روزنامه اعتماد در گزارشی درباره مسمومیت ۴۰۰ نفر در رضوانشهر استان گیلان در روز هشتم تیر ماه نوشت که «ادغام آب فاضلاب با آب شرب» علت این مسمومیت بوده اما برخی مسئولان سعی در پنهان کردن آن دارند.
روزنامه اعتماد در گزارش خود با بیان اینکه روز هشتم تیر و همزمان با برگزاری دور اول انتخابات ریاستجمهوری، خبر مسمومیت برخی اهالی رضوانشهر رسانهای شد، نوشت که برخی منابع و اهالی مدعی هستند مسمومیت این افراد در رضوانشهر از دو هفته پیش از انتشار خبر آغاز شده اما بنا به دلایلی مساله در رسانهها بازتاب پیدا نکرده است.
این گزارش با اشاره به اینکه جمعه هشتم تیر، برخی اهالی رضوانشهر با علائمی همچون حالت تهوع، سردرد، دل پیچه و ... به بیمارستان و دیگر مراکز درمانی این شهر مراجعه کردند، نوشت شب اول تعداد مراجعهکنندگان به بیمارستان ۱۳۰ نفر اعلام شد اما دو روز بعد به ۴۰۰ نفر رسید.
پیشتر رییس دانشگاه پزشکی گیلان دلیل مسمومیتها در رضوانشهر را آلودگی آب عنوان کرد.
اداره آب و فاضلاب گیلان صحبتهای مقامهای شبکه بهداشت مبنی بر آلوده بودن آب رضوانشهر را رد و تاکید کرد «هیچگونه ارتباطی بین مسموم شدن برخی افراد و مصرف آب شرب شبکه توزیع وجود نداشته» است.
محمدتقی آشوبی، رییس دانشگاه علوم پزشکی گیلان، روز ۱۰ تیر اعلام کرد که طی یک روز قبل از آن، ۲۶۰ نفر در رضوانشهر به دلیل مسمومیت به مراکز درمانی مراجعه کردند.
او گفت شبکه بهداشت و درمان رضوانشهر در حالت آمادهباش قرار گرفته و بررسیها برای یافتن علت این مسمویتها، از جمله از طریق سنجش آب شرب این شهر ادامه دارد.
یکی از اهالی رضوانشهر که به دلیل مسمومیت به بیمارستان مراجعه کرده، به اعتماد گفت: «من و خانوادهام دو بار با علائم شکمدرد، اسهال و دلپیچه، بیحالی و بیاشتهایی به بیمارستان مراجعه کردیم. علت مسمومیت هم آب آشامیدنی است اما نمیدانیم چرا علت اصلی را اعلان نمیکنند.»
یکی دیگر از اهالی نیز گفت: «دو سه هفته است که آب شرب رضوانشهر آلوده است و چند نفر از اعضای خانواده ما به بیمارستان مراجعه کردند اما این خبر دیر رسانهای شد.»
مسمومیت شهروندان به دلیل مصرف آب آلوده پیش از این و در سالهای گذشته سابقه داشته است.
اریبهشت ماه ۱۴۰۲، رییس دانشگاه علوم پزشکی ایلام از مسمومیت ۳۳۳ نفر در شهر بدره به دلیل مصرف آب لولهکشی مسموم خبر داد و علت این بیماری را «ویروسی» خواند.
در شهریور ۱۴۰۰ نیز ورود فاضلاب به مخزن آب آشامیدنی در روستای دشه در شهرستان پاوه با دو هزار نفر جمعیت، بیشتر اهالی این روستا را مسموم کرد.
در سالهای گذشته موضوع بحران کمبود آب در ایران به چالشی بزرگ برای شهروندان تبدیل شده است.
فیروز قاسمزاده، سخنگوی صنعت آب، خرداد ماه امسال با بیان اینکه «خشکسالی هیدرولوژیکی» همچنان در کشور برقرار است، گفت که هماکنون شش استان کشور شامل تهران، بوشهر، قزوین، فارس، سمنان و چهارمحال و بختیاری با تنش آبی روبهرو هستند.
مرداد ماه ۱۴۰۲ و به دنبال تشدید بحران آب در شهرها و روستاهای ایران، مدیر عامل شرکت آب و فاضلاب استان تهران گفت از پساب با کیفیت شرب استفاده میکنیم.
با این حال، این ادعا با توجه به تحلیل گفتمان سیاسی ایرانیان در فضای مجازی و همچنین جلسات سیاسی حضوری و آنلاین در مورد مشارکت در انتخابات، تقریبا غیرمحتمل به نظر میرسد. بهویژه که بسیاری از افراد، فقدان مشروعیتبخشی به جمهوری اسلامی را به عنوان علت اصلی نبود تمایل به شرکت در انتخابات مطرح کردهاند.
علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی در سخنانش به موضوع مشارکت پایین در مرحله نخست انتخابات اشاره کرده است. او این مشارکت را «کمتر از حد انتظار» خواند و تاکید کرد که شرکت نکردن در انتخابات به معنای مخالفت با نظام نیست. او در سخنانش تلاش کرد تا با حفظ ایدئولوژی نظام، قدرت و مشروعیت مفقودشده رژیم را بازسازی کند و از مردم خواست که با مشارکت در انتخابات، به نظام «اعتبار» ببخشند؛ گفتمانی که تلاش داشت تا هویت ملی و دینی مردم را به نظام پیوند دهد و حتی پا را فراتر نهاده و آنچه او «احساس مسئولیت جمعی» میداند را تقویت کند.
در عین حال به وضوح میتوان دید که رهبر جمهوری اسلامی نتوانست به طور کامل نارضایتی گسترده مردم را نادیده بگیرد. برای مثال، با مقایسه بیانات خامنهای با اظهارات محمد خاتمی، رییس جمهوری پیشین، که سطح پایین مشارکت را «نشانهای از نارضایتی بیسابقه مردم و قهر اکثریت با حاکمیت» میداند، تضاد آشکاری دیده میشود. خامنهای تلاش دارد این نارضایتی را به عنوان یک مسئله جزئی و غیر از مخالفت با رژیم جمهوری اسلامی نمایش دهد. این تفاوت در گفتمانها، نشاندهنده دیدگاه متفاوت نظام از وضعیت سیاسی ایران و حاکی از دیدگاهی است که تلاش میکند تا ثبات و مشروعیت خود را بدون در نظر داشتن بازتاب واقعیتهای اجتماعی و سیاسی واقعی کشور حفظ کند.
سخنان خامنهای از سه منظر ایدئولوژیک، قدرت و هویت بررسی در تحلیل گفتمان انتقادی قابلیت بررسی دارد. از منظر ایدئولوژیک، خامنهای در سخنان خود تلاش کرد تا شرکت نکردن در انتخابات را به عنوان یک رفتار ناآگاهانه یا غیرسیاسی نشان دهد. او با بیان این که «تصور اینکه شرکت نکردن در انتخابات به معنای مخالفت با نظام است، کاملا اشتباه میباشد»، سعی داشت تا این دیدگاه را ترویج دهد که مشارکت پایین نمیتواند تهدیدی جدی برای نظام باشد. این بیانی واضح برای حفظ مشروعیت نظام است که سعی کرد تا احساس نارضایتی گسترده را کماهمیت جلوه دهد.
هرچند همین ادبیات متفاوت علی خامنهای پس از مشارکت بسیار پایین در دور اول انتخابات و تلاشهای او برای توجیه این سطح مشارکت عمومی، گمانهزنیها درباره احتمال آمارسازی تعداد مشارکتکنندگان در دور دوم را تقویت کرد.در تحلیلی تطبیقی، فرافکنی و تفسیرهای او برای توضیح کاهش مشارکت، نشاندهنده تلاشی آشکار برای پنهان کردن نارضایتی گستردهای است که در میان مردم ایران علیه جمهوری اسلامی وجود دارد. خامنهای در عین حال از زبان قدرت استفاده کرد تا مردم را به شرکت در مرحله دوم انتخابات تشویق کند. او انتخابات را «بسیار مهم» خواند و از مردم خواست که با شرکت در انتخابات، «مایه آبروی نظام اسلامی باشند.» این درخواست از مردم برای دادن مشروعیت به نظام، نشاندهنده تلاشی برای بازسازی و تقویت قدرت نظام در مواجهه با کاهش مشارکت است.
از سوی دیگر او با بیان اینکه «مشارکت مردم در انتخابات برای جمهوری اسلامی پشتوانه، آبرو و مایه سربلندی است»، در حقیقت تلاش دارد تا با ایجاد احساس مسئولیت و وطنپرستی، مردم را به صندوقهای رای بازگرداند. علاوه بر این، خامنهای با تاکید بر اهمیت انتخابات و نقش آن در آبرو و سربلندی جمهوری اسلامی، تلاش کرد تا هویت ملی و دینی مردم را به نظام گره بزند و از مردم خواست که با مشارکت خود، نه فقط به عنوان یک عمل سیاسی بلکه به عنوان یک وظیفه اخلاقی و دینی، به نظام آبرو ببخشند.
این گفتمان علی خامنهای قاعدتا بر این فرض عجیب استوار بود که هویت جمعی حاصل از احساس تعلق به نظام اسلامی، امری است موجه که میتواند مردم را به مشارکت ترغیب کند. اینطور به نظر میرسد که در دیدگاه دیکتاتورمآبانه رهبر جمهوری اسلامی، «نه» قاطع مردم به رژیم همچنان باورپذیر نیست و نخواهدبود.