بند زنان زندان اوین مراسمی در یادبود حسین راحمیپور، زندانی اعدام شده برگزار کردند
طبق اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، زنان زندانی سیاسی در زندان اوین، مراسمی برای یادبود حسین راحمیپور، برادر اعدامشده همبند خود، راحله راحمیپور برگزار کردند. حسین راحمیپور در سال ۱۳۶۳ اعدام شد و فرزندش که در زندان اوین به دنیا آمد به خانواده تحویل داده نشد.
اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال حاکی است در این مراسم راحله راحمیپور به بیان روایتی از زندگی برادرش پرداخت و گفت که او پس از اعدام در خاوران و در گورهای دستهجمعی و بینام و نشان به خاک سپرده شد.
این زندانی سیاسی دادخواه اضافه کرد که پس از اعدام برادرش حسین، از زندان اوین با خانواده تماس گرفتند و گفتند: «بیایید ساک حسین را تحویل بگیرید. او به درک واصل شد.»
حاضران در ادامه این مراسم یادبود، درباره ضرورت مبارزه علیه صدور و اجرای احکام اعدام در ایران به بحث و تبادلنظر پرداختند.
زنان زندانی سیاسی در پایان به یاد راحمیپور و دیگر زندانیان سیاسی اعدامشده در دهه ۶۰ سرودهای انقلابی خواندند.
حسین راحمیپور، دندانپزشک و زندانی سیاسی عضو «سازمان راه کارگر» در سال ۱۳۶۲ همراه همسر باردارش به دست ماموران سپاه پاسداران در تهران بازداشت شد.
حسین راحمیپور در سال ۱۳۶۳ اعدام شد و فرزندش گلرو که در زندان اوین به دنیا آمد، هرگز به خانواده تحویل داده نشد.
پس از آن راحله راحمیپور پا در مسیر دادخواهی برادر اعدامشدهاش گذاشت و از آن زمان تا کنون در جستوجوی فرزند ناپدیدشده اوست.
راحله راحمیپور در تاریخ ۲۱ آبان ۱۳۹۸ توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و در آذرماه همان سال با تودیع قرار وثیقه از زندان اوین آزاد شد.
او مدتی بعد در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی، با اتهامات «تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت کشور» محاکمه و به شش سال حبس که پنج سال از آن قابل اجراست محکوم شد.
این زن دادخواه ۷۲ ساله با وجود ابتلا به بیماریهای متعدد از جمله تومور مغزی و تحت درمان بودن، در تاریخ ۲۷ آبان ۱۴۰۲ پس از احضار به دادسرای اوین بازداشت و برای تحمل حبس به بند زنان زندان اوین منتقل شد.
راحمیپور، از خانوادههای اعدامشدگان دهه ۶۰، پیش از آن نیز به دلیل ثبت شکایتی در ارتباط با سرنوشت برادر و برادرزادهاش در سازمان ملل، با پروندهسازی نهادهای امنیتی علیه خود و اتهاماتی همچون «تبلیغ علیه نظام از طریق طرح موضوع و سیاهنمایی در سازمان ملل و گفتوگو با رسانههای بیگانه» مواجه شده بود.
در اسفند ۱۳۹۵ قاضی ابوالقاسم صلواتی، رییس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، موضوع ناپدید شدن نوزادی به نام گلرو در زندان اوین را خیالی خواند.
صدیقه وسمقی، نویسنده و اسلامپژوه که مدتی با راحله راحمیپور در زندان اوین همبند بود، در فروردین امسال نسبت به وضعیت او ابراز نگرانی کرد و خبر داد که این زندانی دادخواه مبتلا به تومور مغزی و بیماریهای دیگر است.
راحمیپور در بهمنماه ۱۴۰۲ به دلیل حمله قلبی از زندان اوین به بیمارستان منتقل شد و تحت عمل آنژیو قرار گرفت.
برگزاری یادمان کشتار ۶۷ در بند زنان زندان اوین
روز ۲۳ مرداد نیز مراسمی برای گرامیداشت یاد زندانیان سیاسی اعدامشده در مرداد و شهریور سال ۱۳۶۷ در بند زنان زندان اوین برگزار شد.
در این مراسم شماری از زنان زندانی که خود یا نزدیکانشان طی دهه ۶۰ در زندانهای جمهوری اسلامی حبس و شکنجه شدند، تجربههایشان را با دیگر همبندیانشان به اشتراک گذاشتند.
در تابستان سال ۱۳۶۷ به دنبال صدور فتوا و فرمان روحالله خمینی، چند هزار نفر از زندانیان سیاسی و عقیدتی در زندانهای مختلف کشور از جمله اوین و گوهردشت به شکل مخفیانه اعدام و در گورهای جمعی و بینام و نشان دفن شدند.
آمار دقیقی از تعداد اعدامشدهها وجود ندارد اما برخی ناظران، قربانیان را بین سه تا پنج هزار نفر و برخی بیش از این تخمین میزنند.
خانوادههای قربانیان طی سه دهه اخیر بارها خواستار پاسخگویی مقامهای جمهوری اسلامی درباره اعدام عزیزانشان، تحویل وصیتنامه و مشخص شدن مکان دقیق دفن آنان شدهاند.
مرداد امسال، گروهی متشکل از ۳۱۳ کارشناس سازمان ملل، برنده جایزه نوبل و سازمان حقوق بشری در نامهای از ۴۵ سال «جنایات علیه بشریت» و «نسلکشی» در ایران به ویژه کشتار تابستان ۶۷ گفتند و خواستار ایجاد ساز و کار بینالمللی برای پاسخگو کردن جمهوری اسلامی و پایان دادن به مصونیت آن از مجازات شدند.
آنها به قدردانی از شش سال فعالیت جاوید رحمان، گزارشگر ویژه پیشین حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران و به ویژه تلاشهای او برای افشای حقیقت در مورد اعدامهای دستهجمعی دهه ۶۰ از جمله کشتار ۱۳۶۷ پرداختند.
نویسندگان نامه گفتند مشتاقانه آماده همکاری با مای ساتو، جانشین رحمان در زمینه پیگیری حقیقت، پاسخگو کردن جمهوری اسلامی، پایان دادن به معافیت حکومت از مجازات و تضمین عدم تکرار این جنایات هستند.
در پی احضار، بازداشت و تهدید پرستاران معترض در ایران، شهروندان با ارسال پیامهایی به ایراناینترنشنال از اعتراضات و اعتصابات پرستاران حمایت کردند. آنها با یادآوری فداکاری پرستاران در ایام کرونا گفتند که جمهوری اسلامی آنها را خودی نمیداند و پاسخ اعتراضشان را با سرکوب داده است.
در هفتههای گذشته پرستاران در ۳۹ شهر و حدود ۷۰ بیمارستان برای رسیدگی به مشکلات معیشتیشان اعتراض و اعتصاب کردند.
آبادان، آباده، اراک، اهواز، اسلامآباد غرب، اصفهان، اقلید، بندرعباس، بوشهر، بیرجند، تبریز، تهران، جهرم، چابهار، داراب، دهدشت، رشت، رفسنجان، زنجان، سیرجان، شهرکرد، شیراز، فسا، قزوین، کرج، کرمانشاه، کنگان، لامرد، مریوان، مشهد، نیشابور، همدان، یاسوج، یزد، بابل، خرمآباد، خمینیشهر و سبزوار از جمله شهرهاییاند که تا روز سوم شهریور، اعتراضات پرستاران در آنها شکل گرفت.
اعتراضات پرستاران و کادر درمان در این مدت در حالی ادامه یافت که تعدادی از پرستاران معترض در شهرهای مختلف کشور به نهادهای امنیتی احضار و شماری دیگر بازداشت و تهدید شدند.
ایراناینترنشنال از مخاطبان خود پرسید که درباره اعتراضات و اعتصابات پرستاران و فشارهای امنیتی به معترضان چه فکر میکنند؟
دهها شهروند با ارسال پیامهایی به این پرسش پاسخ دادند که خلاصه تمامی آنها «خودی ندانستن پرستاران از سوی جمهوری اسلامی و دادن پاسخ به اعتراض آنها با سرکوب» است.
شمار زیادی از مخاطبان تاکید کردند که در ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی هیچ دستگاهی جز سیستم سرکوب کار نمیکند و پاسخ هر اعتراضی از سوی مردم با سرکوب گسترده داده میشود.
ایراناینترنشنال روز دوم شهریور در گزارشی نوشت که دستکم ۱۸ پرستار معترض در روزهای گذشته در شهرهای مختلف به نهادهای امنیتی احضار شدهاند.
فیروزه مجریانشرق، زهرا تمدن، پویا اسفندیاری و دو پرستار در اراک، شماری از پرستارانی هستند که در روزهای گذشته به دلیل حضور در اعتراضات و اعتصاب بازداشت شدند.
اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال حاکی است که احضار و بازداشت پرستاران در شهرهای مختلف از جمله تهران کماکان ادامه دارد و نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی از این طریق سعی در متوقف کردن موج اعتراضات پرستاران و کادر درمان دارند.
شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران روز دوم شهریور در بیانیهای از پرستاران سراسر کشور خواست در اعتراضات خود خواهان آزادی و رفع تعقیب و توبیخ پرستاران بازداشتی شوند.
این تشکل صنفی از تمامی هنرمندان، ورزشکاران، وکیلان دادگستری و همه شخصیتهای بانفوذ مردمی خواست از پرستاران حمایت کرده و صدای آنها باشند.
یکی از مخاطبان ایراناینترنشنال در پیام خود با تاکید بر اینکه اعتصاب پرستاران یادآور روزهای نخست خیزش «زن، زندگی، آزادی» است که از یک شهر کوچک شروع شد و بعد سایر شهرها به آن پیوستند، گفت: «الان اکثر بیمارستانهای کشور با هم همراه شدهاند و به اعتراضات خود ادامه میدهند، اما چون اعتراضشان مثل خیزش انقلابی در خیابانها نیست، ماموران خیلی نمیتوانند آنها را ضرب و شتم کنند»
به گفته این شهروند، جمهوری اسلامی از طریق احضار و بازداشت پرستاران معترض و فشار بر خانوادههای آنها سعی در سرکوب معترضان و متوقف کردن اعتراضات آنها دارند.
محمد شریفیمقدم، دبیرکل خانه پرستار، روز یکشنبه در گفتوگو با سایت «دیدهبان ایران» گفت که بیمارستانهای دولتی و عمومی، پرستاران را ناچار میکنند که تنها با ساعتی ۲۰ هزار تومان، اضافهکاری اجباری انجام دهند.
او اضافه کرد: «تمام مطالبات امروز جامعه پرستاری کشور بر اساس قوانینی است که در سالهای گذشته به تصویب مجلس رسیده، اما هیچگاه به شکل کامل، صحیح و واقعی اجرا نشده است.»
به گفته شریفیمقدم، در هیچ کشوری، اختلاف کارانه دریافتی یک پزشک با پرستاری که در همان بیمارستان و همان بخش مشغول به کار است، به ۱۰۰ برابر نمیرسد.
دبیرکل خانه پرستار با بیان اینکه حرفه پرستاری کاملا جذابیت خود را در ایران از دست داده، خاطرنشان کرد: «سالانه دو تا سه هزار نفر از پرستاران از کشور مهاجرت میکنند. بسیاری از پرستارانی که مهاجرت نمیکنند نیز به دنبال تغییر شغل هستند.»
مخاطبی دیگر در پیام خود با تاکید بر لزوم حمایت از اعتراضات پرستاران میگوید این اعتراضات صنفی صرفا مختص پرستاران نیست و اقشار مختلف جامعه همچون معلمان، کارگران، افراد دچار معلولیت و همه آحاد جامعه به حکومت معترضاند.
او تاکید کرد: «اقتصاد در ایران مافیایی، باندی و رانتی شده و دیگر رانتی هم برای تقسیم کردن نمانده است. حکومت منبع درآمدی ندارد و هر چه دارد را در راستای ادامه بقای خود صرف نظامیگری میکند. این آغاز یک پایان است و به از بین رفتن جمهوری اسلامی مثل دیگر حکومتهای توتالیتر میانجامد.»
یکی دیگر از شهروندان با اشاره به اینکه پرستاران در ایام کرونا جان مردم را نجات دادند و به دادشان رسیدند، تاکید کرد که همه مردم وظیفه دارند در این شرایط از اعتراضات پرستاران حمایت کنند و به کمک آنها بشتابند.
جواد توکلی، عضو شورای مرکزی خانه پرستار کشور ریشه اعتراضات امروز پرستاران را به دلیل دو دهه بیعدالتی و دیده نشدن آنها میداند و میگوید پرستاران در طرح جامع سلامت هم دیده نشدند.
از روز ۱۵ مرداد و به دنبال درگذشت پروانه ماندنی، پرستار جوان، اعتصابات گسترده پرستاران در شهرهای مختلف کشور آغاز شد.
بیش از ۲۲۰ هزار پرستار در بیمارستانهای دولتی و خصوصی در ایران مشغول کار هستند.
در سراسر کشور به ازای هر هزار نفر جمعیت، به طور میانگین ۱/۵ نفر پرستار وجود دارد.
میانگین جهانی پرستار به ازای هر هزار بیمار، سه نفر است.
در حال حاضر به استناد گفتههای شمار زیادی از پرستاران و کادر درمان، آنان نه تنها دچار فرسودگی میشوند، بلکه خدمات کامل پرستاری نیز به بیماران ارائه نمیشود.
دستمزد بسیار پایین و شرایط سخت کاری، تقاضا برای این شغل را کاهش داده و نظام درمان ایران را با وضعیتی پیچیده مواجه کرده است.
اعتراضات نظام پرستاری و به طور کلی کادر درمان در ایران محدود به اعتصابات اخیر نبوده است.
محسن پاکنژاد، وزیر نفت دولت مسعود پزشکیان، محمدصادق عظیمیفر را به عنوان معاون وزیر نفت و مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی منصوب کرد.
صادق عظیمیفر، فرزند جواد عظیمیفر، معاون پیشین مهندسی رزمی و پدافند غیرعامل نیروی زمینی سپاه پاسداران است.
جواد عظیمیفر از فرماندهانی است که نقش زیادی در مداخلات جمهوری اسلامی در عراق و سوریه داشته است.
برخی از فرماندهان ردهبالای سپاه پاسداران و ارتش جمهوری اسلامی از رهبر جمهوری اسلامی، به دلیل مداخله در سوریه و عراق، نشان نظامی گرفتند، که عظیمیفر یکی از آنان است.
نشان نصر یکی از مهمترین نشانهای پشتیبانی رزم در ایران است.
انتخاب پسر او به مقام ریاست شرکت پالایش و پخش فراوردههای نفتی در حالی است که موضوع حساس و جنجالی افزایش احتمالی قیمت سوخت در ایران در دولت پزشکیان نیز مطرح است.
افزایش قیمت بنزین در دولتهای اخیر در ایران، به تنشهای اجتماعی و اعتراضات دامن زده است.
چهار برابر شدن قیمت سوخت در دوران ریاست جمهوری محمود احمدینژاد، باعث اعتراضاتی شد و به ویژه در تهران، شماری از معترضان پمپبنزینها را به آتش کشیدند.
زمانی هم که دولت حسن روحانی قیمت سوخت را سه برابر افزایش داد، اعتراضات گستردهای ایران را فراگرفت و به گزارش رویترز، نیروهای انتظامی با سرکوب معترضان نزدیک به ۱۵۰۰ نفر از آنان را کشتند.
همچنین این انتصاب در شرایطی است که وزارت نفت ایران در سالهای گذشته درگیر پروندههای متعدد فساد بوده است.
اسفند سال گذشته، ایران اینترنشنال به اطلاعاتی اختصاصی از دو دلال نفتی کارتلهای اقتصادی وابسته به علی خامنهای دست پیدا کرد که نشان میداد دلالان نفتی ستاد اجرایی فرمان امام با همدستی بانک پارسارگاد میلیونها دلار از نفت ایران را فروخته و پول آن را تصاحب کردهاند.
کاترین پرز شکدم، روزنامهنگار فرانسوی، در گفتوگو با ایراناینترنشنال جزئیات تازهای درباره ملاقاتهای خود با برخی از قدرتمندترین مردان جمهوری اسلامی افشا و هشداری جدی درباره اهداف این حکومت مطرح کرد.
شکدم که در سال ۲۰۱۷ طی دعوتی رسمی به ایران، با علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی دیدار کرده بود، این ملاقات را تجربهای «غیرقابل وصف» خواند.
پیش از این دیدار، به شکدم توصیه شده بود از برقراری تماس چشمی با خامنهای خودداری کند.
او درباره این ملاقات در پادکست نگار مجتهدی، روزنامهنگار و مستندساز ایرانی-کانادایی در سایت انگلیسی ایراناینترنشنال، گفت: «خامنهای در حرکاتش بسیار کُند اما حسابشده عمل میکرد.»
این روزنامهنگار فرانسوی افزود که از سوی حکومت ایران دعوت شده بود تا برای وبسایت رسمی رهبر جمهوری اسلامی مطلب بنویسد. این همکاری شامل انجام چندین مصاحبه، از جمله با جورج گالووی، سیاستمدار بریتانیایی بوده است.
اگرچه خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران، در سال ۲۰۲۲ مشارکت مستقیم شکدم در نسخه انگلیسی سایت خامنهای را رد کرد، تایید کرد که او بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ مقالاتی برای این وبسایت ارسال کرده است.
شکدم در مصاحبه با ایراناینترنشنال در اسفند ۱۴۰۰، ادعای مسئولان وبسایت خامنهای را مبنی بر اینکه تنها به صورت ایمیلی با او در ارتباط بودهاند، رد کرد.
او همزمان درباره نوع واکنش مقامهای جمهوری اسلامی به فرضیه جاسوس بودن خود گفت: «فکر میکنم رژیم هم کاملا علاقه داشت که اتهاماتی مانند جاسوس نفوذی اسرائیل و عضو موساد بودن را که علیه من مطرح شده به نوعی پاسخ بدهد، چون واقعا باعث یک آبروریزی بزرگ برایش بوده است.»
شکدم افزود: «مقامهای حکومت تلاش کردهاند یک ضد حمله در این مورد بزنند تا از خودشان دفاع کرده باشند.»
او درباره نوع ارتباط خود با دفتر خامنهای نیز گفت یک نفر از اعضای دفتر رهبر جمهوری اسلامی با او در ارتباط بوده اما به دلیل این که امنیت این فرد به خطر میافتد، نمیتواند نام او را اعلام کند.
چگونه یک زن یهودی فرانسوی توانست به حلقه سردمداران حکومت ایران راه یابد؟
شکدم گفت که نادر طالبزاده، از چهرههای تبلیغاتی جمهوری اسلامی، نقش مهمی در معرفی او به محافل قدرت در ایران داشته است.
طالبزاده اطمینان حاصل کرد که نفوذ شکدم در لایههای مختلف حکومت و سپاه پاسداران بدون هیچ مانعی صورت گیرد.
این روزنامهنگار پس از نوشتن مقالهای انتقادی درباره مداخله آمریکا در عراق در نشریه «یمن آبزرور»، مورد توجه مقامات ایرانی قرار گرفت. شکدم که در سال ۲۰۰۹ با یک مرد یمنی ازدواج کرده بود، همراه دو فرزندش به یمن مهاجرت کرد و توانست به تدریج با مقامات حکومتی ایران ارتباط برقرار کرده و اعتماد آنها را جلب کند.
او از دیدارهایش با شخصیتهای مهمی چون قاسم سلیمانی، فرمانده پیشین و کشتهشده نیروی قدس سپاه پاسداران و دو رییس جمهوری سابق ایران سخن گفت.
شکدم دیدار با سلیمانی را «تجربهای ترسناک» توصیف کرد.
رهبر جمهوری اسلامی زمانی از سلیمانی با عنوان «شهید زنده انقلاب» یاد کرد. در مقابل، جهان غرب او را فردی بیرحم میداند. سلیمانی، فرماندهی نیروی قدس سپاه پاسداران را بر عهده داشت؛ نیرویی که از سوی آمریکا و کانادا در فهرست سازمانهای تروریستی قرار گرفته است.
شکدم به دعوت طالبزاده با سلیمانی در جنوب عراق دیدار کرد.
او در گفتوگو با ایراناینترنشنال گفت که این ملاقات کوتاه در یک منزل شخصی در کربلا صورت گرفت.
سلیمانی در این دیدار از تلاشهایش برای بیرون راندن داعش از بخشهایی از سوریه و عراق سخن گفت.
شکدم درباره این ملاقات افزود: «گفتوگو اصلا راحت نبود... او مرا به وحشت انداخت. حضورش بسیار هراسانگیز بود.»
قاسم سلیمانی
انگیزه شکدم چه بود؟
شکدم تاکید کرد که انگیزهاش «نه کنجکاوی، بلکه خشم و عصبانیت» بوده است.
او توضیح داد که با گذشت زمان، به عنوان «یک زن یهودی محجبه در یمن»، احساس کرده هویت فرزندانش در حال تضعیف است.
شکدم همچنین از «رشد یهودستیزی در این کشور» ابراز نگرانی کرد.
این روزنامهنگار شاهد تغییراتی در جامعه یمن بوده که آن را به نفوذ فزاینده جمهوری اسلامی و گسترش ایدئولوژی آن نسبت داد و از آن به عنوان «سرطان» یاد کرد.
به اعتقاد شکدم، نفوذ ایران در یمن منجر به افزایش خشونتهای فرقهای و در نهایت سقوط این کشور شده است.
او به ایراناینترنشنال گفت: «من این روند را نوعی استعمار از طریق القای ایدئولوژیک میدانستم.»
یمن در میان جنگ داخلی، صحنه رنج غیرنظامیان شده است. بسیاری از تحلیلگران بر این باورند این درگیری که اکنون بیش از هفت سال به طول انجامیده، به یک جنگ نیابتی تبدیل شده است. در یک سو، حوثیهای مورد حمایت جمهوری اسلامی که دولت یمن را سرنگون کردهاند و در سوی دیگر، ائتلافی به رهبری عربستان سعودی قرار دارد.
شکدم گفت «حضور تحت پوشش» در ایران به او کمک کرد تا عمق تهدید را بهتر درک کند و اگرچه هنوز نمیداند تا چه حد در خنثی کردن این تهدید موفق بوده، اما دستکم میتواند دانش و هشدارهای خود را با دیگران به اشتراک بگذارد.
به اعتقاد شکدم، جمهوری اسلامی به دنبال تضعیف تمدن غرب و نهادهای دموکراتیک است.
او گفت جمهوری اسلامی موفق شده در کشورهایی مانند لبنان، سوریه، یمن و عراق نفوذ کند و اکنون در تلاش است تا همین الگو را در غرب پیاده کند.
این روزنامهنگار در پایان مصاحبه با پادکست «Eye for Iran» تاکید کرد: «دنیا باید بیدار شود. وقتی آنها [جمهوری اسلامی] میگویند مرگ بر آمریکا، منظورشان مرگ بر دموکراسی است.»
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، ۱۵ نفر از زندانیانی سیاسی بند زنان زندان اوین طی هفتههای گذشته از برقراری تماس و ملاقات با خانواده محروم شدهاند. این محرومیتها با دستور کمیته انضباطی زندان اوین و به دلیل اعتراض زنان زندانی به صدور و اجرای احکام اعدام صورت گرفته است.
طبق اطلاعات رسیده، شش تن از این زندانیان به مدت یک ماه، هفت نفر به مدت دو ماه و دو تن دیگر به مدت سه ماه از حق تماس تلفنی و ملاقات با وکیلان و خانوادههای خود محروم شدهاند.
ایراناینترنشنال روز ۱۸ مرداد در گزارشی نوشت در پی اعتراض ۱۶ مرداد زندانیان بند زنان زندان اوین به اعدام رسایی و هجوم گارد حفاظت به آنها، دستکم ۱۷ زندانی مجروح شدند یا از حال رفتند.
در این گزارش آمده بود که مسئولان زندان تماسهای تلفنی زندانیان را قطع کردند و در نتیجه خانوادههای آنها از وضعیت این زندانیان بیخبر هستند.
پس از اعتراض زندانیان به این موضوع برخی از آنها مجددا موفق با تماس با خانوادههای خود شدند و ۱۵ تن دیگر همچنان از حق ملاقات و تماس تلفنی محروماند.
عزیزی و فولادی زندانیانی هستند که به مدت سه ماه از حق ملاقات و تماس تلفنی با خانواده و وکیلان خود محروم هستند.
یک ماه از این محرومیت به دلیل اعتراض به اعدام رضا رضایی که به ضرب و شتم زنان زندانی سیاسی از سوی گارد زندان انجامید، یک ماه به دلیل اعتراض زندانیان به اعدامها و تحصن کردن در حیاط زندان و یک ماه نیز به خاطر اعتراض به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و فرمایشی خواندن آن از سوی آنها صادر شده است.
ایرایی، مرادی، محمدی، رضایی، انصارینژاد، اصغری و اسداللهی نیز هر کدام به مدت دو ماه از برقراری تماس تلفنی و ملاقات با خانوادههایشان محروماند.
یک ماه از این محرومیت به دلیل اعتراض به اعدام رضا رسایی که به ضرب و شتم زنان زندانی سیاسی از سوی گارد زندان انجامید و یک ماه هم به دلیل اعتراض زندانیان به اعدامها و تحصن کردن در حیاط زندان صادر شد.
مسلمی، یحیوی، جهانی، یکتا، خضریجوادی و صفایی نیز هرکدام برای یک ماه از برقراری تماس تلفنی و ملاقات با خانواده و وکیلانشان محروماند.
جهانی به دلیل اعتراض به اعدام رضا رسایی و مسلمی، یحیوی، صفایی، یکتا، خضریجوادی و ربانی، به دلیل اعتراض زندانیان به اعدامها و تحصن کردن در حیاط زندان از تماس و ملاقات محروم شدند.
از میان این زندانیان، مسلمی از سوم مرداد امسال از حق برقراری تماس و ملاقات با خانواده محروم شده است. پخشان عزیزی، زندانی سیاسی محکوم به اعدام به همراه الهه فولادی نیز از روز ۱۶ تیر امسال از تماس و ملاقات محروماند.
وریشه مردای، زندانی سیاسی هم با اتهام «بغی» که میتواند به صدور حکم سنگین نظیر اعدام بینجامد مواجه است و از اردیبهشت امسال با دستور قاضی ابوالقاسم صلواتی، رییس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران از حق تماس و ملاقات با خانواده و وکیلان خود محروم شد.
کیوان عزیزی و امیر سجادی، وکیلان وریشه مرادی روز اول شهریور در گفتوگو با «شبکه شرق» خبر از رفع ممنوعیت ملاقات و تماس او با اعضای درجه یک خانوادهاش با حکم شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب دادند و تاکید کردند که او همچنان از از حق تماس و ملاقات محروم است.
وکیلان مرادی تاکید کردند: «او برخلاف قانون آیین دادرسی کیفری و آیین نامه سازمان زندانها از ملاقات و تماس با وکلای خود به رغم وجود حساسیت در پروندهاش، محروم است.»
تماس تلفنی و ملاقات حضوری نرگس محمدی، فعال حقوق بشر برنده جایزه نوبل صلح هم از روز هشتم آذر ۱۴۰۲ به بهانه فعالیت در داخل زندان و ارسال مطالب و نوشتهها به خارج زندان، قطع شده است.
یک منبع نزدیک به خانوادههای این زندانیان سیاسی در گفتوگو با ایراناینترنشنال گفت زنان زندانی در حالی از حق تماس و ملاقات محروماند که پس از ضرب و جرح شدید به دست ماموران گارد و مسئولان زندان و صدماتی که دیدند، تحت رسیدگی پزشکی مناسب قرار نگرفتند.
مصطفی نیلی وکیل دادگستری روز ۲۴ مرداد گفت که موکلش درخواست ملاقات با او و اعزام به پزشکی قانونی برای ثبت اثار کبودی بر بدنش را به مسئولان زندان داد اما به درخواستهایش بیتوجهی شد.
چارلز براون، رییس ستاد کل نیروهای مسلح ایالات متحده، در یک سفر غیرمنتظره وارد خاورمیانه شد تا در مورد راههای جلوگیری از تشدید تنشها در منطقه گفتوگو کند. جمهوری اسلامی بعد از ترور اسماعیل هنیه قول داده انتقام کشته شدن او را بگیرد و تنشها بین اسرائیل و حزبالله هم ادامه دارد.
براون که اصلیترین مشاور نظامی جو بایدن، رییسجمهور آمریکا، به شمار میرود روز شنبه سوم شهریور وارد اردن شد.
او قرار است در روزهای آینده به مصر و اسرائیل سفر کند تا درباره اوضاع منطقه با مقامات نظامی این کشورها گفتوگو کند.
براون قبل از فرود هواپیمایش در اردن به خبرنگاران گفت که در این سفر بحثها بر روی این تمرکز دارد که چه کاری میتوان برای جلوگیری از هر نوع تشدید تنش انجام داد و «اطمینان حاصل کرد که ما هر کاری ممکن برای جلوگیری از درگیری گستردهتر انجام میدهیم».
این مقام عالیرتبه نظامی آمریکا اضافه کرد که ایالات متحده در هفتههای اخیر حضور نظامی خود را در منطقه تقویت کرده است، هم برای «ارسال پیامی قوی برای جلوگیری از گسترش درگیری و هم برای محافظت از نیروهای خود در صورت حمله».
براون مایل نبود در مورد چگونگی واکنش احتمالی جمهوری اسلامی یا متحدانش به کشته شدن هنیه اظهارنظر کند، اما گفت امیدوار است که سناریوهای متفاوتی را با همتای اسرائیلی خود در میان بگذارد.
این اظهارات یک روز پس از آن است که عباس عراقچی در گفتوگوی تلفنی با وزیران امور خارجه بریتانیا و فرانسه بر «حق قطعی» جمهوری اسلامی برای پاسخ به آنچه «اقدام جنایتکارانه و تروریستی» اسرائیل در تهران خوانده شده، تاکید کرد.
اشاره عراقچی به کشته شدن هنیه در تهران بود.
از زمانی که هنیه در تهران کشته شد، خاورمیانه در حالت آمادهباش برای انتقام وعده داده شده تهران بوده است.
اسرائيل نقش خود را در این قتل نه تایید و نه تکذیب کرده است.
اسرائیلیها برای پاسخ دادن به هر گونه حمله -هم از سوی جمهوری اسلامی و هم از سوی حزبالله لبنان- آماده شدهاند و ایالات متحده، متحد اصلی اسرائیل، امکانات نظامی خود را در دریای سرخ، شرق مدیترانه و دریای عمان تقویت کرده است.
مسعود پزشکیان، رییس جمهوری ایران، در جریان مبارزات انتخاباتی خود خواستار تعامل بیشتر با غرب شده بود. با این حال رهبر جمهوری اسلامی در مورد مسائل سیاست خارجی و امنیت ملی در ایران حرف آخر را میزند.
روز پنجشنبه روزنامه واشینگتنپست در گزارشی تاکید کرد اظهارات مقامهای حکومت ایران در هفته اخیر نشان میدهد حمله نظامی جمهوری اسلامی به اسرائیل ممکن است قریبالوقوع نباشد.
یک مقام آمریکایی که نخواست نامش فاش شود به واشینگتنپست گفت: «اجماعی در حکومت ایران درباره نوع انتقامجویی علیه اسرائیل وجود ندارد.»