ارتش اسرائیل: «۵۰۰ تروریست» را در لبنان کشته‌ایم

این نظرسنجی همچنین نشان می‌دهد که رای‌دهندگان غیرسفید پوست اینک با اشتیاق بیشتری به این انتخابات نگاه می‌کنند و اقبال بهتری به آن دارند.
به گزارش وال‌استریت ژورنال هریس در بازسازی ائتلافی که بایدن را در سال ۲۰۲۰ به کاخ سفید برد، پیشرفت‌هایی داشته است. بر اساس این گزارش رای‌دهندگان سیاه‌پوست، لاتین‌تبار و جوان در این نظرسنجی‌ در مقایسه با نظرسنجی مشابه که چند روز پس از عملکرد فاجعه‌آمیز بایدن در مناظره با ترامپ انجام شده بود، حمایت بیشتری از کاندیدای حزب دموکرات نشان داده‌اند.

نتایج این نظرسنجی نشان می‌دهد اگرچه رئیس‌جمهور پیشین در رقابت دو نفره با معاون رئیس‌جمهور فعلی با ۴۹ درصد نسبت به ۴۷درصد پیشتاز است، اما این اختلاف در محدوده خطای به‌علاوه یا منهای ۳ درصدی قرار دارد. در آزمون برگه رای این نظرسنجی اقبال به کاملا هریس کمی فراتر از ترامپ است و محبوبیت او ۴۵ درصد است درحالیکه ترامپ ۴۴ درصد آرا را دارد و دیگر نامزدها تنها ۴ درصد آرا را به خود اختصاص داده‌اند. این نظرسنجی همچنان نشان می دهد که هنوز حدود ۵ درصد از جمعیت رای‌دهنده در تصمیم خود مردد هستند.

کاهش اختلاف آرای دو نامزد جمهوری‌خواه و دموکرات در شرایطی است که در زمان حضور بایدن در انتخابات، این اختلاف شش درصد بود.

این نظرسنجی همچنین نشان می‌دهد که فاصله سه درصدی میان این دو رقم برای دو حزب اصلی آمریکا، با اختلافی که این آمار در انتخابات ۲۰۲۰ داشت، قابل مقایسه است.
حضور هریس به عنوان کاندیدای دموکرات‌ها باعث شده تا رای‌دهندگان در ایالت‌هایی مثل آریزونا، نوادا، جورجیا و کارولینای شمالی که از نظر نژادی و قومی متنوع‌ترند حمایت بیشتری از حزب دموکرات به عمل بیاورند در حالیکه جو بایدن در کسب رای این ایالت ها با مشکلاتی روبرو بود.

هریس همچنین موجی از هیجان را درون حزب دموکرات ایجاد کرده است که در دوره نامزدی بایدن دچار رخوت شده بودند. این نظرسنجی می‌افزاید که حدودا چهار پنجم از رای‌دهندگان دموکرات با اشتیاق به انتخابات چشم دوخته‌اند.

مایک بوسیان، یکی از افرادی که این نظرسنجی را علاوه بر نظرسنجی پیشین وال‌استریت انجام داده است، می‌گوید که «تنها۳۷ درصد از رای‌دهندگان بایدن در اوایل جولای نسبت به او هیجان‌زده بودند و اکنون ۸۱درصد از رای‌دهندگان هریس از نامزدی او به وجد آمده‌اند.»

انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در ۱۵ آبان ۱۴۰۳ (پنجم نوامبر ۲۰۲۴) برگزار می‌شود.

دیدار نتانیاهو از فلوریدا در حالی صورت می‌گیرد که نخست‌وزیر اسرائیل روز گذشته با جوبایدن، رئیس‌جمهوری آمریکا و معاونش کاملا هریس دیدار کرده بود و این دو به شدت از موضع نتانیاهو از ادامه جنگ غزه انتقاد کرده بودند. کامالا هریس در این دیدار علاوه بر تاکید بر پایان هرچه سریعتر جنگ از نحوه مدیریت عملیات نظامی اسراییل نیز انتقاد کرد و گفت که اگرچه اسرائیل حق دفاع از خود را دارد، اما نحوۀ انجام این کار مهم است.

دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری پیشین آمریکا که اینک کاملا هریس را رقیب خود در انتخابات پیش‌رو می‌بیند در این دیدار به شدت از او انتقاد کرد و گفت که به نظر او اظهارات هریس توهین‌آمیز بود. ترامپ همچنین مدعی شد که اگر کاملا هریس به کاخ سفید برود جنگ سوم جهانی رخ خواهد داد.
ترامپ بدون اشاره به برنامه‌های پیشنهادی‌اش، همچنین مدعی شد که او در کاخ سفید می‌ماند توافق بهتری چه برای اسرائيل و چه برای آمریکا به دست می‌آمد.

ترامپ ضمن اظهار امید برای پایان مخاصمه، بار دیگر دولت بایدن را به خاطر مدیریت ناکارآمد مورد انتقاد قرار داد. اگرچه ترامپ همواره موضع بایدن در قبال جنگ غزه را مورد انتقاد قرار می‌دهد اما هیچ‌گاه اشاره‌ای به طرح‌ یا طرح‌های پیشنهادی خود برای حل معضل موجود نکرده است.

این دیدار که به نوعی استمالت از ترامپ از سوی نتانیاهو عنوان شده ناظر به کدورت میان این دو بعد از پیروزی بایدن در انتخابات ۲۰۲۰ بود. ترامپ مدعی تقلب در انتخابات بود در حالیکه نتانیاهو به بایدن این پیروزی را تبریک گفته بود. با این همه ترامپ وجود هرگونه کدورت با نخست‌وزیر اسرائیل را رد کرد و گفت همیشه با او رابطه خوبی داشته است . ترامپ در مصاحبه خود با آکسیوس در بهار ۲۰۲۱ (۱۴۰۰) با لحن تندی نتانیاهو را خطاب قرار داده بود و به بی‌وفایی متهم کرده بود.
بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل که به دعوت کنگره آمریکا به این کشور سفر کرده، روز چهارشنبه در میان قانونگذاران آمریکایی سخنرانی کرد و وعده داد گروگان‌های اسیر در غزه را به خانه بازگرداند، از دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان برای حمایت‌شان از اسرائیل تشکر کرد، به تندی از ایران (جمهوری اسلامی) انتقاد کرد و قول داد حماس را نابود کند.

اشاره به تلاش‌های دولت ترامپ در اجرای پیمان ابراهیم و تقدیر از انتقال سفارت آمریکا به اورشلیم از سوی بنیامین نتانیاهو در سخنرانی‌اش در کنگره به مذاق ترامپ خوش آمد و نسبت به آن واکنش نشان داد.

نخست‌وزیر اسرائیل همچنین در جریان صحبت‌هایش در کنگره آمریکا در واشنگتن دی‌سی تلاش کرد برای کشورش حمایت دو حزبی جلب کند و پیشنهاد داد به رهبری ایالات متحده و اسرائیل یک اتحاد ضد جمهوری اسلامی در خاورمیانه تشکیل شود.

بنیامین نتانیاهو در کنگره آمریکا، جمهوری اسلامی را مسبب تمام آشوب‌های خاورمیانه معرفی کرد.

سخنرانی نتانیاهو در کنگره درحالی انجام شد که تظاهرات ضدجنگ در بیرون این ساختمان برگزار شد و ده‌ها نماینده دموکرات نیز این سخنرانی را بایکوت کردند. نانسی پلوسی، رییس سابق مجلس نمایندگان و نماینده دمکرات ارشد از ایالت کالیفرنیا، که همراه با ۴۹ نماینده دموکرات دیگر و سناتور دیک دربین در اعتراض به مخالفت بنیامین نتانیاهو با آتش‌بس در جنگ غزه، سخنرانی او را بایکوت کرده بودند، با انتقاد از سخنرانی نخست‌وزیر اسرائیل در کنگره آمریکا، آن را «بدترین سخنرانی یک رهبر خارجی در جمع نمایندگان کنگره آمریکا» نامید.
نتانیاهو با حمله شدید به معترضان آن ها را نوکران بی‌مزد و مواجب جمهوری اسلامی خواند.

انجمن خانواده‌های گروگان‌ها و مفقودین حمله هفتم اکتبر حماس نیز با انتشار بیانیه‌ای به سخنرانی نتانیاهو در کنگره آمریکا واکنش نشان داد. در این بیانیه آمده است صحبت درباره ضرورت برقراری فوری آتش‌‎بس در سخنرانی نتانیاهو «غایب بود». به گفته این انجمن، بسیاری از افراد به امید آن‌که نتانیاهو در سخنرانی خود از توافق آتش‌بس با حماس خبر دهد، در تل‌آویو گرد هم آمده بودند.

در حمله روز هفتم اکتبر حماس به خاک اسرائيل حدود هزار و ۲۰۰ اسرائیلی و خارجی عمدتا غیرنظامی کشته شدند و ۲۵۲ نفر دیگر به عنوان گروگان گرفته شدند.

اسرائیل در واکنش به این اقدام، عملیات نظامی خود را در غزه با هدف نابودی حماس و آزادی گروگان ها آغاز کرد.

به گفته وزارت بهداشت غزه که تحت کنترل حماس است، بیش از ۳۸ هزار و ۷۹۰نفر از آن زمان تاکنون در غزه کشته شده‌اند.

دولت جدید بریتانیا، جمعه پنجم مرداد اعلام کرد که درخواست دولت پیشین این کشور در به چالش کشیدن صلاحیت دیوان کیفری بین‌المللی برای صدور حکم بازداشت نتانیاهو و گالانت را لغو می‌کند.

کریم خان، دادستان ارشد دادگاه کیفری بین‌المللی اواخر اردیبهشت سال جاری، این دو مقام ارشد اسرائیل و همچنین سه تن از رهبران حماس را متهم به «جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت» کرد و خواستار بازداشت آنان شد.

این حکم، خشم اسرائیل و ایالات متحده، اصلی‌ترین متحد اسرائیل، را برانگیخت و دولت وقت بریتانیا که یکی از کشورهای عضو دیوان بین‌المللی کیفری است، از این دادگاه خواسته بود تا اجازه داشته باشد مستندات حقوقی خود در مورد این‌که آیا دیوان بین‌المللی کیفری می‌تواند در مورد اسرائیلی‌ها حکم صادر کند یا نه، ارائه کند.

دیوان کیفری بین‌المللی با پذیرش این درخواست، روز جمعه پنجم مرداد را به عنوان آخرین مهلت برای ارائه مستندات از سوی بریتانیا تعیین کرد.

اندرو میچل، مقام پیشین وزارت خارجه دولت محافظه‌کار پیشین بریتانیا، در ماه مه گفت: «ما فکر نمی‌کنیم که دیوان کیفری بین‌المللی در این مورد صلاحیت قضایی داشته باشد، بریتانیا فلسطین را به عنوان یک کشور به رسمیت نشناخته و اسرائیل عضو اساسنامه رم نیست.»

اما پس از پیروزی حزب کارگر در انتخابات پارلمانی بریتانیا و به قدرت رسیدن این حزب، موضع این کشور در این زمینه تغییر یافت.

سخنگوی کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر کنونی بریتانیا روز جمعه به خبرنگاران گفت که دولت جدید این کشور، فرآیند حقوقی به چالش کشیدن تصمیم دادگاه لاهه را کنار می‌گذارد.

به گفته این سخنگوی دولت بریتانیا، این موضع دولت جدید بریتانیا «در راستای موضع دیرینه ما مبنی بر این است که این موضوعی است که دادگاه باید درباره‌اش تصمیم بگیرد.»

این مقام دولت بریتانیا تاکید کرد دولت این کشور «به حاکمیت قانون چه در سطح بین‌المللی و چه در داخل کشور باور دارد و به تفکیک قوا بسیار پایبند است.»

این تصمیم دولت جدید بریتانیا، با واکنش مخالف شماری از سازمان‌های یهودی بریتانیا مواجه شد که این موضع دولت کارگر را محکوم کردند.

روز جمعه، شورای رهبری یهودیان بریتانیا با انتسار بیانیه‌ای در شبکه اجتماعی ایکس، این اقدام را گامی «واپس‌گرایانه» خواند و ابراز نگرانی کرد که این تصمیم می‌تواند نشان‌دهنده دور شدن بریتانیا از اسرائیل به عنوان متحد کلیدی این کشور باشد.

دولت‌های محافظه‌کار پیشین بریتانیا در چهارده سال گذشته، بارها احکام قضایی فراملی، از جمله دادگاه اروپایی حقوق بشر را زیر سوال برده‌ بودند، رویه‌ای که به نظر می‌رسد با موضع صریح استارمر، که خود پیشتر یک وکیل حقوق بشر بوده، تغییر پبدا کرده و تا زمانی که دولت فعلی سر کار باشد، به همین منوال باقی خواهد ماند.

نخست‌وزیر جدید بریتانیا، هفته گذشته در دیدار با رهبران اروپایی به آنان گفت دولتش «احترام عمیقی برای قوانین بین‌المللی قائل است.»

دیوان کیفری بین‌المللی که به جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت رسیدگی می‌کند، از سال ۲۰۲۱، تحقیقات گسترده‌ای را در مورد هر دو طرف درگیری‌ها میان اسرائیل و فلسطینی‌ها آغاز کرده است.

در سال ۲۰۲۱ و در واکنش به این انتقادها که فلسطین عضو دیوان نیست، مقامات دیوان بین‌المللی کیفری به امضای یک بیانیه از سوی مقامات تشکیلات فلسطینی اشاره کردند که در آن فلسطین به عنوان کشور ناظر در سازمان ملل متحد، صلاحیت دادگاه لاهه را پذیرفته بود.

در مقابل، شماری از پژوهشگران حقوقی و کشورهای عضو دیوان استدلال کردند که بر اساس توافقنامه اسلو امضاشده در سال ۱۹۹۳، فلسطین صلاحیت لازم برای رسیدگی قضائی به جرایم شهروندان اسرائیلی را ندارد.

جو بایدن، رئیس‌جمهور ایالات متحده، پیشتر درخواست دادستان دیوان بین‌المللی کیفری برای حکم بازداشت علیه نتانیاهو و گالانت را «ظالمانه» خوانده بود و آمریکا که خود عضو دیوان نیست، امیدوار بود که بریتانیا این اقدام را به چالش بکشد.

در مقابل دولت راست‌گرای فرانسه از همان آغاز از تصمیم دیوان بین‌المللی کیفری حمیات کرد و وزارت خارجه فرانسه اعلام کرد از این دیوان و «نبرد آن با مصونیت» از مجازات در هر شرایطی حمایت می‌کند.

آلمان نیز از جمله کشورهایی است که از اقدام دادگاه بین‌المللی کیفری در صدور حکم جلب برای نتانیاهو و گالانت انتقاد کرده است و یک سخنگوی دولت آلمان گفت صدور همزمان حکم جلب برای رهبران اسرائیل و حماس، یک تصویر نادرست در قیاس آن‌ها به دست می‌دهد.

وزیر خارجه اسراییل هم از دیوان و حکم صادرشده برای نخست‌وزیر و وزیر دفاع اسرائیل به سختی انتقاد کرد و گفت که برابری میان «یک دموکراسی و یک گروه تروریستی» غیرقابل قبول است.

حمله به المپیک مونیخ در سال ۱۹۷۲ و گروگان‌گیری و کشته‌شدن شماری از ورزشکاران اسرائیلی، بمب‌گذاری در المپیک آتلانتا در سال ۱۹۹۶ و بمب‌گذاری در المپیک پکن در سال ۲۰۰۸ از مهم‌ترین نمونه‌های حملات تروریستی به بازی‌های المپیک به‌ شمار می‌روند.

کشتار ورزشکاران اسرائیلی در المپیک مونیخ

هشت عضو گروه فلسطینی سپتامبر سیاه در ساعت ۴:۳۰ بامداد ۱۴ شهریور ۱۳۵۱ (پنجم سپتامبر ۱۹۷۲) از حصار دهکده المپیک در مونیخ بالا رفتند و وارد محل اقامت تیم المپیک اسرائیل شدند.

این مهاجمان با استفاده از کلیدهای سرقتی وارد ساختمان شماره ۳۱ در خیابان کانلی شدند و پس از مواجهه با یوسف گوتفروند، داور اسرائیلی کشتی و موشه واینبرگ، مربی اسرائیلی کشتی، آن‌ها را به اسارت گرفتند.

واینبرگ در تلاش برای مقابله با تروریست‌ها کشته شد. تروریست‌ها بقیه اعضای تیم اسرائیل را گروگان گرفتند و در این بین، یوسف رومانو وزنه‌بردار اسرائیلی نیز به دست تروریست‌ها کشته شد.

تروریست‌ها درخواست آزادی بیش از ۲۰۰ فلسطینی زندانی در اسرائیل و همچنین آزادی دو عضو گروه ارتش سرخ آلمان را کردند.

فعالیت‌های پلیس به طور زنده پخش می‌شد و تروریست‌ها از اقدامات پلیس آگاه شدند. در نهایت، تلاش‌های پلیس آلمان برای نجات گروگان‌ها با شکست مواجه شد.

تروریست‌ها گروگان‌ها را به سمت هلیکوپترهایی هدایت کردند که قرار بود آن‌ها را به فرودگاه فورستن فلد بروک منتقل کنند. در آنجا، پلیس آلمان کمین کرده بود اما عملیات نجات به دلیل ضعف برنامه‌ریزی و اجرا با شکست مواجه شد.

پس از تبادل آتش بین پلیس و تروریست‌ها، یکی از تروریست‌ها یک نارنجک به داخل یکی از هلیکوپترها انداخت و تمامی گروگان‌ها را کشت. در هلیکوپتر دیگر نیز تروریستی با تیراندازی همه گروگان‌ها را به قتل رساند.

این تراژدی پس از ۲۰ ساعت در ساعت ۱۲:۳۰ صبح روز ۱۵ شهریور ۱۳۵۱ (ششم سپتامبر ۱۹۷۲) با کشته‌شدن ۱۱ ورزشکار اسرائیلی، یک افسر پلیس آلمانی و پنج تروریست به پایان رسید.

آمادگی‌های امنیتی ناکافی

قبل از شروع بازی‌های المپیک، کمیته برگزاری بازی‌ها تلاش کرد تا محیطی آرام و دوستانه ایجاد کند و به همین دلیل تصمیم گرفت هزینه‌های امنیتی را به حداقل برساند. آن‌ها کمتر از دو میلیون دلار برای امنیت هزینه کردند و نگهبانان بدون سلاح و نامحسوس در دهکده المپیک حضور داشتند.

مقامات آلمانی قبل از بازی‌ها از یک روانشناس پلیس به نام گئورگ زیبر خواستند که سناریوهای امنیتی بدترین حالت را بررسی کند. حمله تروریستی به اسرائیلی‌ها یکی از سناریوهایی بود که زیبر پیش‌بینی کرده بود، اما کمیته برگزاری، این سناریوها را نادیده گرفت.

تلاش‌های نجات ناکام

مقامات آلمانی تلاش کردند با تروریست‌ها مذاکره کنند تا گروگان‌ها آزاد شوند. آن‌ها به طور مداوم در حال مذاکره با تروریست‌ها بودند و سعی داشتند خواسته‌های آن‌ها را برآورده کنند.

برنامه‌ریزی‌های ناکافی و نقص‌های عملیاتی در طول تلاش برای نجات گروگان‌ها مشخص شد . تک‌تیرانداز‌های پلیس آموزش کافی و تجهیزات مناسبی نداشتند و کمین پلیس آلمان در فرودگاه فورستن فلد بروک با شکست مواجه شد.

بررسی‌ها و تحقیقات

پس از این فاجعه، دولت فدرال آلمان، دولت باواریا و پلیس مونیخ تحقیقاتی را آغاز کردند.

با وجود گزارش زیبر که چنین حمله‌ای را پیش‌بینی کرده بود نتایج این تحقیقات نشان داد که حمله اجتناب‌ناپذیر بوده و مسئولین خود را تبرئه کردند و البته زیبر هم از سمت خود برکنار شد.

یکی از اقدامات مثبت آلمان پس از این فاجعه، تشکیل واحد ضد تروریسم با نام گروه حفاظت مرزی ۹ (جی‌اس‌جی ۹) بود که به یکی از موثرترین نیروهای ضد تروریسم جهان تبدیل شد.

بازی‌های المپیک برای اولین بار در تاریخ خود به مدت ۲۴ ساعت در احترام به ورزشکاران کشته‌شده متوقف شد و سپس در مراسم یادبود، آوری براندیج، رییس کمیته بین‌المللی المپیک، اعلام کرد بازی‌ها ادامه خواهند یافت.

واکنش اسرائیل به تروریست‌ها

اسرائیل تحت رهبری گولدا مئیر، نخست‌وزیر وقت، عملیات انتقام‌جویانه‌ای به نام «عملیات خشم خدا» را راه‌اندازی کرد که در طی آن، چند فرد مرتبط با سپتامبر سیاه و دیگر گروه‌های فلسطینی کشته شدند.

یکی از موارد جنجالی این عملیات، اشتباه در شناسایی هدف‌ها بود. به‌عنوان مثال، در ۳۰ تیر ۱۳۵۲ (۱۲ ژوئیه ۱۹۷۳)، یک حمله تروریستی در نروژ به اشتباه به یک خانواده نروژی به نام «آبراهام» (که بی‌گناه بودند) آسیب رساند، که این مساله به شدت مورد انتقاد مجامع بین‌المللی قرار گرفت.

سرانجام عملیات خشم خدا به دلیل اشتباهات و انتقادات زیاد در سال ۱۳۵۲ و ۱۳۵۳ به طور غیررسمی متوقف شد.

پس از حمله تروریستی مونیخ، اسرائیل بر روی تقویت تدابیر امنیتی برای ورزشکاران و نمایندگان خود در مسابقات بین‌المللی تمرکز و تلاش کرد تا امنیت خود را در سفرهای بین‌المللی و در رویدادهای ورزشی تقویت کند.

اسرائیل همچنین به انتقاد از نحوه برخورد و ضعف‌های امنیتی آلمان پرداخت. این انتقادات شامل نقص‌های در برنامه‌ریزی امنیتی و عدم توانایی در پیشگیری از حملات بود.

المپیک آتلانتا ۱۹۹۶

همزمان با المپیک آتلانتا در ششم مرداد ۱۳۷۵، یک بمب در پارک مرکزی (المپیک) این شهر منفجر شد، جایی‌ که به‌عنوان محل برگزاری جشنواره‌ها و رویدادهای جانبی المپیک از آن استفاده می‌شد.

این پارک محلی برای نمایش‌های موزیکال و سایر فعالیت‌ها جانبی المپیک بود و بمب به‌طور عمدی در میان جمعیت قرار داده شده بود تا حداکثر تلفات را به همراه داشته باشد.

در این حمله، دو نفر کشته شدند و ۱۱۱ نفر زخمی شدند. قربانیان این حادثه شامل تماشاگران و کارکنان امنیتی بودند و پس از تحقیقات، فردی به نام اریک رودلف به‌عنوان عامل اصلی بمب‌گذاری شناسایی شد.

پس از این بمب‌گذاری، مقامات امنیتی و مسئولان بازی‌های المپیک به‌طور جدی بر روی ارتقا تدابیر امنیتی تمرکز کردند. تغییرات عمده‌ای در سیاست‌های امنیتی و پروتکل‌های حفاظتی به‌وجود آمد تا از وقوع حوادث مشابه جلوگیری شود.

المپیک ۲۰۰۸ پکن

در هفته‌های مانده به آغاز المپیک ۲۰۰۸ در چین، گزارش‌هایی از چند انفجار در این کشور منتشر شد و رسانه‌ها از پذیرش مسئولیت این انفجارها از سوی گروه‌های جدایی طلب اویغور خبر دادند.

بر اساس این گزارش‌ها، دست‌کم دو بمب منفجر شد و در مجموع سه کشته بر جای گذاشت. مقامات چین این موضوع را رد کردند و گفتند این انفجارها ربطی به تروریسم ندارند.

گروه هکری «حنظله» (Handala) که خود را طرفدار فلسطین و حماس معرفی می‌کند با پذیرش مسئولیت برخی از حملات مخرب مربوط با این رویداد مدعی شد به هزاران سازمان اسرائیلی حمله کرده است.

شرکت سایبری «انی‌ران» (ANY.RUN) در گزارشی درباره این حمله گفت هکرها با ارسال یک فایل راهنمای جعلی از طریق ایمیل به تعدادی از شرکت‌های آسیب‌دیده، رایانه‌های این سازمان‌ها را به بدافزار آلوده کردند.

کارشناسان حمله یاد شده را «یکی از پیچیده‌ترین حملات مربوط به جریان اختلال کراود استرایک» توصیف کردند.

۲۹ تیر امسال یک به‌روزرسانی معیوب در نرم‌افزار کراود استرایک موجب قطع گسترده رایانه‌هایی شد که از برنامه امنیتی ویندوزی این شرکت برای محافظت در برابر بدافزارها استفاده می‌کردند.

تخمین مایکروسافت نشان می‌دهد در پی اختلال هفته گذشته ۸/۵ میلیون رایانه در سراسر جهان از دسترس خارج شدند.

با وجود آن که وضعیت بحرانی ناشی از این رویداد با گذشت زمان رو به بهبود است اما کماکان تعداد زیادی از سیستم‌های آسیب‌دیده به مدار خدمات‌دهی برنگشته‌اند.

این اتفاق موجب شد کمیته امنیت داخلی مجلس نمایندگان ایالات متحده، جورج کورتز، مدیرعامل شرکت کراود استرایک را برای ارائه توضیحات درباره اختلال یاد شده به کنگره فرا بخواند.

پس از این جریان گروه‌های هکری متعددی تلاش کردند تا به شیوه‌های مختلف از جمله ساخت وبسایت‌های جعلی و ارسال ایمیل‌های فیشینگ به مجموعه‌های آسیب‌دیده، از آن‌ها سوءاستفاده کنند.

گروه حنظله پیش از این نیز مدعی حملات بدافزاری علیه شرکت‌های مختلف شده است.

هکرهای این گروه، اسفند ماه ۱۴۰۲ مدعی شدند با انجام حمله باج‌افزاری به زیرساخت پیام‌رسان وایبر، بیش از ۷۴۰ گیگابایت از داده‌های حساس این شرکت را به سرقت بردند.

اعضای این گروه همچنین با انتشار تصاویری از آنچه صفحه مدیریت وایبر خواندند، مدعی دست‌یابی به کد منبع این برنامه شدند.

تام هگل، محقق شرکت امنیت سایبری «سنتینل‌لبز» (SentinelLabs) در گفت‌وگو با وبسایت خبری سایبرکوپ گفت این گروه هکری تحت حمایت جمهوری اسلامی، دامنه هدف‌گذاری وسیعی دارد.