افزود آن‌ها پیش‌تر در یونان به سر می‌بردند و به قصد تلاش برای عبور از کانال مانش، به منطقه دانکرک فرانسه آمده بودند.

دانکرک در حدود ۱۰ کیلومتری کانال مانش قرار دارد. در سال‌های گذشته، تلاش پناهجویان برای عبور غیرقانونی از کانال مانش و رسیدن به بریتانیا، افراد زیادی را به این منطقه کشانده است.

به گزارش رسانه‌ها، قاچاقچیان انسان برای انتقال مهاجران غیرقانونی از فرانسه به بریتانیا با استفاده از قایق‌های کوچک، به ازای هر نفر چند هزار یورو دریافت می‌کنند.

در سال‌های اخیر، نقض گسترده حقوق بشر و وخامت اوضاع اقتصادی، در کنار عوامل دیگر، شماری از شهروندان ایرانی را به سوی مهاجرت غیرقانونی سوق داده است.

در شهریورماه، هشت مهاجر که قصد داشتند با عبور از کانال مانش خود را به بریتانیا برسانند، پس از واژگون شدن قایق حامل آن‌ها، جان خود را از دست دادند. در میان قربانیان این رویداد، مهاجرانی از ایران، سوریه، اریتره و سودان به چشم می‌خوردند.

خبرگزاری فرانسه در ادامه گزارش خود در خصوص تیراندازی‌های مرگبار در دانکرک نوشت یک مرد ۲۲ ساله عصر ۲۴ آذر خود را به نیروهای پلیس تسلیم کرد و مسئولیت پنج قتل انجام‌شده را پذیرفت.

دادستانی دانکرک اعلام کرد مهاجم سوءپیشینه قضایی نداشته است و تحقیقات در رابطه با انگیزه او برای ارتکاب این جنایات همچنان ادامه دارد.

یک منبع مطلع در همین رابطه گفت احتمال وجود «اختلاف شغلی» میان مهاجم و سه قربانی نخست او، در دست بررسی قرار دارد.

در جریان بازرسی از خودروی مهاجم، پنج قبضه اسلحه به دست آمده است. طبق قوانین فرانسه، اتهام قتل در کنار نگهداری سلاح‌های گرم ممنوعه می‌تواند مجازات حبس ابد را به دنبال داشته باشد.

او افزود شواهدی در دست دارد که نشان می‌دهد ارتش روسیه استفاده از «تعداد قابل توجهی» از سربازان کره شمالی را آغاز کرده است.

به گفته زلنسکی، این سربازان در حملات روسیه به مواضع اوکراین در منطقه کورسک به کار گرفته شدند.

عملیات اوکراین در کورسک روسیه ۱۶ مرداد آغاز شد و همچنان ادامه دارد. ارتش اوکراین موفق شده بخش‌هایی از این منطقه را به کنترل خود درآورد.

آمریکا دوم آبان با استناد به شواهد به دست آمده تایید کرد سربازان کره شمالی برای جنگیدن در برابر اوکراین به روسیه اعزام شده‌اند.

لوید آستین، وزیر دفاع ایالات متحده، در همین ارتباط گفت انتقال سربازان کره شمالی به روسیه نشان می‌دهد مسکو برای تامین نیروی انسانی مورد نیاز خود در مناقشه اوکراین با مشکل مواجه شده است.

اوکراین ۱۰ آبان اعلام کرد ۵۰۰ افسر ارتش کره شمالی، از جمله سه ژنرال، در راس هزاران سرباز این کشور به روسیه اعزام شده‌اند.

زلنسکی در ادامه اظهارات خود درباره به‌کارگیری نیروهای کره‌شمالی در مناقشه اوکراین گفت ارتش روسیه این نیروها را در یگان‌های مختلفی توزیع کرده است.

رییس‌جمهوری اوکراین آمار تلفات در میان این نیروها را «قابل توجه» ارزیابی کرد.

او همچنین هشدار داد بر اساس برخی گزارش‌ها، روسیه قصد دارد از سربازان کره شمالی در سایر نقاط خط مقدم نبرد نیز استفاده کند.

روسیه عملیات نظامی خود را علیه اوکراین روز پنجم اسفند ۱۴۰۰ کلید زد و از آن زمان تاکنون، درگیری‌های مرگبار میان دو کشور ادامه داشته است.

آندری بِلوسف، وزیر دفاع روسیه، ۹ آذر با هدف گسترش همکاری‌های نظامی راهی پیونگ‌یانگ شد و با نو کوانگ چول، همتای خود در کره شمالی، دیدار و گفت‌وگو کرد.

بلوسف در این سفر از توافقنامه مشارکت راهبردی که میان ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهوری روسیه و کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی، امضا شده، ستایش کرد.

بر اساس این توافقنامه، در صورت حمله به روسیه یا کره شمالی، دو کشور متعهد به یاری و حمایت از یک‌دیگر خواهند بود.

پس از تغییرات قانون اساسی گرجستان در سال ۲۰۱۸، ریاست‌جمهوری به سمتی تشریفاتی تبدیل شده است و رییس‌جمهور از سوی هیاتی متشکل از نمایندگان مجلس و نمایندگان دولت انتخاب می‌شود.

در جریان رای‌گیری ۲۴ آذر، از مجموع ۲۲۵ عضو این هیات، ۲۲۴ نفر به کاولاشویلی رای دادند که تنها نامزد معرفی‌شده به شمار می‌رفت.

میخاییل کاولاشویلی در سخنرانی‌های خود هشدار داده سازمان‌های اطلاعاتی غربی به دنبال وارد کردن گرجستان به جنگ با روسیه هستند.

این فوتبالیست سابق بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ عضو تیم منچسترسیتی بود و سابقه بازی در تیم‌های گراس‌هاپرز، لوزرن و زوریخ سوییس را نیز در کارنامه دارد.

در سوی مقابل، سالومه زورابیشویلی که از سال ۲۰۱۶ به‌عنوان رییس‌جمهوری گرجستان مشغول به کار بوده، از کناره‌گیری از قدرت امتناع کرده و خواستار برگزاری انتخابات پارلمانی جدید در این کشور شده است.

زورابیشویلی ۱۰ آذر ضمن اعلام همبستگی با معترضان تاکید کرد دولت و پارلمان این کشور مشروعیت ندارند.

100%

گرجستان پس از پیروزی حزب «رویای گرجستان» در انتخابات جنجالی آبان‌ماه، با بحران سیاسی دست به گریبان بوده و مخالفان، این حزب را به تقلب در انتخابات با کمک روسیه متهم کرده‌اند.

دولت گرجستان هشتم آذر اعلام کرد مذاکرات برای پیوستن این کشور به اتحادیه اروپا را تا سال ۲۰۲۸ به تعویق انداخته است.

از آن زمان تاکنون، گرجستان صحنه تظاهرات مخالفان و درگیری نیروهای پلیس با آن‌ها است.

پیوستن به اتحادیه اروپا خواسته بسیاری از شهروندان گرجستان است و از طرفی، در قانون اساسی این کشور نیز به آن اشاره شده است.

ایراکلی کوباخیدزه، نخست‌وزیر گرجستان، احتمال برگزاری مجدد انتخابات پارلمانی را رد کرده است.

همزمان با انتخاب رییس‌جمهوری جدید گرجستان، تجمعات معترضان در مقابل پارلمان این کشور در تفلیس ادامه یافت.

پارلمان گرجستان ۲۳ آذر با تصویب قانونی، استفاده معترضان از ماسک صورت، اقلام آتش‌بازی و لیزر را ممنوع اعلام کرد.

مقام امنیتی سوری در نزدیکی پایگاه هوایی روسیه در لاذقیه به خبرگزاری رویترز گفت هواپیمای باری روسیه بامداد شنبه به سمت لیبی پرواز کرده است.

بر اساس تصاویری که شرکت فن‌آوری فضایی مکسار منتشر کرده، روسیه به خارج کردن برخی تجهیزات نظامی خود از پایگاه هوایی حمیمیم در سوریه با دو هواپیمای آنتونوف ای‌ان-۱۲۴ ادامه می‌دهد.

در این تصاویر، قطعاتی از یک سامانه پدافندی اس-۴۰۰ در حال بارگیری دیده می‌شود. ویدیویی نیز در رسانه‌های اجتماعی منتشر شده است که حرکت کاروان بزرگی از خودروهای نظامی روسیه را در بزرگراه دمشق و حمص به سمت شمال سوریه نشان می‌دهد.

تصاویر ماهواره‌ای در روزهای گذشته نشان دادند پس از سرنگونی بشار اسد و حکومت او در سوریه، کشتی‌های نیروی دریایی روسیه پایگاه خود را در طرطوس ترک کرده‌اند و برخی از آن‌ها در فواصلی دورتر از ساحل، لنگر انداخته‌اند.

روسیه اکنون نگران سرنوشت دو پایگاه نظامی خود در سواحل غربی سوریه، پایگاه دریایی در طرطوس و پایگاه هوایی حمیمیم در جنوب شرق لاذقیه است و تلاش‌ می‌کند بر حفظ منافع استراتژیک خود در این کشور و خاورمیانه متمرکز شود.

پنج‌شنبه ۲۲ آذر، میخائیل بوگدانوف، معاون وزیر امور خارجه روسیه، گفت که مسکو قصد دارد پایگاه‌های خود را در سوریه حفظ کند.

او خبر داد که روسیه با گروه تحریر شام ارتباط برقرار کرده و امیدوار است که این گروه به «قول‌های خود در ارتباط با حفظ امنیت دیپلمات‌های خارجی» عمل کند.

پس از شدت گرفتن درگیری‌های داخلی در سوریه که بیش از یک دهه پیش آغاز شد، روسیه و جمهوری اسلامی با اعزام نیروهای نظامی و شبه‌نظامی به این کشور، از حکومت اسد در برابر مخالفان محافظت کردند.

پس از سقوط رژیم اسد، مقام‌های جمهوری اسلامی و رسانه‌های دولتی روسیه تلاش کردند در اشاره به موضوع و پوشش خبرهای خود، شخص بشار اسد را مقصر شرایط به وجود آمده معرفی کنند.

وزارت امور خارجه روسیه، یک‌شنبه ۱۶ آذر از کناره‌گیری اسد از قدرت خبر داد و اعلام کرد که مسکو با «همه گروه‌های مخالف سوریه‌ای» در تماس است.

رییس‌ سابق حکومت سوریه اکنون همراه با خانواده‌اش به روسیه پناهنده شده است.

هم‌زمان با اعلام خبر برگزاری جام جهانی فوتبال در سال ۲۰۳۴ در عربستان سعودی و عزم جزم این کشور برای تغییر، جشنواره دریای سرخ امسال هم طوفان بزرگی را به نمایش می‌گذارد. جایی که امسال برای اولین بار در محله البلد (محله تاریخی شهر) صاحب یک کاخ بزرگ جشنواره با فضایی بسیار عظیم و حیرت‌انگیز با پنج تالار سینما شد که حالا این جشنواره را با شعار «خانه تازه‌ای برای سینما» پیش خواهد برد؛ جشنواره‌ای که با بودجه‌ای هنگفت، فرش‌های قرمز پر سر و صدایی پهن می‌کند و در کنار چهره‌های شناخته شده -امسال از جمله با حضور جانی دپ و همین‌طور مایکل مان، فیلمساز معروف آمریکایی- صدها دست‌اندرکار سینما از سراسر جهان را در خود جای می‌دهد تا جشنواره به جشنی عظیم در بزرگداشت سینما در این سوی دنیا بدل شود، آن هم در کشوری که تا سال ۲۰۱۸ حتی یک سالن سینما نداشت و حالا با ۶۸۰ سالن سینما با بلیت‌های گران قیمت، به بزرگ‌ترین بازار فیلم خاورمیانه بدل شده و در کنار آن با بودجه اختصاصی این جشنواره برای تولید فیلم -که به ده‌ها میلیون دلار در سال می‌رسد- به یکی از بزرگ‌ترین مراکز حمایتی ساخت فیلم در جهان تبدیل شده، ضمن آن که پروژه شهرالعلا قرار است با مجهزترین استودیوها و مراکز اسکان، تولیدات جهانی ساخت فیلم را در آینده نزدیک به خود جلب کند. به این ترتیب به نظر می‌رسد کشوری که اصلا تالار سینما نداشت، حالا با این طوفان تغییر، می‌خواهد به قطب فیلمسازی بدل شود؛ نه تنها در منطقه، بلکه در تمام جهان.

در این راه البته دست جشنواره تا حد زیادی هم باز بوده و امسال با نمایش بدون سانسور فیلم‌هایی چون «ما در زمان زندگی می‌کنیم» و «آگورا» که صحنه‌های عریان رابطه جنسی دارند، بسیاری را شوکه کرد.

جایزه سینمای ایران

سینماگران ایرانی از آغاز این جشنواره تا به امروز حضور گسترده‌ای در آن داشته‌اند، درست برخلاف جشنواره‌های مصر نظیر الجونه (الگونا) که معمولا به دلایل سیاسی به سینمای ایران بی‌توجهی می‌کنند. امسال سینماگران ایرانی دست پر از جشنواره دریای سرخ بازگشتند: قفس ساخته علیرضا کاظمی‌پور و پانته‌آ مصلح، برنده جایزه ۲۵ هزار دلاری بهترین فیلم کوتاه شد. فیلم به عنوان محصول ایران به نمایش درآمد اما این دو سینماگر خارج از ایران زندگی می‌کنند و داستان فیلم هم در ایران نمی‌گذرد.

قفس داستان پسر پناهنده‌ای را روایت می‌کند که به شکلی رویایی در جست‌وجوی مادرش است. غالب فیلم در داخل یک تانکر آب می‌گذرد و در واقع یکی از چالش‌هایی که این دو سینماگر -به گفته خودشان- با آن روبه‌رو بوده‌اند، فیلمبرداری زیر آب و استفاده از بازیگرانی بوده که بتوانند در داخل آب بازی کنند. فیلم بسیار کم دیالوگ است و می‌تواند با زبان تصویر داستان ساده‌اش را پیش ببرد و تماشاگر را با خود همراه کند.

امسال اما جشنواره دریای سرخ برخلاف سایر جشنواره‌های بزرگ جهانی که به فیلم‌های زیرزمینی سینمای ایران توجه داشتند، به سینمای رسمی داخل ایران توجه نشان داد و در اقدامی دور از انتظار یک فیلم بلند از بدنه سینمای ایران را در بخش مسابقه اصلی خود انتخاب کرد: ساعت شش صبح ساخته مهران مدیری، فیلمی که از جوایز جشنواره نصیبی نبرد و بیشتر به فیلمی گیشه‌پسند شبیه بود تا فیلمی برای جشنواره‌های جهانی.

جوایز جشنواره

در میان ۱۶ فیلم مسابقه، مسیر سرخ ساخته لطفی عاشور از تونس، برنده اصلی بود و در کمال تعجب هر دو جایزه اصلی را نصیب برد: جایزه بهترین فیلم (به مبلغ ۱۰۰ هزار دلار) و همین‌طور بهترین کارگردانی از آن فیلمی که داستان تلخ پسر بچه‌ای را روایت می‌کند که شاهد سر بریدن یکی از نزدیکانش از سوی اسلام‌گراهاست.

به سرزمینی ناشناس ساخته مهدی فلیفل از فلسطین از دیدنی‌ترین فیلم‌های جشنواره بود که جایزه نقره‌ای ۳۰ هزار دلاری بهترین فیلم را از آن خود کرد؛ فیلمی که داستان دو مهاجر فلسطینی در یونان را به شیوه‌ای نو و غیر‌کلیشه‌ای تصویر می‌کند و در این راه با تکنیکی چشمگیر و شخصیت‌پردازی دقیق، تماشاگر را در یک چرخه ترسناک از شرایط غیر‌انسانی درگیر می‌کند.

فیلم آهنگ سیما ساخته رویا سادات، فیلمساز افغانستانی هم در بخش مسابقه به نمایش درآمد اما از جوایز نصیبی نبرد؛ فیلمی که سعی دارد داستان ناگفته‌ای را درباره فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی زنان افغانستان در دهه ۷۰ روایت کند و تاثیر اتفاقات سیاسی را طی زمان‌های مختلف بر روی آزادی‌های زنان به تصویر بکشد.

100%